All Chapters of Set คุณอาข้างบ้าน: Chapter 51 - Chapter 60

ยิ่งดูดก็ยิ่งมันส์ เพราะลำเอ็นของณรงค์นั้นแตกต่างจากของทวีป มันไม่ได้ใหญ่อย่างเดียวแต่ยังโค้งนิด ๆ เหมือนกล้วยหอมยักษ์ พอดูดได้สักพักณรงก็รีบชักเจ้าจ้อนใหญ่ออกจากปากของปั้นหยาดังบัวะ พอณรงค์ถอยไปด้านหลังลุงทวีปก็เข้ามาแทนที่ ผัวป้าเจียงรีบยัดดุ้นสวรรค์เข้าปากเด็กสาวแบบไม่ต้องรีรอให้ใครสั่ง ส่วนปั้นหยาก็อมเข้าไปเต็มโพรงปากของหล่อนแล้วดูดแบบเน้น ๆ เนื้อๆ“โอยยยย...อาส์....ซี๊ดดด...ดูดให้แรงเลย...ดูดให้น้ำแตกเลย...ฮ่าๆๆๆ...แต่อย่าให้แตกในปากจะดีกว่า ลุงขอเย่อหนูก่อน เมื่อวานนี้ยังไม่สะใจ...อูยยย...อาส์...ซี๊ดดด...โอยยยย...โอยยย”ลุงทวีปขยับแข้งขยับขา ย้านยสะบัดก้นไปมาขณะที่ณรงยืนสาวลำจ้อนของเขาด้วยมือทั้งสองข้างและมองภาพที่แท่งเพลิงร้อนระอุของน้องเขยรูดเข้ารูดออกในปากจิ้มลิ้มของเด็กสาวที่อมเอาดูดเอาจนแก้มป่องอ่อกๆๆๆ....อั่กๆๆๆๆ....อาวววว....อ่อกๆๆๆเสียงปากรูดรึงกับแท่งเนื้อ พอได้อารมณ์เต็มที่ลุงทวีปก็รีบชักดุ้นสวรรค์ออกอย่างรวดเร็วแล้วผลักร่างของปั้นหยาให้นอนแผ่ลงบนเตียง จับขาหล่อนถ่างออกจนกลีบเนื้อปริปลิ้นเห็นเนื้อในสีแดง ณรงค์ถึงกับซู๊ดปากและเช็ดน้ำลายที่มันเกือบย้อยลงมาใต้คางแทบไม่ท

ชาญกระตุกนิดหนึ่งกับไอ้คำว่า คนแก่ ถึงเขายังไม่แก่ขนาดนั้นแต่อายุอานามย่างเข้าหลักสี่ต้น ๆ ก็ทำให้เขาสะเทือนได้เหมือนกัน นายหัวหนุ่มใหญ่ทำเหมือนไม่ได้สนใจอะไรมากนักเพราะเขาเห็นว่าจันทร์จวงเป็นเด็กสาววัยแตกเนื้อหน่อสะพรั่ง ท่าทางไม่ก๋ากั่นอย่างที่ป้าหล่อนว่า สักครู่เขาจึงหันไปตะโกนเรียกใครคนหนึ่ง“โบว์...โบว์...อยู่รึเปล่า?”“ค่า...นายหัว...มีอะไรจะให้โบว์ช่วยค๊า”เสียงหวานตอบกลับมาจากด้านในก่อนที่เด็กสาววัยไล่เลี่ยกับจันทร์จวงแต่สีผิวของเจ้าหล่อนออกจะขาวเหลืองวิ่งออกมาและต้องชะงักเมื่อเห็นเด็กสาวแปลกหน้านั่งอยู่กับนายหัวของหล่อน โบว์รีบเข้าไปนั่งพับเพียบบนพื้นใกล้ ๆ ชาญ เขาเอ่ยปากว่า“โบว์...นี่จันทร์จวงนะ เป็นหลานสาวของป้าแม่บ้านที่เคยอยู่ช่วยงานฉัน เขาจะมาอยู่ที่นี่สักพัก เดี๋ยวโบว์ช่วยไปจัดห้อง จัดที่นอนให้จวงเขาหน่อย”“จะให้จวงอยู่ห้องไหนล่ะจ๊ะนายหัว บนบ้านหลังนี้เหรอ”“ก็คงจะเป็นห้องชั้นล่างนั่นล่ะ เป็นห้องที่ป้ากิ่งแก้วเคยพักอยู่ ช่วยไปจัดห้องหับให้เขาหน่อย มีอะไรก็คอยบอกคอยแนะนำจวงเขาด้วยเพราะเขาจะมาอยู่ช่วยงานฉันที่นี่”“อ่า...จ้ะ...ชื่อจวงเหรอ งั้นตามฉันมาทางนี้สิ เดี๋ยวจะพาไ

“เอ...หรือว่าโบว์จะไปเล่นน้ำที่ลำธาร”หล่อนนิ่งนึกเพราะทางที่โบว์เดินไปนั้นเป็นทางไปลำธารที่หล่อนต้องหอบผ้าไปซักแล้วเอากลับมาตากที่บ้านบ่อยๆ ช่วงนี้อากาศร้อนจัดซะด้วย หรือว่าโบว์จะไปเล่นน้ำที่นั่น เออ...ดีเหมือนกัน จันทร์จวงนึกสนุกขึ้นมา หล่อนเองก็อยากอาบน้ำที่ลำธารพอดี จะได้มีเพื่อนเล่นน้ำ คิดได้ดังนั้นก็เดินตามโบว์ไปห่าง ๆ เพราะหล่อนเดินเร็วซะเหลือเกิน จันทร์จวงเดินตามไปกระทั่งใกล้ลำธาร หล่อนเห็นโบว์เดินเร็วก็ร้องเรียก“โบว์...”เรียกได้แค่นั้นก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าโบว์ไม่ได้เดินมาลำธารนี่แต่ลำพัง ที่นั่นมีใครคนหนึ่งยืนรออยู่ก่อนแล้ว“เฮ้ย...อาณรงค์นี่นา มาทำอะไรที่นี่แต่เช้า”หล่อนคิดว่าจะเรียกโบว์เสียงดัง ๆ อีกหนแต่ก็รีบหุบปากลงแทบไม่ทันเมื่อเห็นเพื่อนสาวคนใหม่วิ่งเข้าไปกอดหนุ่มใหญ่เพื่อนสนิทของนายหัวชาญ จันทร์จวงต้องรีบหลบเข้าแอบหลังต้นไม้ใหญ่แทบไม่ทันก่อนที่หล่อนจะเยี่ยมหน้าออกไป เห็นเด็กสาวกอดจูบแก้มหนุ่มใหญ่รุ่นอาและฉอเลาะเสียงหวานแหววว่า“อารงค์จ๋า...คิดถึงอาจังเลย อาไม่มาหาโบว์หลายวันแล้วน๊า”“อาก็มาทุกวันแต่แค่ไม่มีเวลาได้อยู่ด้วยกันแบบนี้เท่านั้นล่ะ”“ก็อามัวแต่เอาใจคนที่

ชาญมองหน้าหล่อนแล้วมองตรงไปยังแนวป่าที่เด็กสาววิ่งออกมา“เอ...นี่มันทางไปลำธารนี่นา หรือว่ามีอะไรที่ลำธาร”“อ๊า...ปละ...เปล่านะนายหัว...มะ...ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ”“ถ้าไม่มีอะไรทำไมต้องทำหน้าตื่น...เอาล่ะ...อยากรู้เหมือนกันว่าวิ่งหนีอะไรมา...มากับฉันนี่ อยากรู้เหมือนกันว่ามีอะไรที่ลำธาร”จันทร์จวงไม่ทันได้พูดอะไรก็ถูกนายหัวชาญลากมือกลับไปที่ลำธาร หล่อนพยายามจะบอกเขาและตัดสินใจยื้อแขนนายหัวหนุ่มใหญ่ก่อนเขาจะเดินไปถึงที่หล่อนวิ่งกลับมา“นายหัว...นายหัวหยุดก่อน”“มีอะไรอีก” ชาญหยุดเดินแต่ยังจับมือของหล่อนไว้แน่น“เอ้า...จวง...ว่าไปซิว่ามีอะไร เธอนี่แปลก ๆ ซะแล้วรู้ไหม ฉันไม่ชอบนะเที่ยวมาอมพะนำแบบนี้”“คือว่าจวงน่ะ...ไม่ได้วิ่งหนี...ตะ...แต่ว่า...”“หืมม์?...เสียงอะไรน่ะ”คราวนี้ชาญชะงักไปหน่อยหนึ่งและทำหน้าเหมือนสงสัยบางอย่างเมื่อเขาได้ยินเสียงดังมาจากด้านลำธาร หนุ่มใหญ่มองหน้าจันทร์จวงแล้วทำเหมือนนิ่งนึกก่อนที่เขาจูงมือเด็กสาวให้เดินตามไป แต่ไม่เร่งร้อนอย่างตอนแรก จันทร์จวงใจเต้นตุบตับเพราะชาญยังจับมือหล่อนไว้แน่น เด็กสาวเกิดความรู้สึกแปลก ๆ ขึ้นมาเพราะปกติเขาไม่ค่อยเสวนากับหล่อนสักเท่าไหร่

พอนายหัวออกไปแล้วเด็กสาวจึงเก็บถ้วยจานกลับเข้าไปในครัว วันนี้หล่อนยังไม่เห็นโบว์อย่างปกติ แต่คิดว่าทั้งโบว์และณรงค์ต่างก็ไม่รู้ว่าเรื่องระหว่างเขากับเด็กในบ้านของเพื่อนสนิทตอนนี้มีคนรู้แล้ว จันทร์จวงล้างจานชามและเตรียมอาหารมื้อเที่ยงไว้เสร็จแล้วก็เดินออกไปที่สวนดอกไม้ข้างบ้าน หล่อนเห็นหลังของใครคนหนึ่ง ๆ เขากำลังก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ในสวนดอกไม้“อ้าว...พี่หวัง มาทำอะไรตรงนี้น่ะ”จันทร์จวงถามเด็กหนุ่มอายุมากกว่าหล่อนสองปี หวังเป็นคนงานในเหมืองของนายหัวชาญที่เข้ามาคอยดูแลบ้านหลังใหญ่ในป่าลึกนี้บ่อยๆ เขาเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาดี ผิวแทนเข้มแต่ก็ดูสะอาดสะอ้าน มีเสน่ห์ตามประสาเด็กหนุ่ม ไม่ใช่คนงานเนื้อตัวชุ่มโชกด้วยเหงื่ออย่างคนอื่นๆ หวังเงยหน้าขึ้นในมือกำเสียมเลอะดิน“จวงเหรอ...พี่กำลังพรวนดินให้นายหัวเนี่ย นายหัวสั่งให้มาจัดสวนให้ ไม่รู้นึกอะไรให้พี่มาคอยดูแลสวน แล้วนี่โบว์ไปไหน ตั้งแต่เช้ายังไม่เห็นหน้า”“ไม่รู้เหมือนกันจ้ะ นี่ก็เพิ่งเตรียมมื้อเที่ยงไว้ให้นายหัว ยังไม่เห็นโบว์เลยนะ”“หรือว่าจะแอบไปเที่ยวในเมืองอีกก็ไม่รู้ โบว์มันนิสัยแบบนี้ล่ะ ชอบทำเป็นไร้เดียงสาแต่เที่ยวเตร่ไปกับผู้ชายหลายคนเหมื