บทที่ 216 เลือกแล้ว เวลาผ่านไปนานแค่ไหนเธอก็ไม่อาจจะรับรู้ได้ เสียงเครื่องยนต์ค่อยๆดับลงกลายเป็นความเงียบที่หนาหนักในอากาศยามบ่ายของกรุงเทพฯ พิมพ์นั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเปิดประตูรถออก ลมร้อนจากพื้นถนนปะทะใบหน้า ทำให้เธอรู้สึกได้ทันทีว่าได้กลับเข้าโลกความจริงอีกครั้ง ความจริงที่ไม่มีธนินทร์อยู่
Read more