Masukเขมชาดาไม่ได้โกรธเก้าชล หากลึกๆ แล้วเธอกำลังสับสน ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังล้อเล่นกับความรู้สึกเธอหรือไม่ อีกทั้งยาคุมฉุกเฉินนั่น เขาอยากให้เธอกิน แล้วก่อนหน้านั้นเล่า เขาเคยซื้อให้ผู้หญิงคนอื่นมากน้อยแค่ไหน รวมถึงผู้หญิงในอดีตที่เขาทำให้ฝ่ายนั้นตั้งครรภ์ เรื่องนี้เขาควรมีคำตอบให้แก่เธอ เอาล่ะ...หญิงสาวไม่ใช่คนงี่เง่า... ไม่อยากหึงหวงอีกฝ่าย ที่สำคัญคืนนั้น เธอใช้เงินซื้อความสุขจากเก้าชลผู้เป็นลุงรหัส แล้วคนที่เปย์จะมีทุกข์ไปทำไม “อ้าว...ยายเขียน... นี่แกจะไม่ทักลุงรหัสของตัวเองเหรอ” อิงดาวว่า และหัวเราะอย่างแสแสร้ง เขมชาดาปล่อยให้เป็นแค่เสียงแมลงหวี่ และรอคิวเลือกไอศกรีมจากรถต่อไป ฝ่ายนะโมแกว่งมือหญิงสาวไปมา พร้อมกับร้องเพลงเล่นๆ ของเขาตามประสาเด็ก “เฮียเฉิงคะ... ดีใจที่มาค่ายฯ นะคะ ครีมนึกว่าจะไม่ได้เจอหน้าหล่อๆ เฮียเฉิงเสียแล้ว อีกอย่างเตี่ยกับม้า ก็อยากให้ไปกินข้าวบ่อยๆ เรามันคนกันเองนี่นา” ดารัณว่าจบก็ทำเป็นอายม้วน เธอรู้จักเก้าชลตั้งแต่ช่วงมัธยมต้น เนื่องจากบิดาเปิดร้านขายวัสดุก่อสร้างใหญ่โต ส่วนครอบครัวของเก้าชลทำธุรกิจผลิตชิ้นส่วนคอน
เขมชาดาดูแลอาหารให้เพื่อนๆ เสร็จ ก็ไม่ทันได้ตักสิ่งใดเข้าปาก มือเท้าเธอพลันเย็นจัด เมื่อร่างสูงของผู้ชายคนนั้นเดินมาพร้อมกับรุ่นพี่ปีสี่ที่ชื่อสายสืบ “หล่อแพ็คคู่มันเป็นอย่างนี้ มึงดูสิอีหมวย... คนนี้ขาวตี๋สำอางเนี้ยบฉิบหาย อีกคนเนิร์ดสวมแว่น ท่าทางสบายๆ แต่สายตาแม่งเร่าร้อนฉิบหาย เดาจากทรงจมูกนะ แล้วก็ขนาดนิ้วมือ มันต้องเบอร์ 56 มม.ชัวร์” อรรณพมองไปที่สายสืบ และผู้ชายอีกคน ซึ่งรู้จักอยู่บ้าง เขาจะเป็นใครได้หากไม่ใช่ลุงรหัสของเขมชาดา เป็นบุญตาเหลือเกินพ่อเจ้าพระคุณ ผ่านมาเป็นชาติ กว่าจะปรากฏตัวให้เด็กปีหนึ่งได้ยลโฉม ฝ่ายเขมชาดาส่ายหน้า และเอ่ยอย่างเผลอไผล “60.. 60มม.บวกขึ้นนิดหน่อย” “เชี่ย แกรู้ได้ไง แล้วถ้าใหญ่ขนาดนั้นกีจะฉีกไหม” “เขาบอกเราเองล่ะ เพราะใส่ถุง 58มม... แล้วมันขาด!” เขมชาดาเอ่ยจบก็รีบยกมือปิดปากทันที ฉิบหาย... เธอโป๊ะแตกแล้ว อรรณพมองเพื่อนสนิทตาแทบกลับ แล้วเขย่าแขนหญิงสาวแรงอยู่สักหน่อย “อีหมวย...รู้ใช่ไหม พี่คนนั้นคือลุงรหัสแก แล้วเนี่ยไปเปิดหม่ำหมูอวบๆ ให้กันดูตอนไหนวะ สายรหัสเขาห้า
เธอคุ้นๆ ว่าขนาดที่ยาวและใหญ่โตแบบนี้มันวนเวียนอยู่บนหน้าเธอ หน้าอก แล้วก็กลับฉ่ำแฉะตลอดคืนก่อน ยามนั้น ภาพบางอย่างผุดเข้ามาในหัว เธอเป็นคนทะลึ่งอยู่หรอก แต่พอมีประสบการณ์กับลุง อะไรที่เคยหมกหมุ่นเกินไป ก็ทำให้เวียนศีรษะขึ้นมาดื้อ ๆ ยิ่งในตอนที่เธอถูกลุงใช้ท่อนเนื้ออุ่นตีที่แก้มเบาๆ เพราะดื้อ ไม่ยอมเชื่อฟังเขา แล้วเขาแก้เผ็ดด้วยการ ส่งมันเข้าไปในโพรงปาก ก่อนจะฉีดอะไรที่อุ่นๆ ตามไปจนหญิงสาวแทบสำรัก ลุงเปิดประสบการณ์หญิงสาวมาก นอกจากจับพลิกร่างคว่ำหงายแล้ว น้ำของเขาเธอก็ได้ลิ้มรส แบบจัดเต็ม “ลุงกินสับปรด ไปหลายลูกเลย หวานไหม...เขียนแบบ” คำพูดเขา และภาพในคืนที่มีกิจกรรมแนบแน่นผุดเข้ามาในหัวอีกแล้ว ไหนว่าน้ำแตกแล้วแยกทางไง ฮื่อๆ ๆ ทำไม ต้องเป็นเธอฝ่ายเดียวที่จดจำทุกอย่างได้ขึ้นใจ และเฝ้าคิดถึงลุงมากมายเพียงนี้ “อีหมวย...แกแปลกๆ ไปนะ” อรรณพเห็นท่าเพื่อนไม่ดี รีบผลักชัยชนะออก จนพี่ปีสองเกือบเซเสียหลักล้มลงบนพื้นรถหกล้อ จากนั้นเขาหาถุงพลาสติกมาให้เพื่อนไว้ ด้วยดูท่าทางแล้ว หญิงสาวคงจะอาเจียนแน่ ๆ ฝ่ายเขมชาดา โบกมือโบกไม้ จังหวะนั้น เห
อีหมวย... มึงเขียนคิ้วเดี๋ยวนี้ ผีจีนยังไม่หลอนเท่ามึง นังหมวย... เมื่อคืนได้นอนหรือเปล่าวะ หน้าซีดยังกะศพ อ๊ะ... นังแรด คอมึงไปถูกหมาที่ไหนกัดมา ถึงได้มีรอยจ้ำๆ แบบนั้น อย่าบอกนะว่ามึงกำลังสร้างคอนเทนต์เสียสาว ฉิบหาย... กล้องมือถือมันดีเกินไปแล้ว ภายอึดใจต่อมา รูปดังกล่าวก็หายไปจากสเตตัสของเขมชาดา ยามเช้าในวันต่อมา มีงานเสริมจากแผนเดิม เนื่องจากผู้ใหญ่บ้าน(บิดาของอรรณพ)ได้งบมาเพิ่ม ต้องการห้องน้ำสำหรับโรงเรียนประถมที่ยังขาดแคลน นักศึกษาจึงถูกแบ่งเป็นสองกลุ่ม หลักๆ ตอนแรกหญิงสาวไม่อยากขึ้นรถหกล้อเล็กไปกับชัยชนะ แต่กลายเป็นว่าเขาทำตัวแปลก ดูผิดปกติ ไม่ได้ตอแยกับเธอ ทั้งให้เกียรติพูดจาแสนสุภาพ ท่าทีประหลาดเช่นนี้ใครไว้ใจก็แย่ อรรณพบอกว่า ชัยชนะเปลี่ยนพฤติกรรมใหม่เพราะรุ่นพี่เรียกไปปรับทัศนคติ ทว่าเขมชาดาเจ็บครั้งเดียวก็จำ อีกอย่างหากที่ร้านอาหารคืนนั้น เธออ่อนแอสักหน่อย หรือยอมอีกฝ่าย เปิดซิง เขมชาดารังเกียจตัวเองไปตลอดชีวิตแน่ๆ ฝ่ายพี่รหัสของหญิงสาวตัวจริง เป็นชายหนุ่มที่ชื่ออาจหาญ เฮียหยง เป็นคนเชื่อสายจีนฝั่งทางบิดา
ยามนั้น ชัยชนะลมแทบจับ “พาพี่ไปตรวจโรคที ไม่ไหวแล้ว กลัว... ไม่อยากติดโรคแล้วตายโง่ๆ โดยไม่ได้ใช้กระดอหวานเจี๊ยบ เสียบใครอีก” “สมองกลับเหรอ อีกอย่าง อย่าเพิ่งตรวจอะไรเลย ตอนนี้ไปเคลียร์เรื่องเมื่อวานเสียก่อน” อรรณพบอกแล้วก็คว้าแขนอีกฝ่าย เตรียมฉุดลากดึงให้ไปด้วยกัน “จะให้พี่ไปไหน ไม่เอาโว้ยอยากกลับบ้านแล้ว” เขาบอกแล้วก็เหมือนจะสลัดตัวให้หลุดจากมืออรรณพ แต่อีกฝ่ายเป็นนักกีฬาวอลเล่ย์บอลชายหาด ทั้งยังเคยต่อยมวยระดับมัธยมต้นด้วย แรงจึงเยอะ “อีออดี้... ปล่อยพี่สิโว้ย อย่ามาใช้แรงควายแบบนี้ และถ้าคิดว่าการเป็นลูกผู้ใหญ่บ้าน แล้วจะจะมากะเกณฑ์ให้กูทำนั่นนี่ ตามคำสั่งมึงมันใช่เหรอ ตอนนี้กูกลัวติดโรคโว้ย นอนกับใครก็ไม่รู้เมื่อคืน” “จะไปดีๆ หรือให้กู แจ้งอาจารย์ที่ปรึกษา แล้วแม่พี่วินว่า เป็นคนทำคุกกี้ผสมกัญชาแล้วเอาไปแจกเด็กปีหนึ่งกิน ดีนะที่ออดี้รู้ทัน อีกอย่างโรคเดียวที่มีตอนนี้ของพี่ก็คือ โรคขี้ขลาดตาขาว” ท่าทางอรรณพเอาเรื่องมาก ตอนนั้นชัยชนะจึงได้แต่ยินยอม แบบที่ไม่พอใจอย่างที่สุด และลากกันมาจนถึงบริเวณหน้ารีสอร์ต ชัยชนะก็พบกับผู้ชายผิวขาว ปาก
“เตือนไว้ก่อนนะ ถ้าเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทัน อีกอย่าง...คุณโตพอจะรับผิดชอบเรื่องที่จะเกิดขึ้นใช่ไหม” เขมชาดาได้ยินเขาย้ำอีกหน ก็เลยถลึงตาใส่ เธอพร้อมสุดๆ และอยากกินเขา อยากให้อีกฝ่ายกระหน่ำของใหญ่ทำร้ายเธอจนเสร็จแบบหลายๆ หน นี่คือสิ่งที่ในสมองคิด เมื่อเธอไม่ตอบ และยังทำหน้าเง้าหน้างอ เขาก็หมั่นไส้เก้าชลจับเอวเธอ พาเคลื่อนตัวไปมา ยามนั้นความรู้สึกมันบอกไม่ถูกเลย เดี๋ยวแนบชิด เดี๋ยวดึงดูดกันและกัน ซ่านสยิวเกินจะบรรยาย ริมฝีปากเธออ้ากว้างกว่าเดิม และมีเสียงครางรอดออกมา ส่วนเขาก็ยิ้มร้ายๆ ส่งมาให้ “รับรอง คุ้มค่าจ้างของเราแน่นอน” “ลุง... หนูก็แค่พูดไปอย่างนั้น ได้มีคืนพิเศษด้วยกันแบบนี้ ก็ดีใจแล้วค่ะ... ชีวิตมันบางทีก็เฮงซวยเหี้ยๆ กระทั่งได้พบลุงแบบบังเอิญ บอกตามตรง ได้เอากับผู้ชายหล่อๆ แม่งคุ้มสุดแล้วล่ะ” เธอกล่าว และไม่ได้คิดปิดบังอะไร สิ่งนี้นับว่าดี ได้พูดกับอีกฝ่าย โดยไม่รู้ภูมิหลังของกันมาก่อน แถมเขายังเป็นผู้ฟังที่ดี และหล่อฉิบหาย “อย่างนั้น ลุงจะทำให้หนูถึงจุดเสียวแบบที่ไม่เคยไปถึงมาก่อน” เขาบอกจบ ก็ใช้มือใหญ่ๆ ข







