Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

"อื้อออ" เสียงครางที่ดังออกมาจากลำคอของหญิงสาวที่โดนไซร้ซอกคออยู่ตอนนี้ร่างกายของเธอเข้ากับชายหนุ่มได้ดี ชายหนุ่มที่กำลังปลดเสื้อผ้าออกจากร่างกายทั้งของเขาและเธอทั้งคู่ตอนนี้ร่างกายเปลือยเปล่าชายหนุ่มตะบมจูบไปที่ยอดประทุม"อื้มมม" ทำให้หญิงสาวบิดตัวไปมาด้วยความเสียวจากปากของชายหนุ่มที่ทั้งกัดเม้มที่ยอดประทุม"อ๊าส์ส~~~" เสียงครางหลุดรอดออกจากปากหญิงสาวเสียงดัง" เสียวมากเหรอคะ???" "อื้อออ" ชายหนุ่มเงยหน้าจากยอดประทุมขึ้นมาถามหญิงที่ตอบออกมาด้วยเสียงกระเซ้า "ถ้าทำมากกว่านี้จะเป็นยังไงนะ??" ชายหนุ่มถามด้วยเสียงเจ้าเลห์ "อยากรู้....ก็ลองทำดูสิ" หญิงสาวยื่นมือมาจับที่หน้าของชายหนุ่มเชิงท้าทาย ด้วยความเมาของเธอบวกกับอารมณ์ที่กำลังมาหญิงสาวเลยพูดไปแบบนั้น แต่!มีหรือที่ชายหนุ่มจะไม่ลอง เขาก้มลงไปตะบมจูบตั้งแต่ยอดประทุมเลื่อนผ่านไปที่ลำตัวแล้วไปหยุดที่สามเหลี่ยมของหญิงสาวที่ไร้ซึ่งสิ่งปิดบังเรียบเนียน ชายหนุ่มจับไปตรงสามเหลี่ยมที่ช่องทางคับแคบ"อ๊ะ!!!" หญิงสาวสะดุ้งทันทีที่โดนสัมผัสตรงเกสรสวาทชายหนุ่มใช้นิ้วเข้าไปสัมผัสที่เกสรแล้วค่อยๆกดวนอยู่ตรงนั้น" อ๊าส~~เบ

____มหาลัย____"มาแล้วเหรอมึงกว่าจะมาได้นะ ดีที่อาจารย์พ่อมาช้าไม่งั้นมึงโดนเล่นอีกแน่ๆ" วิทย์เพื่อนสนิทเธอเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเธอเดินมานั่งข้างๆ"กูก็รีบมาชิปหายกลัวไม่ทันเหนื่อนโคตร"หญิงสาวบ่นพร้อมกับหยิบขวดน้ำที่วางอยู่ตรงหน้าขึ้นมาดื่มจนหมดขวด" เอ้า!ไอ้เชี้ยมิ้นท์น้ำกู" "เอาน่าเดี๋ยวกูซื้อคืนให้"ทั้งคู่ยังคงคุยกันจนเพื่อนๆมากันครบปิดท้ายด้วยอาจารย์พ่อที่เดินมาแล้วปิดห้องเรียนหลังจากนั้นก็เช็คชื่อ"มินธิรา มินธิรา....""มิ้นท์ อาจารย์เรียกชื่อมึงแล้ว" เพื่อนที่อยู่ข้างหลังสะกิดเธอที่ตอนนี้กำลังคุยกับเพื่อนจนไม่ได้ยินเสียงเรียกเช็คชื่อ"ยัยมินธิรากับนายวิทยาเธอสองคนจะคุยอีกนานไหม?" อาจารย์พ่อถามขึ้นแล้วชี้ไปที่เธอกับวิทย์ที่กำลังคุยกัน"คะ?อาจารย์หนูคุยแป๊บเดี๋ยวเอง""ไปยืนคุยกันข้างนอกไหมฉันอนุญาตนะ""ไม่คุยแล้วค่ะจารย์" มิ้นทำท่ารูดซิปปากแล้วนั่งเงียบทุกที่มองเธอก็พากันหัวเราะเพราะเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เข้ามาเรียนเอกนี้เธอจึงเหมือนของสำคัญของเอกนี้ด้วย เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กสูงแค่160ซม.หน้าตาน่ารักตากลมโตแต่ถึงจะตัวเล็กก็

______ร้านคาเฟ่______ หลังจากที่เรียนเสร็จมิ้นท์ก็ไปทำพาร์ทไทม์ที่คาเฟ่แถวมหาลัย 📞📞📞เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น "ว่าไง?ยัยริต้า " "ฉันจะโทรมาบอกว่า วันนี้ฉันไม่กลับห้องนะยะ" "อืม แล้วคีย์การ์ดล่ะฉันไม่ได้เอามาด้วยนะสิ" เธอที่กำลังเก็บโต๊ะหลังจากที่ลูกค้ากลับไป "เดี๋ยวฉันฝากไว้ที่นิติให้แล้วแกก็ไปขอที่นิติเอาแล้วกัน" ขณะที่ริต้ากำลังพูดก็มีลูกค้าเข้าร้านมาพอดี กรุ้งกริ้ง!!~~เสียงกระดิ่งที่หน้าร้านดังขึ้นเธอจึงรีบไปรับออเดอร์ "สวัสดีค่ะ เชิญค่ะ " " อ้าว!! พี่ข้างห้อง!!" เธอตกใจแล้วทักทายเขาๆที่มองเธอด้วยสีหน้านิ่งเฉยทำให้เธอต้องหยุดทัก เขาเดินไปที่โต๊ะก่อนจะสั่งกาแฟ " อเมริกาโน่หวานน้อยแก้วนึง" พอสั่งเสร็จก็หยิบหนังสือกับโน๊ตบุ๊คขึ้นมาวางที่โต๊ะมุมประจำของเขา "ค่ะ รอสักครู่นะคะ" มิ้นรับออเดอร์เสร็จก็เดินไปสั่งบาริสต้า "ยัยมิ้นท์ ยัยมิ้นท์ แกได้ยินที่ฉันพูดไหม? " มิ้นที่หูฟังไว้ที่หูก็รีบตอบ "ได้ยิน แกจะให้ฉันตอบแกยังไงฉัน

มิ้นที่เลิกงานเดินออกจากร้านมากำลังจะไปเรียกรถ ทันตะที่ออกมายืนดูดบุหรี่ที่หน้ารถก็เห็นเธอเจ้าพอดีจึงกดโทรศัพท์หาเธอ📞📞📞'สวัสดีค่ะ''จะเดินไปไหน? ''ไปเรียกรถค่ะ''แล้วทำไมไม่โทรหา''ไม่อยากรบกวนค่ะ''มองมาทางซ้ายรออยู่ที่รถ'พูดจบก็ตัดสาย สั่งเก่งจริงๆไหนอยู่ตรงไหนบอกว่าอยู่ทางซ้ายนั้นไงรออยู่จริงๆด้วยคนอะไรไม่ได้เป็นไรกันสักหน่อยแต่ออกคำสั่งเก่งจริงๆนี่ถ้าเป็นขึ้นมาไม่บ่นด้วยเหรอวะ เดินไปหาหน่อยละกัน"ขึ้นรถ.." ทันตะบอกให้เธอขึ้นรถแต่เธอก็ยืนงงกับคำพูดของเขาอยู่ "ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวไปเรียกรถเอาได้" เธอรีบปฏิเสธอย่างเร็ว" บอกให้ขึ้นรถ" พอได้ยินเสียงต่ำที่เย็นชาของเขาเธอจึงรีบขึ้นไปนั่งบนรถอย่างไว" แค่นี้ก็สิ้นเรื่อง"บนรถทั้งคู่เงียบกันมาตลอดทางไม่มีใครพูดเลยจนมาถึงที่จอดรถคอนโดที่ทั้งคู่อยู่"ขอบคุณค่ะที่ให้ติดรถมาด้วย""อืม" สั้นๆแล้วก็เดินกลับห้อง_____ตึกคณะวิศวะ_____"ไอ้มิ้นท์มึงไหวป่าวเนี้ย?""ไหว...ขอสิบนาที"พูดจบก็ฟุบหน้าลงนอนต่อ"กูว่ามึงเลิกไปทำร้านเหล้าเหอะเดี๋ยวกูช่วยหางานให้ใหม่"เทคที่เห็นสภา

_______ทำงานใหม่วันแรก______มิ้นท์มาที่คลีนิคหลังเลิกเรียนพอเดินเข้ามาข้างในพนักงานทุกคนก็ทักทายเธอปกติแต่มีอยู่2-3คนที่มองเธอด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรเอาซะเลยเธอตอบรัยคำที่ทุกคนทักม่แล้วฝากตัวกับทุกคนเสร็จก็เดินไปที่ เคาท์เตอร์เพื่อช่วยคนอื่นทำเธออาสาทำให้ในสิ่งที่เธอพอจะทำได้ก่อนที่ทันตะจะมาถึง---ด้านทันตะ---"วันนี้เลิกเรียนกูมีงานที่คลินิคพวกมึงจะไปกับกูไหม? "เขาเอ่ยขึ้นพร้อมกับเก็บอุปกรณ์ที่อยู่บนโต๊ะใส่กระเป๋าเรียบร้อยแล้วตั้งท่าจะออกไปที่รถ"มึงจะรีบไปไหนวะทันตะ""เออใช่ วันนี้มึงแลแปลกๆนะมึงคิดเหมือนกูไหมวะนิว"แจ็คกับนิวที่กำลังรีบเก็บของตามทันตะพูดขึ้นแล้วก็ออกจากห้องเรียนไปพร้อมกัน"ก็กูมีงานไม่เหมือนพวกมึงเอาแต่เที่ยวกัน""โหหหหห มึงก็ว่าพวกกูซะเสียพวกกูก็มีป่ะแต่นานๆจะเข้าไปดู""งานพวกกูไม่ต้องเข้าไปดูบ่อยๆก็ได้ งานกูเช็คในระบบที่ไหนก็ได้แค่มีคอมฯ"แจ็คที่โอดครวญน้อยใจเพื่อนอยู่ก็เดินตามมาที่รถตัวเองที่จอดอยู่ข้างๆรถทันตะ ส่วนนิวก็เดินไปเปิดประตูอีกด้านของรถแจ็คพูดขึ้นก่อนจะก้าวขาขึ้นรถไป"สรุป พวกมึงจะไปที่คลีนิคกับ