All Chapters of Bianca: The Kingpin's Dirty Little Secret: Chapter 21 - Chapter 30

“Dito na lang,” sabi ko nang makapasok kami sa basement parking ng hotel. “Salamat.”Hinawakan ko ang seatbelt saka kinalas ‘yon. Dahan-dahan na akong lumabas, para lang manlaki ang mata ko nang makitang bumaba rin si Santiago mula sa sasakyan. He followed closely behind me like a fucking bodyguard.“What do you think you’re doing?” singhal ko sa kanya bago lumingon sa paligid.His forehead knotted. “Hindi ba bumalik ka rito para kunin ang mga gamit mo?”Tama naman siya, dahil balak ko nang lumuwas ng Manila since tapos na ang usapan namin. “Yeah, pero hindi ko sinabing sumama ka pati pag-akyat sa room.”“Then, how am I supposed to help you carry your things?”Napaawang ang mga labi ko habang tinapunan siya ng tingin. “Bakit ko naman kailangan ng tulong mo? Do you plan on giving me a ride to the airport as well?” tukso ko.Nagsalubong agad ang mga kulay niya. “Why would you go to the airport?”“Kasi uuwi na 'ko ng Manila,” paliwanag ko.Then I saw his lips curl into a cold smirk. “What

I was still reeling from the weight of Santiago's hand on my waist when a frantic knocking shattered the silence of the room.“Bianca! I know you’re back. Open the door! This is urgent.” It was Zsa-zsa’s high-pitched voice, a sure sign of an incoming disaster.Santiago stiffened beside me. His gaze, which was just soft seconds ago, instantly hardened. Tumayo ako para buksan ang pinto at halos madapa si Zsa-zsa papasok, hawak ang kanyang phone.“Have you seen this?” hingal na tanong niya, at halos isaksak na ang screen sa mukha ko.It was a headline from a notorious gossip site, featuring a grainy but undeniable photo of us leaving Hacienda Vega this morning.“EXCLUSIVE: THE BILLIONAIRE’S HIDDEN FLAME? Bianca Ylondra Alcaraz and Santiago Martin Vega, spotted living together in the Vega Hacienda!”“The comments section is a war zone,” dagdag pa ni Zsa-zsa habang mabilis na nag-scroll.May mga nagsasabing “About time! They look good together,” habang ang iba naman ay gigil sa galit, tina

Bumungad sa akin ang mukha ni Zsa-zsa nang magising ako kinabukasan.“I arranged all your things. Ako na rin ang nag-check out sa hotel para sa iyo,” paliwanag niya.I roamed my eyes around the room and noticed Santiago sitting on the corner sofa while sipping his coffee. He looked like he hadn't slept. His eyes were dark and fixed on me.Muli kong binalingan si Zsa-zsa. “Thank you. Pasensiya na,” paos kong bulong.“No. You’ve had enough. Sa tingin ko kailangan mo ‘to. You talaga need to rest," she insisted, giving me a knowing look before checking her watch. “I have to go. I informed the brands already na may sakit ka, so your schedule is clear for the next few days. Magpagaling ka muna.”Nang makalabas si Zsa-zsa, naiwan ang isang mabigat na katahimikan sa loob ng kwarto. I noticed a readied breakfast on the tray beside me… a warm congee and some fruits. Sinubukan kong umupo nang maayos, pero halos malaglag ang puso ko nang biglang nasa tabi ko na si Santiago.I thought he was just

“We’re going to solve this pregnancy problem we have,” saad niya habang mabilis na hinuhubad ang suot na polo.Inilapag niya iyon sa gilid ng kama at literal na napatigil ang paghinga ko. Dumagdag pa ang liwanag ng umaga para mas madepina ang malalapad niyang balikat at matigas na dibdib. I gazed down, only to immediately look up when I noticed his V-line. Damn this man. Pero mas nakakakaba ang paraan ng pagtitig niya sa akin. Madilim iyon at walang bakas ng pagod sa nagdaang gabi.Bago pa ako makaisip umabante o umatras, lumundo ang kama nang gumapang siya sa ibabaw ko. He didn't go for my lips right away. Sa halip, dahan-dahang bumaba ang palad niya sa tiyan ko. He lightly caressed my flat stomach, tracing my non-existent pregnant belly na para bang talagang may laman na ang sinapupunan ko roon. Napatitig ako sa kanya dala ang lakas ng kabog sa dibdib ko.But his hand didn't stop there. Unti-unting gumapang ang mga daliri niya pababa, sliding past the end of the white polo I was wear

Pagkatapos ng tanghalian na halos ikalunod ng utak ko sa usaping kasal, hindi ko na kayang manatili sa loob ng mansyon. Pakiramdam ko ay dahan-dahang sumisikip ang mga pader niyon habang paulit-ulit sa pandinig ko ang bawat salitang binitawan ni Mrs. Vega. Habang si Santiago, parang walang pakialam na umalis para sa isang biglaang meeting niya.​“Nothing is out of bounds when it comes to keeping this lie alive, Bianca,” bulong ko sa sarili saka ipinikit nang mariin ang mga mata ko habang mabilis na naglalakad palabas sa likurang bahagi ng mansyon.​Naiinis ako sa epekto ng boses ni Santi sa akin. At kinasusuklaman ko na mukhang wala akong laban sa bawat salita niya. Pero imbes na isipin ko nang isipin iyon ay nagpasya akong lumabas.​Ngunit habang lumalayo ako sa sementadong bahagi ng mansyon, doon lang unti-unting rumehistro sa akin kung nasaan talaga ako. The first time I was here, we arrived at night so I couldn't properly check the whole property. Iniisip ko na ang malaking bakura