All Chapters of Set คุณอาข้างบ้าน: Chapter 21 - Chapter 30

“ว๊าย! นะ...นั่นอาจารย์จะทำอะไรอ่ะ”มัดหมี่อุทานกับตัวเองทั้งที่หล่อนเองก็รู้คำตอบหลังจากที่ภาวินแกะกระดุมเสื้อของแป้งร่ำถึงเม็ดสุดท้ายเขาก็แหวกสาบเสื้อของหล่อนออกทำให้ทั้งอาจารย์หนุ่มใหญ่และมัดหมี่ได้เห็นหน้าอกภูเขาไฟของเด็กสาวหน้าใสพร้อมกัน ภาวินถึงกับอุทานออกมาว่า“โอว...นมใหญ่เต็มมือดีจัง...อาส์...แบบนี้อาจารย์ชอบ...ซี๊ดดด”ขณะที่ภาวินกำลังตกตะลึงกับสองเต้าเขย่าหัวใจของลูกศิษย์สาวหน้าหวาน มัดหมี่เองก็ยืนมือสั่นขาสั่นเพราะนึกไม่ถึงว่าทั้งสองจะกล้าหาญกันขนาดนี้ หล่อนก็กลัวว่าเวลานั้นอาจมีใครเข้ามาแต่ก็แน่ใจอย่างเหลือเกินว่าคงไม่มีใครเข้ามาในนี้อย่างเด็ดขาด ในเมื่อกุญแจอยู่ที่แป้งร่ำ ร้ายนักนะแม่เพื่อนสาว...มัดหมี่นึกในใจ ต่อหน้าคนอื่นแป้งร่ำเป็นนักศึกษาสาวปีหนึ่งที่ไม่รู้ประสีประสาเรื่องผู้ชาย มัดหมี่ยังเคยได้ยินหล่อนพุดกับรัชนีวันก่อนเลยว่า“แฟนที่ไหนคะพี่นี...ไม่มี๊ ไม่มีค่ะ แป้งไม่เคยมีแฟนเลย เนี่ย ยังคิดเลยว่าทำไมไม่มีเพื่อนร่วมคณะเข้ามาจีบเลย สงสัยเป็นเพราะรู้ว่าพ่อกับแม่หวงก็เป็นได้นะคะ แป้งคงต้องเปิดใจและอธิบายให้คุณพ่อคุณแม่ฟังแล้วล่ะค่ะว่าแป้งน่ะ...ก็อยากมีแฟน”โถๆๆๆ....อิแ

ภาวินพูดเสียงขาด ๆ หายๆ คงเป็นเพราะอารมณ์เสียวที่กำลังทะยานขึ้นสูงจนตอนนี้ไม่ว่าแป้งร่ำอยากจะร้องขออะไรเขาก็ยอมทุกอย่าง อาจารย์หนุ่มใหญ่รีบถอดเสื้อเชิ้ตของเขาออก ทำให้มัดหมี่หัวใจเต้นระทึกเมื่อได้เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัด ทั้งนูนแน่นเหมือนนักกีฬาของภาวิน จากนั้นเขาก็ถอดกางเกงตัวเก่งออก เปลือยล่อนจ้อนและทำให้ยิ่งเห็นว่าเขาแข็งแรงและเย้ายวนไปทั้งตัว เรือนร่างของภาวินเหมือนนักกีฬา กล้ามเนื้อเป็นมัดแม้ไม่ใหญ่โตอย่างนักเล่นกล้ามแต่ก็ทำให้หัวใจเด็กสาวอย่างมัดหมี่หวั่นหวามและทำให้หล่อนเกิดอารมณ์มากขึ้นไปอีกแล้วเขาก็นอนราบลงบนพื้นโดยแป้งร่ำก็ถอดกระโปรงนักศึกษาของหล่อนออกก่อนจะขึ้นนั่งคร่อมกลางลำตัวของภาวิน ภาพที่เห็นคือเรือนร่างคอดเว้าเร้าใจของแป้งร่ำที่ทำเอามัดหมี่ก็ถึงกับหายใจขัด เพราะนับได้ว่าหล่อนเป็นผู้หญิงที่เต็มไปด้วยความยั่วยวนสุด ๆ หน้าสวยเหมือนตุ๊กตา ไหล่เล็ก นมใหญ่ คล้อยนิด ๆ แต่ก็ให้อารมณ์แซ่บเสียวถึงใจ เอวคอด สะโพกผาย ขาเรียวยาวนั้นแยกออกและชันเข่าขึ้นเป็นรูปตัวเอ็มทำให้เห็นร่องหอยของหล่อนที่กาบแหวกออกจนเนื้อในสีแดงฉ่ำเยิ้มย้อยด้วยน้ำเสียวปลิ้นออกมาบทที่ 5 “แป้งร่ำ..

มัดหมี่กกระวีกระวาดลุกขึ้นขณะที่ภาวินเดินเข้าไป ประตูห้องปิดลงและในห้องนั้นมีแสงจากดวงไฟดวงเดียวส่องสว่าง ถ้ามองจากภายนอกแล้วมันค่อนข้างมืดจนไม่เห็นด้วยซ้ำว่ามีคนอยู่ มันเป็นบรรยากาศที่มัดหมี่ชอบเพราะได้อยู่คนเดียวไม่ต้องวุ่นวายกับใครทั้งสิ้น และวันนี้ก็มีเรื่องให้ตื่นเต้นอีกครั้งเมื่อภาวินเข้ามาถึงในนี้ วันนี้เขายังคงเป็นอาจารย์หนุ่มใหญ่ที่หล่อดูดี สวมเสื้อเชิ้ตลายทางสีขาวผูกเนคไทด์สวมกางเกงสแล็คดูแล้วภูมิฐานสมกับเป็นอาจารย์คณิตศาสตร์...ถ้าหล่อนไม่นึกถึงหน้าตาบิดเบี้ยวตอนเล่นเสียวกับนักศึกษาสาวในห้องสมุดเมื่อคืนนี้“ผมมาหาหนังสือเกี่ยวกับสูตรคณิตศาสตร์เล่มหนึ่ง มันเป็นหนังสือหายาก...อืม...ไม่ทราบว่าคุณได้เช็คมันผ่านตาบ้างหรือยัง”“เอ...สูตรคณิตศาสตร์เหรอคะ หมี่ว่า...หมี่คุ้น ๆ ค่ะอาจารย์ น่าจะอยู่กองนี้...หรือไม่ก็บนชั้นเนี่ยค่ะ”มัดหมี่หันไปทางชั้นวางหนังสือด้านหนังและเขย่งตัวเพื่อค้นหาหนังสือที่ภาวินต้องการ ขณะนั้นเองอาจารย์หนุ่มใหญ่ก็มองด้านหลังของนักศึกษาสาวซึ่งหล่อนสวมเสื้อนักศึกษาที่ค่อนข้างรัดรึงรูปร่างและกระโปรงก็ฟิตมากจนเห็นเป็นรูปบั้นท้ายนูนหนั่นแน่นเด้งออกมา มันทำให้เขาบัง

“อือ...อ๊า...อือ...อือ...”มัดหมี่ส่งเสียงร้องในลำคอขณะที่ภาวินไม่ยอมเอามือออกจากปากของหล่อน เขาเฟ้นฟอน เกลือกกลั้วใบหน้ากับร่องอกอวบแน่น อาจารย์หนุ่มใหญ่ตะลึงพรึงเพริดตั้งแต่หนแรกที่เห็นหน้าอกของเด็กสาว เพราะขนาดของมันใหย่กว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก เขาเกลือกกลั้วใบหน้าและดูดหัวนมของหล่อนอย่างกระหายอยากจนมัดหมี่หน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความเสียวกระสัน“โอววว....ซี๊ดดดด...หัวนมใหญ่คับปากผมเลยมัดหมี่ นมใหญ่อวบแบบนี้ผมชอบ...อาส์...ยิ่งดูดก็ยิ่งมันส์...ซี๊ดดด”ภาวินงึมงำอยู่กับยอดอกเด้งเต่งตึงของเด็กสาว เขาคลึงเบา ๆ ด้วยปลายลิ้นสลับดูดเสียงดังจ๊วบๆ ลิ้มเลียเสียงดัง แจ่ะๆๆๆ....จั่บๆๆๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นและบีบหน้าอก ขยี้ขยำสองเต้าของนักศึกษาสาวอย่างเมามันส์ มัดหมี่ไม่มีโอกาสได้ร้องครางเสียงดัง แต่หล่อนก็ทรมานด้วยคาวมซ่านสยิวที่เขาจุดไฟในกายหล่อนด้วยลีลาเล้าโลมแม้เร่าร้อนแต่ชั้นเชิงนั้นเจนจัดสังเวียนยิ่งนัก สักครู่เขาก็กระซิบข้างหูหล่อนเบาๆ ว่า“มัดหมี่...อยู่นิ่ง ๆ นะ...อย่าส่งเสียงดังเด็ดขาด ผมจะเอาดุ้นเอ็นยัดเข้าไปในรูของคุณ...อาส์...ถ้าเสียวมากก็เด้งรับผมแรงๆ...โอยยยย...”พอกระซิบบอกแล้วภาวินก็ด

“นี่อย่าบอกนะว่าที่ให้หลิวไปเป็นเพื่อนเพราะไม่อยากให้พ่อกับแม่รู้ว่าเดือนนัดผู้ชายอ่ะ”“ก็ประมาณนั้น แต่ก็ไม่มีอะไรหรอกน่า แค่ไปที่คอนโดของพี่เมฆ ไปนั่งดื่ม นั่งพูดคุยกันตามประสาพี่น้อง หลิวไปกับเดือนพ่อกับแม่จะได้ไม่ว่าหลิวว่าเที่ยวไปหาผู้ชายไงล่ะ”“จะดีเหรอ...แล้วถ้าหลิวไปมันจะไม่ทำให้พี่เขารำคาญหรอกเหรอ บางทีเขาอาจจะอยากอยู่กับเดือนสองคนก็ได้น๊า”“หลิวไปด้วยดีที่สุดแล้ว เดือนยังไม่ได้บอกเรื่องนี้ให้ใครรู้เลยนะ ยังไม่ได้เปิดเผยพี่เมฆกับเพื่อนคนอื่น ๆ ในเอก เดือนสนิทกับหลิวที่สุดก็เลยอยากแนะนำเขาให้หลิวรู้จักก่อนใครเพื่อนอ่ะ”“แน่ใจนะว่าพี่เขาไม่ว่าอะไรถ้าหลิวไปด้วย...เนี่ย...ยิ่งพี่เขาเป็นนักเรียนแพทย์หลิวก็ยิ่งกลัวนะว่าพี่เขาจะรำคาญเด็ก ๆ อย่างเราหรือเปล่า”บทที่ 2 “พี่เมฆเป็นคนไม่พูดมากนะ ที่สำคัญเขาก็ไม่ใช่ผู้ชายพูดมากหรือคบกับผู้หญิงพร่ำเพรื่อด้วย”“รู้จักเขาดีจริงนะ...เออๆๆ...ก็ได้ ๆ เดี๋ยวหลิวไปเก็บหนังสือก่อน แล้วจะไปเลยเหรอ เดือนบอกพ่อกับแม่ว่าไงอ่ะ”“บอกว่าไปทำรายงานที่หอเพื่อน ให้เบอร์โทรศัพท์หลิวไว้ด้วย กลัวว่าท่านจะไม่เชื่อ...แหม...ตื่นเต้นจัง เหมือนเด็กที