Lahat ng Kabanata ng Carrying My Husband's Billionaire Uncle's Child: Kabanata 291 - Kabanata 300

Nakatayo si Sakura sa gilid, namumula sa galit habang pinapakinggan ang mga sinabi ni Eloise. Paano nagawa ng babaeng pinaalis niya sa bansa nang ganon lang kadali na magdemand ng public apology sa kanya sa ganitong ka-prestihiyosong okasyon?Who did she think she was? Dahil sa sobrang galit, hindi na napigilan ni Sakura ang sarili.“Eloise, sumosobra ka na. Who exactly do you think you are to demand an apology from me?” malakas niyang sabi, rinig ng buong silid.“Aren't you just an assistant to Dr. Monreal, using her reputation to elevate your own status? How pathetic,” pang-iinsulto niya.“Isang walang kwenta na tulad mo, ang kapal ng mukha magyabang sa ganitong high-class na event. Next time before you put on airs, maybe you should replace that cheap dress you're wearing.”Pagkasabi nito, hinila pa ni Sakura ang itim na evening gown ni Eloise.Simple man ang itsura ng damit, elegante at napakaayos nito, isang klaseng tahimik na karangyaan na lalong bumagay sa itsura ni Eloise. Hal

Nauna si Eloise sa ladies’ room at maayos na pumasok sa loob.Pagdating ni Sakura, wala na siyang nakita, pero narinig niyang may tao sa loob ng isang cubicle. Alam niyang si Eloise iyon. Napatingin siya sa sulok kung saan nakalagay ang mga panlinis. Nang makita niya ang balde na puno ng maruming tubig mula sa mop, agad siyang nakaisip ng masamang plano.Suot ni Eloise ang eleganteng itim na gown na agaw-pansin sa buong event. Napangisi si Sakura. Let’s see how impressive she looks with a ruined dress.Kinuha niya ang balde at dahan-dahang lumapit sa cubicle kung nasaan si Eloise, maingat na binabalanse ang mabigat na lalagyan.Sa eksaktong sandaling iyon, napadaan si Silas, siya ring “aksidenteng” nakabasag ng baso kanina para iligtas si Eloise. Nang makita niya si Sakura na may dalang balde papunta sa cubicle, agad niyang naintindihan ang balak nito.Sumiklab ang pakiramdam niya ng katarungan. Hindi niya hahayaang mangyari iyon.Kahit bata pa, naging determinado ang tingin niya. Ini

Halos kaladkarin ni Sakura ang sarili niya kasama ang basang evening gown palabas ng gala. Nakakahiya ang sitwasyon. Kanina lang dumating siya sakay ng mamahaling kotse ni Tanner, pero ngayon napipilitan siyang umuwi sakay ng taxi.Madilim ang mukha niya sa galit habang umupo sa loob ng sasakyan. Napatingin ang driver sa kanya nang may halatang inis, tinitignan ang tubig na tumutulo mula sa damit niya papunta sa upuan.“Miss, nababasa niyo ang upuan ko. Hindi puwede ’yan, kailangan niyong magbayad ng extra,” diretsong sabi nito.Lalo pang uminit ang ulo ni Sakura. Pero walang pakialam ang driver sa masama niyang tingin.“Kung ayaw niyong magbayad, humanap na lang kayo ng ibang sasakyan na sisirain. Paano ako kukuha ng pasahero kung basa ang upuan ko?” dagdag pa nito.Para hindi siya pababain, napakagat-labi si Sakura.“Fine. I'll pay extra. Just get me out of here. Now.”Agad umandar ang sasakyan.Habang nakaupo sa likod, unti-unting kumalma si Sakura, pero magulo pa rin ang isip niya

Halos mapapayag na ni Eliseo si Mr. Henderson na mag-invest nang biglang humakbang si Eloise pasulong. Sadyang tinaasan niya ang boses niya at direktang kinausap ang grupo ng mga kilalang negosyante.“Ladies and gentlemen, while Eliseo is indeed my uncle, pero kailangan kong linawin ang isang bagay. Siya ang namamahala sa Salcedo Group, habang ako naman ay eksklusibong nagtatrabaho sa Harriet Monreal Medical Team. Wala kaming anumang koneksyon sa negosyo, at lalong wala kaming pinansyal na ugnayan.”“Business carries inherent risks, and investments should be made cautiously. I strongly advise everyone to exercise due diligence. The Harriet Monreal Medical Team has no partnership or affiliation with the Salcedo Group in any capacity.”Parang sampal sa mukha ni Eliseo ang sinabi ni Eloise. Malinaw ang mensahe niya na hindi dapat makipagtrabaho ang mga investor na ito sa kanyang tito dahil sa kanya, at hindi rin sasalo ng anumang responsibilidad ang medical team na kinakatawan niya para

Pagkatapos magsalita ni Eloise at mapagtanto ng lahat na tatlumpung milyon ang hinihingi ni Eliseo para sa retirement niya, unti-unting sumilay ang isang masamang ngiti sa mukha nito.Tinaasan niya ang boses. “Tatlongpu’t milyon? Eloise, akala mo ba pulubi ako na bibigyan mo lang ng tira-tira?”“Tatlong daang milyon ang gusto ko.”Wala siyang pakialam sa reaksyon ng iba habang buong tapang niyang sinabi ang halaga. Nang marinig ng mga naroon ang tatlong daang milyon, napamulagat sila sa gulat.Ang mga taong nasa pagtitipon ay pawang malalaking negosyante, sanay sa mga proyektong daan-daang milyon ang halaga. Kahit na malalaki silang gumastos at kabilang sa elite ng lungsod, hindi pa rin madali para sa kanila ang maglabas ng tatlong daang milyon na cash mula sa kanilang mga kumpanya.Oo, para sa mga sobrang mayayaman tulad nina Zander at Tanner, maaaring hindi ganoon kalaki ang problema ang halagang iyon.Pero nagdilim ang mukha ni Eloise. Hindi niya maintindihan kung paano nagawang hu