INICIAR SESIÓN⚠️ WARNING ⚠️ R-🔞 (SSPG) “Hindi mo na ako matatakas pa, Sera. Kung kailangan buntisin kita para manatili ka sa tabi ko, gagawin ko.” Zayn Montecarlos Hindi kailanman inakala ni Seraphina na ang lalaking tinakasan niya ay ang siya ring magiging boss niya. Sa unang araw pa lamang ni Sera sa OrionTech Corporation, nakaharap niya na ang lalaking pilit niyang kinakalimutan. Ang kanyang ex, si Zayn Montecarlos. Isang makapangyarihang CEO at mapanganib na playboy. Tatlong taon na ang nakalipas mula nang iwan niya ito. Ngayon, muli silang pinagtagpo ng tadhana sa isang opisina kung saan ito ang boss at siya ang Secretary. Araw-araw ay isang laban para kay Sera. Sa bawat titig, sa bawat paglapit, muling nagigising ang apoy na pilit niyang pinapatay. Hanggang saan ang kaya niyang isugal kapag ang pagnanasa ay mas malakas kaysa pagpipigil?
Ver más「久遠さん!しっかり!」
ストレッチャーに載せられ、救急車へ運ばれる私は、腹部を襲う激しい痛みに、不安はますます募っていく。スマホの画面に付いた血の跡に構う余裕もなく、発信音を聞きながら、視界が少しずつ滲んでいく……足の間を伝わる生温い感覚、止めどなく流れているであろう体内から排出される血。それと対比して私の体温は下がって行く。救急車の中の医療スタッフの切迫した声が響く。
プツ……
電話が繋がった。
「……用件は?」
スマホから聞こえて来る冷たい声。夫の久遠湊の声だ。その声は落ち着き払っていて、私とは少しでも言葉を交わしたくないという感情がその声のトーンで読み取れる。
「湊……大変なの……私、血が、出て……赤ちゃんが……」
一瞬の静寂。答えが返って来ないその数秒は私にとって何よりも長く感じた。
「血……? 赤ちゃん?」
湊の声は“私が何を言っているのか全く分からない”といった雰囲気だ。そして大きな溜息が聞こえ、湊が冷たく言う。
「同じ手口を何度使うつもりだ?」
スマホの向こうからガヤガヤと声がしている。
「俺は忙しいんだ、君も知っているだろう? 君の芝居に付き合っている暇は無いんだよ」
私は涙を流しながら言う。
「違うの……本当に……!」
そこまで言って痛みが走る。言葉が切れてしまう。それでも伝えなくちゃいけないと思い、言う。
「今、救急車で……運んで貰ってて……」
その時だった。
「湊さん、誰と話してるの?」
スマホの向こうから女性の声がする。柔らかく甘えた口調、そしてその声の主を私は知っている。その声を聞いた瞬間、思わず息を呑み、心臓が強く跳ねる。
柔らかく甘えた口調、そしてその声……まさか、彼女……?
―——そんなはず、ない……
「くるみ……何でも無いんだ。大丈夫」
湊の言葉は重い一撃のように、私がずっと目を背けてきた予感を容赦なく裏づけた。
――くるみ……やはり、彼女だった。我が家の家政婦の娘の名前。
(湊は今、彼女と一緒に居る……どうして彼女と一緒に居るの?)
「ねぇ、湊さん、一緒に検査結果を聞きに行ってくれない?」
甘えるような声でそういう彼女に湊がふわっと笑うのがスマホ越しでも分かる。“何でも無いんだ”その一言を聞いただけでも分かる。私と話す時と彼女と話す時の声のトーンやその態度の違い。あんなに優しい声で話す湊は、私はもう何年も見ていない。
(でも、どうして……?湊は今……なぜ彼女と一緒にいるの?)
その疑問が、頭の中でグルグル回る。鼓動が激しくなり、息が苦しい。流産の危機に瀕しているから、鼓動が激しいのだと自分に言い聞かせる。私は震える体で息を吸い込み、血のついたスマホを握り締め、何度となく浮かんでは消える同じ質問を言葉にする。
「湊……何でくるみと……どうして……」
直後、スマホの向こうでアナウンスが流れる。
「愛沢くるみさん、妊婦検診でお待ちの愛沢さん、診察室三番へどうぞ~」
それが聞こえて来た次の瞬間にはプツッと通話が切れ、ツーツーツーと冷たい電子音が響いていた。
妊婦検診――
その言葉が私の心を引き裂く。
乾いた笑いが込み上げて来る。笑っている筈なのに涙が溢れて止まらない。もう手に力が入らなかった。手からスマホが滑り落ち、救急車の床にスマホが乾いた音を立てて、転がった。
(……そうだったのね)
両脚の間に温かい感触が伝わり、体内の血液は止めどなく流れ出す。それに反して私の体温は少しずつ下がっていく。
なんて、滑稽なんだろう。
私が流産の危機に瀕している時。
私の夫は他の女の妊婦検診に付き添っている。
しかもその女は、私の家の家政婦の娘だ。
「久遠さん、点滴をしますよ」
医療スタッフがそう言い、私の腕に針を刺す。痛い筈のその感覚を私はもう無くしていた。
乾いた笑いが込み上げる。すぐに痛みが走って笑っていられなくなる。手が冷たくなっていき、感覚が無くなっていく。医師である自分でもこの状態が良くない事は分かっている。
(きっと、もう、ダメ、なのよね……)
意識が朦朧とする中で、私はもう二度と目覚めたくない、と心から思った。
Nakaupo kaming lahat sa sofa habang nakatutok sa telebisyon. Ipinatong ko ang ulo sa balikat ni Brayden. Isa siyang kaibigang dapat pahalagahan. Ang taong sumuporta sa akin kahit ano pa ang mangyari. Isang taong nagmamahal at handang gawin ang lahat para sa akin. Kapag kasama ko siya, pakiramdam ko ay ligtas ako at protektado.“Is everything okay at work? You look stressed,” malumanay na tanong ni Brayden habang hinahaplos ang buhok ko.Napabuntong-hininga ako at pumikit.Paano ko sasabihin sa kanya na ang boss ko ay ang aking ex? Kilala ko si Brayden. Kapag nalaman niya ‘yon, sigurado akong hindi na siya papayag na magtrabaho ako roon. He’ll ask me to resign immediately and I can’t afford that.“Ayos lang ako,” sagot ko.Nagkibit-balikat lang si Brayden pero ramdam kong hindi siya kumbinsido. Mahimbing na natutulog si Klea sa sofa. Isang maliit na ngiti ang sumilay sa aking labi habang nakatitig sa kapatid ko. She looked so calm, so innocent. Lahat ng tinitiis ko ay para sa aking pa
“See me in my office,” umalingawngaw ang malalim niyang boses sa telepono. Kumuyom ang kamao ko at napalingon kay Zayn. Kumindat lang siya. Tama ba ang desisyon kong magtrabaho dito? Marahas akong napabuga ng hangin bago lumabas ng opisina at nagtungo sa kanya. I dragged my skirt down before knocking on the door. Walang sumagot. Ilang segundo ang lumipas, saka ko itinulak ang pinto para buksan. Pagkapasok ko pa lang, bigla niya akong itinulak sa salaming dingding at marahas na inangkin ang mga labi ko. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Sinubukan ko siyang itulak palayo pero hinawakan niya ang dalawang kamay ko at idiniin sa salamin habang patuloy akong hinahalikan. Bahagyang umatras si Zayn at ngumisi bago marahang hinalikan ang leeg ko dahilan para manginig ang aking katawan. “Kilala mo ako, Sera. Walang makakapigil sa akin kapag may gusto ako,” bulong niya malapit sa labi ko habang marahang kinakagat ang ibaba kong labi. Lalong idinikit ni Zayn ang kanyang katawan at muli akong
“Go and get me some coffee,” utos niya.I hissed under my breath and started walking toward the door while Zayn just bit his lip. Narinig ko pa siyang marahang tumawa. Hindi pa nga ako nakakapasok sa opisina na hinanda sa akin. Sinusubukan na niya ang pasenya ko.Naglakad ako sa malaking hall kung saan napakaraming staff. Inilibot ko ang paningin sa paligid kung may coffee shop. Hindi ako marunong gumawa ng kape. Hindi ko alam kung kanino ako hihingi ng tulong. I lowered my head shyly when I noticed people staring at me with hatred. Sa totoo lang, mga babae ang tumitig sa akin ng masama habang ang mga lalaki naman ay may mapang-akit na tingin na nagpapakilabot sa balat ko. May nakita akong babaeng nakaupo sa mesa kaya lumapit ako.“Hi,” I said politely, forcing a smile.Sinamaan ako nito ng tingin kaya napalunok ako.“Uh… alam mo ba kung nasaan ang coffee shop?” tanong ko.She hissed and pushed past me.“Nakakapagtaka kung ano ang nakita ng boss sa kanya at nag-effort pa itong gawing
“Ano bang problema mo? Nakikipagkaibigan lang naman siya sa akin!” sigaw ko pero bigla akong hinawakan ni Zayn sa leeg. “Huwag na huwag mo akong tataasan ng boses ulit. Ako lang ang may karapatang kumausap sa ’yo, hindi kung sinu-sinong lalaki,” galit niyang sabi bago binitiwan ang leeg ko. I dropped to the floor, coughing violently. Bigla akong napamulat ng mata at tumitig sa madilim na kisame. Napabuntong-hininga ako sa ginhawa habang inilalagay ang kamay sa dibdib. Panaginip lang ‘yon, o baka trauma na patuloy akong binabagabag. Tumunog ang alarm ko dahilan para mapatalon ako mula sa kama nang maalalang first day ko ngayon sa bagong trabaho. Nang maalala kung sino ang magiging boss ko. Nawalan ako ng gana. “You mind if I drop you off at your workplace?” tanong ni Brayden. I simply nodded. Sinabi ko sa kanya kahapon na may trabaho na ako. Tuwang-tuwa si Brayden kaya maaga siyang pumunta ng bahay para maihatid ako. “Where is little Klea?” he asked, glancing around. “Nauna na












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.