First Love รักสุดขั้วต้องนัวให้ได้

First Love รักสุดขั้วต้องนัวให้ได้

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-30
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
54Bab
1.7KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เธอถูกปฏิเสธจากคนที่แอบชอบ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะตัดใจง่ายๆ แอบรักเขามาเป็นสิบปี ยังไงผู้ชายคนนี้เธอต้องได้

Lihat lebih banyak

Bab 1

LK Club

青木玲奈(あおき れな)がA国の空港に着いたのは、すでに夜の九時を過ぎていた。

今日は彼女の誕生日だ。

携帯の電源を入れると、たくさんの誕生日メッセージが届いていた。

同僚や友人からのものばかり。

藤田智昭(ふじた ともあき)からは何の連絡もない。

玲奈の笑顔が消えかけた。

別荘に着いたのは、夜の十時を回っていた。

田代(たしろ)さんは彼女を見て、驚いた様子で「奥様、まさか……いらっしゃるなんて」

「智昭と茜(あかね)ちゃんは?」

「旦那様はまだお帰りになってません。お嬢様はお部屋で遊んでいます」

玲奈は荷物を預けて二階へ向かうと、娘はパジャマ姿で小さなテーブルの前に座り、何かに夢中になっていた。とても真剣で、誰かが部屋に入ってきたことにも気付かない様子。

「茜ちゃん」

茜は声を聞くと、振り向いて嬉しそうに「ママ!」と叫んだ。

そしてすぐに、また手元の作業に戻った。

玲奈は娘を抱きしめ、頬にキスをしたが、すぐに押しのけられた。「ママ、今忙しいの」

玲奈は二ヶ月も娘に会えていなかった。とても恋しくて、何度もキスをしたくなるし、たくさん話もしたかった。

でも、娘があまりにも真剣な様子なので、邪魔はしたくなかった。「茜ちゃん、貝殻のネックレスを作ってるの?」

「うん!」その話題になると、茜は急に生き生きとした。「もうすぐ優里おばさんの誕生日なの。これはパパと私からの誕生日プレゼント!この貝殻は全部パパと私が道具で丁寧に磨いたの。きれいでしょう?」

玲奈の喉が詰まった。何も言えないうちに、娘は背を向けたまま嬉しそうに続けた。「パパは優里おばさんに他のプレゼントも用意してるの。明日……」

玲奈の胸が締め付けられ、我慢できなくなった。「茜ちゃん……ママの誕生日は覚えてる?」

「え?何?」茜は一瞬顔を上げたが、すぐにまたビーズを見つめ直し、不満そうに「ママ、話しかけないで。ビーズの順番が狂っちゃう……」

玲奈は娘を抱く手を放し、黙り込んだ。

長い間立ち尽くしていたが、娘は一度も顔を上げなかった。玲奈は唇を噛み、最後は無言のまま部屋を出た。

田代さんが「奥様、先ほど旦那様にお電話しました。今夜は用事があるので、先に休んでくださいとのことです」

「分かりました」

玲奈は返事をし、娘の言葉を思い出してちょっと躊躇した後、智昭に電話をかけた。

しばらくして電話が繋がったが、彼の声は冷たかった。「今用事がある。明日にでも……」

「智昭、こんな遅くに誰?」

大森優里(おおもり ゆり)の声だった。

玲奈は携帯を強く握りしめた。

「何でもない」

玲奈が何か言う前に、智昭は電話を切った。

夫婦は二、三ヶ月も会っていない。せっかくA国まで来たのに、彼は家に帰って会おうともせず、電話一本でさえ、最後まで話を聞く気もなかった……

結婚してこれだけの年月が経っても、彼は彼女にずっとこうだった。冷淡で、よそよそしく、いつも面倒くさそうに。

彼女は実はもう慣れていた。

以前なら、きっともう一度電話をかけ直して、どこにいるのか、帰ってこれないのかを優しく尋ねていただろう。

今日は疲れているせいか、そうする気が突然失せていた。

翌朝目が覚めて、少し考えてから、やはり智昭に電話をかけた。

A国は本国と十七、八時間の時差がある。A国では今日が彼女の誕生日だった。

今回A国に来たのは、娘と智昭に会いたかったのはもちろん、この特別な日に三人で揃って食事がしたいと思ったから。

それが今年の誕生日の願いだった。

智昭は電話に出なかった。

しばらくして、やっとメッセージが届いた。

「用件は?」

玲奈:「お昼時間ある?茜ちゃんも連れて、三人で食事しない?」

「分かった。場所が決まったら教えて」

玲奈:「うん」

その後、智昭からは一切連絡がなかった。

彼は彼女の誕生日のことなど、すっかり忘れているようだった。

玲奈は覚悟していたつもりだったが、それでも胸の奥が痛んだ。

身支度を整え、階下に降りようとした時、娘と田代さんの声が聞こえてきた。

「お母様がいらっしゃったのに、お嬢様は嬉しくないのですか?」

「私とパパは明日、優里おばさんと海に行く約束してるの。ママが一緒に来たら、気まずくなっちゃうでしょう」

「それにママは意地悪よ。いつも優里おばさんに意地悪するもの……」

「お嬢様、玲奈様はあなたのお母様です。そんなことを言ってはいけません。お母様の心が傷つきますよ」

「分かってるけど、私もパパも優里おばさんの方が好きなの。優里おばさんを私のママにできないの?」

「……」

田代さんが何か言ったが、もう玲奈には聞こえなかった。

娘は自分が一手に育て上げた子。ここ二年、父娘の時間が増えてから、娘は智昭に懐くようになり、去年智昭がA国で市場開拓に来た時も、どうしても付いて行きたがった。

手放したくなかった。できれば側に置いておきたかった。

でも娘を悲しませたくなくて、結局認めた。

まさか……

玲奈はその場に凍りついたように立ち尽くし、血の気が引いた顔で、しばらく動けなかった。

今回仕事を後回しにしてA国に来たのも、娘との時間を少しでも多く持ちたかったから。

今となっては、その必要もないようだ。

玲奈は部屋に戻り、本国から持ってきたプレゼントを、スーツケースに戻した。

しばらくして田代さんから電話があり、子供を連れて出かけると言われ、何かあったら連絡してほしいとのことだった。

玲奈はベッドに座ったまま、心の中が空っぽになったような気がした。

仕事を後回しにしてまで駆けつけたのに、誰も彼女を必要としていない。

彼女が来たことは、まるで笑い話のようだった。

しばらくして、彼女は外に出た。

この見知らぬ、それでいて懐かしい国を、あてもなく歩き回った。

お昼近くになって、やっと智昭との昼食の約束を思い出した。

朝聞いた会話を思い出し、娘を迎えに帰るか迷っていた時、智昭からメッセージが届いた。

「昼は用事が入った。キャンセルする」

玲奈は見ても、少しも驚かなかった。

もう慣れていたから。

智昭にとって仕事でも、友人との約束でも……何もかもが妻である彼女より大切なのだ。

彼女との約束は、いつだって気まぐれにキャンセルされる。

彼女の気持ちなど、一度も考えたことがない。

落ち込むだろうか?

以前なら、たぶん。

今はもう麻痺して、何も感じない。

玲奈の心は更に霧の中にいるようだった。

はずんだ気持ちで来たのに、夫からも娘からも、冷たい仕打ちばかり。

気がつくと、以前智昭とよく来ていたレストランの前に車を停めていた。

中に入ろうとした時、智昭と優里、そして茜の三人が店の中にいるのが見えた。

優里は娘と仲睦まじく並んで座っていた。

智昭と話しながら、娘をあやしている。

娘は嬉しそうに足をぶらぶらさせ、優里とじゃれ合い、優里が食べかけたケーキに口をつけていた。

智昭は二人に料理を取り分けながら、優里から視線を離そうとしない。まるで彼女しか目に入っていないかのように。

これが智昭の言う『用事』。

これが、彼女が命を賭けて十月十日の苦しみを耐え、産み落とした娘。

玲奈は笑った。

その場に立ち尽くして、眺めていた。

しばらくして、視線を外し、踵を返した。

別荘に戻った玲奈は、離婚協議書を用意した。

彼は少女時代からの憧れだった。でも彼は一度も彼女を見つめてはくれなかった。

あの夜の出来事と、お爺様の圧力がなければ、彼は決して彼女と結婚などしなかっただろう。

以前の彼女は、頑張りさえすれば、いつか必ず彼に振り向いてもらえると信じていた。

現実は彼女の頬を、容赦なく叩いた。

もう七年近く。

目を覚まさなければ。

離婚協議書を封筒に入れ、智昭に渡すよう田代さんに頼み、玲奈はスーツケースを引いて車に乗り込んだ。

「空港へ」運転手に告げた。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
54 Bab
LK Club
คลับหรูกลางใจเมืองอันดับต้นๆที่กำลังเป็นที่นิยม ของเหล่าบรรดาคนมีชื่อเสียงทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น ดารา เซเลบ นักธุรกิจ หรือแม้แต่นักการเมืองก็ต่างพากันเข้ามาใช้บริการอย่างไม่ขาดสายในทุกๆค่ำคืน ด้วยมาตรฐานการบริการที่ดี สถานที่หรูหราใหญ่โต และการดูแลด้านความปลอดภัยที่ครอบคลุมทุกๆอย่าง ทำให้สถานที่แห่งนี้ เป็นที่ไว้วางใจ สำหรับนักท่องราตรีเหล่านี้เป็นอย่างมาก ภายใต้การบริหารของสองเพื่อนสนิทอย่างลีโอและเคลวิน สองหนุ่มเพื่อนซี้ ที่ไม่ได้มีดีแค่เพียงรูปร่าง หน้าตา และฐานะ แต่พวกเขายังพกพาสมองอันชาญฉลาดติดตัวกันมาด้วยตั้งแต่เกิด… ค่ำคืนของวันเสาร์เป็นคืนที่มีผู้เข้ามาใช้บริการหนาแน่นที่สุดของรอบสัปดาห์ ท่ามกลางบรรยากาศที่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น เสียงเพลงเบาๆคลอเคล้าไปกับเสียงพูดคุยกัน นักท่องราตรีบางรายเพิ่งจะเดินทางมาถึง บ้างก็พากันเดินตรงไปยังโต๊ะที่มีเพื่อนๆจับจองกันไว้แล้ว บ้างก็หามุมเงียบๆที่เคาน์เตอร์บาร์นั่งจิบน้ำสีสวยที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนผสมอยู่คนเดียวสบายอารมณ์ ตึก!ตึก! ร่างสะโอดสะองของหญิงสาวนัยน์ตาสวยคนหนึ่งเดินมาหยุดยืนที่หน้าประตูทางเข้าไนต์คลับพร้อมกับผู้ติดตามของ
Baca selengkapnya
วันวาน
ภาพในวันวานที่กลับเข้ามาฉายขึ้นในหัวของเธออีกครั้ง แม้ว่ามันผ่านมานานหลายปี เธอยังไม่เคยลืมวันนั้น วันที่เขาปฏิเสธเธอ ผู้ชายปากร้ายที่เธอแอบรัก “พี่คะ หนูชอบพี่ค่ะ” “ตั้งใจเรียนให้พ่อแม่เธอภูมิใจเถอะ อย่ามายุ่งกับฉัน” “พี่ไม่ต้องชอบหนูก็ได้ค่ะ พี่แค่รับนี่จากหนูไปก็พอ” มือน้อยยื่นกล่องใบเล็กสีหวานไปตรงหน้ารุ่นพี่ต่างสถาบันที่เธอแอบชอบ แต่อีกฝ่ายกลับไม่แยแส และทำท่าจะเดินหลีกไปอีกทาง แต่มีหรือที่คนอย่างเธอจะยอม “อย่าเพิ่งไปสิค่ะ รับไปก่อนหนูตั้งใจให้จริงๆ” “ก็บอกว่าอย่ามายุ่งกับฉัน ยัยเด็กใจแตก” ประโยคที่ชายหนุ่มพูดออกมา ทำให้เธอถึงกับอึ้ง ไม่คิดว่าเขาจะปากร้ายขนาดนี้ เพราะปกติที่เธอตามมาแอบดูเขาตลอดนั้น เขาออกจะเป็นคนนิ่งๆ แต่ก็ไม่ได้ดูร้ายอะไร ไม่คิดเลยว่าเขาจะว่าเธอได้แรงขนาดนี้ “ไม่เห็นต้องว่ากันแรงขนาดนี้เลยนี่คะ” เธอตัดพ้อกับเขาด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป “ฟู้วว!! หลบไป” “ก็ได้ค่ะ” ในเมื่อรุ่นพี่ต่างสถาบันไม่เล่นด้วย และดูเหมือนเขาจะรำคาญเธอมาก เธอจึงจำใจต้องหลบเพื่อให้เขาเดินผ่านไปแต่… “จำไว้นะคะ หนูจะทำให้พี่ชอบหนูให้ได้” ปั๊ก!
Baca selengkapnya
ฉันไม่ดื่มกับคนไม่รู้จัก
“เหนื่อยไหมวันนี้” “เหนื่อยทุกวันแหละ ว่าแต่นายมาทำอะไรแถวน้องน้ำหญิงเนี่ย” “ผ่านมาเฉยๆ” “ไม่ได้มาหาอะไรกิน?” “ใครจะบ้ามาหาอะไรกินในห้องน้ำ” “ฉันหมายถึง นายไม่ได้มาหาสาวๆกินแถวนี้หรอกนะ” “ฉันไม่ใช่เคลวินนะ ที่จะได้กินไม่เลือกที่อ่ะ” “หึ!! พอๆกันแหละพวกนายน่ะ” “ทำไม หวงฉันหรอ?” “เห้ออ!! นายอย่าพูดอะไรหน้าขนลุกเหมือนเคลวินมันได้ป่ะ” “555 ก็เธอมันหน้าแกล้งนี่ชาลิน” “โอ๊ยย!! ถอยไปนะ ทำไมชอบเล่นถึงเนื้อถึงตัวกันจังว่ะไอ้พวกนี้” ยี่หวาที่หลบอยู่ตรงมุมแถวนั้นพยายามที่จะฟังว่าสองคนนั้นพูดคุยอะไรกัน แต่ก็ได้ยินไม่ค่อยถนัดเพราะมีเสียงเพลงเข้ามาแทรกตลอด แต่ภาพที่เธอนั้นได้เห็นทำให้เธอไม่ค่อยชอบใจนัก เพราะคนที่เธอแอบรักดันไปกอดคอ หยอกล้อกับผู้หญิงคนอื่น ตลอดหลายปีที่เธอตามสืบเรื่องราวของเขา เธอเองก็พอจะรู้ถึงความเจ้าชู้เงียบๆที่เขามี แต่ไม่มีผู้หญิงคนไหนเลย ที่เขาจะประกาศว่าจริงจังด้วย นั่นคือหนึ่งเหตุผลที่เธอยังพอมีความหวังอยู่ กับผู้หญิงคนนี้ก็เช่นกัน เธอคิดว่าคงจะเหมือนๆกับทุกคนที่เขาแค่เล่นๆด้วย ไม่จริงจังอะไร แต่ถ
Baca selengkapnya
คุณจะพาฉันไปไหน
“แกไม่กลับพร้อมฉันจริงๆหรอยี่หวา” เนเน่รบเร้าเพื่อนด้วยความเป็นห่วง หลังจากที่หลุดพ้นจากการตามตื้อของดินแดน เนเน่ก็จัดแจงโทรให้แฟนตัวเองมารับทันที โดยปกติแล้วถ้าทั้งสองจะต้องไปงานสังสรรค์ใดๆ ที่มีการดื่มแอลกอฮอล์จะมี สุดเขต แฟนหนุ่มของเนเน่ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับยี่หวา หรือไม่ก็คนขับรถของบ้านยี่หวาเป็นคนดูแลรับส่ง แต่วันนี้ยี่หวาเลือกที่จะขับรถมาเอง เธอจึงคิดที่จะให้เนเน่นั้นกลับไปพร้อมกับแฟนก่อน แต่มีหรือที่คนรักเพื่อนอย่างเนเน่จะยอม ทั้งสองถกเถียงกันอยู่นานตั้งแต่ในคลับจนเดินมาถึงลานจอดรถก็ยังตกลงกันไม่ได้สักที “ฉันกลับเองได้ แกก็รู้ว่าฉันคอแข็งไม่เมาหรอก” “แต่ฉันห่วงแก เอางี้ ให้พี่เขตกลับไปก่อนแล้วฉันจะไปนั่งกับแกต่อเอง” “เฮ้ย! ได้ไงอ่ะ แกไม่สงสารพี่เขตหรอโทรให้มาเขาก็รีบมาเลยนะนั่น” “ก็ฉันมัวแต่นึกถึงเรื่องไอ้บ้าดินแดนอะไรนั่น เลยลืมว่าวันนี้เราเอารถมาเองนี่” “อืม! นั่นแหละไหนๆพี่เขาก็มาแล้ว กลับไปเถอะ ฉันจะขออยู่ต่ออีกแป๊บนึง” “เฮ้อ!ฉันเป็นห่วงแกจริงๆนะ ยิ่งรู้ว่าข้างในนั้นมีคนจ้องจะกินแกอยู่ด้วยอย่างนั้นฉันยิ่งห่วง” เนเน่พูดไปก็มองหน้าเพื่อนอย
Baca selengkapnya
เดี๋ยวฉันจัดการเอง
ตุ๊บ!! “แรงเยอะเป็นบ้า รีบไป” ดินแดนรีบสั่งลูกน้องให้ขึ้นรถเพื่อที่จะได้ออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด “ปะ…ปล่อยฉันเถอะนะ” ยี่หวาขอร้องเสียงเหนื่อยหอบ “ฮึ!ปล่อยก็โง่สิ ของดีๆ” ดินแดนไม่สนใจคำขอร้องของเธอ ยังคงให้ลูกน้องขับรถต่อไป แต่เมื่อรถตู้เคลื่อนตัวมาได้แค่เพียงนิดเดียว ก็ต้องเบรครถกระทันหันเพราะมีใครบางคนมายืนขวางไว้เอี๊อดดดด!!! “เฮ้ย!หยุดทำไม” “มีคนมาขวางไว้ครับ” “ใครว่ะ” ดินแดนสบถอย่างหัวเสีย ก่อนจะจ้องไปที่ร่างของคนที่มายืนขวางรถตู้ของเขาเอาไว้ “ชา…ลิน” ดวงตาเข้มจ้องมองยังร่างสวยของหญิงสาวที่บังอาจมาขวางทางเขาไว้นิ่ง ดวงตาวูบไหวเหมือนมีอะไรบางอย่าง แต่ก็เพียงแค่แป๊บเดียว แล้วก็แปรเปลี่ยนมาทำฉุนเฉียวดังเดิม “เอาไงดีครับ ให้ผมชนไปเลยไหม?” “ไม่ต้อง เดี๋ยวกูมามึงดูคนนี้ไว้” สั่งลูกน้องเสร็จ ดินแดนก็เปิดประตูรถลงไปทันที “นึกว่าใครที่ไหน คุณผู้จัดการร้านคนสวยนี่เอง” “ปล่อยผู้หญิงลงมา…ดินแดน” “หือ! ทำไมต้องปล่อย?” “นายจะมาทำแบบนี้ ที่นี่ไม่ได้” “ทำไม?” ดินแดนจ้องตาชาลินอย่างมีคำถาม “นายจะป่วนเคลวินกับลีโ
Baca selengkapnya
แบบนี้ใครจะทนไหวว่ะ
“คุณ…จะให้ผมไปส่งที่ไหน?” “อื้มมม!!” หลังจากพายี่หวาขึ้นมาบนรถของตัวเองแล้วลีโอก็พยายามเรียกสติของเธอ แต่ดูเหมือนว่าฤทธิ์ยาที่เธอเผลอกินเข้าไปอย่างไม่รู้ตัวจะเริ่มทำงานเต็มที่แล้ว “ร้อน…” แม้ว่าลีโอจะเร่งความเย็นภายในรถให้เย็นมากแค่ไหน แต่คนที่นั่งข้างคนขับก็ยังคงมีอาการกระสับกระส่ายเหงื่อไหลท่วมตัวอยู่ดี “มันใช้ยาตัวไหนว่ะ” ลีโอจ้องใบหน้าสวยพลางใช้ความคิด เขาพยายามนึกว่าจะใช้วิธีไหนดี ที่จะช่วยให้หญิงสาวตรงหน้าทรมานให้น้อยลง พรึ๊บบ!! “คุณ! ทำอะไร?” แต่อยู่ดีๆคนที่ตอนแรกเอาแต่หลับตาเพ้อก็ยันตัวเองลุกขึ้นกระโจนเข้าไปกอดคอเขาแน่น “คุณตั้งสติดีๆก่อน” ลีโอพยายามแกะแขนที่เอาแต่โอบรัดต้นคอเขาออก แต่อีกคนก็กอดรั้งเขาแน่นเหลือเกิน จนเขาต้องออกแรงให้มากกว่าเดิม เพื่อให้เธอหลุดออกไป แต่ถึงจะหลุดออกไปแล้วเธอก็พุ่งเข้าใส่เขาแบบเดิมอีกอยู่ดี ทั้งสองยื้อยุดกันอยู่สักพัก ก่อนที่ฝ่ายหญิงจะทำท่าฮึดฮัดด้วยความไม่ได้ดั่งใจ แล้วก็พาตัวเองขึ้นไปอยู่บนตักของอีกฝ่ายพร้อมกับก้มลงซุกไซ้ไปที่ซอกคอของฝ่ายชายอย่างสะเปะสะปะ แต่แค่นั้นก็ทำให้อีกคนที่ถูกผู้หญิงที่ตรงสเปกทุก
Baca selengkapnya
ขอบคุณนะคะ...พี่ลีโอ
ปึ้ง!! ประตูเพนท์เฮาส์หรูถูกเปิดออกและปิดลงทันที พร้อมกับสองร่างของชายและหญิง ที่เดินกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันเข้ามา ทั้งคู่ต่างนัวเนียพากันเดินตรงเข้ามายังห้องนอนหรู และทิ้งตัวลงบนที่นอนหนานุ่มขนาดคิงไซส์ ที่ตกแต่งไปด้วยโทนสีขาวสะอาดตา “อื๊ออ~ แฮ่ก!” เสียงหอบหายใจถี่จากหญิงสาวที่ถูกชายหนุ่มตะโบมจูบอย่างดูดดื่มมาเป็นเวลานานหลายนาทีก่อนที่จะปล่อยเธอเป็นอิสระ จมูกโด่งซุกไซ้ไปตามซอกคอขาวสูดดมกลิ่นอายสาวที่เขาเองรู้สึกได้ถึงความมีอะไรบางอย่างที่หน้าหลงไหล มันหอมจนเขาอดใจไม่ไหวต้องเอื้อมมือไปจับสายเดี่ยวของชุดเดรสตัวสวย แล้วถอดมันลงมากองอยู่ที่เอว แต่นั่นมันก็ยังทำให้เขารู้สึกว่ามันยังเกะกะอยู่จนต้องดันตัวออกห่างจากร่างสวยมาถอดชุดนั้นให้หลุดพ้นทางไป ร่างกายสาวขาวเนียนที่ตอนนี้เหลือเพียงแพนตี้น้อยตัวจิ๋วกับแผ่นปิดจุกสีเนื้อ ทำให้คนที่เพิ่งจะถอดชุดเดรสของเธอทิ้งไปเอาแต่จ้องมองด้วยความหลงไหล เขาต้องฝืนกลืนน้ำลายฝืดๆลงคอทุกครั้งที่ร่างสวยตรงหน้าขยับบิดตัวไปมา เพราะมีอารมณ์ต้องการบางอย่างที่เขากำลังจะมอบให้เธอ สายตาเชิญชวนและเว้าวอนอยู่ในที ทำให้คนที่เอาแต่จ้องเริ่มอดใจไม่ไหว เขาจึงส
Baca selengkapnya
ทางนั้นห้องนอนผมครับ
สายๆวันต่อมา “อื๊มมม!!” ยี่หวาลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับทำท่าบิดขี้เกลียดอย่างที่ตัวเองชอบทำอยู่เป็นประจำตอนเช้าๆ แต่ทว่าเมื่อเธอปรับสายตาให้เข้าที่เรีบบร้อยแล้วนั้น ดวงตาของเธอกลับต้องจ้องมองเพดาลที่ดูไม่คุ้นตาอย่างสงสัย “ตื่นแล้วหรอ” ก่อนที่เธอจะทันได้นึกคิดว่าตัวเองอยู่ที่ไหน เสียงของใครบางคนก็เอ่ยถามขึ้น เธอจึงหันมองไปตามต้นทางของเสียง ก็เห็นว่าใครบางคนกำลังส่งยิ้มบางๆให้เธออยู่ที่ปลายเตียง “เฮ้ยยย!!”พรึ๊บบ!!ด้วยความตกใจยี่หวารีบเด้งตัวขึ้นจากที่นอน และพยายามคิดนึกย้อนไปถึงเรื่องราวเหตุการเมื่อคืน “จริงหรอเนี่ย?” เมื่อพอจะจำเหตุการได้รางๆตั้งแต่ที่เธอเดินเข้าไนต์คลับ จนถึงตอนที่เธอถูกดินแดนรวบขึ้นรถไป แล้วก็ยังมีตอนที่…ยี่หวาหยุดคิดมาถึงตอนที่เธอและเขาได้ขึ้นมาอยู่บนเตียงนี้ ใบหน้าของเธอก็ขึ้นสีแดงกล่ำ เธอค่อยๆหันไปมองยังอีกคนที่อยู่ปลายเตียง ก็เห็นว่าเขายังคงนิ่งจ้องมองมาที่เธออยู่ “...” ลีโอไม่พูดไม่ถามอะไรต่อ เอาแต่ยืนจ้องมองเธอและเมื่อยี่หวาสังเกตดีๆ ก็เห็นว่าเขานั้นพยายามทำท่าเหมือนจะกลืนน้ำลายอยู่ตลอดเวลาที่จ้องมองมายังเธอยี่หวาที่เห็นว่าเขายืนมองเธอแปลก
Baca selengkapnya
ละครเรื่องใหม่
1อาทิตย์ต่อมา… ตื๊ดด!!~ ตื๊ดด!!~ “ฮัลโหลเนเน่” (ตื่นหรือยังเนี่ยยี่หวา) “ตื่นแล้วๆ” (ตื่นอะไรแกเสียงยังงัวเงียอยู่เลย) “ตื่นแล้วจริงๆ แค่นี้ก่อนนะเดี๋ยวเจอกัน” (อืมๆโอเค รีบมานะ) “จ้า คุณผู้จัดการ บาย!”ติ๊ด!! ยี่หวากดตัดสายผู้จัดการส่วนตัวเพื่อนรัก และหันมาบิดขี้เกลียดอีกรอบ ก่อนจะพาตัวเองลุกขึ้นจากที่นอนและเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัว วันนี้เธอมีนัดกับผู้จัดละครเรื่องใหม่ที่เธอได้รับบทบาทเป็นนางร้ายเช่นเดิม ด้วยกระแสของละครเรื่อง รัก(ไม่)ต้องห้าม ที่เพิ่งจะปิดกล้องไปทำให้มีผู้จัดละครหลายต่อหลายคนต้องการอยากที่จะได้เธอไปร่วมงานด้วย แต่สุดท้ายเธอก็เลือกละครของผู้จัดที่เป็นรุ่นพี่ที่มหาลัยของเธอ เพราะว่าชอบบทตัวอย่างที่ได้ลองอ่านที่สุดตึก!ตึก! “ตื่นแล้วหรอลูกสาว แล้วนี้จะไปไหนเนี่ย” วีนาที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องโถงของบ้านเอ่ยถามลูกสาวคนเดียวขึ้น “ไปคุยงานค่ะแม่” “กินอะไรก่อนไหม เดี๋ยวให้ป้าแช่มจัดโต๊ะให้” “ไม่ทันแล้วค่ะ ยัยเนเน่ไลน์มาตามยิกยิกแล้ว” “ตื่นสายสิท่า นอนดึกหรอลูก” “ค่ะ มัวแต่อ่านบทละครใหม่” “หื
Baca selengkapnya
ภาพบาดตา(อีกแล้ว)
@ห้างxxx ยี่หวาและเนเน่พากันขับตรงมายังห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นห้างที่พวกเธอคุ้นเคยกันมาตั้งแต่เด็กๆ เพราะพากันมาเดินเล่นเดินซื้อของหรือกินอาหารกันเป็นประจำที่นี่ รวมถึงมานั่งส่องหนุ่มๆด้วย “หาอะไรกินกันก่อนไหมเนเน่” “อืม! ดีเหมือนกันกำลังหิวเลย” “งั้นไปร้านเดิมกัน” “ดีเลย ฉันกำลังนึกอยากกินห่อหมกทะเลร้านนี้อยู่พอดี ไม่ได้กินนานแล้วด้วย” “ไปกัน” ทั้งสองก็พากันเดินเข้าไปยังร้านอาหารไทยที่อยู่ในตัวห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งร้านที่พวกเธอๆเข้าออกกันเป็นประจำเมื่อสมัยยังเป็นนักเรียน ด้วยว่าฐานะทางบ้านของยี่หวานั้นถือได้ว่ามีอันจะกินระดับนึง จึงไม่แปลกที่ลูกสาวคนเดียวจะมาหาทานข้าวในร้านอาหารอยู่บ่อยๆแทบจะอาทิตย์ละหลายๆครั้ง “บรรยากาศยังเหมือนเดิมเลยเนาะแก” เนเน่เดินนำยี่หวาเข้ามานั่งที่ประจำมุมโปรดของพวกเธอ “คิดถึงเมื่อก่อนจัง” “ดูนั่นสิ สถาบันกวดวิชานั่นยังอยู่ที่เดิมเลย มานั่งตรงนี้ทีไรใจกระชุ่มกระชวยทุกที คิก!” เนเน่พูดพลางทำท่าเอามือทาบอกมองไปที่สถาบันกวดวิชาชื่อดังที่มีนักเรียนหนุ่มๆม.ปลายนั่งติววิชาสำคัญๆกันอยู่
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status