เข้าสู่ระบบเมลดานั่งตัวแข็งทื่ออยู่หน้ากล้อง สมองของเธอขาวโพลนไปชั่วขณะเมื่อเห็นคำสั่งสีทองอร่ามบนหน้าจอ
ครางชื่อ? ให้ครางชื่อ The Emperor เนี่ยนะ?
ปกติตัวท็อปๆ ในแอปฯ อาจจะทำเรื่องพวกนี้เป็นปกติ แต่สำหรับ 'Baby M' ที่เพิ่งเดบิวต์วงการสยิวได้ไม่กี่เดือน และชีวิตจริงยังเวอร์จิ้นร้อยเปอร์เซ็นต์ นี่มันคืองานหินระดับกู้เซิร์ฟเวอร์บริษัทล่มเลยทีเดียว!
แต่ตัวเลขยอดโบนัสที่เขาว่าจะให้ 'มากกว่าเดิมสิบเท่า' มันลอยวนเวียนอยู่ในหัว... ห้าแสนคอยน์! นั่นมันเกือบแสนห้าหมื่นบาทไทย! เงินจำนวนนี้ปิดหนี้บัตรเครดิตค่ารักษาแม่ได้หมดเกลี้ยงเลยนะ!
"เอาวะไอ้เมล... ด้านได้อายอด ท่องไว้ เพื่อแม่ เพื่อเงิน!"
หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จนหน้าอกอวบอิ่มภายใต้ชุดหนังรัดรูปกระเพื่อมไหวอย่างน่ามอง เธอกดปรับไมโครโฟนราคาแพงให้เข้ามาใกล้ริมฝีปากมากขึ้น จนลมหายใจอุ่นๆ ของเธอเป่ารดหัวไมค์จนเกิดเสียง ฟู่... เบาๆ ที่ชวนจั๊กจี้หัวใจคนฟัง
"แด๊ดดี้ เอ็มเพอเรอร์ ขา..."
เสียงหวานเริ่มเอื้อนเอ่ย แสร้งทำเป็นสั่นเครือน้อยๆ เหมือนลูกกวางตื่นภัย เธอค่อยๆ ขยับตัวบิดไปมาบนเก้าอี้เกมมิ่งตัวใหญ่ ให้เกิดเสียงเสียดสีของชุดหนังกับเบาะ
[The Emperor] : ฉันรอฟังอยู่ อย่าช้า
ข้อความเร่งยิกๆ เหมือนเจ้านายที่ออฟฟิศไม่มีผิด! เมลดาหลับตาลง จินตนาการถึงฉาก NC ในนิยายเรื่องล่าสุดที่อ่าน พระเอกจับนางเอกกดลงกับเตียง แล้วนางเอกก็ร้อง... ร้องยังไงนะ?
"อื้อออ... เอ็มเพอเรอร์..."
เธอเริ่มส่งเสียงครางแผ่วเบาในลำคอ พร้อมกับยกมือเรียวเล็กขึ้นมาลูบไล้ไปตามลำคอระหงของตัวเอง ปลายนิ้วค่อยๆ ไต่ลงมาที่เนินอกอิ่มที่ล้นทะลักจากชุดบันนี่เกิร์ล
ภาพในจอคอมพิวเตอร์ตอนนี้ คือสาวน้อยในหน้ากากลูกไม้ที่กำลังหลับตาพริ้ม ริมฝีปากเผยอออกเล็กน้อย เธอบีบเคล้นเนินอกตัวเองเบาๆ เพื่อสร้างอารมณ์ร่วม (แม้ในใจจะเขินจนอยากแทรกแผ่นดินหนี)
"อ๊ะ... แด๊ดดี้ขา... หนูเสียว..."
เธอพ่นคำพูดลามกที่จำเขามาพูด ทั้งที่มือแค่ลูบผ่านเสื้อหนังเท่านั้น แต่ด้วยความที่ชุดมันรัดรูปมาก แรงสัมผัสเพียงนิดเดียวก็ทำให้เธอรู้สึกวูบวาบแปลกๆ ขึ้นมาจริงๆ
[The Emperor] : เบาไป... เอาไมค์ไปจ่อที่ปาก แล้วเรียกชื่อฉันชัดๆ
ไอ้บ้ากามเอ๊ย! สั่งจังเว้ย! เมลดาตะโกนด่าในใจ แต่ร่างกายกลับทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย เธอโน้มตัวลงไปหาไมโครโฟน สองมือประคองมันไว้เหมือนกำลังประคองใบหน้าของชายหนุ่ม
"อื้อออ... เอ็มเพอเรอร์... อ๊าาา..."
เธอเริ่มใส่จริตจะก้านด้วยการหอบหายใจแรงๆ แทรกเข้าไปในจังหวะการคราง ลิ้นเล็กๆ แลบออกมาเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง ภาพนั้นซูมชัดเต็มจอระดับ 4K
ณ เพนท์เฮาส์หรูใจกลางเมือง
อลันนั่งจิบวิสกี้ราคาแพงอยู่บนโซฟาหนังสีดำสนิท ดวงตาคมกริบจ้องมองจอ iPad Pro ในมือไม่วางตา คิ้วเข้มที่ขมวดมุ่นเพราะความเครียดจากงานเมื่อตอนกลางวัน ค่อยๆ คลายออก
เสียงหวานๆ ของแม่กระต่ายน้อยคนนี้มันมีอิทธิพลกับเขาแปลกๆ ปกติเขาไม่ใช่คนที่จะมานั่งดูผู้หญิงขายเรือนร่างแบบนี้ แต่ครั้งแรกที่หลงเข้ามาดูเพราะนอนไม่หลับ เสียงของ 'Baby M' กลับเป็นสิ่งเดียวที่กล่อมเกลาความหงุดหงิดของเขาได้
มันไม่ใช่เสียงครางแบบมืออาชีพที่ดัดจนน่ารำคาญ แต่มันมีความ... 'ไร้เดียงสา' ปนอยู่ในความพยายามที่จะยั่วยวน นั่นแหละที่ทำให้ของขึ้น
"อ๊าา... Emperor... แด๊ดดี้... แรงอีก..."
เสียงหวานกระเส่าดังลอดลำโพงออกมา อลันวางแก้ววิสกี้ลง รู้สึกถึงความคับแน่นที่กลางกายที่เริ่มตื่นตัวขึ้นมาเฉยๆ ทั้งที่ยัยนั่นแค่ลูบนมตัวเองผ่านชุด
"เด็กดี..." เขาพึมพำเสียงพร่า มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความสั่งการลงไปอีกครั้ง
> The Emperor sent 'Universe Rocket' x5 (มูลค่า 250,000 Coins)
ยอดโดเนทพุ่งทะลุเพดานจนแถบสีแดงแจ้งเตือนเดือดพล่าน พร้อมกับข้อความคำสั่งที่ทำให้ห้องแชทแทบแตก
[The Emperor] : "ชุดมันเกะกะ... ถอดท่อนบนออกซะ ฉันอยากเห็นของจริง"
ทันทีที่ข้อความขึ้น แชทในห้องก็ไหลรัวเร็วจนอ่านแทบไม่ทัน กองเชียร์นับพันต่างพากันส่งอีโมจิรูปไฟลุกและข้อความยุยงส่งเสริม
[User_A: เอาแล้ววว ป๋าสั่งลุย! ถอดเลยน้องเมล!]
[เสือซุ่ม: กราบป๋า Emperor ครับ! เป็นบุญตาแล้วโว้ย]
[Tony99: ถอดเลยๆๆๆ!]
เมลดาหน้าแดงซ่านไปถึงใบหู ร้อนวูบวาบไปทั้งตัว มือเล็กสั่นระริกเอื้อมไปที่ซิปด้านหลังชุดบันนี่เกิร์ล
"ด... แด๊ดดี้ใจร้าย... จะให้หนูถอดจริงเหรอคะ"
เธอแสร้งทำเสียงกระเส่า ออดอ้อนซื้อเวลา มือเล็กสั่นระริกเอื้อมไปรูดซิปด้านหลัง
ครืดดด...
เสียงซิปรูดลงช้าๆ บาดใจคนฟัง ชุดหนังรัดรูปสีดำค่อยๆ คลายตัวออก เมลดาค่อยๆ ดึงสายเดี่ยวเส้นเล็กให้หลุดจากหัวไหล่มนทีละข้าง เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดที่ซ่อนอยู่ภายใน
"อื้ออ... หนาวจังเลยค่ะ..."
เธอครางแผ่วเบา ขณะที่ชุดเกาะอกค่อยๆ เลื่อนหลุดลงมากองที่เอวคอดกิ่ว
วินาทีนั้น... ความอวบอิ่มที่ถูกซ่อนเร้นก็ปรากฏแก่สายตานับพันคู่
หน้าอกคู่สวยขนาดเกินตัว เด้งผึงออกมาเป็นอิสระจากพันธนาการ ผิวขาวจัดตัดกับยอดถันสีหวานระเรื่อที่กำลังแข็งขึ้งเพราะความเย็นของเครื่องปรับอากาศ ทรวงทรงกลมกลึงสวยงามเด้งไหวเบาๆ ตามจังหวะการหายใจหอบถี่ของหญิงสาว มันสวยงามและดูนุ่มนิ่มจนเกินกว่าจะเป็นภาพกราฟิก
[Chat Room Explosion!]
[User88: เชี่ยยยยย! ขาวมากกกก!]
[Papa_Bear: ของดีเกรดพรีเมียม! หัวชมพูด้วยว่ะ!]
[Boyza: 🩸🩸🩸 เลือดหมดตัวแล้วครับ]
เมลดาหลับตาปี๋ด้วยความอาย แต่ก็ต้องแสดงต่อ เธอใช้สองมือประคองเต้างามของตัวเองไว้แล้วบีบเคล้นเข้าหากันจนเนื้อนุ่มปลิ้นตามร่องนิ้ว
"อ๊าาา... แด๊ดดี้... เห็นชัดไหมคะ... ของหนูสวยไหม..."
ณ เพนท์เฮาส์ของอลัน
ชายหนุ่มเจ้าของฉายา The Emperor นั่งนิ่งค้างอยู่บนโซฟา ลมหายใจสะดุด
สายตาคมกริบจ้องมองภาพหน้าอกขาวเนียนที่กำลังถูกบีบเคล้นบนหน้าจอด้วยความหิวกระหาย แก้ววิสกี้ในมือถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรง
"บ้าชิบ..." อลันสบถเสียงพร่า
ภาพตรงหน้ามันยั่วยวนเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก ผู้หญิงคนนี้ Baby M ภายใต้หน้ากากนั้นซ่อนความร้อนแรงเอาไว้มหาศาล ผิวขาวเนียนละเอียด ยอดอกสีสวยที่ไม่ผ่านการศัลยกรรม และเสียงครางหวานหูที่ฟังดูไร้เดียงสานั่น...
มันกระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวเขาจนปวดหนึบที่กลางกาย
เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับผู้หญิงที่ไหนมาก่อน แม้แต่พวกนางแบบหรือดาราไฮโซที่เคยควงด้วย ก็ยังให้ความรู้สึก "น่าเบื่อ" และ "ประดิษฐ์"
พลันสมองของเขาก็แวบไปนึกถึงพนักงานไอทีจอมเฉิ่มเมื่อตอนเย็น
หึ... ถ้าเทียบกันแล้ว ยัยพนักงานจืดชืดคนนั้นก็เหมือนท่อนไม้แห้งๆ แต่แม่กระต่ายน้อยคนนี้... คือผลไม้รสหวานฉ่ำที่น่ากัดให้จมเขี้ยว
คนละชั้น... ผู้หญิงที่ออฟฟิศไม่มีทางเทียบกับความเร่าร้อนตรงหน้านี้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว
จังหวะที่เมลดาขยับตัวแอ่นอกเข้าหากล้องมากขึ้น แสงไฟตกกระทบลงที่ผิวเนื้อขาวๆ จนเห็นเส้นเลือดฝาดจางๆ
อลันรู้สึกหวง... หวงของสวยๆ งามๆ ตรงหน้านี้ไม่อยากให้พวกแมลงหวี่แมลงวันในห้องแชทได้เห็นอีกต่อไป
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา นิ้วโป้งกดรัวลงไปบนปุ่มโดเนทแบบไม่ยั้ง
> The Emperor sent 'Universe Rocket' x20 (มูลค่า 1,000,000 Coins)
[The Emperor] : "ฉันให้ 20 เท่าแล้วก็ปิดไลฟ์ซะ"
หลังจากกดส่งคำสั่ง อลันโยนโทรศัพท์ลงบนโซฟา แล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำเดินดุ่มๆ ตรงเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการกับความปรารถนาที่ปวดร้าวอยู่ภายใต้กางเกง
คืนนี้... จินตนาการของเขามีเพียงชื่อเดียวเท่านั้น
"Baby M"
อลันเขาถอนแก่นกายออกช้าๆ พร้อมคราบเลือดและน้ำรักที่ไหลย้อยออกมาจากร่องขาของเธอ"หมดแรงแล้วเหรอ" อลันถามเสียงต่ำ "ไหนบอกว่าอยากโดนหนักๆ"เมลดาพยายามจะรวบรวมเรี่ยวแรง แต่ทำไม่ได้ เธอส่ายหน้าทั้งน้ำตา แต่ก่อนที่เธอจะทันได้พูดอะไร อลันก็ช้อนร่างที่เปลือยเปล่าท่อนบนของเธอขึ้นมากอดไว้"ยังไม่จบ..."อลันไม่ให้โอกาสเมลดาได้พักแม้แต่วินาทีเดียว เขาช้อนร่างที่เปลือยเปล่าท่อนบนของเธอขึ้นมากอดไว้ สภาพเธออ่อนปวกเปียกเต็มไปด้วยคราบน้ำรักและรอยเลือดที่ยังซึมอยู่"บอส... ฮึก... พอแล้ว... หนูเจ็บ... อื้อออ" เมลดาพยายามอ้อนวอนทั้งน้ำตาอลันไม่ตอบ แต่กดจูบลงบนหน้าผากเธอเบาๆ ก่อนจะเดินตรงไปยัง ชุดโซฟาหนัง มุมห้องรับแขก แล้ววางร่างบอบช้ำของเธอลงเขาทาบทับร่างลงไปทันที โอบประคองสะโพกเธอไว้แน่น ก่อนจะจ่อ ท่อนเอ็น ที่ยังแข็งขึ้งและชุ่มฉ่ำด้วยน้ำรัก เข้าสู่ปากทางที่ยังฉีกขาดและตอดรัดเขาอยู่"โดเนทไปตั้งหลายล้าน รอบเดียวจะไปพออะไร"สวบ!อลันกดแก่นกายเข้าไปเต็มลำโดยไม่รอให้เธอพร้อม ช่องทางที่บอบช้ำอยู่แล้วต้อนรับความใหญ่โตของเขาอีกครั้งด้วยความปวดร้าวที่รุนแรงกว่าเดิม"กรี๊ดดด! อ๊าาา! เจ็บ... เมล... เมลจุกค่ะ!"
อลันยังคงแช่แก่นกายขนาดมหึมาไว้เต็มลำในรูรักของเธอ การกระแทกเมื่อครู่ทำให้โต๊ะทำงานเคลื่อนไปเกือบครึ่งเมตรเมลดาตัวอ่อนปวกเปียกไปหมด เธอเบิกตาเหลือกค้างมองเพดานด้วยความเจ็บปวดปนความรู้สึกใหม่ที่รุนแรงเกินกว่าจะรับไหว ร่างกายเธอสั่นระริก ช่องทางด้านในยังตอดรัดเขาแน่นจนเขากลั้นหายใจ"อ๊าาา! บอส! เจ็บ... เมลจุก... มันจุกไปหมดเลยค่ะ!" เธอร้องครวญคราง เสียงแหบพร่า แทบไม่มีแรงดิ้นอลันมองใบหน้าที่แดงก่ำและเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาของเธอ แล้วรอยยิ้มร้ายก็ปรากฏบนใบหน้า"จุกเหรอ... ก็อยากโดน ของจริง เองนี่นา"เขาใช้มือข้างหนึ่งจับเอวเธอไว้แน่น แล้วเปลี่ยนท่าทางทันที เขาจับขาเรียวของเธอข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่า ทำให้ร่างของเมลดาเปลี่ยนจากท่านั่งเป็นท่านอนหงายแอ่นส่วนล่างขึ้นรับท่อนเอ็นที่ยังคาอยู่ภายใน หน้าท้องเธอตึงเปรี๊ยะโป่งนูนเป็นลำตามรูปทรงของเขาที่กระแทกเข้าไปสุดทาง"อึ๊ก! อ๊าาา! ท่านี้... อื้อออ... มันลึกเกินไป!" เมลดาพยายามจะงอตัวลงหนี แต่หนีไม่พ้น"ลึกดีออก..."อลันก้มลงกระซิบที่ข้างหูเธออย่างเหี้ยมเกรียม ก่อนจะเริ่มสับสะโพกกระแทกใส่เธออย่างบ้าคลั่ง!ตับ! ตับ! ตับ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องกังว
ตอนที่ 9 ใหญ่กว่าจินตนาการ เช้าวันรุ่งขึ้น...บรรยากาศในแผนกไอทีเงียบสงบมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงรัวแป้นพิมพ์ เมลดานั่งประจำที่ สวมแว่นตาหนาเตอะ มองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เต็มไปด้วยบรรทัดโค้ดสีเขียวและตัวเลขอย่างมีสมาธินิ้วเรียวพิมพ์คำสั่งแก้บั๊กโปรแกรมบัญชีอย่างคล่องแคล่วและเป็นจังหวะ เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะจดจ่ออยู่กับตัวเลขและสัญลักษณ์พวกนั้น ทว่าข้อความของ The Emperor เมื่อคืนยังหลอนอยู่ในหัวไม่หาย‘เดินเข้าไปบอกเจ้านายเธอสิ ว่าหนูอยากโดนของจริง’"บ้าเหรอ... ใครจะกล้าพูด" เมลดาบ่นพึมพำกับตัวเองขณะนั่งลงที่โต๊ะทำงาน "ขืนพูดไปโดนไล่ออกพอดี"กริ๊งง กริ๊งงง เสียงโทรศัพท์ภายในที่โต๊ะเธอก็ดังขึ้น"คุณเมลดา... ท่านประธานเรียกพบค่ะ เดี๋ยวนี้เลย"คำสั่งนั้นทำให้เมลดาใจหล่นวูบ ขนลุกซู่ตั้งแต่หัวจรดเท้าหญิงสาวสูดหายใจลึก รวบรวมความกล้าเดินไปที่ลิฟต์ผู้บริหาร หัวใจเต้นรัวแรงราวกับจะทะลุออกมานอกอกเมลดาเปิดประตูเข้ามาแล้วยืนตัวลีบอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงาน"บอสคะ... มีงานด่วนเหรอคะ?" เธอถามเสียงสั่น พยายามปั้นหน้าให้ดูปกติที่สุดอลันนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังสีดำ หมุนปากการาคาแพงในมือเล่นด้ว
20:00 น. เมลดานั่งเหม่อลอยอยู่บนขอบเตียง ภายในห้องพักเงียบสงบมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังหึ่งๆ มือเรียวยกขึ้นแตะริมฝีปากที่ยังบวมเจ่อของตัวเองเบาๆ ความรู้สึกร้อนผ่าวจากรสจูบที่ดิบเถื่อนของ ท่านประธานอลัน ยังคงติดตรึงอยู่ที่ปลายลิ้น ราวกับเขายังนั่งอยู่ตรงหน้า"ทำไม..."เธอพึมพำกับตัวเองด้วยความสับสนทำไมจู่ๆ เขาถึงทำแบบนั้น? ทั้งที่ปกติเขาเกลียดขี้หน้าเธอจะตายภาพความทรงจำอันโหดร้ายในอดีต ไหลย้อนกลับเข้ามาในหัว... ภาพของเจ้านายจอมเนี้ยบที่มองเธอด้วยสายตาเหยียดหยามเหมือนมองขยะเปียก“ผมจ้างคุณมาใช้สมอง ไม่ใช่ให้มาทำหน้าโง่ใส่ผม”“งานแค่นี้ทำไม่ได้หรือไง? ถ้าไม่มีปัญญาทำก็ลาออกไปซะ”คำพูดเหล่านั้นมันเสียดแทงหัวใจเธอมาตลอด เธอรู้ตัวดีว่าเป็นแค่พนักงานไอทีจืดชืด ไม่ได้สวยสะดุดตา ไม่ได้เก่งกาจระดับอัจฉริยะ เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาที่เขาไม่เคยเห็นค่า"คนอย่างเขา... คงผ่านมาเยอะจนชิน"เมลดายิ้มขื่นๆ ให้กับตัวเองในกระจก"เรามันก็แค่ของเล่นแก้ขัด... แค่ที่ระบายอารมณ์ชั่วคราวเวลาเขาเครียดจากงาน หรือไม่เขาก็แค่อยากแกล้งให้เราอายเล่นๆ"เธอก้มมองรอยแดงจางๆ ที่เนินอกตัวเอง... ความรู้สึกไร้ค่าเกาะ
"คุณเมลดา... เชิญที่ห้องท่านประธานค่ะ"เสียงของเลขาหน้าห้องที่เดินมาตามถึงโต๊ะทำงาน ทำเอาเมลดาที่กำลังนั่งสัปหงกสะดุ้งสุดตัว ขนลุกซู่ไปทั้งร่าง"คะ!? ท่านประธานเรียกเหรอคะ?""ค่ะ ด่วนเลย ท่านบอกว่ามีเรื่องต้อง 'เคลียร์' กับคุณเป็นการส่วนตัว"คำว่า 'เคลียร์' ทำให้เมลดาหน้าซีดเผือด หรือว่าเรื่องเมื่อวานที่วิ่งชน? หรือเรื่องที่แอบไปอู้งาน?หญิงสาวเดินคอตกไปที่ห้องทำงานใหญ่บนชั้นผู้บริหาร ขาแข้งสั่นก้าวแทบไม่ออกภายในห้องทำงาน CEOอลันนั่งพิงขอบโต๊ะทำงาน แขนกอดอก รอการมาถึงของลูกน้องสาวอยู่แล้ว"ล็อกประตู... แล้วเดินมานี่" เสียงทุ้มต่ำสั่งเฉียบขาดเมลดาทำตามอย่างว่าง่าย เธอก้าวขาไม่ออกเมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นคู่นั้น"บอสคะ คือเรื่องเมื่อวาน...""เมื่อวานคุณวิ่งชนผม..." อลันก้าวเข้ามาประชิดตัวจนเมลดาต้องถอยหลังไปชนกับตู้เอกสาร "แถมยังหายหัวไปอู้งานในห้องน้ำตั้งนานสองนาน... รู้ไหมว่าโทษของการละเลยหน้าที่คืออะไร?""ขะ... ขอโทษค่ะบอส! หนูปวดท้องจริงๆ นะคะ""โกหก"สิ้นคำนั้น ริมฝีปากร้อนผ่าวของชายหนุ่มก็ฉกวูบลงมาบดขยี้ริมฝีปากอิ่มของเธอทันที!ไม่ใช่จูบที่อ่อนโยน แต่มันคือ
23:00 น. "อ๊ายยย! พี่ท็อปอย่าพูดลามกสิคะ หนูเมลเขินนะเนี่ย~"เสียงหวานหยดจริตจะก้านดังลั่นห้องนอน เมลดาในชุดพยาบาลรัดรูปสั้นกุดกำลังนั่งบิดตัวไปมาอยู่หน้ากล้อง วันนี้เธออารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะคนดูเยอะมาก และเธอกำลังสนุกกับการ "บริหารเสน่ห์" ใส่หนุ่มๆ ในห้องแชทอย่างทั่วถึงเธอขยับตัวเข้ามาใกล้กล้อง จนหน้าอกหน้าใจที่ถูกดันจนล้นทะลักแทบจะชนเลนส์"ไหนคะ... ใครบอกว่าอยากฉีดยาให้หนูเมล? เข็มใหญ่หรือเปล่าเอ่ย ถ้าเข็มเล็กหนูเมลไม่ให้จิ้มนะค้าาา~"คอมเมนต์ในห้องแชทไหลเป็นน้ำป่า ยิ่งเธอพูดสองแง่สามง่าม ผู้ชายยิ่งชอบ[BigGuy] : เข็มพี่ใหญ่เท่าแขนครับน้องเมล อยากกระแทกให้มิดด้ามเลยครับ[เสือหิว] : หันหลังหน่อยครับ อยากเห็นตูดเมลดาอ่านคอมเมนต์แล้วหัวเราะคิกคัก ไม่มีความขัดเขินแม้แต่น้อย"อยากเห็นก้นเหรอคะ? ได้สิ... ตามใจคนไข้หน่อย เดี๋ยวจะหาว่าพยาบาลใจร้าย"เมลดาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนแล้วหันหลังให้กล้อง ชายกระโปรงพยาบาลที่สั้นกุดเลิกขึ้นสูงจนเห็นแก้มก้นขาวเนียนที่โผล่พ้นกางเกงในลูกไม้สีขาวออกมาเกือบครึ่ง เธอแอ่นสะโพกงอนงามไปทางกล้อง แล้วใช้มือเรียวฟาดลงไปที่แก้มก้นตัวเองเต็มแรงเพียะ!!เสียงเนื้อกระทบเ







