“แด๊ดดี๊!” ใบบัวขึ้นเสียงดุจนมาร์โค เมินใบหน้าไปทางอื่นจำใจปล่อยร่างป้อมทันทีที่เป็นอิสระ จัสมินก็รีบเดินตรงปรี่ไปหาพริบพราว ให้คุณป้าแสนสวยกอดและอุ้มขึ้นมาบนหน้าตัก ส่วนพริบพราวเองรับร่างป้อมก้มลงหอมแก้มป่องในทันที“หอมจัง”“ขอบคุณคะ ป้าพราวแซนซวย~” (แสนสวย)“แสนสวยค่ะ แสนสวย” พริบพราวรีบพูดแก้แทบไม่ทัน“ฮ่าๆๆ” เซนระเบิดหัวเราะออกมาเสียงดังไม่เกรงใจภรรยาเลยแม้แต่น้อย เขารู้สึกชอบใจเป็นอย่างมาก ไม่ต่างจากทุกคนที่นั่งอยู่ ต่างหัวเราะอมยิ้มกันเป็นแถวๆ“หึๆ ลูกแด๊ดก็ต้องแบบนี้สิ” มาร์โคยิ้มพร้อมยกนิ้วโป้งให้ลูกสาวทั้งสองมือ ....เองก็ยิ้มกลับให้กับผู้เป็นพ่ออย่างไร้เดียงสา“เอ่อ..น้องจัสมิน ยังพูดสอเสือยังไม่ค่อยชัดค่ะ พี่พราว” ใบบัวรีบพูดอธิบายเสริม กลัวพริบพราวจะรู้สึกไม่ดี“คิก..คิก...เหมือนอาบิเกล ตอนเด็กๆ เลยค่ะ” มิลินกลั้นขำไว้แทบไม่อยู่“ไม่เป็นไรค่ะ น้องบัว เมื่อก่อนสองแสบก็บอกว่าแม่ซวย แม่ซวยทั้งวันทั้งคืนเหมือนกัน / คิก..คิก..แต่น่ารักแบบนี้ป้าไม่โกรธหรอกนะคะ”“คิก..คิก..” จัสมินหัวเราะรวน เมื่อป้าพราวฟัดเข้าที่แก้มป่อง ๆ“แม่..” / “แม่!”ไบร์ทตัน และ ซอว์เยอร์ ตะโกนวิ่งมาแต่ไก
最終更新日 : 2026-01-12 続きを読む