Semua Bab First Love รักสุดขั้วต้องนัวให้ได้: Bab 21 - Bab 30

ยี่หวามองสภาพที่นอนและเศษซากชุดสวยที่เขาจับมันฉีกจนไม่เหลือชิ้นดีด้วยหัวใจเจ็บหน่วงๆ เขาลืมไปแล้วใช่ไหม ว่าเมื่อคืนเขาทำอะไรกับเธอไว้บ้าง เขาไม่ใส่ใจแม้กระทั้งว่าเธอจะออกไปจากที่นี่ยังไง ในเมื่อเขาฉีกชุดเธอทิ้งไปหมดแล้ว เหลือก็แค่กางเกงขาสั้นกับบิกินี่แค่นั้นที่พอจะใส่ได้ “แล้วเมื่อคืนจะทำเป็นหวงทำไม คนบ้า” ยี่หวากำมือแน่น รู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจเป็นที่สุด เธอตัดสินใจพาตัวเองลุกขึ้นจากที่นอน คว้ากางเกงขาสั้นและบิกินี่สีดำมาใส่ ยังดีที่ภายในห้องยังมีชุดคลุมอาบน้ำสีขาวตัวยาวพอจะให้เธอได้ใส่คุมเดินออกไป ถึงแม้ว่าที่นี่จะเป็นทะเลและก็เป็นปกติที่จะมีคนใส่บิกินี่เดินไปเดินมา แต่เธอก็ต้องรักษาภาพลักษณ์ของเธอไว้บ้างอยู่ดี…ด้านลีโอ… “ฟู่วว!!” เสียงถอนหายใจรอบที่ร้อยดังขึ้น หลังจากขับรถยนต์คันหรูของตัวเองออกมาได้สักพักลีโอก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ เขาตบไฟเลี้ยวจอดรถไว้ข้างทางพลางใช้ความคิดบางอย่าง จนกระทั้งโทรศัพท์ในมือส่งเสียงร้องออกมาRrrrrr Rrrrrrr “ครับพ่อ” (ทำไรอยู่ไอ้เสือ ไม่รับสายพ่อ) “พ่อโทรมาหรอครับ” (ใช่สิ โทรไปหลายสายไม่เห็นรับ แล้วเมื่อคืนไปนอนรีสอร์ตเพื

…หลายวันต่อมา… “เธอก็รู้ว่าฉันคิดยังไงกับธนิน ทำไมเธอถึงทำแบบนี้กับฉัน ห๊ะ!วีนัส” “ฟังฉันก่อนนะมาเรียม ฉันกับธนิน…” “ไม่! ฉันจะไม่ฟังอะไรจากปากเพื่อนอย่างเธออีกแล้ว ต่อไปนี้ความเป็นเพื่อนของเราจบกัน” “ฮึก! ไม่นะมาเรียม ฟังฉันก่อน มาเรียมมม!!” “คัทททท!! เยี่ยมมากครับ” “ฟู่วว!!” ยี่หวาเป่าลมออกจากปากเพื่อทำสมาธิเรียกตัวเองกลับมาจากการเป็นตัวละคร วันนี้เธอ และหนูเล็กต้องเข้าฉากที่มีซีนอารมณ์ปะทะกันทั้งวัน บวกกับหนูเล็กที่ค่อนข้างเล่นได้ไม่ดีนัก ทำให้ต้องถ่ายฉากเดิมๆซ้ำอยู่หลายรอบ เธอจึงสูญเสียพลังงานไปค่อนข้างจะเยอะกว่าการถ่ายทำจะเสร็จสิ้นก็กินเวลาไปจนเริ่มดึก “สี่ทุ่มแล้วหรอเนี่ย” หลังจากลบหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เธอก็ยกมือถือขึ้นมาดูเวลา ด้วยว่าวันนี้เนเน่มีธุระด่วนต้องกลับก่อน และพอดีว่าเมื่อเช้าเนเน่เป็นคนไปรับเธอ ทำให้เธอไม่ได้เอารถมาเอง เธอจึงลองไลน์บอกให้ลีโอมารับดู และเขาก็ตกลงจะมา แต่จะจอดรถรออยู่แอบๆ หากเธอถ่ายละครเสร็จแล้วก็ให้เดินไปหาเขาที่รถได้เลย ตึก!ตึก! ยี่หวาเดินยิ้มร่ามาตามทางเดินของชั้นจอดรถในตึกที่เธอมาถ่ายละคร ถึงแม้ทางจะค่อนข

LK club ตุ๊บ!! เสียงโยนโทรศัพท์เครื่องหรูลงบนโต๊ะทำงานอย่างไม่สบอารมณ์ของลีโอดังขึ้น หลังจากที่อ่านบทสัมภาษณ์ของยี่หวาในตามหน้าสื่อต่างๆที่เขากดติดตามไว้เพื่อดูความเคลื่อนไหวของเธอจบแล้ว นับจากวันที่ทะเลาะกันครั้งนั้นเขาก็แวะเวียนไปที่คอนโดของเธออยู่หลายครั้งเพื่อหวังจะไปง้อเธอเหมือนเคยๆ แต่เธอไม่กลับไปที่คอนโดตัวเองอีกเลย เขาจะโทรไปหาเธอกี่สายเธอก็ไม่รับ จนกระทั้งเธอไลน์มาหาเขาเมื่อวันก่อน ขอตัดทุกความสัมพันธ์ ให้เลิกข้องเกี่ยวกันอีกต่อไป แล้วก็บล็อคไม่ให้เขาติดต่อเธอได้อีกทุกๆช่องทาง มันทำให้เขากระวนกระวายเป็นอย่างมาก อาจจะเพราะไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำกับเขาแบบนี้มาก่อน เลยทำให้เขารู้สึกเสียเซลฟ์สุดๆ “ทำหน้าแบบนี้อีกแล้ว” ชาลินที่เปิดประตูเข้ามาเห็นหน้าจ๋อยๆของเพื่อนก็อดที่จะพูดด้วยไม่ได้ “มีอะไรหรือเปล่า” “ทำไม จะไล่หรอ” “เปล่า” “ทำหน้าให้มันดีๆหน่อย แล้วก็กระดกเข้าไปเหล้าน่ะ ให้ตับแข็งตายไปเลย” “ยุ่งน่า มีอะไรก็ไปทำๆเถอะ ยืนบ่นเป็นยัยแก่อยู่ได้” “เออ!ไปก็ได้วะ” ชาลินเดินกระฟัดกระเฟียดไปที่ประตู แต่ยังไม่ทันได้ออกไป คนที่ทำเป็นพูดไล่เธอตอน

@กาญจนบุรี “หื้มม~สดชื่นจังเลย” ฉันชอบบรรยากาศแบบนี้มากกว่าทะเลอีกนะ” ผู้จัดการดาราสาวเปิดระเบียงห้องพักออกไปชื่นชมธรรมชาติและทำท่าทางสูดดมอย่างสดชื่น “เราถ่ายซีนแรกตอนไหนอ่ะ” ยี่หวาที่จัดแจงกับสำภาระของตัวเองอยู่เอ่ยถามเพื่อนสาวขึ้น “รอแสงช่วงเย็นๆหนึ่งซีน ส่วนฉากมาเรียมตายตอนสามทุ่มโดยประมาณ” “ถ่ายไปถ่ายมาแป๊บๆก็ใกล้ปิดกล้องอีกแล้วเนาะ” “อืมใช่ แล้วนี่แกมีสนใจเรื่องไหนต่อหรือเปล่า” “ตอนนี้มีสนใจของพี่ปุยฝ่ายเรื่องเดียว” “บทที่จะต้องเล่นเป็นกระ…เอ้ย!โสเภณีน่ะหรอ หน้าสนใจดีนะ แต่เพิ่งจะเป็นโปรเจคใหม่ของพี่แกหนิ กว่าจะลงตัวแล้วเปิดกล้องได้ก็อีกสามสี่เดือนเลย” “ระหว่างรอฉันก็ว่าจะพักบ้างน่ะ เคลียแต่งานที่เรารับไว้ไปแค่นั้นพอ แกจะได้มีเวลาเตรียมงานแต่งตัวเองด้วย” “อืม!ก็ดีเหมือนกันไม่ใช่แค่เรื่องแต่งงานของฉันหรอก แกเองก็ต้องพักจิตพักใจตัวเองบ้างนะ” พูดไปเนเน่ก็มองหน้าสวยๆแต่นัยน์ตาเศร้าของเพื่อนรักไปด้วย “อืม!” “ยี่หวา…แกยังลืมเขาไม่ได้สินะ ใช่ไหม?” “อืม!” ยี่หวาพยักหน้ายอมรับความจริงกับเพื่อน เพราะถึงจะโกหกอะไรไปยังไงเพื่อนขอ

ลีโอฉีกเสื้อเชิ้ตสีครีมที่ยี่หวาสวมใส่ออกพร้อมกับกดใบหน้าลงไปซุกไซ้ที่ซอกคอขาวของเธอ มือหยาบก็เคลื่อนไปบีบเคล้นที่เต้าอวบอย่างแรงจนเธอรู้สึกเจ็บ “เจ็บ ฉันเจ็บ” ไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากคนที่เอาแต่ขบเม้มที่ลำคอเธอ ยี่หวาทั้งผลักทั้งตีและดันให้เขาออกไปยังไงก็ไม่เป็นผล ลีโอรุกเร้าเธอด้วยความดิบเถื่อนแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “อย่านะ อย่าทำให้เป็นรอย” ยี่หวาพยายามร้องขอลีโอให้หยุดดูดเม้มตามเนื้อตามตัวเธอ เพราะตอนนี้มันมีแต่รอยแดงช้ำเต็มไปหมดเพราะฝีมือเขา “ทุกคนจะได้รู้ว่าเรามีเจ้าของแล้วไง” “จะ…เจ้าของ พูดบ้าอะไรของคุณ” “ถ้ายังไม่เลิกเรียกกันอย่างห่างเหินแบบนั้นอีก อย่าหวังว่าจะได้ลุกออกจากเตียงนี้ภายในสามวันเลย พี่จะตอกจะย้ำจนกว่าเราจะจำได้ ว่ามีพี่เป็นผัวแค่คนเดียว” “มะ…อื๊ออ~” คำโต้แย้งของยี่หวาขาดหายเข้าไปในลำคอเพราะคนที่ประกาศตัวว่าเป็นเจ้าของ ได้ครอบครองริมฝีปากสวยของเธอเอาไว้ไม่ให้ได้พูดอะไรอีก “อื๊ออ! จะ…เจ็บ” คนที่โดนเล้าโลมอย่างรุนแรงได้แต่นอนเกร็งปล่อยให้เขาจัดการกับร่างสวยของตัวเองอย่างทำอะไรไม่ได้ เพราะต่อให้ปัดป้องยังไงก็สู้แรงชายของเขาไม่ได้อยู