Lahat ng Kabanata ng Teach Me, Uncle Professor : Kabanata 11 - Kabanata 20

Itinaas-baba ko ang aking ulo at saka pinatigas ang d*la sa ul0 ng t!te niya.Kinuha niya ang ilang hibla ng buhok ko at tinali ‘yon sa kaniyang kamay para hindi ito sagabal sa ginagawa ko.“S-sige pa…” Umawang ang bibig niya habang nakatingala sa kisame. “Y-you’re doing so… so… g-good.”Malalim at nang-aakit ko siyang tignan habang dinid!laan ang kabuoan ng @ri niya. I kissed the t*p of his th!ng and played with it using my t0ngue inside. Hindi ako makapaniwalang makakatikim ako ng ganitong kalaki na pagkalalaki, at sa uncle ko pa ‘yon. “I’ll move.” Maawtoridad niyang sabi at marahang tinapik ang pisngi ko. Tumigil ako sa pag galaw at hinayaan ang sarili nakanganga, inaantay ang sunod niyang gagawin. Hinawakan niya ang likod ng aking ulo gamit ng dalawa niyang kamay at nagsimulang um*los sa bilis na gusto niya. Halos mab!laukan ako sa sobrang bilis at lalim ng pagk@dyot ng kaniyang balakang. Halos mapuno ang bibig ko ng laway ngunit patuloy pa rin siya sa kaniyang ginagawa. Nagsimu

Busangot ang aking mukha habang pinagmamasdan and questionnaire na binigay sa ‘kin ni Uncle Easton. Nakaupo siya ngayon sa kabilang dulo ng aking kama, tahimik na nakatitig sa kaniyang laptop. Pinapasagutan niya sa ‘kin ito para raw malaman namin kung ano ang hindi ko naiintindihan bago niya ako turuan. “Hindi mo man lang po ako babantayan?” Tinaasan ko siya ng kilay. Paano ba naman kasi! Panay layo ang kaniyang tingin sa ‘kin. Kanina noong inabot niya sa ‘kin ‘yong papel, parang iwas na iwas siyang dumikit sa ‘kin. Parang hindi ako hinalikan nito noong nakaraan ha?“I can still see you from here” Sagot niya. “Kung mandadaya ka naman, sarili mo lang lolokohin mo.”Umirap ako saka binalik ang tingin sa questionnaire. Fine, kung ‘yon ang gusto niya ay sasagutin ko na ito. Kinuha ko ang ballpen na nasa lamesa at sinimulang basahin ang papel. Limang tanong lamang ito pero parang niloloko ako dahil sa loob ng isang tanong, may mga tanong pa ulit ito. Ano ba naman ‘to?!Compute the follo

Halos magwala na ang mga tao dahil sunod-sunod na tira ang ginawa ni Drake. Kahit ako, na walang interest sa anumang sports, ay napapatalon sa tuwa at pumapalakpak pa.Hindi mabantayan ng mga kalaban si Drake dahil para siyang si Flash sa liksi niya. Tuwing naaagaw ng kalaban ang bola, hindi nila namamalayang nasa likod na pala si Drake para agawin at i-shoot ‘yon. Biglang may dumikit na kalaban sa kaniya at pa-simple siyang siniko sa kaniyang tagiliran at saka niya ito tinulak. Malakas ang pagkakabagsak ni Drake kaya hindi ko napigilang tumayo.“Foul!” Sigaw ko para mapansin pero hindi ito tinawag ng referee. Kahit ang mga ibang nanonood ay sumisigaw ng foul pero tuloy lang ang laro na parang wala lang nangyari. Bumangon si Drake mula sa pagkakabagsak at ngumiti sa ‘kin kaya muling naghiwayan ang mga tao. Hindi ko rin naman sila masisisi dahil si Drake talaga ang nagbuhat ng laro. Naging maingay ang madla nang muling maagaw niya ang bola at tumakbo papunta sa kabilang side ng court

“Saan ka galing? Aayain pa naman sana kita ng lunch kanina.” Usisa ni Drake pagkarating ko sa dating pwesto ko. Oo nga pala, hindi ko na siya nakausap dahil kay Uncle Easton. I would at least thank him for letting me stay in a comfortable seat earlier. “Sorry about that. May kailangan kasi akong ihabol na paperwork kanina, you know, as a transferee.” Paliwanag ko habang dahan-dahan na umupo sa aking pwesto. “How about dinner later? My treat.”“Sure.” Tumango ng parang bata si Drake. Kahit pa malaki ang pangangatawan nito, minsan napapansin ko ay may pagka-isip bata rin ito dahil parang ang dali lang niya matuwa sa mga bagay-bagay. Ngunit kaagad ko rin naalala na mas matanda nga pala ako sakanilang lahat. “But it will be my treat.” Dagdag niya. “Kaya ako na lang ang susundo sa ‘yo mamaya. Just text me the details, okay?” I didn’t argue anymore. Wala namang kaso sa ’kin kung siya ang susundo dahil hindi naman ako pinagbabawalan nila Mama. As if magpapabawal din naman ako ‘no. Napa

Kakatapos lang namin kumain ni Drake and I had to admit, talagang nag-enjoy ako! Marunong siya magdala ng usapan at alam kong wala siyang ibang intensyon. ‘Di tulad ng iba na ang lagkit na agad ng tingin sa ‘yo.“Are you up for a romantic relationship?” Tanong ni Drake habang inaayos ang mga plato namin. Mabuti na lang at hindi siya nag-order ng sushi para sa sarili niya dahil halos tig-dalawa lang nakain ko sa order ko. Napahinto ako sa pag-inom ng juice. Aba’t diretsahan?“Sa totoo lang, hindi ko nakikita ang sarili kong mag-commit.” Pag-amin ko. “Gusto ko lang kasi laging masaya. ‘E hindi naman gano’n ang relationship, sabi nila may ups and downs, parang hindi ko kaya ‘yon.”Nagkibit-balikat siya. “Ang saya kasi ng thrill, ‘no? Pero darating din ang panahon na makikilala natin ang taong kaya natin ipaglaban kahit ano pang mangyari.”Napatawa ako nang mahina bago sumagot. “Ang lalim naman n’yan! Saka ko na iisipin ‘yan kapag dumating na talaga ang the one.”“Right.” Tumayo siya at