All Chapters of My Unplanned Baby: Chapter 1 - Chapter 10

PATRICIA'S POV: 2 years na simula nang ipagpatuloy ko ang masteral ko dito sa Harvard university. Hindi naging madali ang journey ko dito pero nakaya ko lahat lagpasan yon dahil sa isang taong never ako tinalikuran, pinabayaan at iniwan dito. "Congratulations my love," Jeff greeted as I go down on stage "Thank you! Congrats also," I said. Graduation kasi namin ngayon. Nandito rin ngayon ang pamilya ko pwera lang sakanya. Tingin ko ay mas makakabuti na yon. "What's your plan now? Are you going back to the Philippines?" Tanong ni mommy "Not yet. I'm going to stay here. To help our company here" "Oh ok. That's great news anak. Thank you," sabi naman ni daddy "Yeah. Are you going back to the Philippines, jeff?" "No. I'll wait for you." "Jeff, you don't have to." "But I want to." "Ok thank you." They go back to the Philippines after a week. And now, dad and I are talking through video call. After graduating on my master, I ask dad if I can now help our

PATRICIA'S POV: Isang tulog nalang Christmas eve na. At ngayon, pupunta kaming grocery para sa lulutuin namin bukas. Spaghetti, shanghai, chicken cordon Bleu, fried chicken, coffee jelly, graham cake. I miss Christmas in pinas. I missed Celebrating Christmas with my family. Wala kasing ganito sa US. Di ko ramdam Ang pasko doon. After namin sa grocery store ay nag lunch lang kami malapit sa condo. At sa kamalas malasang pagkakataon nga naman, bigla namin nakita si Niko na papasok sa resto. "Tito Niko!" Sigaw ni RZ nang makita niya si Niko "Hi RZ, hi guys," "Join us here. May isa pa pong chair sa tabi ni mommy." "Are you sure? Is that ok?" "It's ok. Right, mom, dad?" Sabi ni RZ "Yeah it's ok bro. Join us. Ang lungkot mag isa." "Yeah," Simpleng sagot ko "Malungkot mag isa? Malungkot siya pero nasanay nalang din ako," sabi niya sabay upo sa tabi ko "Wala ka bang mga kaibigan Tito Niko? Lagi kang mag isa eh." "I have friends. Just that, they are busy with t

NIKO'S POV: Nag plano ang mga tropa na magkaroon ng reunion this weekend. Ok naman sakin since weekend naman at next week pa naman ang resume namin sa company. Ok lang din naman overnight para mas sulit nga naman yong pagkikita namin. It's been more than 3 years since the last time we bond. Kasal that time ni Queenie at Cholo. Si Pat lang din ang wala that time. "Kailan kayo uuwi ng condo nak?" Tanong ni daddy "The day after tomorrow po, tito," sagot naman ni Jeff "hindi ba pwede I extend nak?" Tanong ni mama na halata mo ang lungkot sa boses nya "Yes daddy, can we stay here a little longer?" Pakiusap ni RZ na kasalukuyang naka kandong kay daddy "Pwede naman mauna na kayo nak. Basta iwan nyo muna si RZ. Para naman masundan na si RZ at maging kuya na" "Dad." "What? Ayaw mo pa bang sundan?" Tanong ni love "Kung alam mo lang kung gaano kahirap mag buntis, Lyn. Tama na yong isa lang. Kayo naman magbigay ng apo kila mom at dad." "Hindi pa kami handa." "Lagi na

NIKO'S POV: While Jenny said yes to Ben, Hindi ko mapigilan umiyak. Aside from I'm happy for them, there's a part of me na naiinggit, like kami rin sana gano'n kaso iba ang nangyari. I was ready pero gano'n yata talaga, Hindi kami para sa isa't isa. Pero move on na. Tanggap ko naman na. Mas nangingibabaw yong galit ko sakanya kasi iniwan niya ko nang wala man lang maayos na dahilan. After namin kumanta, bumalik na kami sa hotel at doon nalang mag inom. May bar naman dito, actually resto bar yong kinainan namin pero mas prefer namin sa room para magamit din namin ang pool. Tsaka para pag nalasing deretso tulog nalang. Habang nag sswimming party kami biglang tumawag si Jeff kaya lumayo muna ng bahagya si pat saamin. Ang clingy naman. Wala pa kaming isang araw dito. Kairita. Maya maya pa habang nag uusap sila lumapit sakanila si Ben tsaka ito biglang hinalikan si Pat. Lakas mang asar ang gago. Nang makaramdam kami ng lamig dahil mag aalas onse na ng gabi, umahon na kami at nag bih

PATRICIA'S POV: mukhang dadating na ang pinaka kinakatakutan ko. Ang malaman ni Niko na anak talaga niya si RZ. Feeling ko, nag hihinala na siya na anak talaga niya si RZ. Dahil sa pag donate niya ng dugo, baka malaman niya. Hindi pwedeng maging close pa sila lalo. Tama na yong halos 2 weeks na nagkasama sila. Once na makalabas si RZ sa hospital, malaman niya man o hindi na anak niya si RZ, uuwi kami sa US. "Love," pagtawag ko Kay Jeff "Yes my love." "After ma-discharge ni RZ, mag book ka na ng ticket natin pauwi sa US ha." "Bat biglaan naman yata love." "Basta love. Sa US ko nalang ipapaliwanag sa'yo lahat." "Ok." "Mommy, gusto ko na po umuwi." "Yes anak. Don't worry ok. Malapit na tayo umuwi." "Pwede na ko lumabas mommy, strong na ko ulit." "Hindi pa pwede anak. Hindi pa sinasabi ng doctor na pwede na. Magpalakas ka muna lalo ok?" "Pero mommy I want to go home na. I miss daddylo, mamita and tito Niko." "Miss agad nak? Kakadalaw lang sa'yo nila mamita at daddylo