บททั้งหมดของ Instant Billionaire (tagalog) Part 2: บทที่ 1 - บทที่ 10

"Sige, gagawin ko," sabi ni Luther. Nilagay niya ang phone sa tenga niya at tumawag habang ang lahat ay nakatayo at pinagmamasdan siya. "Ryan," aniya, nang makonekta ang tawag. "Ito si Luther Duncan." "Hello, Mr. Duncan," sabi ng lalaki sa kabilang dulo ng tawag. Ito ay si Ryan Maxwell. Siya ay isang uri ng tagapamagitan na may kamay sa pag-aayos ng mga bagay sa pagitan ng mga nangungunang miyembro ng komunidad ng martial arts. "Naayos na ba ang lahat sa iyong kasiyahan?" "Hindi, si Alex na ngayon ang panginoon ng Moon Palace," sabi ni Luther. "Kaya kailangan natin ng bagong diskarte." "Ang Moon Palace?" Tanong ni Ryan, tapos natahimik siya sandali. "Iyan ay nagpapahirap sa mga bagay. Halos hindi na makapagpadala si Tyson ng ibang tao upang pumatay sa panginoon ng Moon Palace." "Siyempre hindi," sumang-ayon si Luther. "Kaya magre-report ako sa kanya bago tayo gumawa ng anuman. Mukhang suportado si Alex ng marami pang martial arts group dito. Sa suporta nila, hinahamon niya ang pi

Karaniwang kaalaman na ang pamilya Steadman at ang pamilya Clifton ay dumanas ng kanilang pinakamalaking pag-urong sa mga nakaraang taon. Mula nang mamatay ang kanyang anak na si Chris, humiling si Art ng mahabang leave of absence, at ipinaubaya na ni Jessop ang lahat sa kanyang anak na si Rufus. Sa tuwing hindi sigurado si Rufus sa anumang bagay, humihingi siya ng tulong kay Alex. Sa dulong hilaga ng Canada, tumayo si Tyson, nanginginig ang yelo at niyebe mula sa kanyang damit. Anim na lalaki ang nakatayo sa likod niya, lahat nakasuot ng itim. "Binabati kita, opisyal mong natapos ang pagsasanay," sabi ng isa sa mga lalaki. Tumango si Tyson at tumingin sa langit, kung saan may paparating na helicopter. Pagkalapag nito, pumasok si Tyson at tumingin sa lalaking nakaupo sa tabi niya. "Inaasahan ko si Luther," sabi ni Tyson. “Nasaan siya?” "Sir..." Nagsimulang magsalita ang lalaki at saka huminto, hindi sigurado kung paano sasabihin ang balita. “Anong nangyari?” Tanong ni Tyson. “

Nang tuluyang tumira ang alikabok sa paligid ng mga nabasag na piraso ng orasan at ladrilyo, bumalik si Tyson sa party at itinuro ng isang daliri ang mga guho. "Pinatay ni Alex ang mga nangungunang mandirigma ng Blood Brothers, at nagbigay siya ng hamon sa akin," sabi ni Tyson. "Ang sinumang tumulong sa kanya ay magiging katulad ng orasan na iyon!" Sinamaan siya ng tingin ni Jessop, ngunit alam niyang hindi siya kalaban ni Tyson, na hindi mahuhulaan kapag nagagalit. Sa takot para sa mga miyembro ng kanyang pamilya, walang sinabi si Jessop. Ang iba ay natakot, at ang ilan sa kanila ay kitang-kitang nanginginig. Kung hindi dahil kay Jessop, baka tumakas na sila. Maliban kay Jessop, si Debbie lang ang nakataas ang ulo, parang prinsesa, ayaw sumuko. “Baliw ka ba?” Bulong ni Rufus sa kanya, hinihila ang manggas niya. "Ibaba mo ang iyong ulo." Siya ay nag-aalala na ang kanyang pagsuway ay makaakit ng atensyon ni Tyson. Sinulyapan siya ni Jessop, pinahahalagahan ang kanyang katapangan.

Bumaling si Alex at muling yumuko sa matandang babae, mapagpakumbabang nagpasalamat. "Hindi mo kailangang magpasalamat sa akin," sabi niya, puno ng kagalakan ang kanyang maliit na mukha. "Ito ang lugar para sa lahat ng mga master, at ikaw ang master ng Moon Palace ngayon. Tungkulin kong ipakita ito sa iyo." Pagkatapos noon, araw-araw bumalik si Alex para mag-aral at pag-usapan ang mga technique sa matandang babae. Nang hindi niya napapansin, mabilis na umunlad ang kanyang kakayahan. Habang nag-eensayo siya, mas napagtanto niyang hindi niya alam. Marami pang dapat matutunan dito kaysa sa anumang bagay na maisisiksik niya sa kanyang utak sa loob lamang ng ilang linggo. Ngunit ang matandang babae ay maraming nalalaman tungkol sa kasaysayan ng palasyo at ang anyo ng martial arts at tinulungan siya nang siya ay bumangga sa mga hadlang sa kalsada. Alam niya kung paano ilagay ang mga kumplikadong konsepto sa mga simpleng termino. Sa tuwing aalis siya sa kweba, pilit niyang inaalala kung

Ang martial art na ginagamit ni Alex upang tulungan si Debbie ay madalas na tinatawag na 'gamot sa pambubugbog'. Ang pangalan ay nagmula sa isang alamat tungkol sa isang matandang practitioner na naghahampas ng mga halamang gamot sa isang bato sa ilalim ng kabilugan ng buwan. Ito ay isang malambot na kapangyarihan, kasing banayad ng isang mabagal na sapa sa tagsibol. Hangga't gusto niyang labanan ang kapangyarihang nananakit kay Debbie gamit ang isang malakas na parang apoy, hindi ganoon ang ginawa ng sining na ito. Pinakamahusay na gumana ang kapangyarihang ito kapag pinapayagan itong gumana nang malumanay. Nasa isip ni Alex ang larawan ng sinaunang practitioner. Ngunit habang nakatutok siya sa imahe, nag-transform ang larawan. Sa halip na ang matigas na labanang martial artist, naisip niya noon, sa kanyang isipan ay nakita niya ang isang batang babae na gumiling ng mga damo sa bato. Nasa mukha niya ang malungkot at malambing na ekspresyon. Ngunit kumilos siya nang may determinasyo