สวาทรักเมียหมอ NC25+의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

บทที่21เปิดตัวหมอคนใหม่นาวินนั่งหัวเราะร่าสุดท้ายก็ลุกขึ้นกระชับสูทราคาแพง เขาไม่ได้พูดอะไรแค่ยักคิ้วใส่แว่นดำแล้วเดินออกไป เมื่อคืนเขาแค่ส่งผลไม้ ขนม กาแฟมาให้เดือนหนาวเท่านั้นไม่มีอะไรมากกว่านี้เพราะเดือนหนาวไม่ชอบขับรถเอง มาทำงานก็มาพร้อมพ่อกลับพร้อมพ่อ เธอติดพ่อมากคุณหมอหนุ่มๆในโรงพยาบาลจึงไม่ค่อยกล้าจีบเธอ "ตาบอดไงไอ้สัด!" ผมด่าตามหลังมันไปคนเหี้ยอะไรกวนตีนฉิบหาย จะโทรหาเดือนหนาวก็ใช่ที่โทรไปเวลานอนแม่งด่าไฟแลบเลย ด้านลิลิน.... คนขี้เซาตื่นขึ้นมาบิดขี้เกียจจนสายตาเห็นโน๊ตถูกแปะไว้บนหน้าผากจึงรีบดึงมันมาอ่านแล้วอ่อนอีก ตื่นแล้วกินยาบนหัวเตียงถ้ายังรู้สึกเบลอๆก็นอนพักไปก่อน "เหอะ! เป็นห่วงก็บอกมาเถอะ" ฉันลุกมาทานยาอาบน้ำฮัมเพลงอาการตอนนี้สดชื่นมากค่ะไม่มีมึนหัวหรือเบลอๆเลย ไหนๆก็ว่างแล้วฉันขอจัดการอาหารกลางวันไปให้คุณสามีสักหน่อยดีกว่าแต่เหมือนโชคชะตาจะไม่เข้าข้างคอนโดของคุณสามีฉันไม่มีอะไรเลยนอกจากผลไม้ น้ำแร่ ขออนุญาตกรี๊ดใส่ได้ไหม "ซื้อเอาก็ได้วะ-_-" โรงพยาบาลปิติภัทรไพศาล ฉันหอบหิ้วข้าวขาหมูพะโล้พร้อมขนมเค้ก กาแฟ ผลไม้มาโรงพยาบาลระหว่างที่ฉันกำลังรอลิฟต์อยู่นั้นก็ม

บทที่23มีคนง้อ NC "มึงก็ช่วยกูคิดหน่อยสิ-_-" "จะง้อเมียใช่ไหม""แค่จะพาไปพักสมองเฉยๆง้อเง้อะไร-_-" "ทำไมพี่แม่งปากแข็งจังวะ ผู้หญิงแม่งก็มีความรู้สึกเหมือนกันนะพี่ ลิลินถึงจะดูแก่นๆไปบ้างแต่ผมว่าเธอรักพี่ด้วยความบริสุทธิ์จริงๆ ผมดูสายตาคนออกแม้แต่พี่ผมก็ดูออกว่าพี่คิดอะไร เรื่องที่เที่ยวถ้าเป็นผม ผมไม่รู้แต่ถ้าผมคิดจะง้อแฟนตัวเอง แค่หันหน้าเข้าหากันปรับความเข้าใจกันรู้จักขอโทษผมว่าแค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว""อืม ขอบใจ" ไม่น่าไปคุยกับไอ้จิตแพทย์เลยแม่งอ่านใจผมออกอีก ผมลงมาห้องผ่าตัดตั้งใจทำงานแต่สมองกับคิดถึงเธอซะงั้น เด็กดื้อเอ๊ยป่านนี้งอนไปถึงไหนก็ไม่รู้ "คุณหมอสายฟ้าคะพี่ฝากการ์ดงานแต่งไปกับท่านผอ.แล้วนะ" "ครับ คุณพ่อบอกผมแล้วยินดีด้วยนะครับพี่กิ่ง" "ขอบคุณมากค่ะ ตอนนี้พี่ท้องได้สามเดือนแล้วแฟนก็อยากให้ลาออก แต่พี่รักงานที่นี่มากที่นี่อบอุ่นเป็นเหมือนครอบครัว พี่ทิ้งทุกคนไปไม่ได้จริงๆ" "ถ้าพี่กิ่งออกนะใครจะคอยเติมพลังให้พวกหนูล่ะ พวกหนูไม่ยอมหรอกนะ" พี่กิ่งเป็นหัวหน้าพยาบาลแผนกผมแถมยังเป็นคนที่เหล่าพยาบาลรักมากเสร็จจากการผ่าตัดผมก็รีบเก็บของกลับบ้านระหว่างติดไฟแดงผมหยิบโทรศัพท์ข

บทที่25ความวุ่นวายใจของสองแฝดเดือนหนาว....ค่ายอาสาโรงพยาบาลปิติภัทรไพศาล ค่ายนี้ถูกก่อตั้งขึ้นมานานหลายปีในทุกๆปีจะมีการจัดกิจกรรมค่ายอาสาพัฒนาชุมชนและตรวจสุขภาพแก่ชาวบ้านในเขตทุรกันดาร วันนี้ทุกคนเดินทางมายังดอยเต่า มาถึงชาวบ้านก็ออกมาต้อนรับบางคนก็เตรียมหุงหาอาหารพื้นเมืองรอ "ร้อนเป็นบ้าเหนียวตัวหมดแล้ว-_-" ดาวเหนือบ่นไม่หยุดปาก เธอบ่นตั้งแต่ออกจากตัวเมืองเชียงใหม่จนถึงดอยเต่า "มาเดี๋ยวพี่ช่วยถือของเราไปถ่ายรูปเถอะ" หมออาร์รับกระเป๋าเดินทางของดาวเหนือมาถือไว้เจ้าตัวเลยหยิบกล้องคู่ใจกดชัตเตอร์ถ่ายภาพแห่งความทรงจำนี้ "พี่หมอคะเดี๋ยวพวกเราไปดูที่พักกันก่อนดีกว่าค่ะ เดือนกลัวว่าบางคนจะไม่ค่อยโอเค" "ครับ ทุกคนมาดูที่พักกันก่อนจะได้แยกย้ายกันไปพักผ่อนพรุ่งนี้เราค่อยมาลุยงานกัน" "ครับ!!" "ค่าาาา" ฉันหอบหิ้วกระเป๋าของน้องสาวมายังที่พักคุณพ่อจัดการบอกผู้ใหญ่บ้านเอาไว้ว่าขอบ้านพักให้ฉันกับน้องสาวหนึ่งหลังเมื่อปีที่แล้วพี่สายฟ้ามาค่ายอาสาด้วยเลยมีคนดูแลฉันแต่ครั้งนี้มีแค่ยัยคนว่างงานเดินตามต๊อกๆ "อยู่ได้ไหม" ฉันหันไปถามแต่ดูหน้าน้องสาวฝาแฝดก็พอดูออกว่าอยู่ไม่ได้แน่ "ไม่มีแอร์เหรอพ

บทที่27คนคนนั้นเป็นหนูได้ไหม NCวันต่อมา ภารกิจที่หมออาร์วางไว้เริ่มดำเนินการกันตั้งแต่เช้า เดือนหนาวแยกไปกลุ่มบีโดยมีนาวินเข้าร่วมด้วย ส่วนหมออาร์อยู่ทีมเอดาวเหนือจึงถูกนาวินไล่ให้มาช่วยทีมเอเพื่อที่เธอจะได้ไม่มาเป็นก้างขวางคอ "ชิ!" "ตัวเล็กมาช่วยพี่ก็ได้" หมออาร์ผู้แสนอบอุ่นเดินมากับทีมแพทย์และนักศึกษาแพทย์บางส่วน เขาให้ความรู้กับชาวบ้านเกี่ยวกับการปกป้องกันโรคไข้เลือดออก "หมอคะลูกชายฉันมันตัวร้อนมาสองวันแล้วจะไปโรงพยาบาลก็ไม่มีรถ หมอช่วยดูให้หน่อยเถอะค่ะ" คุณป้าเดินออกมารอหน้าบ้านหมออาร์จึงรีบเข้าไปดูตามด้วยดาวเหนือ "ไข้สูงมากเลยนะครับ ไม่มีญาติพี่น้องเลยเหรอครับ ผมอยากให้ไปตรวจเลือดที่โรงพยาบาล" "สามีฉันทำงานต่างจังหวัดเดือนนึงถึงจะกลับตอนนี้สัญญาณก็ถูกตัดขาดติดต่อใครไม่ได้เลย""ใครก็ได้ไปตามผู้ใหญ่ให้ผมหน่อยด่วนเลย!" "เดี๋ยวพวกผมไปตามให้ครับหมอ!" นักศึกษาแพทย์รีบวิ่งกลับไปยังบ้านพักส่วนหมออาร์ประคองอาการของเด็กด้วยการให้ทานยาลดไข้และเช็ดตัว "ตัวเล็กครับเอาปรอทวัดไข้เด็กให้พี่หน่อย" "ค่ะ" ดาวเหนือทำตามอย่างว่าง่ายตอนนี้เด็กคนนี้ไข้ลดลงมานิดนึงแต่ก็ยังไม่อยู่ในเกณฑ์ปลอดภ

บทที่29ข่าวร้ายวันต่อมา....ดาวเหนือตื่นขึ้นมาเพราะถูกหมออาร์ปลุกก่อนที่จะมีใครมาเห็นเธอรีบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยแต่หมออาร์มองหน้าเธอด้วยความรู้สึกผิด "ตัวเล็กครับพี่ขอโทษนะ""พี่หมอไม่ต้องขอโทษหนูเลย หนูโอเคค่ะหนูมีความสุขมากเลย หนูรู้ว่าพี่รักพี่เดือนมากแต่หนูไม่เป็นอะไรจริงๆ" "ไม่ใช่แบบนั้นพี่รู้ว่าพี่กับเดือนหนาวไม่มีทางเป็นไปได้ และที่พี่มีอะไรกับเราเมื่อคืนมันก็ไม่ใช่เพราะสิ่งทดแทนแต่ความต้องการที่พี่มีกับเรามันคือเราไม่ใช่เดือนหนาว""หมายความว่ายังไงคะ" "พี่ตัดใจจากเดือนหนาวมาสักพักแล้วครับ" "แล้ว...." "พี่กลัวว่าตัวเล็กจะไม่โอเค ยังไงพี่ก็เคยจีบพี่สาวเรามาก่อน เรื่องความรู้สึกพี่เข้าใจดี" "หนูโอเคค่ะ หนูชอบพี่หมอมากและเมื่อคืนหนูก็มีความสุขมากด้วย พี่หมอเสียใจไหมคะที่คนคนนั้นเป็นหนู" "ไม่ครับ พี่ไม่เสียใจเลยแต่พี่ขออะไรอย่างนึงได้ไหมครับ" "อะไรคะ""พี่ขอรับผิดชอบตัวเล็กได้ไหมครับ" "พะ พี่หมอ:⁠-⁠O"ด้านเดือนหนาวตอนนี้เธอตื่นขึ้นมาก็รีบกระวนกระวายออกตามหาน้องสาวด้วยความร้อนรนจนชาวบ้านตะโกนมาว่าน้องสาวเธอกลับมาพร้อมคุณหมอเธอจึงรีบวิ่งไปหาที่ท้ายหมู่บ้าน "ดาว!!" "พี่