Semua Bab คลั่งรักนายมาเฟีย: Bab 1 - Bab 5

INTRO“เธอแน่ใจหรอที่คิดจะเล่นกับไฟอย่างฉัน”ผมพูดและมองเข้าไปในตาสวยของผู้หญิงตัวเล็กที่ดูน่ารักและเซ้กซี่ในเวลาเดียวกัน“ถ้าฉันไม่แน่ใจฉันจะเดินเข้ามาหาคุณถึงที่นี่ไหม”ฉันพูดก่อนจะยิ้มหวานออกมา ฉันว่าฉันก็เจอผู้ชายมาตั้งมากมายแต่ทำไมถึงไม่มีใครทำให้ฉันรู้สึกหลงไหลและชอบได้เท่าเขาแบบนี้กันนะนี่ใช่ไหมที่เขาเรียกว่ารักแรกพบ…“คุณให้เวลาฉันไหมละภายในเวลา 3 เดือนถ้าฉันทำให้คุณรู้สึกชอบไม่ได้ฉันจะเป็นคนถอยออกมาจากคุณเอง”ฉันพูดพร้อมกับส่งสายตาท้าทายไปมองเขาแต่เขากลับทำหน้าตาเรียบนิ่งเดาความรู้สึกไม่ได้เลย นี่เขายังเป็นคนอยู่ใช่ไหมไม่ใช่หุ่นยนต์แน่นะทำไมถึงหน้านิ่งได้ขนาดนี้THAM PART....…หลังจากที่คนที่ตัวเล็กตรงหน้าผมพูดจบผมก็นิ่งไปเพราะไม่คิดว่าผู้หญิงที่น่าตาสวยและน่ารักคนนี้จะสนใจในตัวผมขนาดนี้นี่ขนาดผมเป็นเสือผู้หญิงนะเด็กสาวตรงหน้ายังคิดจะตามตื้อผมอีกหรอว่ะ แต่ผมก็ไม่ได้ตอบกลับอะไรเธอไป ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงคนนี้จะทำให้ผมรู้สึกได้ไหมแต่ผมว่าคงไม่หรอกถ้าผมหวั่นไหวกับใครง่ายๆผมคงมีแฟนไปครึ่งกรุงเทพแล้วแหละ…“น่ารำคาญ”ใช่และนี่คือสิ่งที่ผมตอบคนตัวเล็กไปก่อนที่เธอจะแสดงสีหน้าตก

...22:30...เอี๊ยดด!!!!!... เสียงล้อรถบีเอ็มหรูสีดำราคาแพงเข้ามาจอดในลานจอดรถ vvip ของ T-Club ในช่วงดึกของวันหลังจากจอดรถเสร็จเจ้าของความสูง 187 เซนติเมตรก็ก้าวขาลงจากรถและเดินเข้าไปในผับและตรงไปหาเพื่อนที่ห้องวีไอพีที่พวกมันได้ไปนั่งดื่มรอเขาก่อนหน้านี้แล้ว“กว่าจะมาได้นะมึง”เสียงของ ไอ่วาฬ ดังขึ้นหลังจากที่ผมเปิดประตูเข้ามาไอ่เวรนี่ก็แซะผมเลยแต่ผมก็ไม่สนมันหรอกชินแล้วและเดินตรงไปนั่งเก้าอี้ที่ว่างข้างๆมัน ก่อนที่จะปลายสายไปมองไอ่ฟีนิกซ์ที่ตอนนี้กำลังนัวเนียกับเด็กซึ่งมันเป็นภาพที่พวกผมชินตาไปแล้วแหละ“ได้ข่าวว่ามึงหิ้วเด็กไปกินที่โรงแรมอีกแล้วหรอว่ะ” ไอ่โอลีฟ เพื่อนอีกคนของผมถามขึ้นก่อนไอ่พวกนี้ชาติที่แล้วมันเป็นสายสืบหรอว่ะทำไมถึงรู้เรื่องผมเร็วขนาดนี้“อือ” ผมตอบไปอย่างไม่ปิดบังเพราะมันก็เป็นเรื่องปกติสำหรับผู้ชายอย่างพวกผมอยู่แล้วอีกอย่างผมก็ไม่ได้เป็นคนดีอยู่แล้วเรื่องแบบนี้มันก็เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับผม“เป็นไง พอจะทำให้เสืออย่างมึงอิ่มท้องได้บ้างไหมวะ” ผมเลื่อนสายตาไปมองและตอบคำถามของมัน“หึ ไม่มีทางเพราะกูยังไม่อยากหยุดตอนนี้” ผมตอบก่อนจะเลิกสนใจและเปลี่ยนเรื่องคุยเป็นเร

หลังจากที่เขารู้เรื่องโรงงานผ่านมือซ้ายก็รีบเคลียงานของตัวเองให้เสร็จเพื่อที่จะได้รีบไปดูโรงงานของตัวเองที่ถูกวางเพลิงจนลืมไปว่าพ่อของตัวใช้ให้ไปรับเมแกนจนเวลาล่วงเลยไปครืด ครืด ครืด~ เสียงโทรศัพท์ราคาแพงดังขึ้นในขณะที่เขากำลังรีบนั่งเคลียงานของตัวเองอยู่พอหันไปมองรายชื่อบนหน้าจอโทรศัพท์ก็รู้ทันทีว่าจะโทรมาเรื่องอะไรพอมองรายชื่อครู่หนึ่งก็ตัดสินใจรับสายนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้“….”“ทำไมแกถึงไม่ไปรับหนูเมแกน”เสียง ไทธัช พ่อผู้ให้กำเนิดดังขึ้นเสียงที่พูดฟังดูยังไงก็รู้ว่าไม่พอใจ“ผมไม่ว่างติดธุระ” ธุระอะไรของแกจะปลีกตัวออกมารับน้องหน่อยไม่ได้เลยรึยังไงกันื “โกดังของผมไฟไหม้แค่นี้พอจะเป็นธุระให้ผมได้ไหม” ผมพูดด้วยน้ำเสียงติดหงุดหงิด“อะไรนะ! แกปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง” ปลายสายเอ่ยด้วยน้ำเสียงตกใจเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงโมโหทันควัน “รีบจัดการหาตัวคนทำให้เรียบร้อยส่วนเรื่องหนูเมแกนฉันจะคุยกับหนูเมแกนเอง” พูดจบปลายสายก็ตัดสายทิ้งไปในทันทีมาเฟียหนุ่มเลื่อนโทรศัพท์เครื่องหรูออกก่อนจะเรียกมือขวาคนสนิทเข้ามา “เตรียมรถให้พร้อมอีกครึ่งชั่วโมงกูจะไปพัทยา” พูดจบมือขวาคนสนิทไม่ต