Lahat ng Kabanata ng เด็กวิศวะของหมอเถื่อน 18 ( Set 4 Just Only You 1/5): Kabanata 21 - Kabanata 30

Chapter 22“ยัยเด็กคนนี้มันเพ้อเก่งจังวะ” สายลมที่ทนไม่ไหวกับความเพ้อเจ้อของเธอ เขาอุ้มอิงเดือนไปนอนบนเตียง ก่อนที่เขาจะทำท่าเขกมะเหงกลงที่หัวเล็ก แต่พอเห็นว่าอิงเดือนหลับตาปี๋ เขาก็เลยเอานิ้วจิ้มที่หน้าผากมนเบา ๆ“ฮันแน่...แอบจุ๊บหนู” “พี่จุ๊บอะไรเธอ”“พี่แอบจุ๊บหน้าผากหนู รับสารภาพมาซะดี ๆ ว่าแอบหวั่นไหวกับหนูไปกี่เปอร์เซ็นต์แล้ว”“เอาไปสิบก็แล้วกัน”“ว้าว!! เต็มสิบเลยเหรอ งั้นเราก็เป็นแฟ...” “เต็มร้อย” เขารีบพูดต่อให้จบ ก่อนที่เธอจะเพ้อหนักไปกว่านี้ อาการของเธอเป็นแบบนี้ เขาก็อดเป็นห่วงไม่ได้ว่าเธอได้รับผลกระทบทางสมองจากการโดนตบหรือเปล่า “ถึงพี่จะหวั่นไหวกับหนูแค่ 10% แต่หัวใจทั้งสี่ห้องของหนูยกให้พี่หมอหมดเลยค่ะ” ว่าจบอิงเดือนก็หอมแก้มสายลมดัง ฟอด!“ยัยเด็กคนนี้นี่” สายลมหลุดยิ้มออกมากับความเพ้อเจ้อของหญิงสาว จากนั้นเขาก็เดินหนีไปห้องน้ำ อิงเดือนได้แต่มองตามคนตัวสูงด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเธอก็เดินออกจากห้องของเขาไปครึ่งชั่วโมงต่อมา ประตูห้องนอนเล็กถูกผลักเปิดเข้ามาพร้อมกับคนตัวสูง“คืนนี้ไปนอนกับพี่ เผื่อเป็นอะไรขึ้นมากลางดึก พี่จะได้ช่วยทัน”“กลัวหนูไม่ไปนอนด้วย จนต้องเดินมาตามเ

Chapter 24“ตอนกลางวันอย่าลืมกินยาล่ะ รอยช้ำจะได้หายไว ๆ” วันนี้ใบหน้าสวยรอยช้ำจางลงมากแล้ว อีกทั้งหญิงสาวก็จะใช้เทคนิคการแต่งหน้าช่วยด้วย ถ้าไม่สังเกตก็จะไม่เห็นรอยช้ำบนใบหน้า “รับทราบค่ะ”“เลิกเรียนกี่โมง” “สี่โมงเย็นค่ะ แต่เย็นนี้พี่หมอต้องพาหนูไปสมัครงานพาร์ตไทม์ที่โรงพยาบาลด้วยนะคะ” “พรุ่งนี้ค่อยไปสมัครงาน แล้วเริ่มงานเลยก็แล้วกัน วันนี้พักผ่อนไปก่อน” ว่าแล้วเขาก็หยิบเงินสดให้อิงเดือนหนึ่งพันบาท“ให้ยืมหรือให้เลยคะ” อิงเดือนมองเงินแบงก์สีเทาอย่างพิจารณา “ให้เลยสิ จะมาให้ยืมอะไรล่ะ” สายลมส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจกับความช่างถามของเธอ “ก็ถามให้ชัวร์ไงคะ เพราะถ้าให้ยืมหนูจะได้ไม่รับ แต่ถ้าให้เลยหนูก็จะรีบเก็บไว้แบบนี้” ว่าแล้วอิงเดือนก็ดึงเงินจากมือของเขามาเก็บใส่กระเป๋าใบเล็กทันที“รีบไปเรียนได้แล้ว” “แป๊บหนึ่งค่ะ หนูมีอะไรจะบอก พี่หมอเอียงตัวมาหาหนูหน่อยค่ะ”“มีอะไร” ว่าแล้ว เขาก็เอียงตัวไปหาหญิงสาวทันที “หนูก็จะจุ๊บแก้มแฟนก่อนไปเรียนน่ะสิคะ”“ยัยเด็กเจ้าเล่ห์ ไปเรียนได้แล้ว” สายลมผลักหัวทุยเล็กเบา ๆ อย่างมันเขี้ยว“โอเคค่ะ ตอนเย็นเจอกันนะคะ”“อืม” หลังจากที่เขาพยักหน้า อิงเดือน

Chapter 26แอ๊ด ~“เล่นอะไรของเธอ” “ไม่ขำหน่อยเหรอ หนูอุตส่าห์หามุกมาเล่นกับพี่หมอเลยนะเนี่ย” อิงเดือนส่งยิ้มสดใสให้เขา ก่อนจะเดินลอดใต้แขนของเขาเข้าห้องนอนใหญ่ จากนั้นเธอก็รีบเดินไปที่เตียงและล้มตัวนอนทันที“คืนนี้หนูขอนอนด้วยนะคะ” “ใครสั่งใครสอนให้ทำตัวแบบนี้” “หนูไม่มีแม่คอยสอนแล้วค่ะ พี่หมอสนใจจะสั่งสอนหนูต่อจากแม่ไหมคะ” อิงเดือนก็พูดไปเรื่อย เพื่อหาเรื่องชวนคุยกับเขา “ไม่สนใจ กลับห้องของเธอไปซะ” เขาสั่งเสียงเข้ม แต่ทว่ากลับล้มตัวนอนข้าง ๆ หญิงสาวพอเห็นว่าคำพูดของเขากับการกระทำมันสวนทางกัน อิงเดือนก็ขยับตัวไปใกล้เขา แล้วตวัดแขนโอบกอดคนตัวสูงทันที“ไม่ไปค่ะ คืนนี้หนูจะนอนกับแฟน” “ผู้หญิงอะไรวะดื้อฉิบหาย”“จุ ๆ คนดีของหนู นอนได้แล้วค่ะ” ว่าแล้ว อิงเดือนก็ขยับตัวลุกขึ้นไปปิดไฟที่หัวเตียง จากนั้นก็ไปนอนทาบทับบนตัวของเขา“นอนดี ๆ ดิ๊ อย่าต้องให้จับโยนออกนอกห้องนะอิง” “จะโยนหนูออกจากห้องเลยเหรอ หัวรุนแรงแบบนี้ ต้องโดนปล้ำดัดนิสัยซะหน่อยแล้ว” หญิงสาวรีบขยับตัวนั่งหันหน้าไปทางเป้าของเขา โดยที่หันบั้นท้ายไปทางใบหน้าหล่อเหลา จากนั้นก็ถกดึงกางเกงของเขาลง แล้วโน้มตัวเอาใบหน้าไปแนบชิด

Chapter 28“พอแล้วน่าพี่หมอ” อิงเดือนเอามือตีไหล่แกร่งให้เขาหยุดดูดตรงนั้นของเธอเสียที“ทั้งที่เธอเป็นคนยั่วพี่ก่อน แต่ทำไมตอนนี้ถึงได้งอแงจัง ฮื้ม...” เขาผละหน้าออก แล้วอุ้มหญิงสาวให้นอนคว่ำบนตัก ก่อนจะเอามือตบก้นขาว ๆ เบา ๆ ดัง เพียะ!“ตอนแรกหนูแค่อยากเอาใจพี่ แต่ก็ไม่คิดว่าพี่จะหื่นกามขนาดนี้” อิงเดือนขยับตัวจะลุกขึ้น แต่กลับกรี๊ดลั่นเมื่อเขาเอาปากกัดที่บั้นท้าย “กรี๊ด...พี่หมอ กัดตูดหนูทำไมเนี่ย”“มันเขี้ยว ยัยตูดใหญ่” “ระวังหนูจะงับจู๋ใหญ่ ๆ ของพี่คืนบ้างนะคะ” “ก็ลองงับดูดิ พี่จะไม่ใช้นิ้วกับตรงนี้แล้วนะ” เขาเอานิ้วบดขยี้ร่องสวาท จนน้ำเมือกไหลเยิ้มออกมาอีก“อ๊ะ! เลิกแกล้งหนูสักทีเถอะน่า หนูจะไปอาบน้ำแล้ว” เมื่อรู้สึกว่าความหื่นของเขาเพิ่มเลเวลภายในข้ามคืน อิงเดือนก็อ้อนเสียงอ่อนให้เขาปล่อยเธอทันที “ไม่เก่งแล้วเหรอ?” เขาเลื่อนมือบีบขยำบั้นท้ายอย่างมันเขี้ยว“หนูไม่คิดจะเก่งกับพี่หมออยู่แล้วค่ะ หนูเคารพพี่หมอจะตาย”“นี่เธอเคารพพี่แล้วเหรอ” “เคารพสิคะ ถ้าหนูไม่เคารพ หนูคงไม่ ม.ค. ให้พี่หมอหรอกค่ะ”“เดือนมกราคมเกี่ยวอะไร”“ฮ่า ๆ ม.ค. ของหนูไม่ใช่เดือนมกราคมซะหน่อย” “แล้วมันคืออะ

Chapter 30@สนามแข่งรถ-ซีวิค เมื่อสายลมเดินทางมาถึงสนามแข่งรถ เขาก็ต้องกดยิ้มมุมปากอย่างชอบใจ ที่เวลาเพียงสองวัน แต่ซีวิคกลับทำตามความต้องการของเขาได้ ด้วยการเอาพนักงานที่ไร้น้ำใจออกจากงาน ซึ่งตอนนี้มีแต่พนักงานที่ติดป้ายหน้าอกว่าทดลองงานกันเยอะเลยทีเดียวพอรับรู้ว่าเพื่อนรักทำตามคำพูดที่สัญญาไว้ เขาก็เดินไปที่ห้องรับรองอย่างอารมณ์ดี แต่พอเปิดประตูเข้าห้องปุ๊บ กลิ่นเหล้าก็ตลบอบอวลไปทั่วห้อง อีกทั้งขวดเหล้าก็วางเรี่ยราดเต็มพื้น“ตายห่าหมดแล้วมั้ง” สายลมบ่นให้คนที่นอนหมดสภาพอยู่บนโซฟาอย่างไม่เหลือมาดนักธุรกิจ และสภาพขี้เหล้าเหมือนหมาแบบนี้ไม่มีใครได้เห็นง่าย ๆ นอกจากพวกเขาเห็นกันเองแม้จะพูดประชดเสียงดัง แต่เพื่อนของเขากลับไม่ยอมตื่น มิหนำซ้ำยังกรนแข่งกันอีก สายลมที่ทนฟังเสียงกรนไม่ไหวก็เลยเดินไปลดแอร์เร่งความเย็นจัด ๆ “โอ๊ยยยย...ไอ้เชี่ยกูหนาว” ซีวิคที่นอนถอดเสื้อลุกขึ้นมานั่งยกมือเสยผมด้วยอาการงัวเงียพร้อมทั้งปิดปากหาวหวอด ๆ แต่พอได้เห็นหน้าเพื่อนที่ตอนนี้ดูดีกว่าใครราวกับคนอาบน้ำทุกชั่วโมงก็เลยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงขุ่นทันที “มาทำเชี่ยอะไรแต่เช้าไอ้หมอ” “มึงเป็นคนนัดกูเองนะไอ้เชี่ย แ