Lahat ng Kabanata ng Instant Billionaire (tagalog) Part 2: Kabanata 21 - Kabanata 30

Ang mga estudyanteng nakasakay sa kabayo ay hindi napigilang magsalita tungkol sa kung gaano sila kahanga-hanga kay Heidi. Ngunit habang patuloy silang umaawit ng mga papuri sa kanya, ang ilan sa mga lalaki sa karamihan ay nagsimulang subukang magsalita ng kanilang mga aksyon sa laban, umaasa na mapabilib siya. "Napakamangha ni Heidi! Napakabilis niya gamit ang espadang iyon. Siya ay hindi kapani-paniwala para sa isang babae. Ngunit kailangan kong pumasok doon at simulan ang aking sarili sa pag-aalaga, alam mo ba? Walang espada para sa akin, ginamit ko lang ang aking mga ngipin!" "Hindi pa ako nakakasipa ng kahit sino nang napakahirap sa buhay ko. May natutunan akong bago tungkol sa sarili ko ngayon." "Nakakuha ako ng ilang mga hit sa kanilang pinuno, ang taong dilaw ang buhok. Sa tingin ko ay ginawa ko ang lahat ng tama!" Papalapit sila nang papalapit sa kanya, umaasang mapapansin niya ang isa sa kanila at ma-impress siya. Ngunit si Heidi ay ngumiti lamang ng mahina sa kanilang

Pinandilatan silang lahat ni Mickey at umiling, "well? Are you idiots? Tapos na mag-math o hindi? Asan ang pera?" Teka, teka. Kinaway-kaway ng mga estudyante ang kanilang mga braso, sinusubukang patahimikin siya sa pamamagitan ng desperadong mga ngiti. Kailangan nating pag-usapan ito. Ang daming dapat i-coordinate. Oo, oo. Tayo, kailangan nating tumawag sa ating mga bangko, gumawa ng mga paglilipat, alam mo ba? Lahat ng bagay na iyon. Sinubukan ng isa pang tumawa. Lumabas ito na parang tili. Inilibot ni Mickey ang kanyang mga mata. Jeez, nagmamakaawa kayong bayaran kami, at ngayon ay kinakaladkad ninyo ang inyong mga paa. Hoy, Sonny. Kunin ang iyong relo. Oras sa kanila. Gusto kong makita kung gaano katagal bago nila malaman kung ano ang kanilang ginagawa. Si Sunny ang manlalaban na bumunot ng kutsilyo sa estudyante. Ngayon ay inalis niya ang kanyang kutsilyo at gumawa ng relo. Tiningnan niya ito ng masama, walang ibang intensyon kundi subaybayan ang oras. Samantala. Ang ilan sa mga

Ang mga estudyanteng nasasabik na hilingin kay Heidi na makipag-date at ipakita ang kanilang lakas sa kanya ay walang magawa habang nagpupumiglas sa pagkakahawak ni Micky. Walang sinuman sa kanila ang nakadama ng sapat na lakas upang tulungan siya sa sandaling iyon. Hindi kapani-paniwala sa kanila na kaya pa rin ni Micky na gumamit ng napakalakas na kapangyarihan kahit na bali ang binti. Sa pamamagitan ng karapatan, madali lang sana siyang madaig. Ngunit mayroon siyang ligaw, mapanganib na personalidad. Parang hindi hadlang sa kanya ang pagiging injured. Nag-init ang mukha ni Heidi sa galit. Hindi talaga siya takot kay Micky. Ngunit ang kumbinasyon ng kanyang mahalay na mga mungkahi at ang mga titig na titig ng lahat na nanonood sa kanya na hina-harass ang nagpatigil sa kanya. Pakiramdam niya ay hindi pa siya nag-aral ng martial arts sa kanyang buhay. Sa wakas, desperado siyang sumigaw para humingi ng tulong. Hindi niya alam kung sino ang inaasahan niyang tutulong sa kanya. Ang iba

"Naisip mo na ba ang mga inosenteng biktima mo?" tanong ni Rufus. Lumingon siya sa mga tauhan niya. "Itali silang lahat." Ilang lalaking naka-uniporme ang humakbang. Si Gregory ay nagsimulang pawisan, ang kanyang mga mata ay lumibot sa paligid, umaasang makakahanap ng daan palabas, ngunit siya ay napapalibutan at wala nang mapupuntahan. Alam niyang hindi maganda ang magiging wakas nito para sa kanya, at wala siyang magagawa. Ang pamilya Clifton ay kilala na walang awa, at ang pagkakataon ni Gregory na mabuhay ay maliit. Ibinagsak ng mga tauhan ni Micky ang kanilang mga sandata, hindi nag-aalok ng pagtutol at hinayaan ang kanilang mga sarili na pigilan. Si Gregory ay walang pagbubukod. Mahigpit na hinila ang lubid, masakit na bumabalot sa kanyang mga pulso. Napaungol si Micky nang mapagtantong siya lang ang lalaking hindi nakatali. Hindi siya tanga para isipin na magandang bagay iyon. Tumingin si Rufus kay Micky, hindi siya masyadong mahalaga para harapin ang kanyang sarili. Pin

"Huwag mo silang pansinin," sabi ni Jessop. “Hoy, maghintay ka!” Tawag ni Ethan na halos magjogging para makahabol. "Bakit ka umalis ng walang paalam?" “Ano?” Tanong ni Alex na nakatingin sa likod. Hindi niya maintindihan kung bakit naging mayabang ang ibang lalaki, o kung bakit sa tingin niya ay karapat-dapat siya sa atensyon ni Alex. “Maghintay!” tawag ni Celia na tumatakbo. “Sorry—” “Tingnan mo siya!” Pinutol siya ni Ethan. "Ang kanyang mga braso at binti ay parang mga sanga. Isang matigas na hangin ang magpapatumba sa kanya." Tiningnan niya si Alex pataas at pababa, malinaw ang kanyang nararamdaman. Natigilan si Alex, diretsong nakatingin kay Ethan, naghihintay na magpatuloy ito. "Maglakas-loob ka bang labanan ako?" Tanong ni Ethan, pinabaluktot ang kanyang muscular arm muscles. Si Alex ay matangkad at balingkinitan, habang si Ethan ay mas malaki. Sa mga tuntunin ng pisikal na lakas, tila walang paghahambing. “Ethan!” bulalas ni Celia. "Hindi ko kasalanan na mahina siya,"