First Love รักสุดขั้วต้องนัวให้ได้

First Love รักสุดขั้วต้องนัวให้ได้

last update最終更新日 : 2025-10-30
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
54チャプター
1.6Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

อ่านฟิน

อีโรติก

เจ้าชู้

รักวัยเด็ก

ความรักครั้งแรก

รักแรกพบ

เธอถูกปฏิเสธจากคนที่แอบชอบ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะตัดใจง่ายๆ แอบรักเขามาเป็นสิบปี ยังไงผู้ชายคนนี้เธอต้องได้

もっと見る

第1話

LK Club

At the center of the Remington's living room sat Talon Ashwood, calm, composed and utterly in control.

Across him sat Scarlet Remington, pen poised above the contract, while she read it with excitement in her eyes. Her glamorous ruby red dress clung to her like a second skin, her nails manicured to match. Her parents, the Remington's, Mr Alfred and his wife Dolores sat beside her with wide smiles. Their eyes, proud and eager.

This was it, the deal that would tie the Remington's to the Ashwood's. Both their families and stocks.

Two lawyers sat on each side representing the families and overseeing the documents. Talon tugged on his straight black tie impatiently. This contract was a mere formality, this marriage, a necessity.

His father had made that much clear, if he scored himself a wife before the stroke of midnight, then he would get the one thing he needed.

Scarlet twirled the pen gracefully between her fingers, a smirk on her face as her signature on the paper began to dry.

"I am done with my part" she announced, handing the pen over to Talon.

His gloved hand reached for the pen, and in the process his wrist bumped against the stack of papers on the table. A single sheet slipped, fluttering to the floor.

He followed the paper's descent, but when his gaze lifted again, it didn't return to Scarlet or the lawyer trying to pick the paper up.

It landed elsewhere.

Hanging on the wall above where the paper landed, was a portrait. Vintage-like and within a square frame.

His brows furrowed slightly and his dark eyes roamed over the unfamiliar face in the portrait.

His voice when he asked was calm, neutral, direct.

"Who is that?" He asked.

Scarlet gripped the table nervously, exchanging a glance with her mother who shifted in her seat uncomfortably.

"My other daughter," Mr Alfred responded before any words could be exchanged.

"You have another daughter?" Talon asked, the surprise obvious in his tone. He had done business with them for years and yet he didn't know. And besides, Scarlet's identity to the public was that of an only child.

Mrs Dolores cleared her throat, her fingers straightening the silk of her dress.

"Yes, Scarlet's twin sister. But she prefers not to be involved in social or official affairs. She is.....different"

Talon didn't look away from the portrait. His gaze was assessing and unreadable. Without hesitation, he spoke.

"Call her down"

Scarlet blinked caught off guard, Mr Alfred shifted forward in his seat.

"I assure you that she-"

"Call. Her. Down"

He wasn't asking them for their permission to request for her presence. And they understood.

A wave of tense silence filled the room and then, Mrs Dolores snapped her finger at a housemaid who hurried up the polished staircase, her steps quick and urgent.

Scarlet huffed, her fingers tightening around the pen in annoyance.

Before she could start muttering complaints, soft footsteps echoed from the hallway above.

Halo Remington.

She hesitated at the top of the stairs when she realized that her parents were not alone. She was clothed in a plain oversized white dress, dark hair pulled back in an unruly manner by a stained yellow scrunchie. She radiated nothing like the polished aura of her sister.

She looked like she didn't even belong in this house.

Talon met her empty gaze and slightly widened doe eyes. Something unspoken passed between them and she bowed her head to avoid holding eye contact longer than necessary.

She descended slowly, her fingers trailing along the banister. When she reached the bottom, Mr Alfred, her father, gave her a quick glance before turning back to Talon.

She didn't miss the unease in her father's eyes though.

"Well then, you requested for Halo and here she is. Anything else Mr Ashwood?"

Talon dug his fingers under the stack of papers and pulled out a fresh unsigned contract. He removed a pen from the breast pocket of his suit and penned his signature down on the paper. In quick work, he stood up from his position and approached Halo who stepped backwards with caution.

With a stretch of his arm, he extended the contract and pen in front of her.

"Sign it"

The words landed like a grenade in the living room, leading to the abrupt standing up of Mr Alfred, Mrs Dolores, and a shocked Scarlet. No, Talon couldn't be serious.

"Huh?" Halo whispered, barely understanding the situation at hand. Sign it, what exactly was he telling her to...

She focused her gaze and read the paper in his hands. It was an agreement, a contract for a business proposal involving marriage. In return for a mega investment, the continuation of their business line and a five percent increase of the shares the Remington's already had in Talon's business chains, Scarlet would agree to be legally married off to the man before her. Binding the two families together and putting the Remington's on a higher scale map than they already were.

Halo understood that much, but what she didn't understand now was why the decision now rested in her hands and not Scarlet's.

"Why are you asking me to sign it?" she asked. In the background he could hear the confused murmurs of her parents and that of Scarlet. Even the lawyers were taken aback.

Too bad. He had already made up his mind. He knew who his bride was going to be and if she didn't sign those papers. Then everything he put in line to give the Remington's would be gone, and he was sure that they wouldn't want that.

His lips curved into a tight line as he turned around to address them.

"I put it to you that if she doesn't sign it, the deal is off". With one direct glance at Mr Alfred he continued. "I am sure you know what that would mean to your family's reputation. And finances"

Halo bit the inner flesh of cheeks making her dimples pop out.

Finances?.

Was her family going bankrupt?.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
54 チャプター
LK Club
คลับหรูกลางใจเมืองอันดับต้นๆที่กำลังเป็นที่นิยม ของเหล่าบรรดาคนมีชื่อเสียงทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น ดารา เซเลบ นักธุรกิจ หรือแม้แต่นักการเมืองก็ต่างพากันเข้ามาใช้บริการอย่างไม่ขาดสายในทุกๆค่ำคืน ด้วยมาตรฐานการบริการที่ดี สถานที่หรูหราใหญ่โต และการดูแลด้านความปลอดภัยที่ครอบคลุมทุกๆอย่าง ทำให้สถานที่แห่งนี้ เป็นที่ไว้วางใจ สำหรับนักท่องราตรีเหล่านี้เป็นอย่างมาก ภายใต้การบริหารของสองเพื่อนสนิทอย่างลีโอและเคลวิน สองหนุ่มเพื่อนซี้ ที่ไม่ได้มีดีแค่เพียงรูปร่าง หน้าตา และฐานะ แต่พวกเขายังพกพาสมองอันชาญฉลาดติดตัวกันมาด้วยตั้งแต่เกิด… ค่ำคืนของวันเสาร์เป็นคืนที่มีผู้เข้ามาใช้บริการหนาแน่นที่สุดของรอบสัปดาห์ ท่ามกลางบรรยากาศที่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น เสียงเพลงเบาๆคลอเคล้าไปกับเสียงพูดคุยกัน นักท่องราตรีบางรายเพิ่งจะเดินทางมาถึง บ้างก็พากันเดินตรงไปยังโต๊ะที่มีเพื่อนๆจับจองกันไว้แล้ว บ้างก็หามุมเงียบๆที่เคาน์เตอร์บาร์นั่งจิบน้ำสีสวยที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนผสมอยู่คนเดียวสบายอารมณ์ ตึก!ตึก! ร่างสะโอดสะองของหญิงสาวนัยน์ตาสวยคนหนึ่งเดินมาหยุดยืนที่หน้าประตูทางเข้าไนต์คลับพร้อมกับผู้ติดตามของ
続きを読む
วันวาน
ภาพในวันวานที่กลับเข้ามาฉายขึ้นในหัวของเธออีกครั้ง แม้ว่ามันผ่านมานานหลายปี เธอยังไม่เคยลืมวันนั้น วันที่เขาปฏิเสธเธอ ผู้ชายปากร้ายที่เธอแอบรัก “พี่คะ หนูชอบพี่ค่ะ” “ตั้งใจเรียนให้พ่อแม่เธอภูมิใจเถอะ อย่ามายุ่งกับฉัน” “พี่ไม่ต้องชอบหนูก็ได้ค่ะ พี่แค่รับนี่จากหนูไปก็พอ” มือน้อยยื่นกล่องใบเล็กสีหวานไปตรงหน้ารุ่นพี่ต่างสถาบันที่เธอแอบชอบ แต่อีกฝ่ายกลับไม่แยแส และทำท่าจะเดินหลีกไปอีกทาง แต่มีหรือที่คนอย่างเธอจะยอม “อย่าเพิ่งไปสิค่ะ รับไปก่อนหนูตั้งใจให้จริงๆ” “ก็บอกว่าอย่ามายุ่งกับฉัน ยัยเด็กใจแตก” ประโยคที่ชายหนุ่มพูดออกมา ทำให้เธอถึงกับอึ้ง ไม่คิดว่าเขาจะปากร้ายขนาดนี้ เพราะปกติที่เธอตามมาแอบดูเขาตลอดนั้น เขาออกจะเป็นคนนิ่งๆ แต่ก็ไม่ได้ดูร้ายอะไร ไม่คิดเลยว่าเขาจะว่าเธอได้แรงขนาดนี้ “ไม่เห็นต้องว่ากันแรงขนาดนี้เลยนี่คะ” เธอตัดพ้อกับเขาด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป “ฟู้วว!! หลบไป” “ก็ได้ค่ะ” ในเมื่อรุ่นพี่ต่างสถาบันไม่เล่นด้วย และดูเหมือนเขาจะรำคาญเธอมาก เธอจึงจำใจต้องหลบเพื่อให้เขาเดินผ่านไปแต่… “จำไว้นะคะ หนูจะทำให้พี่ชอบหนูให้ได้” ปั๊ก!
続きを読む
ฉันไม่ดื่มกับคนไม่รู้จัก
“เหนื่อยไหมวันนี้” “เหนื่อยทุกวันแหละ ว่าแต่นายมาทำอะไรแถวน้องน้ำหญิงเนี่ย” “ผ่านมาเฉยๆ” “ไม่ได้มาหาอะไรกิน?” “ใครจะบ้ามาหาอะไรกินในห้องน้ำ” “ฉันหมายถึง นายไม่ได้มาหาสาวๆกินแถวนี้หรอกนะ” “ฉันไม่ใช่เคลวินนะ ที่จะได้กินไม่เลือกที่อ่ะ” “หึ!! พอๆกันแหละพวกนายน่ะ” “ทำไม หวงฉันหรอ?” “เห้ออ!! นายอย่าพูดอะไรหน้าขนลุกเหมือนเคลวินมันได้ป่ะ” “555 ก็เธอมันหน้าแกล้งนี่ชาลิน” “โอ๊ยย!! ถอยไปนะ ทำไมชอบเล่นถึงเนื้อถึงตัวกันจังว่ะไอ้พวกนี้” ยี่หวาที่หลบอยู่ตรงมุมแถวนั้นพยายามที่จะฟังว่าสองคนนั้นพูดคุยอะไรกัน แต่ก็ได้ยินไม่ค่อยถนัดเพราะมีเสียงเพลงเข้ามาแทรกตลอด แต่ภาพที่เธอนั้นได้เห็นทำให้เธอไม่ค่อยชอบใจนัก เพราะคนที่เธอแอบรักดันไปกอดคอ หยอกล้อกับผู้หญิงคนอื่น ตลอดหลายปีที่เธอตามสืบเรื่องราวของเขา เธอเองก็พอจะรู้ถึงความเจ้าชู้เงียบๆที่เขามี แต่ไม่มีผู้หญิงคนไหนเลย ที่เขาจะประกาศว่าจริงจังด้วย นั่นคือหนึ่งเหตุผลที่เธอยังพอมีความหวังอยู่ กับผู้หญิงคนนี้ก็เช่นกัน เธอคิดว่าคงจะเหมือนๆกับทุกคนที่เขาแค่เล่นๆด้วย ไม่จริงจังอะไร แต่ถ
続きを読む
คุณจะพาฉันไปไหน
“แกไม่กลับพร้อมฉันจริงๆหรอยี่หวา” เนเน่รบเร้าเพื่อนด้วยความเป็นห่วง หลังจากที่หลุดพ้นจากการตามตื้อของดินแดน เนเน่ก็จัดแจงโทรให้แฟนตัวเองมารับทันที โดยปกติแล้วถ้าทั้งสองจะต้องไปงานสังสรรค์ใดๆ ที่มีการดื่มแอลกอฮอล์จะมี สุดเขต แฟนหนุ่มของเนเน่ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับยี่หวา หรือไม่ก็คนขับรถของบ้านยี่หวาเป็นคนดูแลรับส่ง แต่วันนี้ยี่หวาเลือกที่จะขับรถมาเอง เธอจึงคิดที่จะให้เนเน่นั้นกลับไปพร้อมกับแฟนก่อน แต่มีหรือที่คนรักเพื่อนอย่างเนเน่จะยอม ทั้งสองถกเถียงกันอยู่นานตั้งแต่ในคลับจนเดินมาถึงลานจอดรถก็ยังตกลงกันไม่ได้สักที “ฉันกลับเองได้ แกก็รู้ว่าฉันคอแข็งไม่เมาหรอก” “แต่ฉันห่วงแก เอางี้ ให้พี่เขตกลับไปก่อนแล้วฉันจะไปนั่งกับแกต่อเอง” “เฮ้ย! ได้ไงอ่ะ แกไม่สงสารพี่เขตหรอโทรให้มาเขาก็รีบมาเลยนะนั่น” “ก็ฉันมัวแต่นึกถึงเรื่องไอ้บ้าดินแดนอะไรนั่น เลยลืมว่าวันนี้เราเอารถมาเองนี่” “อืม! นั่นแหละไหนๆพี่เขาก็มาแล้ว กลับไปเถอะ ฉันจะขออยู่ต่ออีกแป๊บนึง” “เฮ้อ!ฉันเป็นห่วงแกจริงๆนะ ยิ่งรู้ว่าข้างในนั้นมีคนจ้องจะกินแกอยู่ด้วยอย่างนั้นฉันยิ่งห่วง” เนเน่พูดไปก็มองหน้าเพื่อนอย
続きを読む
เดี๋ยวฉันจัดการเอง
ตุ๊บ!! “แรงเยอะเป็นบ้า รีบไป” ดินแดนรีบสั่งลูกน้องให้ขึ้นรถเพื่อที่จะได้ออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด “ปะ…ปล่อยฉันเถอะนะ” ยี่หวาขอร้องเสียงเหนื่อยหอบ “ฮึ!ปล่อยก็โง่สิ ของดีๆ” ดินแดนไม่สนใจคำขอร้องของเธอ ยังคงให้ลูกน้องขับรถต่อไป แต่เมื่อรถตู้เคลื่อนตัวมาได้แค่เพียงนิดเดียว ก็ต้องเบรครถกระทันหันเพราะมีใครบางคนมายืนขวางไว้เอี๊อดดดด!!! “เฮ้ย!หยุดทำไม” “มีคนมาขวางไว้ครับ” “ใครว่ะ” ดินแดนสบถอย่างหัวเสีย ก่อนจะจ้องไปที่ร่างของคนที่มายืนขวางรถตู้ของเขาเอาไว้ “ชา…ลิน” ดวงตาเข้มจ้องมองยังร่างสวยของหญิงสาวที่บังอาจมาขวางทางเขาไว้นิ่ง ดวงตาวูบไหวเหมือนมีอะไรบางอย่าง แต่ก็เพียงแค่แป๊บเดียว แล้วก็แปรเปลี่ยนมาทำฉุนเฉียวดังเดิม “เอาไงดีครับ ให้ผมชนไปเลยไหม?” “ไม่ต้อง เดี๋ยวกูมามึงดูคนนี้ไว้” สั่งลูกน้องเสร็จ ดินแดนก็เปิดประตูรถลงไปทันที “นึกว่าใครที่ไหน คุณผู้จัดการร้านคนสวยนี่เอง” “ปล่อยผู้หญิงลงมา…ดินแดน” “หือ! ทำไมต้องปล่อย?” “นายจะมาทำแบบนี้ ที่นี่ไม่ได้” “ทำไม?” ดินแดนจ้องตาชาลินอย่างมีคำถาม “นายจะป่วนเคลวินกับลีโ
続きを読む
แบบนี้ใครจะทนไหวว่ะ
“คุณ…จะให้ผมไปส่งที่ไหน?” “อื้มมม!!” หลังจากพายี่หวาขึ้นมาบนรถของตัวเองแล้วลีโอก็พยายามเรียกสติของเธอ แต่ดูเหมือนว่าฤทธิ์ยาที่เธอเผลอกินเข้าไปอย่างไม่รู้ตัวจะเริ่มทำงานเต็มที่แล้ว “ร้อน…” แม้ว่าลีโอจะเร่งความเย็นภายในรถให้เย็นมากแค่ไหน แต่คนที่นั่งข้างคนขับก็ยังคงมีอาการกระสับกระส่ายเหงื่อไหลท่วมตัวอยู่ดี “มันใช้ยาตัวไหนว่ะ” ลีโอจ้องใบหน้าสวยพลางใช้ความคิด เขาพยายามนึกว่าจะใช้วิธีไหนดี ที่จะช่วยให้หญิงสาวตรงหน้าทรมานให้น้อยลง พรึ๊บบ!! “คุณ! ทำอะไร?” แต่อยู่ดีๆคนที่ตอนแรกเอาแต่หลับตาเพ้อก็ยันตัวเองลุกขึ้นกระโจนเข้าไปกอดคอเขาแน่น “คุณตั้งสติดีๆก่อน” ลีโอพยายามแกะแขนที่เอาแต่โอบรัดต้นคอเขาออก แต่อีกคนก็กอดรั้งเขาแน่นเหลือเกิน จนเขาต้องออกแรงให้มากกว่าเดิม เพื่อให้เธอหลุดออกไป แต่ถึงจะหลุดออกไปแล้วเธอก็พุ่งเข้าใส่เขาแบบเดิมอีกอยู่ดี ทั้งสองยื้อยุดกันอยู่สักพัก ก่อนที่ฝ่ายหญิงจะทำท่าฮึดฮัดด้วยความไม่ได้ดั่งใจ แล้วก็พาตัวเองขึ้นไปอยู่บนตักของอีกฝ่ายพร้อมกับก้มลงซุกไซ้ไปที่ซอกคอของฝ่ายชายอย่างสะเปะสะปะ แต่แค่นั้นก็ทำให้อีกคนที่ถูกผู้หญิงที่ตรงสเปกทุก
続きを読む
ขอบคุณนะคะ...พี่ลีโอ
ปึ้ง!! ประตูเพนท์เฮาส์หรูถูกเปิดออกและปิดลงทันที พร้อมกับสองร่างของชายและหญิง ที่เดินกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันเข้ามา ทั้งคู่ต่างนัวเนียพากันเดินตรงเข้ามายังห้องนอนหรู และทิ้งตัวลงบนที่นอนหนานุ่มขนาดคิงไซส์ ที่ตกแต่งไปด้วยโทนสีขาวสะอาดตา “อื๊ออ~ แฮ่ก!” เสียงหอบหายใจถี่จากหญิงสาวที่ถูกชายหนุ่มตะโบมจูบอย่างดูดดื่มมาเป็นเวลานานหลายนาทีก่อนที่จะปล่อยเธอเป็นอิสระ จมูกโด่งซุกไซ้ไปตามซอกคอขาวสูดดมกลิ่นอายสาวที่เขาเองรู้สึกได้ถึงความมีอะไรบางอย่างที่หน้าหลงไหล มันหอมจนเขาอดใจไม่ไหวต้องเอื้อมมือไปจับสายเดี่ยวของชุดเดรสตัวสวย แล้วถอดมันลงมากองอยู่ที่เอว แต่นั่นมันก็ยังทำให้เขารู้สึกว่ามันยังเกะกะอยู่จนต้องดันตัวออกห่างจากร่างสวยมาถอดชุดนั้นให้หลุดพ้นทางไป ร่างกายสาวขาวเนียนที่ตอนนี้เหลือเพียงแพนตี้น้อยตัวจิ๋วกับแผ่นปิดจุกสีเนื้อ ทำให้คนที่เพิ่งจะถอดชุดเดรสของเธอทิ้งไปเอาแต่จ้องมองด้วยความหลงไหล เขาต้องฝืนกลืนน้ำลายฝืดๆลงคอทุกครั้งที่ร่างสวยตรงหน้าขยับบิดตัวไปมา เพราะมีอารมณ์ต้องการบางอย่างที่เขากำลังจะมอบให้เธอ สายตาเชิญชวนและเว้าวอนอยู่ในที ทำให้คนที่เอาแต่จ้องเริ่มอดใจไม่ไหว เขาจึงส
続きを読む
ทางนั้นห้องนอนผมครับ
สายๆวันต่อมา “อื๊มมม!!” ยี่หวาลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับทำท่าบิดขี้เกลียดอย่างที่ตัวเองชอบทำอยู่เป็นประจำตอนเช้าๆ แต่ทว่าเมื่อเธอปรับสายตาให้เข้าที่เรีบบร้อยแล้วนั้น ดวงตาของเธอกลับต้องจ้องมองเพดาลที่ดูไม่คุ้นตาอย่างสงสัย “ตื่นแล้วหรอ” ก่อนที่เธอจะทันได้นึกคิดว่าตัวเองอยู่ที่ไหน เสียงของใครบางคนก็เอ่ยถามขึ้น เธอจึงหันมองไปตามต้นทางของเสียง ก็เห็นว่าใครบางคนกำลังส่งยิ้มบางๆให้เธออยู่ที่ปลายเตียง “เฮ้ยยย!!”พรึ๊บบ!!ด้วยความตกใจยี่หวารีบเด้งตัวขึ้นจากที่นอน และพยายามคิดนึกย้อนไปถึงเรื่องราวเหตุการเมื่อคืน “จริงหรอเนี่ย?” เมื่อพอจะจำเหตุการได้รางๆตั้งแต่ที่เธอเดินเข้าไนต์คลับ จนถึงตอนที่เธอถูกดินแดนรวบขึ้นรถไป แล้วก็ยังมีตอนที่…ยี่หวาหยุดคิดมาถึงตอนที่เธอและเขาได้ขึ้นมาอยู่บนเตียงนี้ ใบหน้าของเธอก็ขึ้นสีแดงกล่ำ เธอค่อยๆหันไปมองยังอีกคนที่อยู่ปลายเตียง ก็เห็นว่าเขายังคงนิ่งจ้องมองมาที่เธออยู่ “...” ลีโอไม่พูดไม่ถามอะไรต่อ เอาแต่ยืนจ้องมองเธอและเมื่อยี่หวาสังเกตดีๆ ก็เห็นว่าเขานั้นพยายามทำท่าเหมือนจะกลืนน้ำลายอยู่ตลอดเวลาที่จ้องมองมายังเธอยี่หวาที่เห็นว่าเขายืนมองเธอแปลก
続きを読む
ละครเรื่องใหม่
1อาทิตย์ต่อมา… ตื๊ดด!!~ ตื๊ดด!!~ “ฮัลโหลเนเน่” (ตื่นหรือยังเนี่ยยี่หวา) “ตื่นแล้วๆ” (ตื่นอะไรแกเสียงยังงัวเงียอยู่เลย) “ตื่นแล้วจริงๆ แค่นี้ก่อนนะเดี๋ยวเจอกัน” (อืมๆโอเค รีบมานะ) “จ้า คุณผู้จัดการ บาย!”ติ๊ด!! ยี่หวากดตัดสายผู้จัดการส่วนตัวเพื่อนรัก และหันมาบิดขี้เกลียดอีกรอบ ก่อนจะพาตัวเองลุกขึ้นจากที่นอนและเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัว วันนี้เธอมีนัดกับผู้จัดละครเรื่องใหม่ที่เธอได้รับบทบาทเป็นนางร้ายเช่นเดิม ด้วยกระแสของละครเรื่อง รัก(ไม่)ต้องห้าม ที่เพิ่งจะปิดกล้องไปทำให้มีผู้จัดละครหลายต่อหลายคนต้องการอยากที่จะได้เธอไปร่วมงานด้วย แต่สุดท้ายเธอก็เลือกละครของผู้จัดที่เป็นรุ่นพี่ที่มหาลัยของเธอ เพราะว่าชอบบทตัวอย่างที่ได้ลองอ่านที่สุดตึก!ตึก! “ตื่นแล้วหรอลูกสาว แล้วนี้จะไปไหนเนี่ย” วีนาที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องโถงของบ้านเอ่ยถามลูกสาวคนเดียวขึ้น “ไปคุยงานค่ะแม่” “กินอะไรก่อนไหม เดี๋ยวให้ป้าแช่มจัดโต๊ะให้” “ไม่ทันแล้วค่ะ ยัยเนเน่ไลน์มาตามยิกยิกแล้ว” “ตื่นสายสิท่า นอนดึกหรอลูก” “ค่ะ มัวแต่อ่านบทละครใหม่” “หื
続きを読む
ภาพบาดตา(อีกแล้ว)
@ห้างxxx ยี่หวาและเนเน่พากันขับตรงมายังห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นห้างที่พวกเธอคุ้นเคยกันมาตั้งแต่เด็กๆ เพราะพากันมาเดินเล่นเดินซื้อของหรือกินอาหารกันเป็นประจำที่นี่ รวมถึงมานั่งส่องหนุ่มๆด้วย “หาอะไรกินกันก่อนไหมเนเน่” “อืม! ดีเหมือนกันกำลังหิวเลย” “งั้นไปร้านเดิมกัน” “ดีเลย ฉันกำลังนึกอยากกินห่อหมกทะเลร้านนี้อยู่พอดี ไม่ได้กินนานแล้วด้วย” “ไปกัน” ทั้งสองก็พากันเดินเข้าไปยังร้านอาหารไทยที่อยู่ในตัวห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งร้านที่พวกเธอๆเข้าออกกันเป็นประจำเมื่อสมัยยังเป็นนักเรียน ด้วยว่าฐานะทางบ้านของยี่หวานั้นถือได้ว่ามีอันจะกินระดับนึง จึงไม่แปลกที่ลูกสาวคนเดียวจะมาหาทานข้าวในร้านอาหารอยู่บ่อยๆแทบจะอาทิตย์ละหลายๆครั้ง “บรรยากาศยังเหมือนเดิมเลยเนาะแก” เนเน่เดินนำยี่หวาเข้ามานั่งที่ประจำมุมโปรดของพวกเธอ “คิดถึงเมื่อก่อนจัง” “ดูนั่นสิ สถาบันกวดวิชานั่นยังอยู่ที่เดิมเลย มานั่งตรงนี้ทีไรใจกระชุ่มกระชวยทุกที คิก!” เนเน่พูดพลางทำท่าเอามือทาบอกมองไปที่สถาบันกวดวิชาชื่อดังที่มีนักเรียนหนุ่มๆม.ปลายนั่งติววิชาสำคัญๆกันอยู่
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status