All Chapters of Spoiled Me, Mr. Billionaire: Chapter 41 - Chapter 50

Nakaupo, hawak ang paint brush at nagsisimula na siyang ituloy ang isa sa kanyang ipinipinta.Ngunit habang hawak niya ang paintbrush ay doon siya nakaramdam na tila ang bigat ng kanyang mga kamay at muling naalala ang pagpapahirap sa kanya ng mama ni Cathy.Kung panu pinahirapan ni Katrina ang mga kamay niyang iyon para gumuhit lang para kay Cathy na siyang ihaharap sa mga sikat na tao. Kung panu siya naghirap at kung ano ang kanyang pinagdaanan mula nung bata siya at hanggang ngayon.At sa unang pagkakataon ay naramdaman niya ang sarili na gusto ng umiyak.And yes, tears did fall from her eyes without realizing it."I will take bact what really mine is.." iyon ang lumabas sa kanyang bibig habang humihigpit ang hawak niya sa kanyang paint brush.But then, nakarinig siya ng doorbell kaya napalingon siya kahit hindi naman niya nakikita ang main door ng kanyang apartment.Hindi sana niya iyon papansinin ngunit hindi iyon tumigil kaya wala siyang nagawa kundi ang bitawan ang paintbrush n

Nakailang ulit din na pinalitan ni Isabella ang manipis na basang bimpo sa noo ni Marcus bago siya nagpasyang mahiga sa mahabang sofa sa paanan ng kama niya.Palalim na ang gabi ngunit hindi pa siya dalawin ng antok. Hindi dahil may iba siyang kasama sa bahay niya kundi dahil sa likod ng katotohanan kung ano ang pinagdaanan ni Marcus sa mga kamay ng ibang pamilyang nais silang pabagsakin."Marami ang naiinggit kung ganu kayaman ngayon si Marcus at kung ganu na ito makapangyarihan sa ibang mga pamilya na dati ay nagagawang pabagsakin siya. Ngunit walang nakakaalam na kaya nito nakamit ang kinalalagyan niya ngayon ay kapalit na halos ng buhay nito."Sa loob loob ni Isabella. Napabuntong hininga siya dahil sa bigat ng katotohanang iyon.Nakatingin lang siya sa putting kisame, at kung saan saan na umabot ang kanyang mga iniisip tungkol kay Marcus. Hanggang sa tuluyan na siyang gupuin ng antok at nakatulog sa kakaisip kay Marcus......Hindi pa nagtatagal na nakatulog si Isabella ay nagmul

"Isabella, pinag usapan na namin ito ng iyong mga magulang." sabi ni Carlotta sa kanya.Tinawagan siya nito kanina habang nasa bahay pa lang niya si Marcus. Kaya itinulak pa niya paalis si Marcus kanina para hindi na nito marinig ang pag uusapan nila ng mama ni Carlo.Hindi naman siya nabigo dahil hindi na siya nahirapang pinaalis si Marcus kanina.At ng wala na si Marcus ay doon niya sinagot ang tawag ni Carlotta at pinapapunta nga siya nito dito sa bahay nila.Kaya heto siya ngayon, kausap si Carlotta."Ano ito, tita Carlotta?" tanong ni Isabella, kinuha ang maliliit na invelope na binibigay nito sa kanya."Inbitasyon iyan ng engagement niyo ni Carlo, Isabella. At magaganap na ang engagement niyo sa ika-labing isa ngayong buwan na ito."Natahimik si Isabella. Inaasahan na rin naman niya na mangyayari ito pero hindi sa ganito kaaga."Ikaw na lang ang magsulat ng mga pangalan ng pagbibigyan ng imbitasyon, Isabella. Dahil maganda ang handwriting mo ay naisip ko na ikaw na mismo ang mag

.....Nagmamadali si Marcus nang matanggap niya kung nasaan si Isabella. Tumakbo siya papasok ng ospital na agad hinanap si Isabella.Nakita niya itong nakaupo sa waiting chair sa gilid pa rin ng operating room. Tahimik na umiiyak. Agad niya itong nilapitan hanggang sa tumigil siya mismo sa tapat nito.Umangat ang mukha nito mula sa pagkakayuko. Una niyang napansin ang namumugto na nitong mga mata. Namumula ang ilong at basa ng luha ang pisngi nito."Marcus..." bigkas nito sa pangalan niya na sinundan na naman ng pagtulo ng masagan nitong luha. "C-can you hug me?"Hindi na naghintay pa si Marcus, agad siyang naupo sa tabi nito at mahigpit na niyakap si Isabella. Ikinulong niya ito sa kanyang mga bisig.Ngunit mas lalong napahagulgol ito ng iyak."Isabella, it's okay. Narito lang ako." mahina niyang usal. "Magiging mabuti rin ang kalagayan ng iyong ina.""But I just signed a critical illness notice. They also asked me to be mentally prepared.""Huwag kang mag-alala. Ako na ang bahala s

"Hindi ba maayos lang naman siya, tapos ganito ang gagawin niyo sa kanya?" Mahina ngunit narinig iyon ni Isabella nang dumating siya.Agad lumapit si Isabella at walang babalang sinampal ng malakas ang babaeng kasama ni Carlo."Kung mayroon nangyaring masama sa mama ko, hindi kita titigilan." galit na sumbat ni Isabella sa babae.Napaatras naman ang babae at napahawak sa pisngi na nangapal sa lakas ng pagkakasampal niya."Bakit mo siya sinampal? Kung galit ka sa akin ka magalit at hindi sa kanya." sabi naman ni Carlo.Bumaling siya kay Carlo at agad din niyang sinampal ito."You... when did you become so fierce?" Nanlilisik ang mga mata ni Carlo at tanong niya kay Isabella dahil hindi niya inasahan ang pagsampal niya. "I used to be with other women, at wala kang pakialam. Bakit ngayon ay galit na galit ka?" tanong pa nito sa kanya.Galit din ang mga matang nakatingin kay Isabella si Carlo.Kuyom ang mga kamao at gusto muling sampalin ito."Wala akong pakialam kung ilan pa ang babae mo