สาลี่รู้สึกโมโหที่ไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ของทั้งสองคนได้ เธอจึงเดินเข้าบ้านไปอย่างรวดเร็ว"สาลี่!" พุฒิตะโกนตาม ก่อนจะเดินตามเข้าไปในบ้านของครามครามยืนมองคนทั้งสองเข้าไปในบ้านของเขาแล้วก็ถอนหายใจด้วยความรำคาญภายในบ้าน พุฒิรีบคว้าข้อมือของสาลี่ไว้แน่น "กลับไปกับพี่สาลี่""สาลี่ไม่กลับ สาลี่จะอยู่กับพี่คราม" สาลี่ปฏิเสธเสียงแข็ง"มันไม่ได้สนใจเธอเลยนะ!""พี่พุฒิก็เหมือนกันไม่ใช่หรอคะ ต่างจากพี่ครามตรงไหนล่ะ พี่ก็แค่อยากเอาชนะพี่คราม ไม่ได้จริงใจกับสาลี่ซักหน่อย!" สาลี่พูดใส่หน้าพุฒิอย่างเจ็บแสบครามเดินตามเข้ามาในบ้าน เห็นทั้งสองคนยืนทะเลาะกันอยู่ เขายืนกอดอกมองพุฒิด้วยสีหน้ายียวน"กูจะรอดูว่ามึงจะมีปัญญาพาสาลี่กลับไปได้ไหม" ครามท้าทาย"มึงอย่ามากวนส้นตีนไอ้คราม หุบปากมึงไปเลย!" พุฒิขู่สาลี่ปัดมือของพุฒิออกจากการเกาะกุมของเธอ แล้วรีบเดินเข้ามากอดแขนของครามไว้แน่น "พี่พุฒิกลับไปเถอะค่ะ สาลี่จะอยู่ที่นี่"ครามก้มลงมองสาลี่อย่างดูถูก ก่อนจะพูดกับพุฒิด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "มันจะกลับไปได้ยังไงถ้าเอ็งไม่ไปด้วย เหมือนของกำลังขึ้น คืนนี้ถ้าไม่ได้เย็ด มันคงนอนตายตาไม่หลับ อุตส่าห์ตามหาเอ็งมา
最終更新日 : 2026-01-16 続きを読む