บททั้งหมดของ พี่หมอข้างห้องกับยัยหนูวิศวะ: บทที่ 21 - บทที่ 30

ตอนนี้ทุกคนรออยู่หน้าห้องฉุกเฉินเพื่อดูอาการของทันตะที่อยู่ด้านใน ไม่นานพ่อของทันตะกับอาจารย์หมอก็มาดูอาการของทันตะด้วยตัวเอง"คุณลุง เฮียจะเป็นอะไรไหม ฮึก ฮึก ฮืออออ""ไม่ต้องห่วงนะหนูถึงมือหมอแล้วยังไงก็ปลอดภัย"อาจารย์หมอที่มากับพ่อของทันตะเดินออกมาแล้วไปยืนคุยกับพ่อไม่นานก็รีบเดินกลับเข้าไปในห้องฉุกเฉินก่อนที่เวลาต่อมาจพเข็นเตียงของทันตะออกมาตากห้องฉุกเฉินแล้วตรงไปที่ห้องผ่าตัดทันที"ทำไมเขาพาเฮียไปห้องนั้นล่ะ?ฮืออออ""ไม่มีมีอะไรหรอกแก อยู่กับมือหมอแล้วนะ ใจเย็นๆ""ใช่ครับ น้องมิ้นท์อาจารย์หมอต้องช่วยเต็มที่อยู่แล้วครับ"นิวกับริต้าช่วยกันปลอบมิ้นท์ที่ตอนนี้ร้องไห้หนัก"เฮ้ย!!!ยัยมิ้นท์ พี่คะช่วยหน่อยมิ้นท์เป็นลมไปแล้วพี่""ไปๆพายัยหนูไปปฐมพยาบาลก่อน"พ่อของทันตะหันไปตามเสียงที่ริต้าขอความช่วยเหลือจากนิวที่ยืนข้างๆก็ตกใจรีบให้มิ้นท์ไปที่ห้องฉุกเฉินทันทีก่อนที่ตัวเองจะเดินไปดูลูกชายที่หน้าห้องผ่าตัด"ใครเป็นคนทำ?""ลูก....ครับ""อืม แล้วทำไมมันมาทำร้ายพวกแก""พวกนั้นเคยวางยาใส่เหล้าให้มิ้นท์ทานครับ""แล้วยังไงต่อเล

ทันตะนอนที่โรงพยาบาลอีกสองอาทิตย์ก็กลับไปพักฟื้นที่บ้านต่อ ทำให้การเรียนที่มหาลัยของเขาต้องหยุดไปก่อนส่วนโรงพยาบาลที่ทันตะไปฝึกงานก็ต้องหยุดไปแต่ก็ไม่เป็นห่วงเพราะโรงพยาบาลที่เขาไปฝึกเป็นนเครือเดียวกับของพ่อ ท่านจึงจัดการพักงานให้เขาหายดีแล้วค่อยมาทำต่อ"เฮีย กินข้าวต้มก่อนนะจะได้กินยา"มิ้นท์พยุงทันตะนั่งลงที่โต๊ะอาหารแล้วนั่งข้างๆทันตะเพื่อป้อนข้าวให้เขา" เดี๋ยวเฮียกินเองหนูต้องกินมั่งนะ ดูสิผอมลงไปเยอะเลย"" หนูไม่ค่อยหิว เฮียกินก่อนนะเดี๋ยวหนูค่อยกินเฮียต้องกินยาอีกนะ"" ไมหิวก็ต้องกิน ไม่งั้นเฮียก็ไม่กิน"" ก็ได้หนูกินก็ได้" มิ้นท์ตักข้าวต้มเข้าปากทันตะที่เห็นมิ้นท์ก็กินตามพอกินเสร็จก็กินยาที่มิ้นท์เตรียมไว้ให้ หลังจากนั้นก็พาทันตะออกไปเดินเล่นหน้าบ้าน มีรถขับเข้ามาจอดในบ้านสองคัน นั้นเป็นรถของแจ็คกับตี๋ที่เข้ามาจอดตี๋ลงมาจากรถพร้อมกับของเยี่ยมที่ถือมาเต็มมือจัดเต็มตลอด" ถืออะไรมาเยอะแยะวะไอ้ตี๋ ""ก็ของเยี่ยมนั้นแหละ พ่อกับแม่ผมเขาฝากมาให้ท่านพึ่งกับมาจากอังกฤษเลยให้เอามาเยี่ยมก่อนเดี๋ยวท่นนตามมาทีหลัง"" ขอบคุณท่านด้วยนะไม่น่าจะเอาเย

_______ห้องอาหาร______" อะไรพี่!ลงมาเอาป่านนี้อาหารจะไม่เหลือแล้วนะ"" ไม่มีก็ออกไปกินข้างนอก" " แล้วไอ้2ตัวนั้นไปไหนแล้วทำไมเห็นแต่แกกับ..."" อ๋อ 2คนนั้นบอกว่าจ้ออกไปดูของกัน" " อืม แล้วแกทำไมไม่ไปกับพวกมันด้วยล่ะ??"" ยังไม่ไปว่าจะไปเดินตอนกลางคืนกัน" ระหว่างที่กำลังคุยกันพ่อของทันตะก็เดินเข้ามาทำให้การสนทนาระหว่างพวกเขาต้องหยุดไป"ทันตะเดี๋ยววันนี้แกต้องไปดูงานกับพ่อ" " ครับ แล้ววันนี้เราต้องไปหาคุณปู่อีกไหมครับ??"" ไปสิกินข้าวเสร็จเดี๋ยวรถจะมารับไปดูโรงแรมับโรงพยาบาลที่พ่อร่วมหุ้นส่วนที่นี้ด้วย" " ครับ งั้นเราทานข้าวกันเถอะครับ เดี๋ยวคุณปู่จะรอนาน"" งั้นวันนี้ยัยหนูก็ไปกับพ่อด้วยแล้วกัน พ่อจะได้แนะนำให้คุณปู่รู้จักด้วย "" จะดีเหรอคะ??" " ดีสิ ยังไงยัยหนูก็ต้องมาเป็นครอบครัวเดียวกันอยู่แล้วใช่ไหมเจ้าทันตะ" " ครับ ไปนะคะ หนูป็นว่าที่คู่หมั้นของเฮียนะยังไงก็ต้องไปรู้จักครอบครัวเฮียอยู่ดี" " ได้ค่ะ" " ไปเหอะ ไอ้มิ้นท์ถือว่าเป็นการซ้อมเป็นอาซ้อมาดูงานกับพี่เขา แล้วอีกอย่างอนาคตแกก็จะเป็นลูกสะใภ้คุณลุงกิ

หลังจาที่กลับมาจากดูงานที่ญี่ปุ่นทันตะกับพ่อก็มานั่งคุยกันเรื่องงานที่นู้นเพราะพ่อต้องไปดูแลกิจการที่นั้นแทนคุณปู่ที่ตอนนี้ท่านอายุมากขึ้นไปไหนมาไหนไม่ค่อยสะดวกแล้ว" ทันตะพ่อคงต้องไปอยู่ที่ญี่ปุ่นสักพักแกจะว่ายังไง"" แล้วคุณแม่ที่อยู่ต่างประเทศละครับคุณพ่อจะไม่บอกท่านสักหน่อยเหรอครับ"" ก็คงต้องบอกแหละแต่จะให้ทำยังได้ล่ะแม่แกเขาก็ต้องดูแลกิจการของเขา คงปลีกตัวออกมาไม่ได้หรอก"" ครับ" " แล้วโรงพยาบาลทางนี้พ่อก็ฝากแกด้วยแล้วกัน"" ได้ครับ พ่อไม่ต้องห่วง"" เอ่อ แล้วเรื่องหมั่นของแกช่วงนี้ก็คงต้องชะลอไว้ก่อนแล้วกัน"" อ้าว คุณพ่อ!!"" ไม่ต้องมาอ้าวอ่ะ อืม......งั้นเอาแบบนี้ไหนแม่ของยัยหนูก็อยู่ที่นี้อยู่แล้วเราก็จัดแบบง่ายๆก่อนพ่อจะไปญี่ปุ่นแล้วกัน"" ได้ครับ พอจัดการอะไรเรียบร้อยแล้วค่อยจัดงานอย่างเป็นทางการได้ไหมครับ"" ได้สิตามใจแกเลย" " แล้วคุณพ่อจะไปญี่ปุ่นวันไหนครับ??"" ก็คงต้องเคลียร์งานทางนี้ให้แกก่อนถึงจะไปได้นั่นแหละ"" อ่อครับ"" แล้วเป็นยังตั้งแต่กลับมาไม่เห็นพายัยหนูมาเล่นที่บ้านเลย"" ช่วงนี้น้องมีทำงานก

" ไปห้องเฮียกันนะคะ""ห๊ะ! อะไรเฮียอยู่ดีๆมาชวนไปห้องเฉยเลย"มิ้นท์มองหน้าทันตะที่ทำสายตาอ้อนวอนเหมือนเด็กอยากกินขนมอยู่ตรงหน้าของเธอ ก็อดยิ้มให้กับท่าทางของเขาไม่ได้ เธอเห็นแบบนั้นก็ใจอ่อนให้เขาทุกทีคนตัวโตรีบจับมือทิ้นท์เดินไปที่หน้าห้องทันที ทั้ง2คนเดินเข้ามาในห้องทันตะวางของไว้ที่โต๊ะทำงานแล้วเดินมาหามิ้นท์ที่นั่งเล่นที่โซฟาเขาทิ้งตัวลงนอนหนุนตักของเธอเบาๆ" เป็นไงคะ?? เหนื่อยไหมวันนี้กับที่ฝึกงานวันแรก?"" ไม่เท่าไหร่ครับ แค่วันนี้เคสด่วนมันเยอะเลยไม่มีเวลาว่างเลย"" อ๋อ แล้วเฮียฝึกที่แผนกไหนค?"" โดนไปแผนก ฉุกเฉินอ่ะ" " ห๊ะ!!แผนกฉุกเฉิน!!!แบบนี้เฮียจะไม่เหนื่อยแย่เหรอ???"" ไม่หรอกครับ ตอนฝึกที่เก่าก็อยู่แผนกนี้เหมือนกัน" " อ่าาาแบบนี้เอง"" ไม่เอาไม่พูดถึงเรื่องงานแล้ว"" งั้น.....เฮียจะกินอะไรอีกไหมเดี๋ยวมิ้นท์ทำให้ "" ไม่เอา แต่......อยาก......"" แต่! อยากอะไรคะ? "" อยาก....กอดหนูมากกว่า"พูดจบทันตะก็ลุกขึ้นมากอดมิ้นท์ทันทีเธอที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็ล้มลงไปที่พนักพิงของโซฟา ทำให้หน้าของทั้งคู่อยู่ใกล้กันแค่ปลายจม