First Love รักสุดขั้วต้องนัวให้ได้

First Love รักสุดขั้วต้องนัวให้ได้

last updateLast Updated : 2025-10-30
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
54Chapters
1.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอถูกปฏิเสธจากคนที่แอบชอบ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะตัดใจง่ายๆ แอบรักเขามาเป็นสิบปี ยังไงผู้ชายคนนี้เธอต้องได้

View More

Chapter 1

LK Club

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
54 Chapters
LK Club
คลับหรูกลางใจเมืองอันดับต้นๆที่กำลังเป็นที่นิยม ของเหล่าบรรดาคนมีชื่อเสียงทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น ดารา เซเลบ นักธุรกิจ หรือแม้แต่นักการเมืองก็ต่างพากันเข้ามาใช้บริการอย่างไม่ขาดสายในทุกๆค่ำคืน ด้วยมาตรฐานการบริการที่ดี สถานที่หรูหราใหญ่โต และการดูแลด้านความปลอดภัยที่ครอบคลุมทุกๆอย่าง ทำให้สถานที่แห่งนี้ เป็นที่ไว้วางใจ สำหรับนักท่องราตรีเหล่านี้เป็นอย่างมาก ภายใต้การบริหารของสองเพื่อนสนิทอย่างลีโอและเคลวิน สองหนุ่มเพื่อนซี้ ที่ไม่ได้มีดีแค่เพียงรูปร่าง หน้าตา และฐานะ แต่พวกเขายังพกพาสมองอันชาญฉลาดติดตัวกันมาด้วยตั้งแต่เกิด… ค่ำคืนของวันเสาร์เป็นคืนที่มีผู้เข้ามาใช้บริการหนาแน่นที่สุดของรอบสัปดาห์ ท่ามกลางบรรยากาศที่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น เสียงเพลงเบาๆคลอเคล้าไปกับเสียงพูดคุยกัน นักท่องราตรีบางรายเพิ่งจะเดินทางมาถึง บ้างก็พากันเดินตรงไปยังโต๊ะที่มีเพื่อนๆจับจองกันไว้แล้ว บ้างก็หามุมเงียบๆที่เคาน์เตอร์บาร์นั่งจิบน้ำสีสวยที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนผสมอยู่คนเดียวสบายอารมณ์ ตึก!ตึก! ร่างสะโอดสะองของหญิงสาวนัยน์ตาสวยคนหนึ่งเดินมาหยุดยืนที่หน้าประตูทางเข้าไนต์คลับพร้อมกับผู้ติดตามของ
Read more
วันวาน
ภาพในวันวานที่กลับเข้ามาฉายขึ้นในหัวของเธออีกครั้ง แม้ว่ามันผ่านมานานหลายปี เธอยังไม่เคยลืมวันนั้น วันที่เขาปฏิเสธเธอ ผู้ชายปากร้ายที่เธอแอบรัก “พี่คะ หนูชอบพี่ค่ะ” “ตั้งใจเรียนให้พ่อแม่เธอภูมิใจเถอะ อย่ามายุ่งกับฉัน” “พี่ไม่ต้องชอบหนูก็ได้ค่ะ พี่แค่รับนี่จากหนูไปก็พอ” มือน้อยยื่นกล่องใบเล็กสีหวานไปตรงหน้ารุ่นพี่ต่างสถาบันที่เธอแอบชอบ แต่อีกฝ่ายกลับไม่แยแส และทำท่าจะเดินหลีกไปอีกทาง แต่มีหรือที่คนอย่างเธอจะยอม “อย่าเพิ่งไปสิค่ะ รับไปก่อนหนูตั้งใจให้จริงๆ” “ก็บอกว่าอย่ามายุ่งกับฉัน ยัยเด็กใจแตก” ประโยคที่ชายหนุ่มพูดออกมา ทำให้เธอถึงกับอึ้ง ไม่คิดว่าเขาจะปากร้ายขนาดนี้ เพราะปกติที่เธอตามมาแอบดูเขาตลอดนั้น เขาออกจะเป็นคนนิ่งๆ แต่ก็ไม่ได้ดูร้ายอะไร ไม่คิดเลยว่าเขาจะว่าเธอได้แรงขนาดนี้ “ไม่เห็นต้องว่ากันแรงขนาดนี้เลยนี่คะ” เธอตัดพ้อกับเขาด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป “ฟู้วว!! หลบไป” “ก็ได้ค่ะ” ในเมื่อรุ่นพี่ต่างสถาบันไม่เล่นด้วย และดูเหมือนเขาจะรำคาญเธอมาก เธอจึงจำใจต้องหลบเพื่อให้เขาเดินผ่านไปแต่… “จำไว้นะคะ หนูจะทำให้พี่ชอบหนูให้ได้” ปั๊ก!
Read more
ฉันไม่ดื่มกับคนไม่รู้จัก
“เหนื่อยไหมวันนี้” “เหนื่อยทุกวันแหละ ว่าแต่นายมาทำอะไรแถวน้องน้ำหญิงเนี่ย” “ผ่านมาเฉยๆ” “ไม่ได้มาหาอะไรกิน?” “ใครจะบ้ามาหาอะไรกินในห้องน้ำ” “ฉันหมายถึง นายไม่ได้มาหาสาวๆกินแถวนี้หรอกนะ” “ฉันไม่ใช่เคลวินนะ ที่จะได้กินไม่เลือกที่อ่ะ” “หึ!! พอๆกันแหละพวกนายน่ะ” “ทำไม หวงฉันหรอ?” “เห้ออ!! นายอย่าพูดอะไรหน้าขนลุกเหมือนเคลวินมันได้ป่ะ” “555 ก็เธอมันหน้าแกล้งนี่ชาลิน” “โอ๊ยย!! ถอยไปนะ ทำไมชอบเล่นถึงเนื้อถึงตัวกันจังว่ะไอ้พวกนี้” ยี่หวาที่หลบอยู่ตรงมุมแถวนั้นพยายามที่จะฟังว่าสองคนนั้นพูดคุยอะไรกัน แต่ก็ได้ยินไม่ค่อยถนัดเพราะมีเสียงเพลงเข้ามาแทรกตลอด แต่ภาพที่เธอนั้นได้เห็นทำให้เธอไม่ค่อยชอบใจนัก เพราะคนที่เธอแอบรักดันไปกอดคอ หยอกล้อกับผู้หญิงคนอื่น ตลอดหลายปีที่เธอตามสืบเรื่องราวของเขา เธอเองก็พอจะรู้ถึงความเจ้าชู้เงียบๆที่เขามี แต่ไม่มีผู้หญิงคนไหนเลย ที่เขาจะประกาศว่าจริงจังด้วย นั่นคือหนึ่งเหตุผลที่เธอยังพอมีความหวังอยู่ กับผู้หญิงคนนี้ก็เช่นกัน เธอคิดว่าคงจะเหมือนๆกับทุกคนที่เขาแค่เล่นๆด้วย ไม่จริงจังอะไร แต่ถ
Read more
คุณจะพาฉันไปไหน
“แกไม่กลับพร้อมฉันจริงๆหรอยี่หวา” เนเน่รบเร้าเพื่อนด้วยความเป็นห่วง หลังจากที่หลุดพ้นจากการตามตื้อของดินแดน เนเน่ก็จัดแจงโทรให้แฟนตัวเองมารับทันที โดยปกติแล้วถ้าทั้งสองจะต้องไปงานสังสรรค์ใดๆ ที่มีการดื่มแอลกอฮอล์จะมี สุดเขต แฟนหนุ่มของเนเน่ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับยี่หวา หรือไม่ก็คนขับรถของบ้านยี่หวาเป็นคนดูแลรับส่ง แต่วันนี้ยี่หวาเลือกที่จะขับรถมาเอง เธอจึงคิดที่จะให้เนเน่นั้นกลับไปพร้อมกับแฟนก่อน แต่มีหรือที่คนรักเพื่อนอย่างเนเน่จะยอม ทั้งสองถกเถียงกันอยู่นานตั้งแต่ในคลับจนเดินมาถึงลานจอดรถก็ยังตกลงกันไม่ได้สักที “ฉันกลับเองได้ แกก็รู้ว่าฉันคอแข็งไม่เมาหรอก” “แต่ฉันห่วงแก เอางี้ ให้พี่เขตกลับไปก่อนแล้วฉันจะไปนั่งกับแกต่อเอง” “เฮ้ย! ได้ไงอ่ะ แกไม่สงสารพี่เขตหรอโทรให้มาเขาก็รีบมาเลยนะนั่น” “ก็ฉันมัวแต่นึกถึงเรื่องไอ้บ้าดินแดนอะไรนั่น เลยลืมว่าวันนี้เราเอารถมาเองนี่” “อืม! นั่นแหละไหนๆพี่เขาก็มาแล้ว กลับไปเถอะ ฉันจะขออยู่ต่ออีกแป๊บนึง” “เฮ้อ!ฉันเป็นห่วงแกจริงๆนะ ยิ่งรู้ว่าข้างในนั้นมีคนจ้องจะกินแกอยู่ด้วยอย่างนั้นฉันยิ่งห่วง” เนเน่พูดไปก็มองหน้าเพื่อนอย
Read more
เดี๋ยวฉันจัดการเอง
ตุ๊บ!! “แรงเยอะเป็นบ้า รีบไป” ดินแดนรีบสั่งลูกน้องให้ขึ้นรถเพื่อที่จะได้ออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด “ปะ…ปล่อยฉันเถอะนะ” ยี่หวาขอร้องเสียงเหนื่อยหอบ “ฮึ!ปล่อยก็โง่สิ ของดีๆ” ดินแดนไม่สนใจคำขอร้องของเธอ ยังคงให้ลูกน้องขับรถต่อไป แต่เมื่อรถตู้เคลื่อนตัวมาได้แค่เพียงนิดเดียว ก็ต้องเบรครถกระทันหันเพราะมีใครบางคนมายืนขวางไว้เอี๊อดดดด!!! “เฮ้ย!หยุดทำไม” “มีคนมาขวางไว้ครับ” “ใครว่ะ” ดินแดนสบถอย่างหัวเสีย ก่อนจะจ้องไปที่ร่างของคนที่มายืนขวางรถตู้ของเขาเอาไว้ “ชา…ลิน” ดวงตาเข้มจ้องมองยังร่างสวยของหญิงสาวที่บังอาจมาขวางทางเขาไว้นิ่ง ดวงตาวูบไหวเหมือนมีอะไรบางอย่าง แต่ก็เพียงแค่แป๊บเดียว แล้วก็แปรเปลี่ยนมาทำฉุนเฉียวดังเดิม “เอาไงดีครับ ให้ผมชนไปเลยไหม?” “ไม่ต้อง เดี๋ยวกูมามึงดูคนนี้ไว้” สั่งลูกน้องเสร็จ ดินแดนก็เปิดประตูรถลงไปทันที “นึกว่าใครที่ไหน คุณผู้จัดการร้านคนสวยนี่เอง” “ปล่อยผู้หญิงลงมา…ดินแดน” “หือ! ทำไมต้องปล่อย?” “นายจะมาทำแบบนี้ ที่นี่ไม่ได้” “ทำไม?” ดินแดนจ้องตาชาลินอย่างมีคำถาม “นายจะป่วนเคลวินกับลีโ
Read more
แบบนี้ใครจะทนไหวว่ะ
“คุณ…จะให้ผมไปส่งที่ไหน?” “อื้มมม!!” หลังจากพายี่หวาขึ้นมาบนรถของตัวเองแล้วลีโอก็พยายามเรียกสติของเธอ แต่ดูเหมือนว่าฤทธิ์ยาที่เธอเผลอกินเข้าไปอย่างไม่รู้ตัวจะเริ่มทำงานเต็มที่แล้ว “ร้อน…” แม้ว่าลีโอจะเร่งความเย็นภายในรถให้เย็นมากแค่ไหน แต่คนที่นั่งข้างคนขับก็ยังคงมีอาการกระสับกระส่ายเหงื่อไหลท่วมตัวอยู่ดี “มันใช้ยาตัวไหนว่ะ” ลีโอจ้องใบหน้าสวยพลางใช้ความคิด เขาพยายามนึกว่าจะใช้วิธีไหนดี ที่จะช่วยให้หญิงสาวตรงหน้าทรมานให้น้อยลง พรึ๊บบ!! “คุณ! ทำอะไร?” แต่อยู่ดีๆคนที่ตอนแรกเอาแต่หลับตาเพ้อก็ยันตัวเองลุกขึ้นกระโจนเข้าไปกอดคอเขาแน่น “คุณตั้งสติดีๆก่อน” ลีโอพยายามแกะแขนที่เอาแต่โอบรัดต้นคอเขาออก แต่อีกคนก็กอดรั้งเขาแน่นเหลือเกิน จนเขาต้องออกแรงให้มากกว่าเดิม เพื่อให้เธอหลุดออกไป แต่ถึงจะหลุดออกไปแล้วเธอก็พุ่งเข้าใส่เขาแบบเดิมอีกอยู่ดี ทั้งสองยื้อยุดกันอยู่สักพัก ก่อนที่ฝ่ายหญิงจะทำท่าฮึดฮัดด้วยความไม่ได้ดั่งใจ แล้วก็พาตัวเองขึ้นไปอยู่บนตักของอีกฝ่ายพร้อมกับก้มลงซุกไซ้ไปที่ซอกคอของฝ่ายชายอย่างสะเปะสะปะ แต่แค่นั้นก็ทำให้อีกคนที่ถูกผู้หญิงที่ตรงสเปกทุก
Read more
ขอบคุณนะคะ...พี่ลีโอ
ปึ้ง!! ประตูเพนท์เฮาส์หรูถูกเปิดออกและปิดลงทันที พร้อมกับสองร่างของชายและหญิง ที่เดินกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันเข้ามา ทั้งคู่ต่างนัวเนียพากันเดินตรงเข้ามายังห้องนอนหรู และทิ้งตัวลงบนที่นอนหนานุ่มขนาดคิงไซส์ ที่ตกแต่งไปด้วยโทนสีขาวสะอาดตา “อื๊ออ~ แฮ่ก!” เสียงหอบหายใจถี่จากหญิงสาวที่ถูกชายหนุ่มตะโบมจูบอย่างดูดดื่มมาเป็นเวลานานหลายนาทีก่อนที่จะปล่อยเธอเป็นอิสระ จมูกโด่งซุกไซ้ไปตามซอกคอขาวสูดดมกลิ่นอายสาวที่เขาเองรู้สึกได้ถึงความมีอะไรบางอย่างที่หน้าหลงไหล มันหอมจนเขาอดใจไม่ไหวต้องเอื้อมมือไปจับสายเดี่ยวของชุดเดรสตัวสวย แล้วถอดมันลงมากองอยู่ที่เอว แต่นั่นมันก็ยังทำให้เขารู้สึกว่ามันยังเกะกะอยู่จนต้องดันตัวออกห่างจากร่างสวยมาถอดชุดนั้นให้หลุดพ้นทางไป ร่างกายสาวขาวเนียนที่ตอนนี้เหลือเพียงแพนตี้น้อยตัวจิ๋วกับแผ่นปิดจุกสีเนื้อ ทำให้คนที่เพิ่งจะถอดชุดเดรสของเธอทิ้งไปเอาแต่จ้องมองด้วยความหลงไหล เขาต้องฝืนกลืนน้ำลายฝืดๆลงคอทุกครั้งที่ร่างสวยตรงหน้าขยับบิดตัวไปมา เพราะมีอารมณ์ต้องการบางอย่างที่เขากำลังจะมอบให้เธอ สายตาเชิญชวนและเว้าวอนอยู่ในที ทำให้คนที่เอาแต่จ้องเริ่มอดใจไม่ไหว เขาจึงส
Read more
ทางนั้นห้องนอนผมครับ
สายๆวันต่อมา “อื๊มมม!!” ยี่หวาลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับทำท่าบิดขี้เกลียดอย่างที่ตัวเองชอบทำอยู่เป็นประจำตอนเช้าๆ แต่ทว่าเมื่อเธอปรับสายตาให้เข้าที่เรีบบร้อยแล้วนั้น ดวงตาของเธอกลับต้องจ้องมองเพดาลที่ดูไม่คุ้นตาอย่างสงสัย “ตื่นแล้วหรอ” ก่อนที่เธอจะทันได้นึกคิดว่าตัวเองอยู่ที่ไหน เสียงของใครบางคนก็เอ่ยถามขึ้น เธอจึงหันมองไปตามต้นทางของเสียง ก็เห็นว่าใครบางคนกำลังส่งยิ้มบางๆให้เธออยู่ที่ปลายเตียง “เฮ้ยยย!!”พรึ๊บบ!!ด้วยความตกใจยี่หวารีบเด้งตัวขึ้นจากที่นอน และพยายามคิดนึกย้อนไปถึงเรื่องราวเหตุการเมื่อคืน “จริงหรอเนี่ย?” เมื่อพอจะจำเหตุการได้รางๆตั้งแต่ที่เธอเดินเข้าไนต์คลับ จนถึงตอนที่เธอถูกดินแดนรวบขึ้นรถไป แล้วก็ยังมีตอนที่…ยี่หวาหยุดคิดมาถึงตอนที่เธอและเขาได้ขึ้นมาอยู่บนเตียงนี้ ใบหน้าของเธอก็ขึ้นสีแดงกล่ำ เธอค่อยๆหันไปมองยังอีกคนที่อยู่ปลายเตียง ก็เห็นว่าเขายังคงนิ่งจ้องมองมาที่เธออยู่ “...” ลีโอไม่พูดไม่ถามอะไรต่อ เอาแต่ยืนจ้องมองเธอและเมื่อยี่หวาสังเกตดีๆ ก็เห็นว่าเขานั้นพยายามทำท่าเหมือนจะกลืนน้ำลายอยู่ตลอดเวลาที่จ้องมองมายังเธอยี่หวาที่เห็นว่าเขายืนมองเธอแปลก
Read more
ละครเรื่องใหม่
1อาทิตย์ต่อมา… ตื๊ดด!!~ ตื๊ดด!!~ “ฮัลโหลเนเน่” (ตื่นหรือยังเนี่ยยี่หวา) “ตื่นแล้วๆ” (ตื่นอะไรแกเสียงยังงัวเงียอยู่เลย) “ตื่นแล้วจริงๆ แค่นี้ก่อนนะเดี๋ยวเจอกัน” (อืมๆโอเค รีบมานะ) “จ้า คุณผู้จัดการ บาย!”ติ๊ด!! ยี่หวากดตัดสายผู้จัดการส่วนตัวเพื่อนรัก และหันมาบิดขี้เกลียดอีกรอบ ก่อนจะพาตัวเองลุกขึ้นจากที่นอนและเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัว วันนี้เธอมีนัดกับผู้จัดละครเรื่องใหม่ที่เธอได้รับบทบาทเป็นนางร้ายเช่นเดิม ด้วยกระแสของละครเรื่อง รัก(ไม่)ต้องห้าม ที่เพิ่งจะปิดกล้องไปทำให้มีผู้จัดละครหลายต่อหลายคนต้องการอยากที่จะได้เธอไปร่วมงานด้วย แต่สุดท้ายเธอก็เลือกละครของผู้จัดที่เป็นรุ่นพี่ที่มหาลัยของเธอ เพราะว่าชอบบทตัวอย่างที่ได้ลองอ่านที่สุดตึก!ตึก! “ตื่นแล้วหรอลูกสาว แล้วนี้จะไปไหนเนี่ย” วีนาที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องโถงของบ้านเอ่ยถามลูกสาวคนเดียวขึ้น “ไปคุยงานค่ะแม่” “กินอะไรก่อนไหม เดี๋ยวให้ป้าแช่มจัดโต๊ะให้” “ไม่ทันแล้วค่ะ ยัยเนเน่ไลน์มาตามยิกยิกแล้ว” “ตื่นสายสิท่า นอนดึกหรอลูก” “ค่ะ มัวแต่อ่านบทละครใหม่” “หื
Read more
ภาพบาดตา(อีกแล้ว)
@ห้างxxx ยี่หวาและเนเน่พากันขับตรงมายังห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นห้างที่พวกเธอคุ้นเคยกันมาตั้งแต่เด็กๆ เพราะพากันมาเดินเล่นเดินซื้อของหรือกินอาหารกันเป็นประจำที่นี่ รวมถึงมานั่งส่องหนุ่มๆด้วย “หาอะไรกินกันก่อนไหมเนเน่” “อืม! ดีเหมือนกันกำลังหิวเลย” “งั้นไปร้านเดิมกัน” “ดีเลย ฉันกำลังนึกอยากกินห่อหมกทะเลร้านนี้อยู่พอดี ไม่ได้กินนานแล้วด้วย” “ไปกัน” ทั้งสองก็พากันเดินเข้าไปยังร้านอาหารไทยที่อยู่ในตัวห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งร้านที่พวกเธอๆเข้าออกกันเป็นประจำเมื่อสมัยยังเป็นนักเรียน ด้วยว่าฐานะทางบ้านของยี่หวานั้นถือได้ว่ามีอันจะกินระดับนึง จึงไม่แปลกที่ลูกสาวคนเดียวจะมาหาทานข้าวในร้านอาหารอยู่บ่อยๆแทบจะอาทิตย์ละหลายๆครั้ง “บรรยากาศยังเหมือนเดิมเลยเนาะแก” เนเน่เดินนำยี่หวาเข้ามานั่งที่ประจำมุมโปรดของพวกเธอ “คิดถึงเมื่อก่อนจัง” “ดูนั่นสิ สถาบันกวดวิชานั่นยังอยู่ที่เดิมเลย มานั่งตรงนี้ทีไรใจกระชุ่มกระชวยทุกที คิก!” เนเน่พูดพลางทำท่าเอามือทาบอกมองไปที่สถาบันกวดวิชาชื่อดังที่มีนักเรียนหนุ่มๆม.ปลายนั่งติววิชาสำคัญๆกันอยู่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status