All Chapters of เมีย(ร้าย)ของลูคัส 18+: Chapter 11 - Chapter 20

หลังจากที่ได้สอนเรื่องจูบให้เด็กอวดดีจนหนำใจแล้ว ลูคัสก็พาเธอไปส่งที่มหาวิทยาลัยทันที โดยที่ยังคงใส่ชุดเดิมเมื่อตอนเช้าเพราะไม่มีเวลาเปลี่ยน“วันนี้พี่มีประชุม ถ้าเลิกแล้วให้โทรหาคนของพี่แทน” ลูคัสบอกทิ้งท้ายก่อนที่จีนี่จะได้ลงจากรถไป“เข้าใจแล้วค่ะ” คนตัวเล็กขานรับเสียงใสอย่างว่านอนสอนง่ายตึกคณะบริหาร ณ ห้องโสตศึกษาสำหรับจัดกิจกรรมปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่“ชื่ออะไรคะ” ระหว่างทางเข้าไปจะมีรุ่นพี่ตั้งโต๊ะรอรับน้อง ๆ อยู่ตรงทางเข้า เพื่อมอบป้ายชื่อกับรหัสนักศึกษาให้“จิราภรณ์ ธนโชติการ ชื่อเล่นจีนี่ค่ะ” เมื่อรุ่นพี่ได้ยินดังนั้นก็ก้มลงหารายชื่อด้วยความรวดเร็วก่อนจะมอบป้ายชื่อยื่นให้เธอ“ไปรวมกับเพื่อนตรงนั้นนะคะ” ผู้เป็นรุ่นพี่ชี้ไปยังฝั่งที่จัดไว้สำหรับนักศึกษาแผนกเลขานุการการจัดการ“ค่ะ” จีนี่ยกมือไหว้อย่างนอบน้อม ก่อนจะยิ้มหวานให้รุ่นพี่อีกครั้ง แล้วจึงเดินไปยังจุดหมายของเธอเนื่องจากเป็นวันแรก ที่เรียกมาเพื่อปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น จึงทำให้ใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง ก็ได้เวลาแยกย้ายกันกลับ“น้องครับ” ระหว่างที่ยืนรอรถมารับอยู่หน้าตึกคณะ ก็มีบุคคลแปลกหน้าเดินเข้ามาทัก

-คอนโดฯ-“นอนหรือยัง” หลังจากที่ทั้งคู่กลับมาจากบริษัท จีนี่ก็ไม่ได้พูดจาเป็นต่อยหอยอย่างที่เคยเป็น ทันทีที่มาถึงร่างบางก็มุ่งหน้าไปยังห้องนอนของตนอย่างรวดเร็วจนผิดสังเกต“...” ไร้สิ้นเสียงตอบรับจากคนด้านในห้องนอน“จีนี่ครับ ออกมากินข้าวก่อน” ลูคัสยังคงพยายามเรียกอีกคน ไม่ใช่ว่าไม่รู้ เขารู้ดีเลยว่าเธอไม่พอใจเรื่องอะไร แต่จะให้เขาทำยังไงล่ะ ในเมื่อสิ่งที่เขาพูดมันคือเรื่องจริง“พี่เป็นอะไรของพี่นักหนา” จีนี่ตะโกนออกไปโดยที่มีประตูบานหนาคั่นกลาง“ออกมาคุยกันให้รู้เรื่องจี” ลูคัสพยายามพูดอย่างใจเย็นแม้ว่าจะกำลังหงุดหงิดก็ตามที“ไม่ค่ะ” แม้ว่าคนด้านนอกจะใช้โทนเสียงไม่พอใจแต่เวลานี้จีนี่ไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวแต่อย่างใด เธอยังคงยืนกรานเสียงแข็งดังเดิม“อย่าให้พี่ต้องพังประตูเข้าไป” คนด้านนอกบอกออกไปเชิงข่มขู่“ถ้าพี่จะโง่พังประตูให้เสียเวลาก็ทำเลยค่ะ จีไม่ขัด” จีนี่ตอบออกไป สองแขนเล็กยกขึ้นมากอดอกของตัวเองเอาไว้แน่น สายตามองไปทางประตูพร้อมกับอารมณ์ขุ่นมัวแม้จะรู้ตัวเองดีว่ากำลังงี่เง่า แต่จะให้เธอมาฝืนยิ้มต่อหน้าเขาก็ทำไม่ได้เช่นกัน เขาคือคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นรักแรกของเธอกลับมาพูดจาทำร้ายจิต

“ใส่เป็นไหม?” ร่างสูงถามออกไป เพราะเห็นว่าจีนี่ถือซองถุงยางอนามัยเอาไว้ในมือนานสองนานก็ยังไม่ยอมทำอะไรกับมันสักที“น่าจะเป็นค่ะ” เคยไม่เคยใช้มันเลย แม้จะเคยเห็นมาบ้าง“เอามานี่มา!” แย่งมาอย่างหัวเสีย แค่นี้ก็ปวดจะแย่อยู่แล้ว แม่สาวตรงหน้ายังจะมาลีลาอยู่อีก เป็นเพราะว่าลูคัสนั้นไม่ได้ชอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับพวกผู้หญิงเท่าไหร่นัก นานทีเขาถึงจะหาผู้หญิงมาสนองความต้องการ แต่ก็นาน ๆ ที ไม่ได้หมกมุ่นอะไรเหมือนไอ้เพื่อนรักสองตัวที่ชีวิตนี้ขาดผู้หญิงไม่ได้ ถ้าไม่ติดว่ามันชิงมีเมียกันหมดแล้วเขาก็คงได้เห็นภาพพวกนั้นอยู่มือหนาชักรูดแกนกายใหญ่สองสามรอบ ก่อนจะใช้ปากกัดฉีกซองถุงยางออกแล้วสวมเครื่องป้องกันอย่างรวดเร็ว“อึก!” ท่าทางดุดันของหนุ่มหล่อตรงหน้ามันทำให้หัวใจของหญิงสาวเต้นรัว แม้ว่าเขาจะใส่แว่นกรอบสี่เหลี่ยมดูเรียบร้อย แต่ก็ไม่ได้กลบความเร่าร้อนของเขาลงไปเลยสักนิด“แม่งทนไม่ไหวละ พี่ขอเอาคาทั้งชุดเลยแล้วกัน” ลูคัสแทรกตัวเข้าไปอยู่ระหว่างกลางขาเรียว สอดมือเข้าใต้ข้อพับขาเรียวแล้วยกขึ้นเพียงหนึ่งข้าง ใช้นิ้วมือแหวกกางเกงชั้นในออกไปข้าง ๆ“ดื้อกับพี่อีกแล้วนะเรา ทำไมไม่ใส่ซับใน” ยังไม่วายบ

-เช้าวันใหม่-ร่างสูงนั่งจิบกาแฟอยู่ที่ห้องนั่งเล่นในชุดสูททางการพร้อมออกไปทำงาน พลางเปิดโน้ตบุ๊คทำงานไปด้วยพลาง ๆ ระหว่างรอคนตัวเล็กเตรียมตัวไปเรียน“เสร็จหรือยังครับ”“เสร็จแล้วค่ะ” จีนี่ตอบด้วยรอยยิ้มสดใส เธอเดินออกมาจากห้องนอนด้วยชุดนักศึกษาเรียบร้อย กระโปรงยางเกือบถึงหัวเข่าแต่แหวกสูงขึ้นมาจนเห็นขาอ่อนขาวเนียนน่าสัมผัส“มานั่งนี่ก่อนสิ” ตบมือลงที่ว่างข้างกาย“ค่ะ” คนตัวเล็กชั่งใจอยู่สักพักก่อนจะตอบตกลงจีนี่เดินไปนั่งลงข้างร่างหนาอย่างว่าง่าย แหงนหน้ามองเขาด้วยรอยยิ้มสดใสเหมือนอย่างทุกที“เมื่อคืนกลับห้องไปตั้งแต่ตอนไหนครับ ไปเรียนไหวแน่นะ” เมื่อคืนตอนที่เขากลับเข้ามาที่ห้องก็ไม่เห็นร่างบางแล้ว“ไปไหวค่ะ” เธอตอบออกไปแม้ว่าจะยังคงรู้สึกเพลียอยู่เล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรมากนัก“งั้นก็ดีแล้ว” บอกพร้อมกับยกมือขึ้นลูบหัวเล็กอย่างอ่อนโยน“แล้วเรื่องระหว่างเราล่ะคะ?” จีนี่ถามออกไปอย่างตั้งความหวัง“เธอต้องการอะไรจากพี่ล่ะ” ลูคัสกระอักกระอ่วนใจ ไม่อยากให้ความหวังอะไรเธอ เขาก็รู้สึกดีกับหญิงสาวอยู่หรอก แต่มันก็ไม่ได้มากมายถึงขนาดจะเรียกว่าคนรักได้“เป็นแฟนกับจีไม่ได้เหรอคะ”“พี่ไม

“รับเครื่องดื่มอะไรดีครับ” เมื่อทุกคนมาพร้อมหน้ากันที่ห้องโถงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พอร์ชจึงเอ่ยปากถามคนมาใหม่ออกไปโดยที่ยังคงท่าทางกวนประสาทเอาไว้“อะไรก็ได้” ลูคัสบอกไปโดยที่ไม่มองหน้าคนถามเลยสักนิดเดียว สายตายังคงจับจ้องไปที่ร่างบางของหญิงสาวที่เข้าอยากเจอหน้า“งั้นมาชนแก้วกันหน่อยไหม ท่านประธานใหญ่อุตส่าห์ให้เกียรติมาบ้านทั้งที” พอร์ชเสนอด้วยท่าทางยิ้มแย้มไม่ทุกข์ร้อนใด ๆ“แล้วแต่นาย จีมานั่งข้างพี่” เขายังคงบอกปัดชายหนุ่มอีกคนอย่างไม่ไยดี“จีนั่งกับเพื่อนตรงนี้ดีแล้ว อ๊ะ!” ร่างบางถูกอุ้มขึ้นจนตัวลอยเคว้งกลางอากาศก่อนจะถูกนำมาบางลงบนตักแกร่ง แถมยังใช้แขนแกร่งทั้งสองข้างโอบกักขังเอาไว้ไม่ให้เธอหนีไปไหน“ว๊ายยย” เพื่อนสาวอีกสองคนของจีนี่ที่เห็นเหตุการณ์พากันส่งเสียงเจื้อยแจ้วออกมาอย่างชอบอกชอบใจ“พี่ชักจะรำคาญแล้วนะ ทำไมพูดอะไรไม่ฟังกันเลย” ถึงปากจะบ่นออกไปแบบนั้น แต่การกระทำของเขากลับสวนทาง ทั้งที่บอกว่ารำคาญแต่เป็นเขาเองที่ทนไม่ไหวจนต้องลุกขึ้นไปอุ้มร่างเล็กมานั่งบนตักแกร่งของตนเอง อย่างกับต้องการแสดงความเป็นเจ้าของเธอให้คนอื่นได้รับรู้คนตัวเล็กที่ถูกทำให้เขินอายไม่กล้าขยับตัวไปไหน