Semua Bab เมียรักของมาเฟีย: Bab 11 - Bab 20

ร้ายกว่ามาเฟีย(ก็เมียนี่ไง)ตอนมายาวีรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในตอนเช้า หญิงสาวรีบสะบัดกายออกห่างจากเบาะนอนเนื้อหนั่นแน่นอย่างนึกรังเกียจ พร้อมกวาดสายตาขุ่นข้นมองรอบห้องอย่างระแวงภัย แล้วยังเผื่อแผ่มายังเบาะรองนอนด้านข้าง“คนเลว...ฉันอยากจะฆ่าแกนัก” เข่นเคี้ยวพอให้เบาเทาอารมณ์เคียดแค้น ปะทุเดือดขึ้นภายในใจ หากพอหญิงสาวขยับตัวแรง ทำให้รู้สึกเจ็บเสียวตรงส่วนกลางลำตัว ใบหน้าเรียวรูปไข่เหยเก ต้องรีบกัดปากระงับไม่ให้หลุดเสียงร้อง ความเจ็บครั้งนี้ มันประจานถึงการกระทำป่าเถื่อน ไอ้สารเลวทำไว้กับเธอเมื่อคืนความเจ็บที่เกิดขึ้นทำให้มายาวีต้องนิ่วหน้าตอนหย่อนเรียวขาลงแตะพื้นอันเย็นเฉียบ เธอเหลียวกายมองหานาฬิกา อยากรู้ตอนนี้มันกี่โมง หากยังไม่ทันรู้ เสียงสัญญาณโทรศัพท์มือถือกลับแผดเสียงปลุกคนกำลังนอนหลับสบายในรอบหลายปีให้ขยับเปลือกตาตื่นมายาวีรีบพยุงร่างอ่อนแรงหลบไปยืนชิดริมผนัง เป้าหมายของเธอคือประตูทางออก“เมียจ๋า...”คนรู้สึกตัวเพราะเสียงโทรศัพท์ปลุก ยังงัวเงียแต่ปากยังไม่ลืมร้องหาเมียจ๋า แล้วควานมือหาร่างนุ่มนิ่ม พอหาไม่เจอร่างใหญ่โตร

(ต่อ)คนนั่งรอในรถชักนั่งไม่เป็นสุข เพียรยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูหน้ามุ่ย แล้วกระแทกลมหายใจ หงุดหงิด หงุดหงิดเหลือเกินถึงแม้ส่วนลึกเขาจะแน่ใจในฝีมือของลูกน้องคนสนิทควบคู่ตำแหน่งมือขวาอย่างร็อคโคพอสมควร หมอนั่นไม่เคยทำงานผิดพลาด ทำให้เขาผิดหวังบ่อยๆเหมือนกับ ชายหนุ่มชำเลืองหางตามองไอ้คนนั่งหน้าจ๋องอยู่ตรงส่วนด้านหน้าตัวรถชาโคมีสะดุ้งวาบ เมื่อตนเผลอเหลือบสายตามองกระจกหลังเขาหวังว่าครั้งนี้จะเป็นเหมือนกับทุกครั้ง หากเพียงไม่นานความหวังนั้นเริ่มสั่นคลอน ตอนเห็นร่างสูงเดินใบหน้ายุ่งยากใจออกมาจากตึกสูงราวสิบชั้น คนใจร้อนเลยรีบผลักบานประตูรถออกมายืนรอด้านนอก สีหน้าเคร่งขรึมไร้รอยยิ้มเพ่งสายตามองคนเดินตรงแน่วอย่างรอคอยคำตอบ เพียงแค่เห็นแววตาของอีกฝ่ายที่ส่งมาให้ อารมณ์เดวิสก็ชักเริ่มเดือดปุดมันจะยากเย็นอะไรขนาดนั้นวะ กะอีแค่กูจะขึ้นไปหาเมียจ๋า...ปลายจมูกของมาเฟียหนุ่มเริ่มบานพะเยิบพะยาบ เขากำหมัดแน่น แต่ต้องทำใจเย็นข่มอารมณ์เดือดปุดเอาไว้ให้ดี เหมือนไม่ได้รอคอยอะไร ด้วยไม่อยากแสดงท่าทีร้อนใจให้ไอ้พวกลูกน้องมันเห็น เขาอยากเห็นหน้ายัยผู้หญิงตัวแสบแทบขาดใจมากแค่ไหน“ไม่สำเร็จหรือร็อคโค...” เด

ก็เธอมันน่าฟัดคนป่วยกะพริบตาปริบ ริมฝีปากอ้าค้าง ภาพที่เห็นยิ่งกว่าคมชัด จำต้องสะกดกลั้นเสียงไม่ให้ตนเองกรี๊ดลั่น คนอะไรหน้าด้าน หน้าไม่มียาง มีอย่างที่ไหน เลือกมาสมสู่อะไรกันต่อหน้าเธอ แถมยังเป็น...มายาวีขมวดคิ้วนั่นสิ ที่นี่ที่ไหน? นี่เธอกำลังนอนอยู่ที่ไหนกันล่ะหญิงสาวดึงสายตาจากภาพอุจาด แล้วเขม่นสายตามองโดยรอบตัว สายน้ำเกลือระเกะระกะในความรู้สึกแรก ทำให้หญิงสาวรู้ทันทีอ้อ...ในโรงพยาบาลนี่เองจำได้ว่าก่อนหมดสติ กว่าเธอจะพาตัวเองออกจากห้องพัก โซเซลงมาจนถึงชั้นล่างได้ เล่นเอาเหนื่อยแทบขาดใจ เธอเกือบทรุดลงพื้นก็หลายหน ดีที่กัดฟันทน จนเดินมาถึงหน้าปากประตูทางออก อพาร์ทเม้นท์ ภาพสุดท้ายแม้มันจะรางเลือนเต็มที แต่เธอยังเห็นกลุ่มชายฉกรรจ์หลายคนกำลังเดินเผ่นพล่านกระจายตัวเต็มลานด้านหน้าตัวตึก ใจนั้นอยากถอยหลังเดินกลับ ยอมนอนตายอยู่บนเตียงเดียวดาย ดีกว่าต้องเจอคนพวกนี้ อาจด้วยรู้แน่ชัด คนพวกนั้นเป็นคนของใคร หากแขนขาของเธอในตอนนั้นมันไม่ตอบสนอง ไร้เลี้ยวแรงลงจนน่าใจหาย เธอฝืนทนยืนทรงตัวต่อไปได้อีกไม่นาน แล้วทุกอย่าง

(ต่อ)“เจ้านายคุณนี่เล่นตัวชะมัด...นี่ขนาดว่าฉันยื่นของหวานส่งให้ถึงปาก เขายังไม่คิดจะอ้าปากรับเลยด้วยซ้ำ ขืนถ้าป๋ารู้ว่าฉันทำงานพลาดอีกครั้ง หนนี้ไม่รู้ฉันต้องโดนอะไรอีกบ้าง... ”สาวร่างเปลือยบ่นพึมพำด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด พร้อมควานมือหาเสื้อมาสวมใส่ หากจ้องลึกถึงภายในจะเห็นความหวาดหวั่นหลบซ่อนอยู่ในนั้น ลูซีพยายามไม่คิดถึงผลลัพธ์ในข้อผิดพลาด ก่อนจะโยนกางเกงในสีดำที่มือเธอเกี่ยวติดขึ้นมาโยนส่งให้คนด้านข้างร็อคโคคว้ามาถือไว้อย่างไม่แยแส เพราะเขายังไม่คิดจะสวมใส่มันในตอนนี้ พร้อมขยับกายเอนหลังลงพิงพนักเบาะรถในท่วงท่าสบาย หลังจากแม่ม้าสาวสุดเร่าร้อนเพิ่งลุกออกจากหน้าตักเขาไปเมื่อสักครู่ คราบคาวของเขากับเจ้าหล่อนยังโชว์เด่นหรา แต่ร็อคโคเลือกละทิ้งมันไว้แบบนั้นฟังคำบอกเล่าอย่างไม่ยีระของลูซี พอทำให้ใบหน้าเรียบนิ่งเป็นประจำนั้นนิ่วลงเล็กน้อย ก่อนคลายตัวออกเข้าสู่สภาพปกติ มันไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องเก็บมาใส่ใจนี่นา...ลูซีนิ่วหน้า หวนคิดทบทวนเรื่องทุกอย่าง“หรือเป็นเพราะแม่ผู้หญิงคนนั้น คนที่เดวิสกำลังนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง เขาถึงไม่ยอมรับข้อเสนอที่ฉันป้อนให้ถึงปาก แม่นั่นต้องทำเสน่ห์ใส่เขาแน่

(ต่อ)คนคิดไม่ซื่อยืนหอบหายใจแรง พลางยื่นมือไร้การควบคุมสัมผัสเม็ดทับทิมสีชมพูอ่อนระเรื่อ และทันทีที่เม็ดงามนั้นถูกนิ้วมือเย็นเฉียบแตะต้อง เม็ดพลอยแสนสวยชักกระดี๊กระด๊าด้วยการแข็งตัวเป็นตุ่มไต สู้นิ้วมือชาย รอบฐานทรวงขยายอวบใหญ่ขึ้นในทันตา“อา...เมจ๋า” รู้สึกดีเป็นบ้าชายหนุ่มห่อปากพร้อมลากฝ่ามือใหญ่กอบกุมใต้ฐานทรวงงาม คอยนวดคลึงเล่นอย่างเบามือ มันทั้งนุ่มหยุ่นทั้งพอดีกับมือเขาเหมือนมันถูกสร้างมาเพื่อเขา หัวแม่มือว่ายวนเวียนหมุนรอบเม็ดงดงาม เพิ่มแรงอีกนิดบีบมือลงกับก้อนเนื้อนุ่ม แล้วซูดปากซีดซาด“เนื้อก็นุ้ม นุ่ม...ถ้าได้กินสักคำคงจะดีไม่น้อย...”เดวิสชะงักมือ ทอดสายตามองสิ่งยั่วตาด้วยความรู้สึกหิวโหย แล้วแกจะรออะไรอยู่อีกล่ะไอ้เดวิส รีบจัดการกินนมเมียแกเลยสิ จะมัวยืนบื้อทำซากอะไรอีกเล่า คนคิดไม่ซื่อนัยน์ตาพอง แลบลิ้นเลียกลีบปากแห้งผาก เหยียดยิ้มให้สิ่งเย้ายวนกิเลสตัณหา“นั่นสิ จะรออะไร...มายาวีคงหลับสนิทอีกยาว”เต้าสาวทั้งแน่นและนุ่มหยุ่นมือ ขนาดกำลังพอเหมาะพอเจาะ ดูไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินตัว สามารถจุดแรงกำหนัด บังเกิดขึ้นก่อนไหลวนมารวมอยู่ตรงจุดยุทธศาสตร์ได้ในฉับพลัน มันจึงกระดกหัวกึก