All Chapters of set นิยายรักนักศึกษา ลุงรหัสสายฮอตเนิร์ด (เร่าร้อน) : Chapter 11 - Chapter 15

ยามนั้น ชัยชนะลมแทบจับ “พาพี่ไปตรวจโรคที ไม่ไหวแล้ว กลัว... ไม่อยากติดโรคแล้วตายโง่ๆ โดยไม่ได้ใช้กระดอหวานเจี๊ยบ เสียบใครอีก” “สมองกลับเหรอ อีกอย่าง อย่าเพิ่งตรวจอะไรเลย ตอนนี้ไปเคลียร์เรื่องเมื่อวานเสียก่อน” อรรณพบอกแล้วก็คว้าแขนอีกฝ่าย เตรียมฉุดลากดึงให้ไปด้วยกัน “จะให้พี่ไปไหน ไม่เอาโว้ยอยากกลับบ้านแล้ว” เขาบอกแล้วก็เหมือนจะสลัดตัวให้หลุดจากมืออรรณพ แต่อีกฝ่ายเป็นนักกีฬาวอลเล่ย์บอลชายหาด ทั้งยังเคยต่อยมวยระดับมัธยมต้นด้วย แรงจึงเยอะ “อีออดี้... ปล่อยพี่สิโว้ย อย่ามาใช้แรงควายแบบนี้ และถ้าคิดว่าการเป็นลูกผู้ใหญ่บ้าน แล้วจะจะมากะเกณฑ์ให้กูทำนั่นนี่ ตามคำสั่งมึงมันใช่เหรอ ตอนนี้กูกลัวติดโรคโว้ย นอนกับใครก็ไม่รู้เมื่อคืน” “จะไปดีๆ หรือให้กู แจ้งอาจารย์ที่ปรึกษา แล้วแม่พี่วินว่า เป็นคนทำคุกกี้ผสมกัญชาแล้วเอาไปแจกเด็กปีหนึ่งกิน ดีนะที่ออดี้รู้ทัน อีกอย่างโรคเดียวที่มีตอนนี้ของพี่ก็คือ โรคขี้ขลาดตาขาว” ท่าทางอรรณพเอาเรื่องมาก ตอนนั้นชัยชนะจึงได้แต่ยินยอม แบบที่ไม่พอใจอย่างที่สุด และลากกันมาจนถึงบริเวณหน้ารีสอร์ต ชัยชนะก็พบกับผู้ชายผิวขาว ปาก

เธอคุ้นๆ ว่าขนาดที่ยาวและใหญ่โตแบบนี้มันวนเวียนอยู่บนหน้าเธอ หน้าอก แล้วก็กลับฉ่ำแฉะตลอดคืนก่อน ยามนั้น ภาพบางอย่างผุดเข้ามาในหัว เธอเป็นคนทะลึ่งอยู่หรอก แต่พอมีประสบการณ์กับลุง อะไรที่เคยหมกหมุ่นเกินไป ก็ทำให้เวียนศีรษะขึ้นมาดื้อ ๆ ยิ่งในตอนที่เธอถูกลุงใช้ท่อนเนื้ออุ่นตีที่แก้มเบาๆ เพราะดื้อ ไม่ยอมเชื่อฟังเขา แล้วเขาแก้เผ็ดด้วยการ ส่งมันเข้าไปในโพรงปาก ก่อนจะฉีดอะไรที่อุ่นๆ ตามไปจนหญิงสาวแทบสำรัก ลุงเปิดประสบการณ์หญิงสาวมาก นอกจากจับพลิกร่างคว่ำหงายแล้ว น้ำของเขาเธอก็ได้ลิ้มรส แบบจัดเต็ม “ลุงกินสับปรด ไปหลายลูกเลย หวานไหม...เขียนแบบ” คำพูดเขา และภาพในคืนที่มีกิจกรรมแนบแน่นผุดเข้ามาในหัวอีกแล้ว ไหนว่าน้ำแตกแล้วแยกทางไง ฮื่อๆ ๆ ทำไม ต้องเป็นเธอฝ่ายเดียวที่จดจำทุกอย่างได้ขึ้นใจ และเฝ้าคิดถึงลุงมากมายเพียงนี้ “อีหมวย...แกแปลกๆ ไปนะ” อรรณพเห็นท่าเพื่อนไม่ดี รีบผลักชัยชนะออก จนพี่ปีสองเกือบเซเสียหลักล้มลงบนพื้นรถหกล้อ จากนั้นเขาหาถุงพลาสติกมาให้เพื่อนไว้ ด้วยดูท่าทางแล้ว หญิงสาวคงจะอาเจียนแน่ ๆ ฝ่ายเขมชาดา โบกมือโบกไม้ จังหวะนั้น เห

เขมชาดาไม่ได้โกรธเก้าชล หากลึกๆ แล้วเธอกำลังสับสน ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังล้อเล่นกับความรู้สึกเธอหรือไม่ อีกทั้งยาคุมฉุกเฉินนั่น เขาอยากให้เธอกิน แล้วก่อนหน้านั้นเล่า เขาเคยซื้อให้ผู้หญิงคนอื่นมากน้อยแค่ไหน รวมถึงผู้หญิงในอดีตที่เขาทำให้ฝ่ายนั้นตั้งครรภ์ เรื่องนี้เขาควรมีคำตอบให้แก่เธอ เอาล่ะ...หญิงสาวไม่ใช่คนงี่เง่า... ไม่อยากหึงหวงอีกฝ่าย ที่สำคัญคืนนั้น เธอใช้เงินซื้อความสุขจากเก้าชลผู้เป็นลุงรหัส แล้วคนที่เปย์จะมีทุกข์ไปทำไม “อ้าว...ยายเขียน... นี่แกจะไม่ทักลุงรหัสของตัวเองเหรอ” อิงดาวว่า และหัวเราะอย่างแสแสร้ง เขมชาดาปล่อยให้เป็นแค่เสียงแมลงหวี่ และรอคิวเลือกไอศกรีมจากรถต่อไป ฝ่ายนะโมแกว่งมือหญิงสาวไปมา พร้อมกับร้องเพลงเล่นๆ ของเขาตามประสาเด็ก “เฮียเฉิงคะ... ดีใจที่มาค่ายฯ นะคะ ครีมนึกว่าจะไม่ได้เจอหน้าหล่อๆ เฮียเฉิงเสียแล้ว อีกอย่างเตี่ยกับม้า ก็อยากให้ไปกินข้าวบ่อยๆ เรามันคนกันเองนี่นา” ดารัณว่าจบก็ทำเป็นอายม้วน เธอรู้จักเก้าชลตั้งแต่ช่วงมัธยมต้น เนื่องจากบิดาเปิดร้านขายวัสดุก่อสร้างใหญ่โต ส่วนครอบครัวของเก้าชลทำธุรกิจผลิตชิ้นส่วนคอน