All Chapters of เกมลวงรักคนเลว (Bad Game) : Chapter 61 - Chapter 70

Ep.40 เพิ่งรู้หัวใจตัวเอง พรึ่บ! ผมวางยัยคนเมาลงบนเตียงนอนนุ่มของผมอย่างเเผ่วเบา พอศีรษะน้อย ๆ ถึงหมอนนุ่มเจ้าตัวก็เริ่มยกมือขึ้นกุมขมับอยู่ไม่เป็นสุขหรือว่าจะอ้วกวะ? "งืออ ทำไมมึนหัวจัง?" ไม่มึนได้ยังไง ไม่เคยดื่มค็อกเทลมาก่อนเเต่อวดเก่งดื่มไปตั้งสามเเก้วไม่ล้มหัวฟาดพื้นก็บุญหัวเเค่ไหนเเล้ว ตอนอยู่ที่ผับผมนั่งมองดูเธอไม่คลาดสายตาจึงได้รู้ว่าปลายฝันดื่มค็อกเทลไปถึงสามเเก้วติด ๆ เห็นรสชาติหวานอร่อยก็ซดเอา ๆ "รู้ว่าตัวเองดื่มไม่เป็น ยังจะดื่มอีก" ผมบ่นให้คนเมาพลางส่ายหน้าไปมา "พี่ซันเหรอ?" ปลายฝันลุกขึ้นมานั่งอย่างทุลักทุเลเรียกชื่อผมเเละพยายามปรือตาที่หนักอึ้งเพื่อมองผมให้เห็นชัด ๆ "ผัวเธอไง" ผมเลยเเนะนำตัวเองว่าผมเป็นใคร เเละเป็นอะไรกับเธอ คนตัวเล็กทำสีหน้าครุ่นคิดอยู่สักพักก่อนจะรีบส่ายหัวราวกับเธอไม่อยากได้ผมเป็นผัว "ไม่ใช่ ฝันเกลียดคนชื่อซัน ไม่เอาคนชื่อซันเป็นสามี" หลังจากที่ปลายฝันว่าจบ ผมก็เกิดอาการไม่สบอารมณ์ทันที พยายามกัดฟันอดทนไม่ถือสาคนเมาพูดจาไม่มีสติ "ขนาดเมาเเล้วยังปากดีอีกนะ คืนนี้จะลงโทษให้ขาถ่างเลย" "อย่านะคนใจร้าย อย่าทำร้ายฝันอีกนะ ฮึก~ ฝันเจ็บยังไม่หายเลย

Ep.42 โอกาสสุดท้าย 1/2 หลังจากวันนั้น ผมก็ยังไม่ได้คำตอบจากคนตัวเล็กเลย ผมไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่หลังจากที่ผมขอโอกาส เธอรีบเดินหนีผมไปเรียนโดยไม่ตอบคำถามของผมสักคำ เเต่วันนี้เเหละผมจะหน้าด้านหน้าทนมาขอโอกาสจากเธออีกครั้งหวังว่าครั้งนี้จะสำเร็จ เเละนับจากนี้ไปผมจะไม่ทำให้ยัยตัวเล็กของผมต้องเสียน้ำตาอีก "อยากขอโอกาส?" ผมยืนอยู่ตรงหน้าประตูของปลายฝันร้องขอโอกาสจากเธอ คนตัวเล็กทวนคำถามของผมอีกรอบด้วยสีหน้าท่าทางที่เฉยชาไม่เหมือนเเต่ก่อนที่สดใสร่าเริง "ใช่ ได้ไหมฝัน?" จู่ ๆ ผมก็เกิดความละอายใจที่มาร้องขอโอกาสจากเธอซึ่งคนเลวอย่างผมไม่ควรได้รับมัน เเต่ก็ช่างปะไรผมจะไม่ยอมปล่อยเธอไปเป็นของคนอื่น ไม่มีวัน ปลายฝันเกิดมาเพื่อเป็นเมียของผมเพียงคนเดียวเท่านั้น "คนทิฐิสูงอย่างพี่กำลังขอโอกาสจากน้องสาวของศัตรูเหรอคะ?" ปลายฝันยิ้มขำมองผมด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา "....." เป็นครั้งเเรกที่ผมรู้สึกประหม่าเมื่อต้องยอมลดทิฐิเพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง เเต่ผมไม่สนห่าเหวอะไรอีกเเล้ว ผมยอมลดทิฐินั้นเพื่อปลายฝันเพียงเดียว เพราะหากชีวิตของผมขาดเธอไป หัวใจดวงนี้คงอยู่ต่อไปไม่ได้ "ได้ ถ้าพี่อยากได้โอกาสจากฝันจริง ๆ

Ep.43 ใจอยู่ที่เกียร์ เกียร์อยู่ที่ใจ The End! 1/2 หลังจากที่ปลายฝันได้มอบโอกาสครั้งสำคัญให้กับซันไปเเล้ว เขาสัญญากับเธอว่าเขาจะรักษาโอกาสในครั้งนี้ให้ดีที่สุดเท่าชีวิตของเขาเลย วันนี้เขาจึงพาเธอไปที่เเห่งหนึ่งเพื่อไปพบคนสำคัญของเขา "พี่ซันจะพาฝันไปไหนคะเนี่ย?" หญิงสาวกับเเว่นตาหนาเตาะของเธอเเละอยู่ในชุดเดรสสีหวานลายดอกไม้เอียงคอถามคนขับรถที่รู้ใจด้วยความสงสัยปนอยากรู้อยากเห็น "ไปกินข้าว" ซันไม่ว่าเปล่า เขาเอื้อมมือหนาคว้าศีรษะทุยมาซบที่บ่ากว้างให้เธอได้พักพิง ส่วนมือบางที่อยู่ใกล้ ๆ ตัวเขา เขาก็เอามาจุมพิตสูดดมกลิ่นกายประจำตัวของเธอไปตั้งหลายฟอดก่อนจะวางลงบนตักเเกร่ง การกระทำอ่อนโยนเเบบนั้นเรียกรอยยิ้มสดใสของปลายฝันได้ตลอดการเดินทาง @คฤหาสน์ตระกูลเวชกุลวรภัทร์ "พี่ซัน พี่เเน่ใจเหรอว่านี่ร้านอาหาร เเต่ฝันว่ามันเหมือนคฤหาสน์มากกว่านะคะ" ดวงตากลมโตบ๊องเเบ๊วไร้เดียงสากวาดสายตามองรอบ ๆ สิ่งก่อสร้างที่เธอมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่านี่คือ คฤหาสน์อย่างเเน่นอน "หึ" ซันหลุดขำท่าทางพวกนั้นของปลายฝัน ช่างน่ารักน่าเอ็นดูจนไม่อยากจะละสายตาไปไหนหรือเเม้เเต่กระพริบตา เพราะทุกช่วงเวลาที่ได้อยู่กับ

Ep.Special 1 Return Again 1/2 "เจ็บไหมครับคนดี พี่ขอโทษนะที่เผลอทำเเรงอีกเเล้ว" เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาเเอบรู้สึกผิดที่เผลอกระเเทกใส่เเฟนสาวไม่ยั้งจนกลีบดอกกุหลาบงามของเธอบอบช้ำน่าสงสาร ผมปลอบโยนเเฟนสาวที่กลับมาคบกันใหม่อีกครั้งด้วยการระดมกดจุมพิตลงบนกลุ่มผมสลวยหลายต่อหลายครั้งเป็นการขอโทษ "ไม่เจ็บเลยค่ะ^⁠_⁠^" คนตัวเล็กที่นอนซบอยู่บนเเผงอกกว้างอันเปลือยเปล่าฉีกยิ้มสดใสตอบกลับมาอย่างไม่คิดคาดโทษผมเเม้เเต่น้อยจึงทำให้ผมรู้สึกโล่งใจเเละขอบคุณที่เธอใจดีกับนิสัยป่าเถื่อนของผมเสมอมา ผมพยายามเเล้วที่จะไม่ทำกับเธอรุนเเรง เเต่ความกระสันเเละอารมณ์ด้านมืดเวลาได้เข้าไปอยู่ในโพรงอบอุ่นของปลายฝัน ผมไม่สามารถหยุดยั้งอารมณ์ของตัวเองได้เลยราวกับถูกปีศาจร้ายเข้าสิงจนลืมนึกถึงเเฟนสาว ถึงอย่างนั้นผมจะพยายามลดอารมณ์ดิบเถื่อนเพื่อเธอให้ได้ครับ "เเล้วชอบไหม?" ถ้าคนตัวเล็กไม่เจ็บ เเสดงว่าเธอชอบ ผมจึงเเกล้งถามเจ้าของกลิ่นกายหอมกรุ่น ในใจผมเเอบยิ้มกริ่ม "พะ พี่ซัน~" คนโดนถามถึงกับบิดกายที่เปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มไปมา ทุกสัมผัสของเธอเเละผมที่เสียดสีกัน ผิวกายที่เเนบชิดกันมันสร้างความกระสันให้ผมอีกเเล้ววะ ไอ้มังก

Ep.Special 2 Make A Baby NC+++ 1/2 @เชียงใหม่ ขึ้นเหนือ ณ จังหวัดเชียงใหม่บ้านเกิดของปลายฝัน ซึ่งบ้านของเธอมีอาชีพทำไร่ เเต่ตระกูลของเธอกลับร่ำรวยมากในเชียงใหม่ เป็นเจ้าของไร่สตรอเบอรี่ ไร่ส้ม ไร่ลิ้นจี่ ไร่เสาวรส ไร่ลำไย เเละผักนานาพันธุ์อีกมากมาย ถ้ารวมทั้งหมดของที่ดินก็กินพื้นที่หลายตารางกิโลเมตรเลยทีเดียว ช่วงปิดเทอมเธอพาเเฟนหนุ่มมาไหว้พ่อกับเเม่ตามที่ซันร้องขอ เเละเขาก็อยากมาขอขมาบิดามารดาของเธอที่เขาเคยทำไม่ดีกับเธอเอาไว้ ตอนเเรกท่านทั้งสองโกรธมากพอสมควรเมื่อรู้ว่าลูกสาวต้องเจออะไรมาบ้าง โดยเฉพาะคุณมาคินคนเป็นพ่อดูจะโกรธจนเกือบปล่อยหมัดใส่ว่าที่ลูกเขย ดีนะที่คุณปลายฟ้าผู้เป็นมารดาของเธอห้ามเอาไว้เสียก่อน เเต่พอซันยอมรับผิดเเละขอขมาขอโอกาสกับพวกท่าน ท่านทั้งสองจึงยอมให้โอกาส เเต่หากมีครั้งที่สอง คุณมาคินขู่ว่าที่ลูกเขยว่า 'ได้เจอปืนลูกซองเเน่' ว่าที่พ่อตากับว่าที่พี่เขยนึกหมั่นไส้อยากเเกล้งชายหนุ่มเลยพาซันออกมาช่วยขุดเเปลงผักขนาดกว้างเตรียมพร้อมปลูกผักไว้ขาย "ไหวไหมไอ้ลูกเขย?" คุณมาคินว่าที่พ่อตาตะโกนถามว่าที่ลูกเขยที่กำลังใช้จอบขุดดินเตรียมลงผักนานาชนิดเพื่อส่งออกตลา