Startseite / Romance / ANG UHAW KONG EX (SSPG) / Kapitel 21 – Kapitel 27

Alle Kapitel von ANG UHAW KONG EX (SSPG): Kapitel 21 – Kapitel 27

27 Kapitel

Chapter 20: Deal

“Hindi ka ba papasok sa school ngayon?” tanong ko.Napatitig sa akin si Klea na parang nagtataka bago napairap.“Weekend ngayon kaya walang pasok.”“Oh…” mahina kong tugon nang bigla kong mapagtanto ang pagkakamali ko. Hindi ko man lang napansin na weekend pala.“Sana makapag-day off din ako kahit isang araw lang,” I groaned as I sat down on the bed.Pagtingala ko, nakatitig pa rin sa akin si Klea nang kakaiba kaya napakunot ako ng noo.“May problema ba, Klea?” I asked in a concerned tone.Ngumiti lang siya nang pilit bago tumalikod at pumasok sa banyo. Napakunot lalo ang noo ko. Something was wrong with my little sister. I could feel it.I slipped on my slippers and walked out of the room, humming softly to myself. Hindi ko maintindihan kung bakit pero pakiramdam ko ay napakasaya ko ngayong umaga. Hindi ko mapigilan ang mapangiti. Naglakad ako papunta sa kusina at kumuha ng mansanas mula sa mesa. Halos kasabay niyon ay pumasok si Klea, suot ang isang asul na bestida.“May pupuntahan

Chapter 21: Balisa

Pumarada ang sasakyan sa loob ng napakalawak na compound. Napakaraming estudyante at magulang ang naglalakad sa paligid. Sumama ako kay Sera sa school ni Klea matapos siyang magpaalam na dadalo sa spelling bee ng kapatid niya. Pagkababa ko ng sasakyan, agad napunta sa akin ang atensyon ng lahat. Gasps spread through the crowd as people stared. Sanay na ako sa ganitong eksena. Isa ito sa mga dahilan kung bakit ayokong lumalabas sa mga mataong lugar. “Hindi ba siya ang may-ari ng OrionTech Corporation?” tanong ng isang babae. “Hindi ba ‘yan ang ate ni Klea? Baka boyfriend niya ‘yon?” komento ng isa pang babae. I noticed Sera shift awkwardly beside me, clearly embarrassed, but a smirk crept onto my lips. Sa totoo lang, gusto ko kapag iniisip ng mga tao na boyfriend niya ako. Kung ako lang ang masusunod, hahayaan kong isipin ng buong mundo na akin siya. Napakalaki ng school hall. Pagkapasok pa lang namin ay muli na namang napunta sa amin ang atensyon ng lahat. Umupo kami ni Sera sa i

Chapter 22: Nagkabalikan

May naramdaman akong bahagyang paggalaw sa tabi ko. Mahinang napaungol si Zayn, marahil dahil sa sikat ng araw na tumatama sa amin mula sa bintana. Nanatili akong nakapikit, kunwari tulog pa pero ramdam kong nakatingin siya sa akin.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko at siya agad ang bumungad sa paningin ko. Nakangiti si Zayn. Ngiting kayang magpabilis ng tibok ng aking puso. Napahiya ako, kaya agad kong tinakpan ang mukha dahilan para mapangiti siya lalo.“Come on, Sera,” malambing niyang sabi.Nag-alinlangan ako bago ibinaba ang mga kamay at muling tumingin sa kanya. I gave him a small, shy smile and slowly sat up. I felt peaceful and happy.At sa simpleng pag-iisip na kami ulit, parang may mga paru-parong sumasayaw sa tiyan ko. Ilang taon kaming nagkahiwalay. Sobra akong nasaktan. At ngayon na nandito siya ulit. Ayoko na ‘tong matapos. “Good morning,” mahina kong sabi habang nakatingin sa hita ko.Marahan niyang itinaas ang baba ko para mapatingin ulit sa kanya.“Mas gusto

Chapter 23: Pakiusap ng Ama

Ipinasok ko ang sasakyan sa loob ng mansyon at agad namang bumukas ang gate. Mabilis na lumapit ang isang gwardiya at binuksan ang pinto ng kotse nang bumaba ako.“Maligayang pagdating, young master,” bati nito habang yumuyuko.Hindi ko ito pinansin. Dumiretso ako papasok sa loob ng mansyon. Gano'n pa rin ang itsura nito, malaki, elegante, at medyo nakakatakot. Kulay asul at puti ang loob na nagbibigay dito ng kakaibang ganda pero malamig na pakiramdam. May mamahaling mga sofa sa sala, at isang malaking TV ang nakakabit sa pader. Sa gitna naman ay may magarang mesa na may nakapatong na plorera ng mga sariwang bulaklak.Everything about this house screamed wealth. Pero hindi ito kailanman naging tahanan para sa akin.“Zayn!”I barely had time to react before someone slammed into me. Bahagya akong napaatras nang yakapin ako nang mahigpit ni Penelope.“Nillie,” bulong ko habang niyayakap rin ito.“Anak.”Napahinto ako sa boses na ‘yon. I turned around, and there she was, my mother, desce

Chapter 24: Lunch

“Good morning, sir,” bati ng mga empleyado habang papasok si Zayn sa kumpanya, kasunod niya ako.I felt his hand reach for mine, but I quickly pulled away. Napalingon ako sa paligid, tinitignan kung may nakakapansin sa amin. Mabuti na lang at wala. Hindi pa rin ako komportable na may makakita sa amin. Hindi pa ako handang ipaalam sa lahat.“What the hell was that for?” tanong niya habang pumapasok kami sa elevator.“Sinabi ko na sa’yo, Zayn,” matigas kong sagot. “We’re not dating in the company. I’m just your secretary here.”He scoffed, clearly annoyed. Alam ko kung ano ang gusto niya. Gusto ni Zayn na ipaalam sa lahat ang tungkol sa amin. Pero hindi pa ako handang malaman nila.Bago pa ako makaiwas, marahan niyang hinawakan ulit ang kamay ko. Napasinghap ako at sinubukang bawiin ‘yon pero mas hinigpitan niya ang hawak.“We’re the only ones in the elevator, dummy,” he said.Napailing ako pero hindi ko napigilan ang maliit na ngiti sa aking labi. For a moment, I let it happen. Nakatay

Chapter 25: Bantay

“This is fvcking bullshit. I can’t even talk to my girlfriend or go out with her,” I groaned angrily.Lumabas ako ng opisina at agad kong nakita si Sera na may kausap na ilang tao. Umigting ang panga ko nang mapansin ang isang lalaki sa grupo na nakapatong pa ang kamay nito sa balikat niya.Huminga ako nang malalim habang nakakuyom ang mga kamao. Nangako ako kay Sera na magbabago ako at seryoso ako doon. Kaya pinilit kong kumalma. Nagtama ang mga mata namin at kumindat siya sa akin. Napangiwi ako at kinuha ang phone para mag-message sa kanya.“Why the fuck is he holding your shoulder?”Nakita kong nabasa niya ‘yon at umikot ang mga mata ni Sera.“I’m kinda uncomfortable,” sabi ni Sera sabay dahan-dahang inalis ang kamay ng lalaki sa balikat niya.“Oh,” sagot ng lalaki, halatang napahiya.“Happy now?” she texted back.Napangiti ako nang bahagya at tumango. Nagpalitan kami ng tingin at ngiti.“Let’s go have lunch already,” Jeda said, ushering everyone out.“I don’t fucking trust that gu

Chapter 26: Stressed

We sat down in the restaurant, eating, but I couldn’t focus on the food in front of me. Nakatutok ang mga mata ko kay Rux. Hindi ko mapigilang titigan ito nang masama at base sa kilos nito, halatang hindi na komportable. Good. He should be.Ang lakas ng loob nitong landiin ang si Sera. Iyon ang nagpapawala sa katinuan ko. Ramdam ko ang galit, selos, at biglaang poot na kumukulo sa dibdib ko. Kumuyom ang aking kamao sa ilalim ng mesa habang tumitigas ang panga ko.Nangako ako kay Sera na magbabago ako. At sinusubukan ko naman. Dahil kung hindi, baka kanina pa nakahandusay si Rux sa sahig.“Hey, stop glaring at him. Everyone’s starting to look at you suspiciously,” pabulong na sabi ni Brayden sa tainga ko.“Alam ko,” pabulong kong sagot, hindi pa rin inaalis ang tingin kay Rux. “Pero sa totoo lang, gusto ko na siyang suntukin ngayon.”Umiling lang si Brayden habang umiinom ng wine.“Why don’t you just fire him?” bulong niya ulit.Doon na kami napatawa. Pareho kaming napahalakhak dahilan

ZURÜCK

WEITER

CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

DMCA.com Protection Status