ก่อนหน้านี้เขาแค่มองฉันอย่างท้าทาย แต่ตอนนี้เขายิ้มมุมปากให้ฉันด้วย ไม่ ไม่ใช่ คนนี้มันไม่ใช่เจวิสคนที่ฉันเคยรู้จักเลย สายตาเขาดูร้ายกาจ ไม่อ่อนโยนเหมือนเจวิสคนที่ฉันรักเลยแม้แต่นิดเดียว"งั้นรอแป๊บนึงนะ เดี๋ยวจะพูดให้ฟัง"เขาบอกฉันแล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้ามาใส่จนเสร็จ จากนั้นก็เดินมาหาฉัน"กลับกรุงเทพกัน""แล้วเรื่องนี้ล่ะ""บอกแล้วไงเดี๋ยวจะพูดให้ฟัง""แล้วลิเดียร์""ให้เป็นหน้าที่ของไอ้เชนทร์มันแล้วกัน"พูดจบเขาก็จับแขนฉันให้เดินตามเขาไปขึ้นรถ มุ่งหน้ากลับกรุงเทพ ระหว่างทางเขาไม่พูดเลยสักคำ เสียงที่ฉันได้ยิน มีเพียงเสียงเพลงทำนองสบายๆที่เขาเปิดตั้งแต่ออกจากรีสอร์ตจนกระทั่งมาถึงคอนโด เขาเปิดประตูแล้วเดินนำฉันเข้าไป ทำไมนะ ทำไม ความรู้สึกอบอุ่นที่ฉันเคยสัมผัสได้จากเขา ตอนนี้ฉันไม่รู้สึกถึงมันเลย เหมือน เหมือนมันไม่มี"อ้าว เข้ามาดิ"เขาหันมาบอกฉัน แล้วเดินไปนั่งที่โซฟา ยกเท้าขึ้นมาวางบนเข่ากระดิกไปกระดิกมา เหมือนสบายใจมาก คือสบายใจมาก ทั้งๆที่ฉันกำลังอึดอัดจนหายใจไม่ออก คือรู้สึกเหมือนจะตายเนี่ยนะ!!?"เจ แล้ว ที่นายบอกว่า จะพูดให้ฟัง ไหนล่ะ"ฉันถามออกไปไม่เต็มเสียงเท่าไหร่หรอก เพราะฉั
Read more