บททั้งหมดของ ซีรีส์เมียเฮีย: บทที่ 61 - บทที่ 70

แม้พวกเขาจะจนแต่ก็ไม่เคยคิดจะขายลูกกิน หรือให้ลูกจับคนรวยเป็นผัว คนเราอยู่ด้วยกันต้องให้เกียรติกัน รักกันเป็นพื้นฐาน ความรวยความจนมันเป็นสิ่งรอง ๆ ลงมา เพราะคนเราไม่ใช่จะใช้ชีวิตอยู่กันได้ตลอดรอดฝั่งเพราะเงินเพียงอย่างเดียว แต่มีปัจจัยอย่างอื่นอีกมากมายรายล้อมอยู่ “ผมก็มีลูกสาวคนเดียว เลี้ยงมาอย่างดี ไม่เคยคิดที่จะเรียกร้องเงินทองอะไรจากนายหัวแต่เรื่องมันก็เกิดขึ้นมาถึงขนาดนี้แล้ว ผมกับนังมะลิก็อยากให้นายหัวแต่งงานกับยายปาให้เรียบร้อยถูกต้องตามประเพณี จะได้ไม่ถูกนินทาว่าร้าย ส่วนเรื่องสินสอดทองหมั้นผมไม่เรียกร้อง แล้วแต่จะจัดให้ แต่สิ่งที่ผมจะขอนายหัวก็คือ ผมฝากลูกด้วย ผมมีลูกสาวคนเดียวและรักมากด้วย อยากให้นายหัวรักและดูแลยายปาให้ดีเหมือนที่ผมกับแม่มะลิดูแล ผมขอแค่นี้แหละครับ นายหัวจะให้พวกเราได้ไหม” ปานคิดเรื่องความเป็นอยู่และความสุขของบุตรสาวเป็นสำคัญ เรื่องอื่น ๆ เป็นแค่ปัจจัยรอง เขาไม่ได้คิดว่าลูกต้องแต่งงานกับคนรวยถึงจะมีความสุข เพราะจะอยู่กันรอดไปจนถึงฝั่ง ต้องมีพื้นฐานมาจากความรักและเอื้อเฟื้อต่อกันเป็นที่ตั้ง แบบนั้นถึงจะมีความสุขและอยู่กันไปได้นาน ๆ นั่นเอง“ผมให้สัญญาต่อหน้

“ได้สิ ฉันก็อยากให้เธอเรียกฉันแบบนั้นเหมือนกันปาริมา” เขาลูบไล้แขนเปลือยของเธอเล่น สัมผัสลูบโลมนั้นทำให้เธอต้องร้องครางออกมาด้วยความรัญจวนเขาเกลี่ยนิ้วไปกับริมฝีปากบอบบางของเธอ ก่อนที่จะก้มลงไปจุมพิตกลีบปากฉ่ำรักของเธอเบา ๆปลายลิ้นที่พัวพันเข้าหากันให้ความรู้สึกเสียวซ่านสะท้านใจ ร่างกายของเธอสั่นระริกจากแรงสัมผัสที่ทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆเสือกดให้เธอนอนลงบนเตียงหนานุ่ม ในขณะที่เขาขึ้นคร่อมทับ มองสบตาเธอด้วยดวงตาหวานหยด“ทุกสิ่งทุกอย่างของปาเป็นของเฮีย วันนี้เฮียได้ครอบครองปาแล้ว” เขาประกาศให้เธอได้รับรู้ ในขณะที่เธอหลับตาพริ้ม ให้เขาจุมพิตเปลือกตาของเธอเบา ๆ ด้วยความรู้สึกวาบหวามและการยินยอมพร้อมใจที่จะเป็นของเขาอย่างเต็มใจลมหายใจของเขาดูร้อนแรง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาแหละคลั่งไคล้ ปาริมาสะท้านทุกครั้งที่ได้เห็นแววตาคู่นี้ของเขาร่างกายของเขาบดเบียดเข้าหา ปากร้อนจูบซับไปทั่วเนื้อตัวหอมกรุ่นของเธอ กลิ่นสาบสาวและกลิ่นสบู่หอมกรุ่นทำให้เขาซุกจมูกเข้าหาอย่างรัญจวนเรือนกายของเธอสะท้านหวั่นไหว ยิ่งตอนที่เขาล้วงมือเข้ามาภายในเพื่อสัมผัสกับความอวบอิ่มเธอก็หลุดเสียงครางออกมา“ป

ปาริมามองเสื้อผ้าข้าวของมากมายหลายอย่างที่ล้วนแล้วแต่มีราคาด้วยความรู้สึกละลานตา แต่ดีเหมือนกัน ห้องแต่งตัวของเธอกับเขาอยู่ด้วยกัน เธอจะได้ช่วยเขาจัดโน่นจัดนี่ให้เรียบร้อย“นี่เป็นเครื่องเพชรพลอย และทองคำที่เฮียเก็บสะสมเอาไว้ ปาชอบสร้อยชิ้นไหนก็หยิบไปใช้ได้เลยนะเฮียไม่หวง” เขาพาเธอมายังตู้เซฟที่เก็บประดับล้ำค่าเอาไว้ปาริมาไม่คิดมาก่อนเลยว่าเขาจะให้เธอหยิบจับทรัพย์สินมีค่าที่เขาเก็บสะสมเอาไว้แบบนี้ นั่นทำให้เธอทำหน้าแปลกใจระคนเกรงใจอยู่ไม่น้อย“ปาไม่กล้าหรอกค่ะ”“ไม่กล้าอะไรครับ” เสือเอ่ยถามอย่างสงสัย“ของมีค่าทั้งนั้นเลย ถ้าหายไปปารับผิดชอบไม่ไหวหรอกค่ะ ปาว่าปากับของมีค่าของเฮียดีกว่าค่ะ”“ไม่ยุ่งได้ยังไง ต่อไปปาจะต้องทำหน้าที่ดูแลมันแทนเฮียนะ ทรัพย์สมบัติพวกนี้ต่อไปก็จะต้องเป็นของลูกเรา ปาอย่าลืมสิว่าเราเป็นสามีภรรยาและจดทะเบียนสมรสกันแล้ว ของของเฮียก็เหมือนของของปา”“เฮียไว้ใจปาขนาดนั้นเลยเหรอคะ” เธอมองเขาอย่างคาดไม่ถึง“เฮียรักปา เลือกปามาเป็นภรรยาแล้ว อย่าลืมสิว่าเราแต่งงานกันแล้ว ถ้าเฮียไม่รักปา ไม่ไว้ใจปานี่แหละแปลก” เธอคิดตาม ก็จริงของเขา เขายกย่องให้เกียรติแต่งงานกับเธอ จดทะเ

“แต่ปาอยู่ในไร่มานานหลายปีไม่เคยได้ยินคนงานเขาเอาไปนินทาหรือลือกันว่าพี่เป็นเมียเฮียเลยนะคะ ไม่ทราบว่าคนงานคนไหนพูดเหรอคะ” ปาริมาจี้ถาม ซึ่งนั่นทำให้เจิดจันทร์อึกๆ อักๆ ในทันที“ว่าไงเหรอคะ”“เขาก็ลือกันไปทั่ว นายหญิงมัวแต่ไปเรียนหนังสืออยู่ในเมืองคงไม่รู้หรอกค่ะ พี่เองก็ไม่อยากพูดมาก ถ้าบอกว่าใครพูดเดี๋ยวจะมีเรื่องกันเสียเปล่า ๆ”“ปาไม่ใช่คนที่จะหาเรื่องใครหรอกนะคะ นอกจากว่ามีคนมาหาเรื่องปาก่อน และปาก็ไม่ได้โง่พอที่จะไม่รู้ว่าใครเป็นยังไง”“พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ” เจิดจันทร์ที่เก็บอาการไม่อยู่แกล้งทำเสียงดังเข้าข่ม คิดว่าปาริมาไม่กล้ากับเธอ อย่างน้อยก็คงเกรงใจอยู่บ้างว่าเธอเป็นแม่บ้านเก่าแก่ของเสือ“ปาไม่ได้หมายความว่ายังไงหรอกค่ะ แค่อยากจะเตือนพี่จันทร์เอาไว้เท่านั้นว่าเราเป็นผู้หญิงทำอะไรก็มีแต่จะเสียหาย ถ้าอันไหนไม่ใช่เรื่องจริง เราก็ควรที่จะแก้ความเข้าใจของคนอื่นค่ะ เขาจะเชื่อไม่เชื่อก็เรื่องของเขา อันนั้นเราบังคับเขาไม่ได้ แต่ถ้าเราเฉยก็เท่ากับเป็นการยอมรับ สำหรับปาแล้วเรื่องไหนไม่จริง หากปาได้ยินใครพูดถึงในทางไม่ดีและเรื่องนั้นไม่มีมูล ปาจะพูดต่อหน้าเลยค่ะว่าไม่จริงและท้าใ

“มีอะไรเจิดจันทร์” เสือเอ่ยถามเสียงขรึม เพราะนี่คือเวลาเลิกงานที่แม่บ้านและสาวใช้จะไม่มายุ่งวุ่นวายกับเขาอีก นอกจากมีเรื่องด่วนที่เขาจะเรียกใช้เท่านั้น แต่ปกติแล้วเขาจะไม่รบกวนเวลา หากไม่สำคัญจริง ๆ เพราะถึงแม้จะเป็นแค่ลูกจ้าง เขาก็มีความเกรงใจอยู่พอสมควร“จันทร์เห็นว่านายหัวยังไม่นอน เลยจะมาปรนนิบัติน่ะค่ะ” เจิดจันทร์ขยับเข้าไปหา พลางบีบนวด ทำเสียงเซ็กซี่ใส่ หมายมาดว่าคืนนี้เขาต้องตกเป็นของเธอแน่นอนเสือสะบัดตัวหนี ก่อนจะถอยห่างจนเจิดจันทร์หน้าเสีย ไม่คิดว่าเสือจะมีปฏิกิริยาเช่นนี้กับตน“ทำไมนายหัวทำท่าทีแบบนี้กับจันทร์คะ” เจิดจันทร์เอ่ยถามอย่างงอน ๆ พยายามปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ ที่เสือสะบัดตัวหนี อาจเพราะเขาแค่ตกใจ แต่ถ้าเขารู้ว่าเธอพร้อมมาดูแลปรนนิบัติและเสียตัวให้เขา โดยไม่เรียกร้องอะไร เธอคิดว่าเขาต้องไม่ปฏิเสธเธออย่างแน่นอน“ออกไปนะเจิดจันทร์ สิ่งที่เธอคิดจะทำมันไม่สมควร” เสือพอรู้ แต่เขาไม่เคยพูดมันออกมา หรือทำให้อีกฝ่ายต้องคิดเข้าข้างตัวเอง เขารักปาริมาจริง ๆ ไม่เคยคิดที่จะนอกใจนอกกายเธอ และยิ่งแต่งงานเป็นสามีภรรยากันแบบนี้แล้ว เขายิ่งต้องซื่อสัตว์ต่อเธอ “นายหัวรู้ไหมคะว่าจันท