NIKO'S POV: Narinig ko kanina yong anak ko, hindi naman ako yong sinabihan niya pero natamaan ako ng malala. I was keeping myself busy para makalimutan yong miscarriage ni Pat pero somehow, iba ang nakalimutan ko, ang anak ko na si RZ. Oo nga pala, may anak pa pala kami. May RZ pa kami na kailangan namin pagtuunan ng pansin, kalinga, at pagmamahal. After ng incident na nangyari sa bahay nila, before pa makalaya si Jeff ay lumipat na sila sa condo ko. Nag thank you siya at nag sorry. Well, matagal ko naman na siya napatawad, simula nong nalaman kong sinasaktan siya ni Jeff, simula nong nagkusa akong protektahan siya kahit medyo hindi pa kami ok noon. "Let's forget about it. Ang importante naman ngayon kasama ko na anak ko. Let's start again." Yon naman kasi ang gusto ko at mahalaga sakin. Ang marecognize ako ng anak ko bilang daddy niya, at nangyayari naman na siya kaya ok na ko. "Friends?" Tanong niya "Yes. Friends," sabi ko at nagyakapan kami "Can I join the hug?"
Baca selengkapnya