เกมลวงรักคนเลว (Bad Game)

Ep.2 เริ่มเกม@มหาวิทยาลัยเอสเมอร์ตัน"ว้าาาว! วิวในมหาลัยฯสวยมากเลย บรรยากาศก็ดีมากด้วย ต้องขอบคุณตัวเองที่เลือกมาเรียนที่นี่ เเละขอบคุณโชคชะตาที่นำพามานะคะ" เสียงหวานอันไพเราะเพราะพริ้งเอ่ยปากชื่นชมมหาวิทยาลัยที่เธอเพิ่งเข้ามาศึกษาเป็นวันเเรกด้วยใบหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มน่ารักสดใสเปรียบดั่งอาวุธร้ายประจำกาย ใครเห็นเป็นต้องหยุดชะงักมองมาอย่างไม่ละสายตาไปจากเธอนันทิชา พิทักธาดา (ปลายฝัน) คณะครุศาสตร์เอกภาษาอังกฤษ ปี 1 อายุ 19 ปี ส่วนสูง 163 น้ำหนัก 43 ขนาดหน้าอก คัพซี 36 เธอคือ สาวเเว่นน่ารักสดใส ไร้เดียงสาตามคนไม่ทัน อ่อนนอกเเต่เเข็งในขณะที่ปลายฝันมัวเเต่กวาดสายตามองสภาพเเวดล้อมของสถานที่ศึกษาเเห่งใหม่ของเธอ เท้าบางที่กำลังจะเดินข้ามถนน ทว่า...บรืนนน~ บรืนนนน~เอี๊ยด!"กรี๊ดดดด!!!" เสียงหวานกรี๊ดเสียงดังลั่นจนนกกานา ๆ พันธุ์ที่อยู่บริเวณเเถวนั้นสะดุ้งตกใจพากันบินหนีเอาชีวิตรอดเเทบไม่ทัน ก่อนที่ร่างบางจะล้มลงบนพื้นกลางถนน เเน่นอนว่าเมื่อกี่นี้ได้เกิดอุบัติเหตุกับนักศึกษาใหม่ที่ค่อนข้างจะซุ่มซ่ามอย่างเธอ"ฮือ~ พ่อจ๋าเเม่จ๋าช่วยลูกด้วย!" ด้วยความที่ตกใจมาก ปลายฝันหลับตาปี๋ยกมือขึ้

Ep.4 หัวใจเต้นเเรง"เรียกพี่ซันก็ได้นะครับ" น้ำเสียงนุ่มละมุนกล่าวออกมารดใบหน้านวลเบา ๆ พอให้ใจของคนฟังเต้นผิดจังหวะอย่างห้ามไม่อยู่ ทว่าคนตัวเล็กไม่แม้แต่จะรู้เลยว่าการกระทำพวกนั้นจากคนตัวสูงคือความจอมปลอม เพราะมันไม่ได้มาจากหัวใจของเขาจริง ๆ"อ๋อค่ะ พี่ซัน" คนตัวเล็กเรียกชื่อคนตรงหน้าเสียงแผ่วเบา เพราะเธอยังประหม่าเขาไม่หายเลย เมื่อเห็นเหยื่อทำตัวไม่ถูกจนต้องเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น อคิราห์จึงกระตุกยิ้มร้ายออกมาอย่างพึงพอใจไม่ให้อีกคนเห็นก่อนจะยอมถอยออกห่างจากเธอ"ชอบอ่านการท่องเที่ยวเหรอครับ?" สายตาคมกริบมองไปที่ชื่อหนังสือพักหนึ่งก่อนจะเงยใบหน้ามาสบตากับอีกคนพร้อมคำถาม"ใช่ค่ะ" ศีรษะทุยพยักหน้าหงึก ๆ ราวกับเด็กน้อยวัยใสช่างดูน่ารักน่าเอ็นดู และยิ่งเธอใส่แว่นหนาเตอะก็ยิ่งดูเหมือนเด็กน้อยเข้าไปอีกจากนั้นปลายฝันก็เดินมานั่งบนเก้าอี้ที่เธอนั่งอยู่คนเดียวก่อนหน้านี้ ทว่าไม่วายมีคนตัวสูงเดินติดตามมาด้วยราวกับเป็นเจ้ากรรมนายเวรตามติดตัวของเธอ"พี่ขอนั่งอ่านด้วยได้ไหม?" อคิราห์เอ่ยขออนุญาตด้วยความสุภาพ"เอ่อ ได้ค่ะ" อันที่จริงปลายฝันอยากนั่งอ่านหนังสืออยู่เงียบ ๆ คนเดียว แต่ว่าเธอไม่อยา

Ep.6 จงใจไม่ใช่อุบัติเหตุ@สวนสัตว์"ว้าว! สวนสัตว์ที่นี่ดูใหญ่มากเลยนะคะ พี่ซันมาบ่อยไหมคะ?" คนตัวเล็กยิ้มเเย้มสดใสไม่หุบเดินอยู่ข้างกายรุ่นพี่หนุ่มเมื่อได้มาสัมผัสกับบรรยากาศในสวนสัตว์ของที่นี่เป็นครั้งเเรก มันช่างใหญ่โตมโหฬารกว้างขว้างกว่าที่ไหน ๆ ที่เธอเคยไป"เพิ่งเคยมาครั้งเเรกกับน้องฝันเลยครับ" ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่อคิราห์จะพูดความจริงกับรุ่นน้องสาว เขาเพียงอยากพูดเอาใจเธอ ให้เธอคิดว่าเขาให้ความสนใจเธอขนาดไหนถึงพาเธอมาเที่ยวสวนสัตว์ครั้งเเรกด้วยกัน"จะ จริงเหรอคะ?" คนตัวเล็กอึ้งไปเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าคนข้างกายจะไม่เคยมาเที่ยวสวนสัตว์เเห่งนี้เลย ทั้งที่อยู่ห่างจากมหาวิทยาลัยเเค่สิบกิโลเมตรเอง"พี่จะโกหกไปทำไมครับ?" รุ่นพี่หนุ่มยิ้มบาง ๆ อย่างอบอุ่นหลังจากที่ตอบคำถามรุ่นน้องสาว ซึ่งปลายฝันก็เลือกที่จะเชื่อเขาอย่างสนิทใจ"เอ่อ ฝันว่าเราเดินไปดูสัตว์ทางโน่นกันดีกว่าไหมค่ะ?" นิ้วชี้เรียวสวยชี้ไปทางทิศตะวันออก"พี่ไม่อยากเดินเลยครับ เราปั่นจักรยานดูสัตว์ดีกว่าไหม เดี๋ยวพี่จะเป็นคนขี่เอง น้องฝันซ้อนเเล้วกันนะครับ" เเผนการร้ายในหัวผุดขึ้นมาเรื่อย ๆ ไม่รู้จักหมดเพื่อหลอกล่อเหยื่อสาวไร

Ep.8 ระวังตกหลุมรัก @หอพักปลายฝัน รถ BMW คันหรูขับเคลื่อนจนมาหยุดอยู่ที่หน้าหอพักของรุ่นน้องสาวตามที่เธอได้บอกกับเขาเอาไว้ก่อนหน้านั้นแล้ว หอพักแห่งนี้อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยที่ปลายฝันเรียนเท่าไหร่ มันห่างจากที่เรียนประมาณหกร้อยเมตร เธอเลยเลือกเช่าหอพักแห่งนี้ เธอจะได้ใช้เท้าเดินไปเรียนดีกว่าใช้เงินหมดไปกับจ่ายค่ารถไปส่งที่มหาวิทยาลัย เหตุผลนั้นก็คือ เพราะเธออยากช่วยที่บ้านประหยัดเงิน ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นลูกคนมีตังค์ก็ตาม ส่วนรุ่นพี่หนุ่มที่ขับรถมาส่งรุ่นน้องสาวก็ได้แต่พิจารณาหอพักขนาดเล็ก ๆ ใกล้มหาวิทยาลัยของบิดาเขา เขาพอรู้มาว่าครอบครัวของรุ่นน้องสาวเป็นคนมีฐานะพอสมควร แล้วทำไมเธอถึงเลือกมาเช่าหอเล็ก ๆ แคบ ๆ แบบนี้อยู่แทนที่ควรจะไปเช่าหอขนาดใหญ่พร้อมกับติดแอร์เย็นสบายจะได้ไม่ต้องอยู่อย่างยากลำบากแบบนี้ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมากหรอก อันนี้มันก็เรื่องของเธอ ส่วนเขาแค่เข้าหาเธอเพื่อแก้แค้นพี่ชายของเธอก็เท่านั้น "ขอบคุณพี่ซันมาก ๆ นะคะที่พาฝันไปเที่ยวสวนสัตว์ด้วย" รอยยิ้มน่ารักสดใสเปรียบดั่งอาวุธประจำกายมัดใจชายพร้อมกับคำขอบคุณที่แสนจะจริงใจทำให้คนที่มีทิฐิสูงชะงักไปชั่วขณะก่อนที่จะ

Ep.10 จะจีบจนกว่าจะติด 1/2 @โซฟาของปลายฝัน "เเสบมากไหมคะ ขอโทษนะคะที่ทำให้พี่ซันต้องเจ็บตัวเเบบนี้" มือบางบรรจงทำเเผลบริเวณลาดไหล่กว้างให้กับรุ่นพี่หนุ่มด้วยความเบามือเเละอ่อนโยนก่อนจะช้อนดวงตาคู่สวยขึ้นมาสบตากับอีกคนถามไถ่ความรู้สึกของเขาว่ารู้สึกเจ็บมากไหม เพราะเธอเป็นห่วงเขาไม่ใช่น้อย "ใช่ น้องฝันทำให้พี่ต้องเจ็บตัว" อคิราห์ตอบกลับรุ่นน้องสาวทันทีว่าเธอทำให้เขาต้องเจ็บตัว ทว่าสายตาที่เขาใช้มองเธอมันกลับเปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยนเหมือนไม่ได้โกรธอะไรเธอเลยสักนิด "ฝะ ฝันขอโทษ ขอโทษจริงๆ นะคะ ให้ฝันไถ่โทษอะไรฝันยอมทั้งนั้นค่ะ" พอทำเเผลจนเสร็จเรียบร้อย มือบางรีบยกขึ้นพนมไหว้ต่อหน้ารุ่นพี่หนุ่มด้วยความรู้สึกผิดที่เธอเป็นต้นเหตุทำให้เขาได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้ดวงตาคู่สวยเเดงก่ำเหมือนกำลังจะร้องไห้อีกครั้งจนมือหนาที่อบอุ่นของคนข้างกายเป็นต้องยกขึ้นมาเกลี่ยเม็ดน้ำตาสีใสที่กำลังไหลรินออกมาให้อย่างเบามือ "ถ้าน้องฝันอยากไถ่โทษจริง ๆ งั้นก็มาเป็นเเฟนพี่สิครับ" "0_0" ดวงตาที่เเดงก่ำจากการร้องไห้มาอย่างหนักจำต้องเบิกกว้างเเทบเท่าตาของนกฮูกเมื่อได้ยินประโยคที่ไม่คาดฝันจากรุ่นพี่หนุ่ม "ตกลงไหมครับ?