Todos los capítulos de แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน: Capítulo 1 - Capítulo 10

เมลดานั่งตัวแข็งทื่ออยู่หน้ากล้อง สมองของเธอขาวโพลนไปชั่วขณะเมื่อเห็นคำสั่งสีทองอร่ามบนหน้าจอครางชื่อ? ให้ครางชื่อ The Emperor เนี่ยนะ?ปกติตัวท็อปๆ ในแอปฯ อาจจะทำเรื่องพวกนี้เป็นปกติ แต่สำหรับ 'Baby M' ที่เพิ่งเดบิวต์วงการสยิวได้ไม่กี่เดือน และชีวิตจริงยังเวอร์จิ้นร้อยเปอร์เซ็นต์ นี่มันคืองานหินระดับกู้เซิร์ฟเวอร์บริษัทล่มเลยทีเดียว!แต่ตัวเลขยอดโบนัสที่เขาว่าจะให้ 'มากกว่าเดิมสิบเท่า' มันลอยวนเวียนอยู่ในหัว... ห้าแสนคอยน์! นั่นมันเกือบแสนห้าหมื่นบาทไทย! เงินจำนวนนี้ปิดหนี้บัตรเครดิตค่ารักษาแม่ได้หมดเกลี้ยงเลยนะ!"เอาวะไอ้เมล... ด้านได้อายอด ท่องไว้ เพื่อแม่ เพื่อเงิน!"หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จนหน้าอกอวบอิ่มภายใต้ชุดหนังรัดรูปกระเพื่อมไหวอย่างน่ามอง เธอกดปรับไมโครโฟนราคาแพงให้เข้ามาใกล้ริมฝีปากมากขึ้น จนลมหายใจอุ่นๆ ของเธอเป่ารดหัวไมค์จนเกิดเสียง ฟู่... เบาๆ ที่ชวนจั๊กจี้หัวใจคนฟัง"แด๊ดดี้ เอ็มเพอเรอร์ ขา..."เสียงหวานเริ่มเอื้อนเอ่ย แสร้งทำเป็นสั่นเครือน้อยๆ เหมือนลูกกวางตื่นภัย เธอค่อยๆ ขยับตัวบิดไปมาบนเก้าอี้เกมมิ่งตัวใหญ่ ให้เกิดเสียงเสียดสีของชุดหนังกับเบาะ[The Emperor] :

เสียง ครืดดด... ของเจ้าไข่สั่นสีชมพูอ่อนในมือของเมลดา ดังแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวเร็วราวกับกลองรบ เธอไม่เคยใช้อุปกรณ์พวกนี้มาก่อนในชีวิต แค่เห็นรูปทรงรีๆ ผิวสัมผัสซิลิโคนนิ่มๆ ของมัน เธอก็หน้าแดงซ่านไปถึงใบหู"ยังรออะไรอยู่ครับ?" เสียงทุ้มต่ำจากปลายสายดังขึ้น เร่งเร้าและกดดันในที"ค...คือ หนูตื่นเต้นนิดหน่อยค่ะแด๊ดดี้..." เมลดาตอบเสียงอ่อย พยายามปรับโทนเสียงให้น่ารักที่สุดเพื่อกลบเกลื่อนความประหม่า "มัน... มันน่าอายออกนี่นา ให้หนูทำจริงๆ เหรอคะ""เด็กดี..." เสียงปลายสายอ่อนลงนิดหนึ่ง เหมือนกำลังหลอกล่อเด็กน้อย "ไม่ต้องอาย... ในห้องนี้มีแค่ฉันกับเธอ ไม่มีใครเห็นหรอก... แหวกชุดออก แล้ววางมันลงไปตรงนั้นสิ"เมลดาเม้มปากแน่น ตัดสินใจทำตามคำสั่ง มือเล็กสั่นระริกเอื้อมไปดึงรั้งเป้ากางเกงลูกไม้สีแดงเพลิงให้แหวกออกไปด้านข้าง เผยให้เห็นเนินเนื้ออูมนูนสีขาวจัดตัดกับความแดงของชุด กลีบเนื้อสาวสีชมพูระเรื่อปิดสนิทดูสะอาดสะอ้านปรากฏแก่สายตาเธอค่อยๆ เลื่อนเจ้าไข่สั่นที่กำลังทำงานด้วยความแรงระดับต่ำสุด เข้าไปหาใจกลางความสาวทันทีที่ความเย็นของซิลิโคนสัมผัสโดนรอยแยกของกลีบเนื้อนุ่มที่เริ่มมีน้ำใสๆ

23:00 น. "อ๊ายยย! พี่ท็อปอย่าพูดลามกสิคะ หนูเมลเขินนะเนี่ย~"เสียงหวานหยดจริตจะก้านดังลั่นห้องนอน เมลดาในชุดพยาบาลรัดรูปสั้นกุดกำลังนั่งบิดตัวไปมาอยู่หน้ากล้อง วันนี้เธออารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะคนดูเยอะมาก และเธอกำลังสนุกกับการ "บริหารเสน่ห์" ใส่หนุ่มๆ ในห้องแชทอย่างทั่วถึงเธอขยับตัวเข้ามาใกล้กล้อง จนหน้าอกหน้าใจที่ถูกดันจนล้นทะลักแทบจะชนเลนส์"ไหนคะ... ใครบอกว่าอยากฉีดยาให้หนูเมล? เข็มใหญ่หรือเปล่าเอ่ย ถ้าเข็มเล็กหนูเมลไม่ให้จิ้มนะค้าาา~"คอมเมนต์ในห้องแชทไหลเป็นน้ำป่า ยิ่งเธอพูดสองแง่สามง่าม ผู้ชายยิ่งชอบ[BigGuy] : เข็มพี่ใหญ่เท่าแขนครับน้องเมล อยากกระแทกให้มิดด้ามเลยครับ[เสือหิว] : หันหลังหน่อยครับ อยากเห็นตูดเมลดาอ่านคอมเมนต์แล้วหัวเราะคิกคัก ไม่มีความขัดเขินแม้แต่น้อย"อยากเห็นก้นเหรอคะ? ได้สิ... ตามใจคนไข้หน่อย เดี๋ยวจะหาว่าพยาบาลใจร้าย"เมลดาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนแล้วหันหลังให้กล้อง ชายกระโปรงพยาบาลที่สั้นกุดเลิกขึ้นสูงจนเห็นแก้มก้นขาวเนียนที่โผล่พ้นกางเกงในลูกไม้สีขาวออกมาเกือบครึ่ง เธอแอ่นสะโพกงอนงามไปทางกล้อง แล้วใช้มือเรียวฟาดลงไปที่แก้มก้นตัวเองเต็มแรงเพียะ!!เสียงเนื้อกระทบเ

20:00 น. เมลดานั่งเหม่อลอยอยู่บนขอบเตียง ภายในห้องพักเงียบสงบมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังหึ่งๆ มือเรียวยกขึ้นแตะริมฝีปากที่ยังบวมเจ่อของตัวเองเบาๆ ความรู้สึกร้อนผ่าวจากรสจูบที่ดิบเถื่อนของ ท่านประธานอลัน ยังคงติดตรึงอยู่ที่ปลายลิ้น ราวกับเขายังนั่งอยู่ตรงหน้า"ทำไม..."เธอพึมพำกับตัวเองด้วยความสับสนทำไมจู่ๆ เขาถึงทำแบบนั้น? ทั้งที่ปกติเขาเกลียดขี้หน้าเธอจะตายภาพความทรงจำอันโหดร้ายในอดีต ไหลย้อนกลับเข้ามาในหัว... ภาพของเจ้านายจอมเนี้ยบที่มองเธอด้วยสายตาเหยียดหยามเหมือนมองขยะเปียก“ผมจ้างคุณมาใช้สมอง ไม่ใช่ให้มาทำหน้าโง่ใส่ผม”“งานแค่นี้ทำไม่ได้หรือไง? ถ้าไม่มีปัญญาทำก็ลาออกไปซะ”คำพูดเหล่านั้นมันเสียดแทงหัวใจเธอมาตลอด เธอรู้ตัวดีว่าเป็นแค่พนักงานไอทีจืดชืด ไม่ได้สวยสะดุดตา ไม่ได้เก่งกาจระดับอัจฉริยะ เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาที่เขาไม่เคยเห็นค่า"คนอย่างเขา... คงผ่านมาเยอะจนชิน"เมลดายิ้มขื่นๆ ให้กับตัวเองในกระจก"เรามันก็แค่ของเล่นแก้ขัด... แค่ที่ระบายอารมณ์ชั่วคราวเวลาเขาเครียดจากงาน หรือไม่เขาก็แค่อยากแกล้งให้เราอายเล่นๆ"เธอก้มมองรอยแดงจางๆ ที่เนินอกตัวเอง... ความรู้สึกไร้ค่าเกาะ

อลันยังคงแช่แก่นกายขนาดมหึมาไว้เต็มลำในรูรักของเธอ การกระแทกเมื่อครู่ทำให้โต๊ะทำงานเคลื่อนไปเกือบครึ่งเมตรเมลดาตัวอ่อนปวกเปียกไปหมด เธอเบิกตาเหลือกค้างมองเพดานด้วยความเจ็บปวดปนความรู้สึกใหม่ที่รุนแรงเกินกว่าจะรับไหว ร่างกายเธอสั่นระริก ช่องทางด้านในยังตอดรัดเขาแน่นจนเขากลั้นหายใจ"อ๊าาา! บอส! เจ็บ... เมลจุก... มันจุกไปหมดเลยค่ะ!" เธอร้องครวญคราง เสียงแหบพร่า แทบไม่มีแรงดิ้นอลันมองใบหน้าที่แดงก่ำและเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาของเธอ แล้วรอยยิ้มร้ายก็ปรากฏบนใบหน้า"จุกเหรอ... ก็อยากโดน ของจริง เองนี่นา"เขาใช้มือข้างหนึ่งจับเอวเธอไว้แน่น แล้วเปลี่ยนท่าทางทันที เขาจับขาเรียวของเธอข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่า ทำให้ร่างของเมลดาเปลี่ยนจากท่านั่งเป็นท่านอนหงายแอ่นส่วนล่างขึ้นรับท่อนเอ็นที่ยังคาอยู่ภายใน หน้าท้องเธอตึงเปรี๊ยะโป่งนูนเป็นลำตามรูปทรงของเขาที่กระแทกเข้าไปสุดทาง"อึ๊ก! อ๊าาา! ท่านี้... อื้อออ... มันลึกเกินไป!" เมลดาพยายามจะงอตัวลงหนี แต่หนีไม่พ้น"ลึกดีออก..."อลันก้มลงกระซิบที่ข้างหูเธออย่างเหี้ยมเกรียม ก่อนจะเริ่มสับสะโพกกระแทกใส่เธออย่างบ้าคลั่ง!ตับ! ตับ! ตับ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องกังว