BAD ENGINEER วิศวะร้ายลองเล่นเพื่อน 3P의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

"ทำไมไม่มีคนเลยล่ะ"หลังจากที่ขึ้นมายังชั้นดาดฟ้าของโรงแรมแล้ว เฟื่องฟ้าก็ไม่เห็นลูกค้าคนอื่นเลย มีแต่พนักงานเสิร์ฟที่เดินขวักไขว่ไปมาแค่นั้น"จะมีได้ยังไงล่ะครับ ไอ้แดนจองแบบไพรเวท"โดยพอได้รับคำตอบจากแผ่นดินแล้ว เธอก็รีบหันไปมองดินแดนที่ยืนอยู่ด้านข้าง"มะ...ไม่เห็นต้องจองแบบส่วนตัวเลย เปลืองเงินเปล่า ๆ""ฉันไม่ชอบคนเยอะครับ ไปนั่งกันดีกว่า"ดินแดนเดินจูงมือเธอมายังโต๊ะที่ถูกเตรียมเอาไว้ โดยที่ชายหนุ่มเป็นคนเลื่อนเก้าอี้ให้กับแฟนสาวซึ่งพอเธอนั่งเสร็จ เขาก็ขยับมานั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ส่วนแผ่นดินก็นั่งลงด้านข้างเขา"วันนี้อากาศดีจัง ลมพัดเย็นสบายมาก""หนาวไหมครับ" แผ่นดินทำท่าทางจะถอดเสื้อสูท โดยเธอเห็นแบบนั้นก็รีบส่ายหน้าปฏิเสธ"ไม่หนาวค่ะ เย็นสบายดี" หลังจากที่เธอบอกไปแบบนั้น แฟนหนุ่มของเธอก็สวมใส่เสื้อกลับแล้วขยับไปนั่งลงที่เดิม"หิวหรือยังครับ" แผ่นดินเอ่ยถามเธอ"ยังเลยค่ะ""งั้นมาดื่มเปิดต่อมรับรสก่อนดีกว่า" ดินแดนพูด แล้วยกมือเรียกพนักงานเพื่อสั่งเครื่องดื่มโดยพอสั่งได้ไม่นาน พนักงานก็เอาเครื่องดื่มมาเสิร์ฟพร้อมกับรินให้"ขอบคุณนะคะ" หญิงสาวขอบคุณพนักงาน แล้วหยิบแก้วเครื่อง

หลังจากที่นั่งดื่มกันไปสักพักใหญ่ แผ่นดินก็ปลีกตัวออกไปสูบบุหรี่ ทั้งห้องจึงเหลือเพียงดินแดนและเฟื่องฟ้าอยู่กันตามลำพังและเพราะบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความโรแมนติก ร่วมกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กำลังมอมเมาได้ที่เฟื่องฟ้าเริ่มรู้สึกร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก เมื่อเหลือบมองไปที่ดินแดน ความต้องการที่ไม่อาจบรรยายได้ก็ปะทุขึ้นมาริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันเล็กน้อยด้วยความประหม่า ในขณะที่ดินแดนเองก็พอจะมองอาการของแฟนสาวออกอยู่บ้าง“ฟ้า” เขาเรียกคนตัวเล็กเสียงทุ้ม ดวงตาจับจ้องใบหน้าสวยหวานของหญิงสาวด้วยความรักใคร่เฟื่องฟ้าเม้มริมฝีปากอย่างชั่งใจ หากแต่ความต้องการที่เกิดขึ้นทำให้เธอไม่อาจควบคุมตัวเองได้ บวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปค่อนข้างเยอะ ความปั่นป่วนในร่างกายและจิตใจจึงบังเกิดขึ้นในที่สุดเธอก็ไม่อาจทนต่อความรู้สึกนี้ได้อีกต่อไป ร่างเล็กผุดลุกขึ้นเต็มความสูง แล้วเดินเข้าไปหาชายหนุ่มซึ่งนั่งอยู่ไม่ไกลกันนัก ก่อนที่เฟื่องฟ้าจะขยับไปทิ้งกายลงนั่งบนตักของดินแดนด้วยท่าทางยั่วเย้า“แดน ฉันร้อนมากเลย” หญิงสาวเอ่ยเสียงหวาน พร้อมทั้งจ้องมองสบตากับชายหนุ่มอย่างเปิดเผยความต้องการ“อยากให้ฉันทำอะไรล่ะ

หลังจากที่เมื่อวานกลับมาจากหัวหินแล้ว วันนี้หญิงสาวและแฟนหนุ่มทั้งสองก็มาเรียนตามปกติ"เป็นไง ไปเที่ยวกันมาสนุกไหม" มิชาถามเธอขณะที่กำลังนั่งรอเรียนคาบแรกของวัน"ไม่ได้เที่ยวล่ะสิ ดินแดนไม่สบายก็เลยอยู่ในห้องไม่ได้ออกไปไหนเลย""อ้าว แบบนั้นก็เสียดายแย่เลย""ใช่ อุตส่าห์ซื้อชุดไปตั้งเยอะ แต่ก็ไม่ได้ถ่ายสักชุด แต่ก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวช่วงวันเกิดทั้งสองเรามีแพลนไปเที่ยวทะเลกันอีก""อ๋อ" มิชาพยักหน้า พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น"วันนี้มาเองเหรอ ทำไมฉันไม่เห็นณภัทรเลยล่ะ" เพราะโดยปกติแล้ว ส่วนมากถ้าณภัทรมาส่ง เธอต้องเห็นชายหนุ่มเดินมาส่งเพื่อนเธอที่หน้าคณะ แต่วันนี้ตอนเห็นเธอกลับเห็นเพื่อนเธอเดินมาคนเดียว"อืม เขาไม่มีเรียน ครั้งแรกมันก็บอกว่าจะมาส่งนั่นแหละแต่ฉันก็ไม่ยอม""แล้วมันก็ปล่อยแกมาเอง""ใช่ แต่มันให้ฉันขับรถมันมา""พวกแกนี่นะ" ได้แต่สายหน้าไปมา"คืนนี้ไปไหนไหม""ทำไม จะชวนฉันไปเที่ยว?""อืม พอดีคืนนี้ยัยวาดแกจัดงานวันเกิดที่ผับ ก็เลยให้ฉันมาชวนแกด้วย แต่ฉันก็ยังไม่ได้ตกปากรับคำกับมันนะ เพราะต้องรอมาถามแกก่อน""ฉันต้องถามแฟนฉันก่อน ถ้าพวกนั้นไม่ให้ฉันไปฉันก็ไปไม่ได้""งั้นก็โทรถาม

ดินแดนตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเหม็นฉุนกลิ่นไหม้ ชายหนุ่มจึงรีบวิ่งออกจากห้องนอนมาดู ก็เห็นแฟนสาวที่กำลังใช้น้ำราดเข้ากระทะที่กำลังไหม้"ทำอะไร" ชายหนุ่มพูด แล้วรีบวิ่งไปกดปิดสวิตช์เตาไฟฟา แล้วดึงแฟนสาวออกมาจากครัว"จะทำอะไร ทำไมต้องเปิดเตา""ดินไม่อยู่ ฉันเลยอยากทำอาหารเช้าให้นายกิน""ทำเป็นหรือไง" ดินแดนพูดด้วยน้ำเสียงดุ"เป็นสิ ฉันดูยูทูบประกอบการทำไปด้วย""แล้วทำไมมันเป็นแบบนี้ ถ้าฉันออกมาไม่ทันครัวไหม้ไปแล้ว""แล้วทำไมต้องดุด้วย ก็แค่อยากทำอาหารเช้าให้แฟนแค่นั้น ฉันไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้สักหน่อย"".....""ถ้ารู้ก่อนว่าจะเป็นแบบนี้ ฉันคงไม่ตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ขึ้นมาทำหรอกนะ ขอโทษด้วย" เฟื่องฟ้าพูดออกไปด้วยความน้อยใจ แต่พอกำลังจะเดินหนีกลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง ก็โดนแฟนหนุ่มคว้าจับเสียก่อน"โอ๊ยยย"แต่มือที่ดินแดนจับนั้น เธอเพิ่งถูกกระทะร้อน ๆ ดาดมา พอโดนจับแรง ๆ ทำให้เธอรู้สึกเจ็บมาก"เป็นอะไร"พอดินแดนพูดออกมาแบบนั้นเธอก็รีบซ่อนมือที่เจ็บของตัวเองทันที"เอามือมา"ดินแดนพูดด้วยน้ำเสียงดุอีกครั้ง แต่เธอก็ส่ายหน้าปฏิเสธ"อย่าให้ต้องดุนะเฟื่องฟ้า""อย่าให้ต้องดุอะไร ตอนนี้นายก

กระทั่งความต้องการภายในกายร่ำร้องจนเขาแทบทนต่อไปไม่ไหว ชายหนุ่มจึงผละจูบออกอย่างรวดเร็ว แล้วจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าของคนตัวเล็กออก ไม่เว้นแม้แต่บราเซียร์สีแดงตัวจิ๋วจนกระทั่งร่างสวยเปลือยเปล่าอวดสายตาคนมอง ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองสบนัยน์ตาคู่คมผ่านกรอบแว่นของเขา ซึ่งในแววตาของคนทั้งคู่ต่างอัดแน่นไว้ด้วยความคิดถึงที่เต็มเปี่ยม“ดินคิดถึงจังเลยครับคนดี” แผ่นดินกล่าวเสียงทุ้มกระเส่า หากแต่ใบหน้าของเขายังคงเรียบเฉยดังปกติ จะมีก็แต่แววตาที่เป็นประกายแสดงออกถึงความต้องการ“ฟ้าก็คิดถึงดินค่ะ คิดถึงกอดอุ่น ๆ ของดิน” เฟื่องฟ้าเอ่ยอย่างออดอ้อน วงแขนเล็กโอบรั้งลำคอหนาของชายหนุ่มให้ขยับเข้ามาแนบชิดมากขึ้น ก่อนจะยื่นใบหน้าขึ้นไปจูบริมฝีปากของเขาครั้งหนึ่งแล้วผละออก“คิดถึงแค่กอดเหรอคะ?” เขาเอ่ยถามอย่างหยอกเย้า ดวงตาคู่คมเป็นประกายด้วยความชอบใจยามที่ได้เห็นคนตัวเล็กเขินอาย“ก็... คิดถึงจูบของดินด้วย” หญิงสาวเอ่ยตอบเสียงอ่อน พลางหลบเลี่ยงสายตาพราวระยับของแฟนหนุ่มแผ่นดินส่งเสียงหัวเราะในลำคอด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปพรมจูบใบหน้าสวย แล้วไล่ลงมายังเต้าอวบ ไม่ลืมแวะทักทายยอดถันชูชันทั้งสองข้าง