All Chapters of Spoiled Me, Mr. Billionaire: Chapter 51 - Chapter 60

Abala na si Marcus sa pagluluto.Nagluto siya ng mga paborito ni Isabella noong bata pa lang ito. Kapag nasa mansion nila noon si Isabella at malalaman na tumakas lang ito sa kanila ay nagluluto siya para dito.Sa murang edad niya noon ay marunong na siyang magluto dahil sa palagi siya noon sumasama sa kanyang ina habang nasa kusina ito at nagluluto. Tinuturuan siya ng kanyang ina noon at ang mga natutunan niya sa kanyang ina ay iyon ang madalas niyang iluto noon para kay Isabella.Patapos na si Marcus sa pagluluto at inihahanda na nito ang mga niluto sa maliit at bilugang lamesa ng matapos na makapaglinis ng katawan si Isabella at dumulog na nga sa kusina."Tomato Beef Noodles. Ang isang mangkok ay mayroong tinadtad na green onion at ang isa ay wala." sa loob loob ni Isabella ng mapansin iyon.Bigla niyang naalala ang kuya Mar na nakilala niya noong bata siya. Ganun lagi ang ginagawa nito sa kanya dahil alam nito na ayaw niya ng dahoon ng sibuyas. At ang niluto noon sa kanya ng kuya M

Parang masusuka si Marcus habang palapit nang palapit sa eksaktong lugar kung saan niya nakitang namatay ang kanyang mga magulang.Pero kahit na nakaramdam siya ng panghihina ay pinilit pa rin niya ang sariling huwag paapektuhan sa kanyang kahinaan. Simula nang makita niya ang kanyang mga magulang kung paano bawiaan ang buhay ng mga ito ay hindi na siya umapak pa sa lugar na ito.Pero dahil kailangan niyang iligtas si Doktor Sun para kay Isabella, pinagtibay niya ang kanyang sarili.Nagpakawala siya ng isang napakalalim na paghinga.Hindi na siya nag-iwan ng note o hindi na siya nagpaalam kay Isabella nang umalis siya sa bahay nito para hindi siya mag-alala. Ayaw niyang isa pa siya sa alalahanin nito kapag sinabi niya kung saan siya pupunta.Even if he always calls or messages Isabella, not now. Gusto niyang gawin ito nang wala siyang nalalaman."Ayos lang kayo, Mr. Green?" tanong sa kanya ni John. Ang kanyang assistant at kaibigan.Marami siyang mga kasamang tauhan, ngunit hindi niy

"Mrs. Green, kung hindi natin dadalhin sa ospital ang apo niyo ay baka mas lalong lumala ang kanyang kalagayan," ani ni Mrs. Reyes, ang mayor doma ng mansion."Nag-aalala na rin ako, pero ayaw niya talagang pumunta sa ospital. At hindi ko siya mapipilit dahil sa trauma niya sa nangyari sa kanya noong bata siya."Sabay pang nagpakawala ng malalim na paghinga ang dalawa.Limang araw na rin mula nang umuwi si Marcus na may mataas na lagnat dahil sa pagkaalala nito sa nakaraan."Bakit hindi na lang natin tawagan si Ms. Isabella? Nakikita ko na sinusunod niya ang bawat sabihin nito kay Young Master."Napatitig si Mrs. Green sa kasama."Bakit nga ba hindi. Siguradong gagaling agad ang apo ko." sabi naman ni Mrs. Green at hindi na nagdalawang isip na tinawagan nga si Isabella.....Siniguro ni Isabella na maayos ang ward ng kanyang ina matapos ang operasyon nito. Nasa kalagitnaan na ng operasyon ang kanyang ina. At sabi ng doktor na magiging mas matagumpay ang operasyon dahil si Doctor Sun a

"Shhh, stop crying." Malumanay na pagpapatahan sa kanya ni Marcus habang nasa ilalim pa rin siya ng mga yakap nito. "Nandito na ako, hindi na ako aalis pa." sabi pa nito sa kanya.Hindi pa rin tumigil si Isabella sa pag iyak."I-i thought you were dead. I've always been thinking about you," sabi pa ni Isabella sa pagitan ng kanyang paghikbi."It's okay. I am not dead. Narito ako, buhay na buhay," sagot naman ni Marcus na hindi na rin mapigilang maantig sa pag-iyak ni Isabella para sa kanya.Humigpit pa lalo ang yakap niya kay Isabella. Yakap na ayaw na niya itong ulit pakawalan pa. Iyong tipong yakap na wala ng bukas pa.Ilang minuto rin sila sa ganoong ayos. Magkayakap, hanggang sa unti-unting kumalma ang pag-iyak ni Isabella.Dahan dahan siyang kumawala sa pagkakayakap sa kanya ni Marcus, saka siya tumingala dito.Umangat ang kamay niya at masuyong hinawakan ang pisngi nito."Kuya Mar, I love you." mahinang usal ni Isabella.Halata ang kakaibang kislap sa mata ni Marcus ng marinig a

"I was hunted by the family enemy, hiding in another country just to survive. At kailangan kong lumayo noon para huwag ka lang madamay sa mga panahong nanganganib pa rin ang buhay ko." pagkukuwento ni Marcus sa kanya kinabukasan ng magising na silang pareho at magkatabi pa rin sa kama. "Pinalitan ang pangalan para lang hindi na nila mahanap pa hanggang sa kaya ko nang ipaglaban ang sarili ko at ipaghigante ang ginawa nila sa mga magulang ko."Napatingala si Isabella kay Marcus at nagpatuloy lang sa pakikinig dito."Issay, my little princess. Salamat dahil dumating ka sa buhay ko sa mga panahong puno ng kadiliman ang mundo ko at ayaw nang mabuhay pa. Ikaw ang nagbigay sa akin ng ilaw sa kadiliman at nagbigay ng bagong pag-asa sa akin para mabuhay.""Hmm, life abroad is tough, isn't it?""Yeah, mahirap ang mapalayo noon sa'yo dahil ikaw na lang ang ginagawa kong inspirasyon para mabuhay. But it's all over now," sagot ni Marcus. Hinawakan ang kamay niya at unti-unting yumuko sa kanya at