แชร์

ตอนที่ 6 เกมจับผิด

ผู้เขียน: ลานิรินน์
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-13 13:21:25

23:00 น. 

"อ๊ายยย! พี่ท็อปอย่าพูดลามกสิคะ หนูเมลเขินนะเนี่ย~"

เสียงหวานหยดจริตจะก้านดังลั่นห้องนอน เมลดาในชุดพยาบาลรัดรูปสั้นกุดกำลังนั่งบิดตัวไปมาอยู่หน้ากล้อง วันนี้เธออารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะคนดูเยอะมาก และเธอกำลังสนุกกับการ "บริหารเสน่ห์" ใส่หนุ่มๆ ในห้องแชทอย่างทั่วถึง

เธอขยับตัวเข้ามาใกล้กล้อง จนหน้าอกหน้าใจที่ถูกดันจนล้นทะลักแทบจะชนเลนส์

"ไหนคะ... ใครบอกว่าอยากฉีดยาให้หนูเมล? เข็มใหญ่หรือเปล่าเอ่ย ถ้าเข็มเล็กหนูเมลไม่ให้จิ้มนะค้าาา~"

คอมเมนต์ในห้องแชทไหลเป็นน้ำป่า ยิ่งเธอพูดสองแง่สามง่าม ผู้ชายยิ่งชอบ

[BigGuy] : เข็มพี่ใหญ่เท่าแขนครับน้องเมล อยากกระแทกให้มิดด้ามเลยครับ

[เสือหิว] : หันหลังหน่อยครับ อยากเห็นตูด

เมลดาอ่านคอมเมนต์แล้วหัวเราะคิกคัก ไม่มีความขัดเขินแม้แต่น้อย

"อยากเห็นก้นเหรอคะ? ได้สิ... ตามใจคนไข้หน่อย เดี๋ยวจะหาว่าพยาบาลใจร้าย"

เมลดาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนแล้วหันหลังให้กล้อง ชายกระโปรงพยาบาลที่สั้นกุดเลิกขึ้นสูงจนเห็นแก้มก้นขาวเนียนที่โผล่พ้นกางเกงในลูกไม้สีขาวออกมาเกือบครึ่ง เธอแอ่นสะโพกงอนงามไปทางกล้อง แล้วใช้มือเรียวฟาดลงไปที่แก้มก้นตัวเองเต็มแรง

เพียะ!!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น ก้นขาวๆ เด้งสู้มือจนสั่นระริกราวกับเยลลี่ ผิวเนียนเริ่มขึ้นสีแดงเป็นรอยนิ้วมือ

"อื๊อออ... เจ็บจัง..." เธอครางกระเส่า หันหน้ากลับมามองกล้อง ยิ้มหวานจนตาหยี

รอยยิ้มนั้นเผยให้เห็นลักยิ้มบุ๋มลงไปที่แก้มข้างซ้ายเพียงข้างเดียว ดูมีเสน่ห์และขี้เล่นสุดๆ

...

ณ เพนท์เฮาส์ของอลัน

อลันนั่งนิ่งเป็นรูปปั้น มือข้างหนึ่งถือแก้ววิสกี้ อีกมือหนึ่งถือโทรศัพท์มือถือที่เปิดไฟล์ "ประวัติพนักงาน: นางสาวเมลดา" ค้างไว้

สายตาคมกริบดุจเหยี่ยว ทำงานหนักยิ่งกว่าตอนตรวจงบการเงิน เขาเทียบภาพในจอมือถือ กับภาพเคลื่อนไหวใน จอแบบจุดต่อจุด

1. รอยยิ้ม: ในไลฟ์ เมลดายิ้มจนแก้มซ้ายบุ๋มเป็นลักยิ้ม... ในรูปสมัครงาน เมลดาก็มีลักยิ้มข้างซ้ายข้างเดียวเหมือนกันเป๊ะ

2. ตำหนิ: จังหวะที่เธอเอียงคออ้อนกล้อง แสงไฟส่องกระทบ "ไฝเม็ดเล็กจิ๋ว" ที่โหนกแก้มขวา... ซึ่งตรงกับจุดตำหนิในรูปพนักงานที่เขาซูมดูจนสุด

"ลักยิ้มข้างซ้าย... ไฝที่แก้มขวา..."

"และกางเกงในลายหมี..."

อลันวางโทรศัพท์ลงช้าๆ มุมปากหยักลึกยกยิ้มร้ายกาจขึ้นมา

จิ๊กซอว์ครบทุกชิ้นแล้ว

ยัยพนักงานหน้าจืดที่แกล้งทำตัวติ๋มๆ ใส่แว่นหนาเตอะ แท้จริงแล้วคือแมวยั่วสวาทตัวนี้

เธอหลอกทุกคนในออฟฟิศได้เนียนกริบ แต่หลอกเขาไม่ได้อีกต่อไป

"ร้ายนักนะ... คุณเมลดา"

แทนที่จะโกรธ หรือปิดจอหนี... อลันกลับรู้สึกสนุกขึ้นมา

ในเมื่อเธอชอบเล่นบทบาทสมมติ... เขาก็จะเล่นด้วย

แต่เป็นบทบาทของ "นักล่า" ที่กำลังหยอกล้อเหยื่อที่อยู่ในกรงขังโดยไม่รู้ตัว

นิ้วเรียวยาวเลื่อนไปที่ปุ่มของขวัญทันที

> The Emperor sent 'Diamond Ring' x50 (มูลค่า 1,500,000 Coins)

ตูม! แหวนเพชรระยิบระยับร่วงกราวลงมาเต็มหน้าจอ เมลดาที่กำลังแอ่นก้นอยู่ถึงกับสะดุ้งโหยง รีบหันขวับกลับมา

"กรี๊ดดด! แด๊ดดี้ Emperor! มาแล้วเหรอคะ!"

อลันมองอาการดีใจจนออกนอกหน้าของ "ลูกน้องสาว" แล้วหัวเราะ หึ ในลำคอ ก่อนจะพิมพ์ข้อความลงไปแบบรัวๆ เพื่อปั่นหัวเธอเล่น

[The Emperor] : มาช้าแต่มานะ...

[The Emperor] : วันนี้ดูร่าเริงจังนะ 'หนูเมล' สงสัยงานที่บริษัทคงไม่หนักเท่าไหร่

เมลดาอ่านข้อความแล้วยิ้มแห้งๆ "แหะๆ งานหนักสิคะ! แต่พอเจอแด๊ดดี้แล้วหายเหนื่อยเลยยย"

[The Emperor] : ปากหวาน...

[The Emperor] : ไหนขอดูรอยที่ก้นชัดๆ หน่อยซิ เมื่อกี้ตีแรงไม่ใช่เหรอ?"

เมลดารีบหันหลังอีกรอบ แอ่นก้นให้กล้องซูมรอยแดงเป็นปื้นรูปนิ้วมือให้ดูชัดๆ

"แดงแจ๋เลยค่ะแด๊ดดี้... แด๊ดดี้สงสารหนูไหมคะ?"

อลันมองภาพบั้นท้ายของลูกน้องตัวเองที่กำลังส่ายไปมาอยู่ตรงหน้า... ความคิดชั่วร้ายผุดขึ้นมาในหัว

เดี๋ยวพรุ่งนี้จะตีให้แดงกว่านี้อีก คอยดูเถอะ

เขาพิมพ์ตอบกลับไปอย่างใจป้ำ

[The Emperor] : น่าสงสาร... งั้นเอาค่าทำขวัญไป

> The Emperor sent 'Universe Rocket' x10

[The Emperor] : แล้วก็... ช่วยครางชื่อฉันดังๆ อีกทีซิ

[The Emperor] : "ฉันชอบเวลาเสียงเธอเวลาคราง มันน่ากระแทกมาก

"ขอบคุณค่าาาแด๊ดดี้!" เมลดายกมือไหว้ ก่อนจะขยับหน้าเข้ามาใกล้กล้อง ทำตาปรือปรอย

"เอ็มเพอเรอร์... แด๊ดดี้ขา... รักนะคะ จุ๊บๆ"

อลันมองจูบนั้นแล้วกระตุกยิ้ม

เขารู้สึกเหมือนกำลังถือรีโมตคอนโทรลควบคุมเธออยู่

เธอจะรู้ตัวไหมนะ... ว่าเงินที่เธอดีใจนักหนา มันคือเงินของเจ้านาย

"เก็บแรงไว้เถอะหนูเมล..."

อลันพูดกับหน้าจอเบาๆ ก่อนจะพิมพ์ประโยคทิ้งท้ายที่แฝงนัยยะลึกซึ้ง

[The Emperor] : คืนนี้รีบนอนล่ะ... พรุ่งนี้ตื่นไปทำงานสาย โดนเจ้านายดุไม่รู้ด้วยนะ

เมลดาหัวเราะคิกคัก "รับทราบค่า! หนูเมลจะเป็นเด็กดี ไม่ไปทำงานสายแน่นอน!"

อลันปิดหน้าจอลงด้วยความพึงพอใจ

เขาเอนหลังพิงโซฟา หลับตาลงพร้อมกับแผนการในหัวที่วางเรียงกันเป็นฉากๆ

พรุ่งนี้เช้า... ทันทีที่เธอตอกบัตรเข้างาน

เขาจะเรียกเธอมา "รับรางวัล" แบบส่วนตัวที่สุด!

 

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน   ตอนที่ 11 นางบำเรอส่วนตัว NC

    อลันเขาถอนแก่นกายออกช้าๆ พร้อมคราบเลือดและน้ำรักที่ไหลย้อยออกมาจากร่องขาของเธอ"หมดแรงแล้วเหรอ" อลันถามเสียงต่ำ "ไหนบอกว่าอยากโดนหนักๆ"เมลดาพยายามจะรวบรวมเรี่ยวแรง แต่ทำไม่ได้ เธอส่ายหน้าทั้งน้ำตา แต่ก่อนที่เธอจะทันได้พูดอะไร อลันก็ช้อนร่างที่เปลือยเปล่าท่อนบนของเธอขึ้นมากอดไว้"ยังไม่จบ..."อลันไม่ให้โอกาสเมลดาได้พักแม้แต่วินาทีเดียว เขาช้อนร่างที่เปลือยเปล่าท่อนบนของเธอขึ้นมากอดไว้ สภาพเธออ่อนปวกเปียกเต็มไปด้วยคราบน้ำรักและรอยเลือดที่ยังซึมอยู่"บอส... ฮึก... พอแล้ว... หนูเจ็บ... อื้อออ" เมลดาพยายามอ้อนวอนทั้งน้ำตาอลันไม่ตอบ แต่กดจูบลงบนหน้าผากเธอเบาๆ ก่อนจะเดินตรงไปยัง ชุดโซฟาหนัง มุมห้องรับแขก แล้ววางร่างบอบช้ำของเธอลงเขาทาบทับร่างลงไปทันที โอบประคองสะโพกเธอไว้แน่น ก่อนจะจ่อ ท่อนเอ็น ที่ยังแข็งขึ้งและชุ่มฉ่ำด้วยน้ำรัก เข้าสู่ปากทางที่ยังฉีกขาดและตอดรัดเขาอยู่"โดเนทไปตั้งหลายล้าน รอบเดียวจะไปพออะไร"สวบ!อลันกดแก่นกายเข้าไปเต็มลำโดยไม่รอให้เธอพร้อม ช่องทางที่บอบช้ำอยู่แล้วต้อนรับความใหญ่โตของเขาอีกครั้งด้วยความปวดร้าวที่รุนแรงกว่าเดิม"กรี๊ดดด! อ๊าาา! เจ็บ... เมล... เมลจุกค่ะ!"

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน   ตอนที่ 10 ตาเหลือกไปเลยสิคะ NC

    อลันยังคงแช่แก่นกายขนาดมหึมาไว้เต็มลำในรูรักของเธอ การกระแทกเมื่อครู่ทำให้โต๊ะทำงานเคลื่อนไปเกือบครึ่งเมตรเมลดาตัวอ่อนปวกเปียกไปหมด เธอเบิกตาเหลือกค้างมองเพดานด้วยความเจ็บปวดปนความรู้สึกใหม่ที่รุนแรงเกินกว่าจะรับไหว ร่างกายเธอสั่นระริก ช่องทางด้านในยังตอดรัดเขาแน่นจนเขากลั้นหายใจ"อ๊าาา! บอส! เจ็บ... เมลจุก... มันจุกไปหมดเลยค่ะ!" เธอร้องครวญคราง เสียงแหบพร่า แทบไม่มีแรงดิ้นอลันมองใบหน้าที่แดงก่ำและเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาของเธอ แล้วรอยยิ้มร้ายก็ปรากฏบนใบหน้า"จุกเหรอ... ก็อยากโดน ของจริง เองนี่นา"เขาใช้มือข้างหนึ่งจับเอวเธอไว้แน่น แล้วเปลี่ยนท่าทางทันที เขาจับขาเรียวของเธอข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่า ทำให้ร่างของเมลดาเปลี่ยนจากท่านั่งเป็นท่านอนหงายแอ่นส่วนล่างขึ้นรับท่อนเอ็นที่ยังคาอยู่ภายใน หน้าท้องเธอตึงเปรี๊ยะโป่งนูนเป็นลำตามรูปทรงของเขาที่กระแทกเข้าไปสุดทาง"อึ๊ก! อ๊าาา! ท่านี้... อื้อออ... มันลึกเกินไป!" เมลดาพยายามจะงอตัวลงหนี แต่หนีไม่พ้น"ลึกดีออก..."อลันก้มลงกระซิบที่ข้างหูเธออย่างเหี้ยมเกรียม ก่อนจะเริ่มสับสะโพกกระแทกใส่เธออย่างบ้าคลั่ง!ตับ! ตับ! ตับ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องกังว

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน   ตอนที่ 9 ใหญ่กว่าจินตนาการ  NC

    ตอนที่ 9 ใหญ่กว่าจินตนาการ เช้าวันรุ่งขึ้น...บรรยากาศในแผนกไอทีเงียบสงบมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงรัวแป้นพิมพ์ เมลดานั่งประจำที่ สวมแว่นตาหนาเตอะ มองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เต็มไปด้วยบรรทัดโค้ดสีเขียวและตัวเลขอย่างมีสมาธินิ้วเรียวพิมพ์คำสั่งแก้บั๊กโปรแกรมบัญชีอย่างคล่องแคล่วและเป็นจังหวะ เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะจดจ่ออยู่กับตัวเลขและสัญลักษณ์พวกนั้น ทว่าข้อความของ The Emperor เมื่อคืนยังหลอนอยู่ในหัวไม่หาย‘เดินเข้าไปบอกเจ้านายเธอสิ ว่าหนูอยากโดนของจริง’"บ้าเหรอ... ใครจะกล้าพูด" เมลดาบ่นพึมพำกับตัวเองขณะนั่งลงที่โต๊ะทำงาน "ขืนพูดไปโดนไล่ออกพอดี"กริ๊งง กริ๊งงง เสียงโทรศัพท์ภายในที่โต๊ะเธอก็ดังขึ้น"คุณเมลดา... ท่านประธานเรียกพบค่ะ เดี๋ยวนี้เลย"คำสั่งนั้นทำให้เมลดาใจหล่นวูบ ขนลุกซู่ตั้งแต่หัวจรดเท้าหญิงสาวสูดหายใจลึก รวบรวมความกล้าเดินไปที่ลิฟต์ผู้บริหาร หัวใจเต้นรัวแรงราวกับจะทะลุออกมานอกอกเมลดาเปิดประตูเข้ามาแล้วยืนตัวลีบอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงาน"บอสคะ... มีงานด่วนเหรอคะ?" เธอถามเสียงสั่น พยายามปั้นหน้าให้ดูปกติที่สุดอลันนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังสีดำ หมุนปากการาคาแพงในมือเล่นด้ว

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน   ตอนที่ 8 Dirty Talk NC

    20:00 น. เมลดานั่งเหม่อลอยอยู่บนขอบเตียง ภายในห้องพักเงียบสงบมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังหึ่งๆ มือเรียวยกขึ้นแตะริมฝีปากที่ยังบวมเจ่อของตัวเองเบาๆ ความรู้สึกร้อนผ่าวจากรสจูบที่ดิบเถื่อนของ ท่านประธานอลัน ยังคงติดตรึงอยู่ที่ปลายลิ้น ราวกับเขายังนั่งอยู่ตรงหน้า"ทำไม..."เธอพึมพำกับตัวเองด้วยความสับสนทำไมจู่ๆ เขาถึงทำแบบนั้น? ทั้งที่ปกติเขาเกลียดขี้หน้าเธอจะตายภาพความทรงจำอันโหดร้ายในอดีต ไหลย้อนกลับเข้ามาในหัว... ภาพของเจ้านายจอมเนี้ยบที่มองเธอด้วยสายตาเหยียดหยามเหมือนมองขยะเปียก“ผมจ้างคุณมาใช้สมอง ไม่ใช่ให้มาทำหน้าโง่ใส่ผม”“งานแค่นี้ทำไม่ได้หรือไง? ถ้าไม่มีปัญญาทำก็ลาออกไปซะ”คำพูดเหล่านั้นมันเสียดแทงหัวใจเธอมาตลอด เธอรู้ตัวดีว่าเป็นแค่พนักงานไอทีจืดชืด ไม่ได้สวยสะดุดตา ไม่ได้เก่งกาจระดับอัจฉริยะ เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาที่เขาไม่เคยเห็นค่า"คนอย่างเขา... คงผ่านมาเยอะจนชิน"เมลดายิ้มขื่นๆ ให้กับตัวเองในกระจก"เรามันก็แค่ของเล่นแก้ขัด... แค่ที่ระบายอารมณ์ชั่วคราวเวลาเขาเครียดจากงาน หรือไม่เขาก็แค่อยากแกล้งให้เราอายเล่นๆ"เธอก้มมองรอยแดงจางๆ ที่เนินอกตัวเอง... ความรู้สึกไร้ค่าเกาะ

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน   ตอนที่ 7 แค่นิ้วยังแน่นขนาดนี้ NC

    "คุณเมลดา... เชิญที่ห้องท่านประธานค่ะ"เสียงของเลขาหน้าห้องที่เดินมาตามถึงโต๊ะทำงาน ทำเอาเมลดาที่กำลังนั่งสัปหงกสะดุ้งสุดตัว ขนลุกซู่ไปทั้งร่าง"คะ!? ท่านประธานเรียกเหรอคะ?""ค่ะ ด่วนเลย ท่านบอกว่ามีเรื่องต้อง 'เคลียร์' กับคุณเป็นการส่วนตัว"คำว่า 'เคลียร์' ทำให้เมลดาหน้าซีดเผือด หรือว่าเรื่องเมื่อวานที่วิ่งชน? หรือเรื่องที่แอบไปอู้งาน?หญิงสาวเดินคอตกไปที่ห้องทำงานใหญ่บนชั้นผู้บริหาร ขาแข้งสั่นก้าวแทบไม่ออกภายในห้องทำงาน CEOอลันนั่งพิงขอบโต๊ะทำงาน แขนกอดอก รอการมาถึงของลูกน้องสาวอยู่แล้ว"ล็อกประตู... แล้วเดินมานี่" เสียงทุ้มต่ำสั่งเฉียบขาดเมลดาทำตามอย่างว่าง่าย เธอก้าวขาไม่ออกเมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นคู่นั้น"บอสคะ คือเรื่องเมื่อวาน...""เมื่อวานคุณวิ่งชนผม..." อลันก้าวเข้ามาประชิดตัวจนเมลดาต้องถอยหลังไปชนกับตู้เอกสาร "แถมยังหายหัวไปอู้งานในห้องน้ำตั้งนานสองนาน... รู้ไหมว่าโทษของการละเลยหน้าที่คืออะไร?""ขะ... ขอโทษค่ะบอส! หนูปวดท้องจริงๆ นะคะ""โกหก"สิ้นคำนั้น ริมฝีปากร้อนผ่าวของชายหนุ่มก็ฉกวูบลงมาบดขยี้ริมฝีปากอิ่มของเธอทันที!ไม่ใช่จูบที่อ่อนโยน แต่มันคือ

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน   ตอนที่ 6 เกมจับผิด

    23:00 น. "อ๊ายยย! พี่ท็อปอย่าพูดลามกสิคะ หนูเมลเขินนะเนี่ย~"เสียงหวานหยดจริตจะก้านดังลั่นห้องนอน เมลดาในชุดพยาบาลรัดรูปสั้นกุดกำลังนั่งบิดตัวไปมาอยู่หน้ากล้อง วันนี้เธออารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะคนดูเยอะมาก และเธอกำลังสนุกกับการ "บริหารเสน่ห์" ใส่หนุ่มๆ ในห้องแชทอย่างทั่วถึงเธอขยับตัวเข้ามาใกล้กล้อง จนหน้าอกหน้าใจที่ถูกดันจนล้นทะลักแทบจะชนเลนส์"ไหนคะ... ใครบอกว่าอยากฉีดยาให้หนูเมล? เข็มใหญ่หรือเปล่าเอ่ย ถ้าเข็มเล็กหนูเมลไม่ให้จิ้มนะค้าาา~"คอมเมนต์ในห้องแชทไหลเป็นน้ำป่า ยิ่งเธอพูดสองแง่สามง่าม ผู้ชายยิ่งชอบ[BigGuy] : เข็มพี่ใหญ่เท่าแขนครับน้องเมล อยากกระแทกให้มิดด้ามเลยครับ[เสือหิว] : หันหลังหน่อยครับ อยากเห็นตูดเมลดาอ่านคอมเมนต์แล้วหัวเราะคิกคัก ไม่มีความขัดเขินแม้แต่น้อย"อยากเห็นก้นเหรอคะ? ได้สิ... ตามใจคนไข้หน่อย เดี๋ยวจะหาว่าพยาบาลใจร้าย"เมลดาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนแล้วหันหลังให้กล้อง ชายกระโปรงพยาบาลที่สั้นกุดเลิกขึ้นสูงจนเห็นแก้มก้นขาวเนียนที่โผล่พ้นกางเกงในลูกไม้สีขาวออกมาเกือบครึ่ง เธอแอ่นสะโพกงอนงามไปทางกล้อง แล้วใช้มือเรียวฟาดลงไปที่แก้มก้นตัวเองเต็มแรงเพียะ!!เสียงเนื้อกระทบเ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status