Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

หลังจากถูกนาวาขับไล่ออกจากเพนต์เฮาส์ แชมเปญก็ขับรถคันหรูที่นาวาซื้อให้ออกมาจากย่านธุรกิจด้วยความเร็วสูง หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ความอับอาย และความโกรธแค้นจนแทบจะระเบิด"ไอ้นาวา! มึงกล้าทำกับกูแบบนี้เหรอ! มึงจะไม่มีวันมีความสุข!" แชมเปญกัดฟันกรอด น้ำตาไหลอาบแก้มขณะที่มือยังกำพวงมาลัยแน่นเธอไม่สามารถกลับไปที่คอนโดเพื่ออยู่กับความว่างเปล่าได้ เธอต้องการใครสักคนมาเย็ดเธอให้ลืมเรื่องบ้าๆ นี้ให้หมด เธอต้องการความรุนแรงและการปลดปล่อยอารมณ์ที่พุ่งพล่านแชมเปญตัดสินใจทันที เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อ Bluetooth แล้วโทรออกไปยังเบอร์ที่เธอเคยใช้ 'ติวหนังสือ' ด้วยธีร์ธาม รับสายช้ากว่าปกติ เสียงรอบข้างค่อนข้างดังอื้ออึง มีเสียงเพลงเต้นรำและเสียงผู้คนคุยกันอย่างจอแจ ซึ่งแชมเปญฟังแล้วรู้สึกไม่คุ้นเคย"ฮัลโหลแชมเปญมีอะไรเหรอ" เสียงของธีร์ธามทุ้มและแหบเสน่ห์กว่าปกติ"ธีร์ธาม! นายอยู่ไหน!?" แชมเปญถามอย่างร้อนรน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก "มาหาฉันเดี๋ยวนี้! ฉันต้องการนาย!""ขอโทษนะแชมเปญ ตอนนี้ฉันทำงานอยู่คงออกไปหาเธอไม่ได้หรอก" ธีร์ธามตอบด้วยน้ำเสียงที่นุ่มทุ้มแต่ก็แสดงความเด็ดขาดอย่างที่ไ

แชมเปญตื่นขึ้นมาในรุ่งเช้าด้วยความอ่อนล้า แต่เป็นความอ่อนล้าที่ประหลาด มันมาพร้อมกับความสุขสมถึงขีดสุดและความรู้สึกถูกเติมเต็มอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เธอพบว่าตัวเองนอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ในห้อง VIP ของ Host Club ผิวหนังของเธอยังคงรู้สึกถึงความแสบร้อนจากการเสียดสีที่เร่าร้อนเมื่อคืนข้างกายเธอก็คือนายธีร์ธาม โฮสเบอร์หนึ่งของที่นี่ เขาเป็นเพียงผู้ชายคนเดียวที่ทำให้เธอคลั่งได้ถึงขนาดนี้ ธีร์ธามนอนตะแคงข้าง หันหน้าเข้าหาเธอดวงตาของเขายังคงปิดอยู่ แต่ใบหน้าในยามหลับใหลของเขาก็ยังคงหล่อเหลาและเต็มไปด้วยเสน่ห์ นี่คือโฮสที่ทำให้เธอสยบต่อความปรารถนาของตัวเองอย่างไม่มีเงื่อนไขแชมเปญค่อยๆ ใช้มือลูบไล้แผงอกที่กำยำของเขาอย่างแผ่วเบา เธอยังจำความรู้สึกของการถูกครอบงำและการถูกเย็ดอย่างดุดันเมื่อคืนนี้ได้ดี ความเร่าร้อนที่ธีร์ธามมอบให้นั้นเหนือกว่าเงินทองและความหรูหราที่นาวาเคยให้เธออย่างเทียบไม่ติด เธอเสพติดเขาแล้วจริงๆ จนความรู้สึกผิดชอบชั่วดีแทบไม่หลงเหลือทันใดนั้น ธีร์ธามก็ลืมตาขึ้นมาอย่างเชื่องช้า ดวงตาของเขาดูเหมือนจะอ่านความคิดของเธอได้ทั้งหมด เขาจับมือของแชมเปญที่กำลังลูบไล้หน้าอกข

สองสัปดาห์ต่อมา ชีวิตของแชมเปญก็เข้าสู่ภาวะวิกฤตอย่างสมบูรณ์ ไม่ใช่วิกฤตทางอารมณ์ที่เกิดจากความรัก แต่เป็นวิกฤตทางการเงินที่เกิดจาก ความเสพติดทางเพศ เธอใช้เงินไปแล้วเกือบทั้งหมดที่นาวาเคยให้มา เพื่อจ่ายค่า Host VIP ให้กับธีร์ธามทุกๆ คืนที่ความต้องการเข้าครอบงำ การใช้เงินอย่างบ้าคลั่งเพื่อแลกกับความสุขทางเพศทำให้เธอแทบสิ้นเนื้อประดาตัวความเสพติดในลีลาที่รุนแรงและชำนาญของธีร์ธามนั้นควบคุมได้ยากยิ่งกว่ายาเสพติด การถูกเย็ดอย่างรุนแรงและเร่าร้อน กลายเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ ความรู้สึกของการถูกยึดครองทางร่างกายได้เปลี่ยนเป็นความปรารถนาอย่างลึกซึ้ง ทุกๆ วันที่ไม่ได้ไปหาธีร์ธาม เธอจะรู้สึกหงุดหงิดกระวนกระวายและความหิวโหยทางเพศจะกัดกินเธอจากภายใน เธอรู้สึกว่าหีของเธอมันเรียกร้องหาควยที่ใหญ่โตและรุนแรงของเขาอยู่ตลอดเวลาแชมเปญนั่งอยู่ในคอนโดหรู ซึ่งตอนนี้รู้สึกเหมือนเป็นกรงทองที่ว่างเปล่า เธอพยายามติดต่อนาวา เพื่อขอเงินเพิ่ม หรือแม้แต่ขอโอกาสกลับไป แต่นาวาปฏิเสธการรับสายของเธอทุกครั้งอย่างเย็นชา เขาเลือกอันนาอย่างสมบูรณ์แล้ว และไม่มีความเมตตาให้กับเธอแม้แต่น้อยแช

คืนนี้ธีร์ธาม ในชุดสูทสีดำสนิท ไม่ได้อยู่ที่ Host Club แต่กำลังยืนอยู่ในคฤหาสน์หลังงามของ โรสนักธุรกิจสาววัยสามสิบปลายๆ ลูกค้าขาประจำที่จ่ายหนักที่สุดคนหนึ่งของเขา โรสไม่ชอบไปที่คลับแต่ต้องการธีร์ธามไปบริการถึงบ้านทุกครั้ง เธอจ่ายเงินมากพอที่จะซื้อความพิเศษนี้ได้โรสปรากฏตัวในชุดเสื้อคลุมผ้าไหมสีแดงเพลิงที่เผยให้เห็นเรือนร่างที่ยังคงเต่งตึงและหรูหรา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่ได้ปกปิด"เธอมาตรงเวลาเสมอเลยนะธีร์ธาม" โรสกล่าวพลางรินไวน์แดงราคาแพงให้เขา "พี่รอเธอมาทั้งวันแล้ว"ธีร์ธามยิ้มอย่างสุภาพ แต่สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเย้ายวน "แน่นอนครับพี่โรส การตรงต่อเวลาคือบริการของเรา"โรสไม่รอช้าเธอเดินเข้ามาหาธีร์ธามอย่างรวดเร็ว เธอ วางแก้วไวน์ลงแล้วใช้มือลูบไล้ไปตามแผงอกของเขาเหนือเสื้อเชิ้ตสีขาว"พี่ไม่ต้องการคุยเรื่องชีวิตส่วนตัวหรอกค่ะ" โรสกระซิบเสียงแหบพร่า "พี่ต้องการแค่เธอ... พี่ต้องการสัมผัสที่เธอมอบให้พี่ได้คนเดียว"ธีร์ธามรับรู้ถึงสัญญาณ เขาไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดมาก เขาวางมือลงบนบั้นท้ายที่กลมกลึงของโรสแล้วบีบเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปจูบเธอ จูบของเขาไม่ได้อ่อนโยน แต่เต็

เช้าวันต่อมาที่ตึกเรียน แชมเปญก้าวขาเข้าสู่มหาวิทยาลัยด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง เธอพยายามทำตัวให้ดูปกติที่สุด แต่ทันทีที่เธอเดินเข้าตึกเธอก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติในบรรยากาศทันที มีหลายสายตาจ้องมองเธอตั้งแต่นักศึกษาที่เดินผ่านไปมาจนถึงยามรักษาความปลอดภัย สายตาที่เต็มไปด้วยการตัดสินเย้ยหยันและที่เลวร้ายที่สุดคือความหื่นกระหาย บ้างก็พากันซุบซิบนินทาเสียงเบาๆ แต่ก็ดังพอให้เธอได้ยิน คำว่า 'อีแพศยา' และ 'อีขายตัว' ดังแว่วมาตามลม บ้างก็แอบขำด้วยท่าทางที่น่ารังเกียจ ผู้ชายหลายคนมองเธอด้วยสายตาที่ลามกและหื่นกระหายอย่างเปิดเผย จนเธอรู้สึกเหมือนเสื้อผ้าที่สวมอยู่มันถูกฉีกขาดออกไปร่างกายของเธอร้อนผ่าวด้วยความอับอายแชมเปญ รู้สึกสงสัยต่อพฤติกรรมและสายตาเหล่านั้น เธอ ไม่รู้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมทุกคนถึงมองเธอแบบนั้น เหมือนกับว่าเธอไปทำเรื่องน่าอับอายอะไรมา ความรู้สึกหวาดระแวงเข้าครอบงำเธอจนแทบหายใจไม่ออกเธอ พยายามทำใจให้กล้าและก้าวเดินต่อไป เธอ ดึงตัวเองเข้าไปยังห้องเรียนอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะนั่งที่โต๊ะประจำข้าง ไอซ์ ที่นั่งรออยู่แล้ว ไอซ์ดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัดทันทีที่เธอนั่งลง ไอซ์ ก็รีบโน้