Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

24

บทที่ 11 เสน่หาค่ำคืนนั้น

กฤษณ์ดนัยกลับเข้ามาในบ้านก็ไม่เจอใคร มีเพียงเด็กรับใช้ที่กำลังเตรียมตั้งโต๊ะอาหาร เมื่อถามเด็กในบ้านก็ได้ความว่าทุกคนรวมตัวกันอยู่หลังบ้าน ชายหนุ่มก็รีบสาวเท้าก้าวยาวตรงไปทางห้องครัว เดินทะลุออกนอกตัวบ้านไปก็เห็นภัททิรากำลังนั่งล้อมวงกินมะม่วงน้ำปลาหวานกับป้าอิ่มและเด็กรับใช้คนอื่น ๆ ดวงหน้าสวยยิ้มแย้มแจ่มใส ปากก็เคี้ยวตุ้ย ๆ สลับกับทำหน้าเปรี้ยวเข็ดฟัน พ่อเลี้ยงหนุ่มเห็นแบบนั้นก็เผลอมองจนลืมตัว“อ้าว พ่อเลี้ยง มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” ป้าอิ่มซึ่งเหลือบไปเห็นประมุขของบ้านก่อนใครก็ร้องทัก “ทำไมวันนี้กลับเร็วจังเลยคะ ทุกทีเห็นกลับค่ำมืด” หญิงชราไม่ถามเปล่า แต่ยังทำหน้ายิ้มราวกับรู้ทัน“หิวน่ะแม่อิ่ม วันนี้มีอะไรกินบ้าง” ปากก็ตอบคำถามหญิงชรา แต่ทว่าแววตานั้นมองผ่านเลยไปยังหญิงสาวที่นั่งอยู่ถัดไป“งั้นพ่อเลี้ยงกับคุณแพทไปล้างไม้ล้างมือ ก่อนดีกว่าค่ะ อีกสักประเดี๋ยวถึงจะตั้งโต๊ะเสร็จ”“ค่ะ แพทว่าจะไปอาบน้ำพอดีเลย ทั้งเหนียวตัวทั้งเหม็นไปหมด” ภัททิราก้มหน้าลงดมเสื้อตัวเองแล้วทำหน้าย่น เพราะเธอนั่งร่วมวงกับป้าอิ่มมาตั้งแต่บ่าย ทั้งกลิ่นและควันจากอาหารจึงติดตามตัวว่าจบหญิงสาวก็ลุกขึ้นเดินตรงไป
last updateDernière mise à jour : 2026-01-10
Read More

บทที่ 12 เสน่หาค่ำคืนนั้น

ผ่านไปกว่าสัปดาห์ สุดท้ายภัททิราก็ได้เริ่มงานเสียที หลังจากที่พ่อเลี้ยงหนุ่มบ่ายเบี่ยงมาตลอด อ้างว่ายังเตรียมพื้นที่ไม่เสร็จบ้าง อ้างว่างานยุ่งบ้าง ซึ่งเธอก็ทำเป็นเออออเชื่อไปตามนั้น ทั้งที่จริงเธอก็ไม่เห็นว่าเขาจะภารกิจรัดตัวแต่อย่างใดหนำซ้ำในแต่ละวันก็ยังอุตส่าห์กลับมารับประทานมื้อเที่ยงกับเธอ ตอนเย็นก็เลิกงานเร็วเพื่อจะรีบกลับมาให้ทันมื้อเย็น บางวันก็เกเรไม่ยอมไปทำงานต่อตอนบ่าย เพื่อนั่งเฝ้าเธอทำงานส่งลูกค้ารายอื่นภัททิราก็ดีใจอยู่หรอกนะที่ได้ใช้เวลาร่วมกัน แต่ทว่าพอลับตาคนขึ้นมาเมื่อไหร่ก็จะต้องเข้ามานั่งคลอเคลีย จนเธอเสียสมาธิ งานการแทบไม่มีความคืบหน้าในเช้าวันนี้หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อย กฤษณ์ดนัยก็พาสถาปนิกสาวขึ้นรถกระบะโฟวิลคู่ใจ และขับออกมาดูพื้นที่บริเวณทางเข้าไร่เปี่ยมรักเมื่อไปถึงก็มีคนงานจำนวนหนึ่งกำลังช่วยกันตัดหญ้าอยู่ห่างออกไปไม่ไกล โดยมีปกรณ์ที่มาถึงก่อนหน้า กำลังยืนรอพ่อเลี้ยงหนุ่มกฤษณ์ดนัยเดินนำภัททิราลงมาจากรถกระบะ วันนี้เธอแต่งตัวทะมัดทะแมงด้วยชุดเสื้อกล้ามสีขาวรัดรูปและกางเกงยีนขายาว สวมเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งสีเขียวขี้ม้าคลุมทับด้านนอกเมื่อเดินไปถ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-10
Read More

บทที่ 13 เสน่หาค่ำคืนนั้น

ทางด้านภัททิราซึ่งนั่งรถออกมากับกฤษณ์ดนัย ชายหนุ่มขับรถพาเธอมายังท้ายไร่ จากทางคอนกรีตราบเรียบ กลายเป็นทางลูกรังขรุขระ สองข้างทางเริ่มเป็นป่าทึบ หญิงสาวเหลือบมองสารถีหนุ่มด้วยความข้องใจ“นี่เราจะไปไหนคะ”กฤษณ์ดนัยหันมาตามเสียงหวาน เมื่อเห็นดวงหน้าสวยเริ่มมีความหวาดระแวงก็ระเบิดหัวเราะออกมาดังลั่น“ผมไม่พาไปฆ่าไปแกงหรอกน่า ใกล้จะถึงแล้ว” ชายหนุ่มว่าจบก็หันไปขับรถต่อ หญิงสาวจึงหันไปมองทางข้างหน้า รถกระบะโฟวิลค่อย ๆ ขับขึ้นเนินเขาไปเรื่อย ๆ จนเธอเริ่มเห็นต้นไม้ใหญ่ด้านหน้าทั้งสองข้างทางที่ออกดอกสีชมพูเต็มต้น มองไกล ๆ คล้ายดอกซากุระ ที่เธอเคยเห็นที่ประเทศญี่ปุ่น“สวยไหม” ชายหนุ่มเอ่ยถาม เธอหันไปพยักหน้าพร้อมส่งยิ้มด้วยความชอบใจ“เหมือนต้นซากุระเลยนะคะ”“อันนี้ต้นนางพญาเสือโคร่ง”“อ๋อ ต้นนางพญาเสือโคร่งนี่เอง แพทเคยเห็นแต่ในรูป ของจริงสวยกว่าตั้งเยอะ”รถกระบะโฟวิลมาจอดนิ่งสนิทอยู่บนเนินกว้าง ด้านหนึ่งเต็มไปด้วยต้นนางพญาเสือโคร่งออกดอกสีชมพูสดใส อีกด้านหนึ่งเป็นหน้าผาสูงชัน มองออกไปเห็นภูเขาสีเขียวขจี หญิงสาวรีบเปิดประตูลงจากรถ เดินออกไปบนลานกว้างยืนมองความงดงามของธรรมชาติ ก่อนสูดอากาศบริสุ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-10
Read More

บทที่ 14 เสน่หาค่ำคืนนั้น

ภัททิรามาอยู่ไร่เปี่ยมรักได้เกือบสองเดือนแล้ว งานออกแบบคาเฟ่ก็ไม่ค่อยคืบหน้าเท่าที่ควร เพราะพ่อเลี้ยงหนุ่มนั้นมักจะมีความเห็นให้เธอปรับแก้แทบทุกครั้ง ซึ่งต่างจากความสัมพันธ์ของทั้งคู่ที่คืบหน้าไปมากไม่ว่ากฤษณ์ดนัยจะไปไหน เขาก็จะพาสถาปนิกสาวไปด้วย แม้กระทั่งเวลาไปทำงานที่ออฟฟิศ ภัททิราก็ต้องติดตามไปนั่งทำงานด้วยกัน ซึ่งในตอนนี้คนทั้งไร่ก็เข้าใจในสถานะของสถาปนิกสาวเป็นที่เรียบร้อย โดยไม่ต้องรอให้กฤษณ์ดนัยออกมาป่าวประกาศ ส่วนภัททิราเองก็คุ้นชิน ไม่ตระหนกตกใจเวลาชายหนุ่มถึงเนื้อถึงตัวเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น จนในที่สุดทุกคนก็เลิกจับจ้องกันไปเองวันนี้เป็นวันหยุด ภัททิราจึงขอร้องให้พ่อเลี้ยงหนุ่มพาเธอเข้าเมืองเพื่อซื้อของใช้ส่วนตัว และอีกเหตุผลหนึ่งคือหญิงสาวอยากไปหาผลไม้อื่นมาติดตู้เย็นไว้บ้าง เพราะที่บ้านในไร่หันไปทางไหนก็มีแต่ส้ม แต่ทว่าแผนเกือบล่ม เนื่องจากกฤษณ์ดนัยต้องประชุมกับลูกค้ากะทันหัน ภัททิราจึงต้องเข้าเมืองกับป้าอิ่มแทน โดยมีปกรณ์ทำหน้าที่เป็นสารถี และมีเด็กรับใช้ในบ้านตามมาช่วยถือของอีกสองคนเมื่อไปถึงตลาดในตัวอำเภอ ทุกคนตกลงกันว่าจะแยกย้ายไปซื้อของ โดยนัดมาเจอกันที่ร้านกาแฟเล
last updateDernière mise à jour : 2026-01-10
Read More

บทที่ 15 เสน่หาค่ำคืนนั้น

พอตกเย็น ใกล้จะได้เวลารับประทานอาหาร ก็มีโทรศัพท์จากปกรณ์โทรเข้ามา ภัททิราจึงขอตัวออกไปเดินเล่นยืดเส้นยืดสายระหว่างรอรับประทานมื้อเย็นพร้อมกันหญิงสาวออกมาเดินชมนกชมไม้บริเวณหน้าบ้าน เห็นลูกเล็กเด็กแดงซึ่งเป็นลูกหลานของคนงานในบ้าน มาวิ่งเล่นกันหลังเลิกเรียน เด็กเหล่านี้เรียนโรงเรียนเดียวกันซึ่งอยู่ในตัวอำเภอ แต่หนทางนั้นก็ค่อนข้างไกล กฤษณ์ดนัยจึงมอบหมายให้คนขับรถคอยรับส่งเด็ก ๆ ไปโรงเรียนทุกวัน พอกลับจากโรงเรียนก็จะมาวิ่งเล่นรอผู้ปกครองหากมีครอบครัวไหนประสบปัญหาเรื่องค่าเล่าเรียน หรืออุปกรณ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาของเด็กเหล่านี้ กฤษณ์ดนัยก็จะช่วยสนับสนุนเต็มที่ และความใจดีมีเมตตาของพ่อเลี้ยงหนุ่ม ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้ภัททิราชื่นชมในตัวเขา“ทำการบ้านกันหรือยังเด็ก ๆ” ภัททิราเอ่ยถามเสียงสดใส เด็ก ๆ ก็หันมาตอบโดยพร้อมเพรียงกัน“ทำแล้วครับ/ทำแล้วค่ะ”“เล่นอะไรกัน ให้พี่แพทเล่นด้วยได้ไหม”“เล่นไล่จับค่ะ พี่แพทมาเร็ว ๆ มาเล่นกัน” เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กหญิงคนหนึ่งดังขึ้นเรียกเธอให้เข้าไปร่วมวงขณะที่เธอกำลังจะเดินเข้าไปเล่นกับเด็ก ๆ ก็มีเสียงรถดังแว่วมาแต่ไกล หญิงสาวจึงหยุดเดิ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-10
Read More

บทที่ 16 เสน่หาค่ำคืนนั้น

ตอนแรกกฤษณ์ดนัยวางแผนไปกางเต็นท์ดูดาวในอีกสองวันข้างหน้า แต่ทว่ามีงานด่วนแทรกเข้ามากะทันหัน ทำให้แผนนั้นต้องถูกเลื่อนออกไปพ่อเลี้ยงหนุ่มต้องเดินทางไปต่างจังหวัดเพื่อพบลูกค้ารายใหญ่ ภัททิราจึงใช้โอกาสนี้เร่งทำงานที่จะต้องส่งลูกค้า ซึ่งเธอรับงานไว้ก่อนหน้าที่จะมาทำงานที่ไร่เปี่ยมรักแห่งนี้ในช่วงเวลาที่ชายหนุ่มไม่อยู่ เธอก็มักจะมาขลุกอยู่ในห้องทำงานของเขาตลอดทั้งวันวันนี้ก็เช่นเดียวกันพอตกเย็นป้าอิ่มก็มาตามให้ไปรับประทานอาหารเมื่อหนังท้องตึงก็เกิดง่วงนอน หญิงสาวจึงขึ้นห้องไปอาบน้ำ และมานอนเล่นบนเตียง เปิดสมาร์ตโฟนขึ้นมาติดตามข่าวสาร รวมถึงคุยกับเพื่อน ๆ ในไลน์กลุ่ม เสร็จสรรพก็ปิดแอปพลิเคชันทั้งหมด มองดูวันที่บนหน้าจอสี่เหลี่ยม นับวันรอให้กฤษณ์ดนัยกลับมา ซึ่งตอนนี้เขาไปได้สองวันแล้ว กว่าจะกลับก็วันมะรืนพอกฤษณ์ดนัยไม่อยู่ ประกอบกับอากาศหนาวในยามค่ำคืน เธอก็ยิ่งรู้สึกเหงาอย่างบอกไม่ถูกภัททิรากดปิดหน้าจอสมาร์ตโฟน เอื้อมมือไปวางไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง ก่อนจะปิดสวิตช์โคมไฟหัวเตียง เพื่อเตรียมตัวนอน และด้วยความอ่อนล้าจากการนั่งทำงานหน้าแล็ปท็อปมาทั้งวัน เธอก็เข้าสู่นิทราอย่างรวดเร็วกลางด
last updateDernière mise à jour : 2026-01-10
Read More

บทที่ 17 เสน่หาค่ำคืนนั้น

เมื่อพ่อเลี้ยงหนุ่มและสถาปนิกสาวรับประทานอาหารกันจนอิ่ม พระอาทิตย์ก็หายลับไปจากขอบฟ้าพอดี บริเวณรอบเต็นท์อาศัยแสงสว่างจากโคมไฟโซล่าเซลล์ขนาดพกพา ตั้งกระจายกันอยู่รอบเต็นท์ภัททิรามาปูผ้านั่งเล่นบนพื้นหญ้า แหงนมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวพร่างพราย ข้างกายมีแก้วโกโก้ร้อนของเธอ และแก้วไวน์ของกฤษณ์ดนัยตั้งอยู่ยิ่งมืดอากาศยิ่งเย็นลงเรื่อย ๆ เสื้อกันหนาวที่เธอสวมใส่เริ่มไม่ค่อยให้ความอบอุ่นเท่าที่ควรหญิงสาวหันไปคว้าแก้วโกโก้ขึ้นมาจิบ หวังให้อุณหภูมิของเครื่องดื่มช่วยบรรเทาความหนาว แต่ทว่าก็ยังไม่รู้สึกว่าอุ่นพอในขณะที่เธอกำลังกอดตัวเองอยู่นั้น ไหล่บอบบางก็สัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลและอบอุ่นเข้าปกคลุม เมื่อเธอหันไปมองก็เห็นกฤษณ์ดนัยนำผ้าคลุมไหล่หนานุ่มมาให้เธอห่มเพื่อคลายความหนาว“ขอบคุณค่ะ”ภัททิรากล่าวจบก็หันไปหยิบแก้วไวน์แดงยื่นให้เขาแทนคำขอบคุณ ก่อนจะหันมาคว้าแก้วโกโก้ของตนเองขึ้นละเลียดพร้อมดื่มด่ำกับธรรมชาติยามค่ำคืนกันไปเงียบ ๆ มีเพียงเสียงจักจั่นเรไรที่ดังขึ้นราวกับเป็นเสียงดนตรีจากธรรมชาติ“อุ๊ย มีดาวตกด้วย” ภัททิรารีบวางแก้ว ก่อนยกมือขึ้นประสานกัน หลับตาก้มหน้านิ่งไปชั่วครู่ เมื่อเ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-10
Read More

บทที่ 18 เสน่หาค่ำคืนนั้น

ตอนเช้าของวันใหม่ กฤษณ์ดนัยรู้สึกตัวตื่นขึ้นก่อน โดยมีร่างบางนอนหลับสนิทอยู่ในอ้อมกอด เขาจุมพิตหน้าผากมนอย่างแผ่วเบาหนึ่งที ก่อนประคองให้เธอนอนต่อในท่าสบายชายหนุ่มนั่งมองดวงหน้าสวยอยู่เนิ่นนาน การมีเธอเข้ามาในชีวิตนั้น ราวกับเป็นปาฏิหาริย์พ่อหม้ายลูกหนึ่งเช่นเขาที่วัน ๆ ทำแต่งาน ก่อนหน้านี้ต้องเลี้ยงดูลูกสาวมาเพียงลำพัง จึงไม่เคยคิดมองหาใครใหม่ จนเวลาล่วงเลยผ่านไป กันติชาเติบโตขึ้นจนใกล้จะแต่งงานอีกไม่นาน ความคิดเรื่องรักใคร่ก็พลอยเจือจางหายไปตามกาลเวลา จึงหวังแค่รอเลี้ยงหลานเพียงเท่านั้นใครจะไปคิดว่าเขาจะได้พบรักในวัย 45 ปี เขาตกหลุมรักเธอคนนี้ตั้งแต่แรกพบ ในตอนแรกเขาก็ลังเลใจในเงื่อนไขทางด้านความแตกต่างของวัย ไหนเธอจะยังเป็นเพื่อนรักของลูกสาว แต่พอได้รู้ว่าเธอก็ชอบเขาเช่นกัน กฤษณ์ดนัยจึงตัดสินใจเดินหน้าเต็มกำลัง และในที่สุด เขาก็ได้ครอบครองเธอทั้งตัวและหัวใจเขาก้มลงไปหอมแก้วนวลเบา ๆ ก่อนหันไปคว้าเสื้อกันหนาวขึ้นมาสวม และค่อย ๆ ออกจากเต็นท์อย่างเงียบเชียบที่สุดชายหนุ่มจัดการก่อไฟ ต้มน้ำ ชงกาแฟ ก่อนนั่งจิบกาแฟบนเก้าอี้สนาม ชื่นชมธรรมชาติยามเช้าที่มีแสงแดดรำไร ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง
last updateDernière mise à jour : 2026-01-10
Read More

บทที่ 19 เสน่หาค่ำคืนนั้น

ภัททิราได้รับการตรวจโดยละเอียดจากสูตินรีแพทย์ โดยมีกฤษณ์ดนัยคอยอยู่เคียงข้างในทุกช่วงเวลา ตอนแรกหญิงสาวก็อธิบายไม่ถูกเหมือนกันว่ารู้สึกอย่างไร จนกระทั่งได้ยินเสียงหัวใจดวงน้อยที่กำลังเต้นเป็นจังหวะชัดเจนผ่านเครื่องอัลตราซาวนด์ ความรู้สึกตื้นตันยินดีก็ก่อตัวขึ้นเป็นรูปเป็นร่าง รวมไปถึงสายใยแห่งความรักและความผูกพันก็ปรากฏขึ้นชัดเจนในใจ ว่าที่คุณแม่เกิดบ่อน้ำตาแตกร้องไห้ด้วยความดีใจ ทำให้ว่าที่คุณพ่อต้องคอยปลอบอยู่นานสองนานและในวันต่อมาแพทย์ก็อนุญาตให้ภัททิรากลับบ้านได้ โดยมีกฤษณ์ดนัยคอยดูแลทุกฝีก้าว เมื่อเจ้าหน้าที่เข็นรถนั่งของว่าที่คุณแม่ลงมาถึงประตูทางออก ก็มีรถตู้สีดำคันหรูป้ายแดงขับเข้ามาจอด จากนั้นก็มีพลขับชายซึ่งเป็นคนขับรถของไร่เปี่ยมรักลงมาเปิดประตูให้ กฤษณ์ดนัยประคองหญิงสาวขึ้นรถอย่างระมัดระวัง ก่อนที่จะขึ้นมานั่งเคียงข้างเมื่อรถขับออกมาได้สักพักเธอจึงหันไปถามชายหนุ่มด้วยความสงสัย“คุณกฤษณ์ซื้อรถใหม่เหรอคะ”“ครับ ผมซื้อให้คุณ เวลาไปไหนมาไหนจะได้นั่งสบาย ชอบไหมครับคุณแม่” เขาถามพร้อมเอียงศีรษะเข้ามาใกล้ หญิงสาวก็ยิ้มด้วยความพอใจ“ชอบมากเลยค่ะ เป็นเบาะที่นั่งสบายสุด ๆ สบายจนแพ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-10
Read More

บทที่ 20 เสน่หาค่ำคืนนั้น

ผ่านไปกว่าสองเดือน ตอนนี้อายุครรภ์ของภัททิราเข้าสู่เดือนที่ห้า อาการวิงเวียนเริ่มบรรเทาเบาบางลงไปมาก หน้าท้องแบนราบก็เริ่มนูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัดใครต่อใครก็ต่างคาดเดาว่ากฤษณ์ดนัยจะต้องได้ลูกสาว เพราะภัททิรานั้นตั้งแต่ท้องก็สวยวันสวยคืน ขนาดที่ว่าออกไปโรงพยาบาลทั้งที่ท้องเริ่มโตขึ้นจนสามารถสังเกตได้ ก็ยังไม่วายมีหนุ่มน้อยใหญ่มองตามกันเป็นแถว ทำเอาคนเป็นสามีต้องคอยทำหน้ายักษ์ ส่งรังสีอำมหิตผ่านทางแววตาไปให้บรรดาชายหนุ่มเหล่านั้นและก็เป็นดังเช่นที่หลายคนคาดไว้จริง ๆ จากผลการตรวจอัลตราซาวนด์ครั้งล่าสุด ก็พบว่าลูกน้อยในครรภ์ของภัททิราเป็นเพศหญิง ทำเอาทุกคนในบ้านดีใจกันยกใหญ่ด้านพ่อเลี้ยงหนุ่มด้วยความทั้งรักและห่วงเมีย ก็ย้ายมาปักหลักทำงานที่บ้าน จะแวะเวียนไปออฟฟิศบ้างอาทิตย์ละครั้งสองครั้ง ในแต่ละวันภัททิราจึงได้อยู่ใกล้ชิดกฤษณ์ดนัยตลอดเวลาช่วงหลังมานี้ภัททิราชอบออกไปเดินเล่นรับลม และชมแปลงดอกไม้ใกล้กับศาลาหน้าบ้าน เมื่อว่าที่คุณพ่อเห็นแบบนั้นก็จ้างบริษัทรับเหมาเข้ามาจัดการทุบห้องด้านหน้าบ้าน สร้างเทอร์เรซยื่นออกไปให้มีพื้นที่สำหรับนั่งพักผ่อนหย่อนใจ และจ้างนักจัดสวนมาเนรมิตสวนดอกไม้ริม
last updateDernière mise à jour : 2026-01-10
Read More
Dernier
123
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status