All Chapters of BAD GUY กับดักร้ายนายสารเลว: Chapter 41 - Chapter 50

-NADA TALK.....#Jjjj jwisWednesday at 8:34 PMผิดไปแล้ว-PHOTO-Tanyared tarn and 8.7K others likeView previous comments...Kang’z Suay😭😭😭Jame jamyพี่เจจจจจจ งือๆๆๆๆ เศร้าตามเลย😢Fah Noo’Fahเจ เป็นอะไรเหรอAngy annสู้ๆค่ะพี่เจ งือ😭Ungm wiripa😢😭..."เห็นมั้ยณดา เจเขาสำนึกผิดแล้วจริงๆ"ไอซ์บอกฉัน หลังจากที่ยื่นโทรศัพท์มาให้ฉันดู ฉันเองก็สะเทือนใจเหมือนกันนะ ไม่รู้ว่าสิ่งที่ฉันทำกับเขา มันแรงเกินไปรึเปล่า ดูจากในรูป เจวิสน่าจะซึมน่าดู แต่! มันก็สมน้ำสมเนื้อดีแล้วไม่ใช่เหรอ ในเมื่อตอนนั้นฉันเองก็ปางตายเหมือนกัน ถึงแม้ว่าตอนนี้มันก็ยังกึ่งๆอยู่ก็เถอะ"ณดา พูดไรมั่งดิ"ไอซ์นั่งลงข้างๆฉัน ส่วนฉันก็ยังเงียบอยู่ ไม่อยากจะพูดอะไรทั้งนั้น ฉันยอมรับนะว่าคิดถึงเจวิส ลึกๆฉันเองก็รู้สึกผิดเหมือนกันที่ทำกับเขาวันนั้น แต่ก็อย่างที่บอกไป มันสมน้ำสมเนื้อกันแล้ว คนใจร้ายเห็นแก่ตัวแบบนั้น ควรจะได้รับบทเรียนซะบ้าง"ไม่พูดแสดงว่าตกลง""อะไรคือตกลง?"คราวนี้ถึงไม่อยากพูดก็คงต้องพูด ก็อยู่ๆไอซ์พูดอะไรก็ไม่รู้ "ก็ตกลงเรื่องที่จะไปเปิดหูเปิดตาไง นี่ณดา แกไม่ไปไหนมาหลายอาทิตย์แล้วนะ ไปยืดเส

3 วันต่อมา"จะไปไหนแก"ไอซ์ทักฉันทันทีที่ฉันเดินออกมาจากห้องนอน"จะไปเยี่ยมเจอ่ะไอซ์ เผื่อว่าวันนี้เขาจะฟื้น"ฉันยิ้มบางๆให้ไอซ์ แต่ดูเหมือนไอซ์จะรู้ทันว่าฉันยังเครียด ในเมื่อตั้งแต่วันนั้น เจวิสยังไม่รู้สึกตัวเลย ฉันไปเยี่ยมเขาทุกวัน แต่ทุกครั้งก็เหมือนเดิม เขานอนนิ่ง หลับตา ไม่พูดไม่จา"งั้นฉันไปเป็นเพื่อนนะ ช่วงนี้ดูแกเพลียๆ ฉันเป็นห่วง""ไม่เป็นไรไอซ์ ฉันโอเค ขอบใจแกมากนะ"ฉันยิ้มให้ไอซ์อีกทีแล้วเดินออกจากห้อง วันนี้ก็ยังรู้สึกมึนๆหัวอยู่หน่อยๆนั่นแหละ แต่ถึงฉันจะยังรู้สึกเพลียอย่างที่ไอซ์บอกก็จริง แต่ฉันก็โอเคจริงๆนะ ตอนนี้คนที่ไม่โอเคคือเจวิสมากกว่า และฉันเป็นห่วงเขา ฉันอยากเห็นว่าเขาฟื้นแล้ว-NADA END-JWIS TALK...ก็มันทนไม่ไหวจริงๆ เพราะหัวใจ รักเธอคนเดียว...ทันทีที่เสียงเพลงจากปากผมจบลง ผมก็เห็นณดาวิ่งออกจากผับไป ผมไม่รู้ครับ ว่าเมื่อกี้เธอรับรู้บ้างมั้ย ความรู้สึกที่ผมตั้งใจส่งไปให้เธอผ่านเสียงเพลง ในเมื่อตลอดเวลาที่ผมมองเธอ เธอกลับหลบตา ไม่มอง ไม่สนใจ หรือสิ่งที่ผมพยายามบอกออกไป ณดาไม่รับรู้มันเลย เธอคงไม่รู้เลยว่าผมรักเธอมาก และผมรู้สึกผิดแค่ไหน กับสิ่งที่ผมทำลงไป"ตามไป

-NADA TALK...หลังจากที่ฉันออกมาจากคอนโดไอซ์ ไม่นานฉันก็ถึงโรงพยาบาล"ณดา"เดี๋ยวนะ รู้สึกเหมือนมีคนเรียกฉัน"ทางนี้ณดา"เหมือนเสียงจะชัดขึ้นนะ แล้วพอฉันหันไปตามเสียง ถึงได้รู้ว่าเป็นเชนทร์ที่เรียกฉัน"เชนทร์ เรย์"ฉันรีบเดินเข้าไปหาเขาสองคน"เจเป็นไงบ้าง""ไอ้เจมัน เอ่อ...""เจทำไมเหรอเชนทร์ เจทำไมเหรอ เขาเป็นอะไร"เห็นเชนทร์อ้ำๆอึ้งๆแบบนั้นฉันใจไม่ดีเลย"เธอไปดูเองดีกว่า"คราวนี้เป็นเสียงของเรย์ เขาบอกฉันนิ่งๆ ไม่ต่างจากสีหน้าเขาเลย ไอ้ฉันก็เริ่มกลัวขึ้นมาแล้วสิ ใจไม่ดีเลย"อืม งั้นฉันไปดูเจนะ"พวกเขาพยักหน้าให้ฉัน ฉันก็เลยรีบวิ่งไปขึ้นลิฟต์ จากนั้นก็รีบตรงไปเคาะประตูห้อง ไม่รู้สิ ไม่รู้ฉันจะเคาะทำไม ในเมื่อเคาะไปคนข้างในก็ไม่ได้ยิน ฉันเลยเปิดประตู เห็นเจวิสนอนตะแคงไปอีกทาง ฉันเลยเดินเข้าไปใกล้ๆเตียง อยากดูหน้าเขาให้ชัดๆ"ถึงเวลาตรวจแล้วเหรอครับหมอ"ยังไม่ทันที่จะก้าวไปถึงเตียง เสียงนั้นก็ดังขึ้นมาซะก่อน ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นนั่งแล้วหันมาทางฉัน และฉันไม่อยากจะเชื่อ เจวิสฟื้นแล้ว เขาฟื้นแล้วจริงๆ"ณดา..."เจวิสคงตกใจที่เห็นว่าเป็นฉัน ส่วนฉันเหรอ ตอนนี้หัวใจเต้นแรงมาก แบบว่าทั้งตกใจ ทั้

-NADA TALK...@ HOSPITALหลังจากที่กินข้าวเช้าเสร็จฉันก็โดนเจวิสรบเร้าให้มาโรงพยาบาลนี่แหละ ตอนนี้ฉันก็เลยจำเป็นต้องมานั่งอยู่หน้าห้องตรวจ ทั้งๆที่ไม่อยากจะมา เอ่อ บังเอิญฉันไม่ค่อยถูกกับโรงพยาบาลสักเท่าไหร่น่ะ ตอนเด็กๆมาโรงพยาบาลทีไรเป็นอันต้องเจอเข็มกลับบ้านไปทุกที ทีนี้มันเลยจำฝังใจ ..._~Rrrrrrrrrrrrrrrrrrr...!!!"ฮัลโหล""ถึงโรงบาลยัง"คงไม่ต้องบอกหรอกใช่มั้ยว่าใคร ก็เจวิสนั่นแหละ"อืม ถึงแล้ว กำลังรอหมอเรียกอยู่""อ๋อ เคๆ""อืม งั้นแค่นี้นะ""โอเคครับ อ้อ! ณดา เกือบลืม แล้วไอซ์อ่ะ อยู่ด้วยป่ะ""ห้ะ ออ...อ๋อ อือ อืม อยู่ อยู่สิ นั่งอยู่ข้างๆฉันเลย""แล้วไป คิดว่าเธอแอบไปคนเดียวโดยไม่โทรบอกไอซ์ให้มารับซะอีก"รู้มั้ยตอนนี้ฉันหายใจไม่ทั่วท้องแล้ว ก็ในเมื่อฉัน เอ่อ โกหกเขาไง ความจริงไอซ์ไม่ได้นั่งอยู่ข้างๆฉันหรอก ฉันนั่งแท็กซี่มาเอง เพราะไม่อยากรบกวนไอซ์ แล้วถ้าจะให้เจวิสมาเป็นเพื่อนอย่างที่เขาอาสาตั้งแต่แรก ฉันก็เป็นห่วงเขา ในเมื่อเขาเองก็ยังไม่หายดีเลย สุดท้าย ฉันก็เลยตัดสินใจมาคนเดียว"ไม่หรอก นายก็คิดมาก งั้นแค่นี้ก่อนแล้วกันนะ เดี๋ยวหมอคงเรียกแล้วแหละ""อืม เคๆ รักนะ"พูดจบแล้วเ

ผมภาวนาแบบนี้ตลอดเวลาที่ผมเดินหาเธอ และตอนนี้ผมก็เดินออกจากโรงพยาบาลมาแล้ว ผมเดินไปเรื่อยๆตามฟุตบาท มองหาทั้งสองข้างทาง แต่สิ่งที่เห็นคือแสงไฟสีส้มกับผู้คนมากมายที่ไม่คุ้นหน้า ไม่เลย ผมไม่ต้องการเห็นคนพวกนั้นเลยสักนิด ที่ผมต้องการจะเห็นมีแค่คนเดียวคือณดา "ณดา ฉันขอโทษ กลับมาหาฉันที ใครก็ได้ช่วยพาณดามาหาผมที ฉันสัญญาณดา สัญญาว่าจะไม่ทำให้เธอรู้สึกแบบนั้นอีก ขอร้องล่ะ ช่วยกลับมาหาฉันที"ผมพูดกับตัวเองแบบนั้นไปไม่รู้เป็นครั้งที่เท่าไหร่ แล้วผมก็ไม่รู้ด้วยว่าตอนนี้ผมเดินมาไกลแค่ไหนแล้ว รู้แต่ว่าอยู่ๆร่างผมมันก็ทรุดลงนั่งบนเก้าอี้ตรงป้ายรถเมล์เอาดื้อๆ ไม่ใช่หมดแรง แต่มันรู้สึกหมดหวัง ทางสว่างห่าเหวอะไร ตอนนี้ผมแม่งมองไม่เห็นเลย"ไม่ได้เรื่องเลย มึงมันไม่ได้เรื่องเลยไอ้เจ"ไม่รู้ใครได้ยินมั้ยที่ผมนั่งก้มหน้าก้มตาส่ายหน้าด่าตัวเอง ผมรู้ว่าตอนนี้มันไม่ใช่เวลามานั่งงี่เง่าอยู่ตรงนี้ แต่ผมแค่ขอเวลา ให้ผมได้ตั้งหลักเพื่อรวบรวมความหวังอีกครั้ง ขอแค่ไม่นาน แค่ไม่กี่นาทีจริงๆ..--JWIS END-NADA TALK...ตึก.. ! ตึก..."บ้าเอ๊ย ชิบหายแล้ว"ฉันได้ยินเสียงพี่โชเฟอร์บ่นกับตัวเอง แบบประมาณว่าหัวเสียมาก