Todos os capítulos de ของหวงคุณธีร์: Capítulo 11 - Capítulo 20

เธอรีบกลับหอพักแคบ ๆ ของตัวเอง รถเมย์ตอนนี้หมดแล้วเธอทำได้เพียงเรียกแกรบมารับและเลือกแบบปลอดภัยสำหรับผู้หญิง แก้วกัลยาเดินเข้าซอยที่เปลี่ยวเล็กน้อย แต่ก็พอจะมีไฟตลอดทางก่อนจะถึงหอพักที่ใกล้มหาวิทยาลัยของเธอ และดีที่เลือกหอพักแถวนี้ นักศึกษาที่นอนดึกก็ยังมีทำให้ไม่ได้รู้สึกน่ากลัวเสียทีเดียวเพราะว่าเหนื่อยเต็มที เธอจึงซุกตัวลงบนเตียงและตั้งใจจะลืมทุกอย่างที่เกิดขึ้น ปล่อยให้มันเป็นเพียงแค่ความฝันไปเท่านั้น และภาวนาให้เป็นเช่นนั้นแต่เมื่อรุ่งเช้าแสงแดดสาดผ่านผ้าม่าน…ร่างกายที่นอนเพียงพัดลมที่ร้อนมาตลอดกลับรู้สึกเย็นจนซุกตัวเข้าหาผ้าห่มผืนบาง ๆ แต่เมื่อชนกับบางสิ่งบางอย่างกลับทำให้เธอสะดุ้งดวงตากลมโตเบิกกว้างมองว่าสิ่งที่เธอชนนั้นคืออะไรสิ่งที่เธอเห็นหลังตื่นขึ้นคือวงแขนแข็งแรงที่โอบอยู่รอบเอวของเธอ พร้อมกับพัดลมแอร์ที่ไม่รู้ว่ามันมาตั้งอยู่ในห้องของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ มิน่าล่ะทำให้หลับลึกจนไม่รู้สึกว่ามีใครบางคนเข้ามาในห้องและไม่ใช่ใคร...เจ้าหนี้ของเธอนั่นเองเธอเข้าใจแล้วว่า ต่อให้อยากหนีแต่ก็หนีไม่รอดเป็นอย่างไร...ก็เป็นอย่างนี้ไง!ร่างกายเธอขยับต้องการลุกจากเตียงนอนขนา

ร้านอาหารหรูใจกลางเมือง…โต๊ะริมกระจกวิวดีที่สุดถูกจองไว้ล่วงหน้า และเป็นที่รู้กันในแวดวงว่าถ้าโต๊ะนี้ถูกใช้ นั่นหมายความว่า “ธีร์ อัศวเกียรติ” มาเองแก้วกัลยานั่งฝั่งตรงข้ามเขา แต่ไม่กล้าสบตา เธออยู่ในชุดนักศึกษา ที่ดูธรรมดาเกินกว่าบรรยากาศรอบตัว พลางมองเขาสลับกับมองตัวเอง โดยที่เขามีชุดสูทเต็มยศ ส่วนเธอแค่ทำผมง่าย ๆ ในชุดนักศึกษากับแต่งหน้าเบา ๆดูอย่างไรก็ไม่เข้ากันเลย ไม่ใช่แค่เธอและสถานที่ ยังรวมถึงอาหารเช้าที่ไม่ควรจะมากินที่นี่ตอนนี้หรือเปล่ากลิ่นไวน์อ่อน ๆ ลอยอยู่ในอากาศ จานหรูเรียงรายตรงหน้า ทุกอย่างดูเกินกว่าที่คนเป็นหนี้อย่างเธอควรได้แตะต้องได้เธอยังไม่ทันจะเอื้อมมือไปหยิบช้อนธีร์ก็ยกช้อนของตัวเองขึ้น ตักข้าวคำเล็ก ๆ แล้วส่งมันข้ามโต๊ะมาตรงหน้าปากเธอ“อ้าปาก”เสียงนั้นเบา แต่น้ำเสียงไม่มีคำว่าให้ปฏิเสธอยู่ในนั้น เธอมองรอบ ๆ พบว่าไม่มีใครก่อนจะทำตามอย่างที่เจ้าหนี้สั่งเพราะการขัดคำสั่งถือเป็นเรื่องที่ไม่ให้เกิดขึ้น ระหว่างที่เธอกำลังหาเงินมาใช้หนี้เจ็ดหมื่นให้เขาแก้วกัลยากระพริบตาถี่ ลังเลเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ อ้าปากรับข้าวจากปลายช้อนของเขาเข้าปาก“เคี้ยว”คำสั่งถัดมายิ

แก้วกัลยารู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันทีกับอ้อมกอดของมาเฟียเอาแต่ใจอย่างธีร์ เธอก็ไม่รู้ว่าหน้าตาของเธอไปกระตุกต่อมอยากเล่นกับเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะไม่คิดว่าหน้าตาเธอจะสะกดใจเขา เพราะเธอไม่ได้สวยสะพรั่งแบบดารา ก็จัดว่าหน้าตาดี อกสวยได้รูป เอวคอดแต่ตอนนี้จัดไปทางผมจัดเท่านั้นเอง เพราะอยู่แบบอด ๆ อยาก ๆ ลำบากตั้งแต่แม่ตายอย่างธีร์ อัศวเกียรติ จะเรียกดาราตัวท็อปในวงการมากินข้าวหรือจะมากกว่ากินข้าวก็มีถมเถไปทำไมต้องเป็นเธอแต่ทว่าทำไงได้ในเมื่อมีหนี้ค้ำคออยู่เจ็ดหมื่นกับเงินติดตัวแค่สี่พัน แล้วที่สำคัญใกล้หมดเขตจ่ายค่าเทอมแล้วด้วย แค่คิดเรื่องเงินพวกนี้เธอก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว“เอ่อ...คุณธีร์คะ...เรื่องเงินเจ็ดหมื่น...ให้หนูลองไปหาเงินมาให้คุณก่อนดีไหมคะ...หากคุณขังหนูเอาไว้อย่างนี้...ก็คงไม่...”“หาเงินเหรอ”เขาพูดเสียงเยาะหยันแต่เธอก็รู้นั่นแหละ เขาจะเยาะก็ไม่ผิดเธอยังไม่รู้เลยว่าเอาเงินจากไหนมาคืนเขา“หาด้วยวิธีไหนล่ะ”เสียงของเขานิ่ง แต่เต็มไปด้วยแรงกดดันที่คล้ายเชือกเส้นหนา ค่อย ๆ กระชับรอบคอเธอราวกับจะทำให้เธอขาดอากาศหายใจ“เสิร์ฟเหล้าเหรอ?”เขากระซิบชิดใบหู ร่างสูงโน้มมาแนบหลัง ดวงตาค

เธอกลืนน้ำลายช้า ๆ แล้วเดินอ้อมเตียงไปขึ้นอีกฝั่งหนึ่ง มือกระชับชายเสื้อนอนแน่นเตียงนุ่มยวบลงตอนที่เธอนั่งลง ก่อนจะล้มตัวลงนอนโดยพยายามหันหลังให้เขา…แต่ก่อนที่เธอจะได้หลับตาแขนแข็งแรงจากด้านหลังก็รั้งเอวเธอเข้าหาอกเขาแน่นหนา“คะ…คุณธีร์…”“แค่กอด” เขาตอบเบา ๆ แต่ทำให้คนที่ได้ยินเนื้อสาวเต้นจนจิตใจวาบหวิว ไม่รู้ว่าจะรอดปากเสือธีร์ไปไหม แต่เมื่อริมฝีปากของเขาแตะที่หลังคอเธอแผ่วเบา กลิ่นหอมจากตัวเธอชัดขึ้นในทุกขณะลมหายใจที่เขาดูดซับ“ฉันจะไม่ทำอะไร…ถ้าเธอไม่ขอเอง”ประโยคนั้นเหมือนกับดักที่คลุมทั้งเตียงนี้ไว้ เธอไม่รู้ว่ากำลังสั่นเพราะอายหรือกลัว หรือเพราะจริง ๆ แล้ว…หัวใจเธอกำลังเต้นเพราะเขาธีร์ไม่ขยับอีก ไม่แตะต้องเธอเกินไปกว่านั้น เขาแค่นอนกอดเธอจากด้านหลัง มือวางไว้บนหน้าท้องแบนราบของเธอ และนิ่งอยู่อย่างนั้นผ่านไปหลายนาที เธอคิดว่าเขาคงหลับไปแล้วแต่ก่อนที่เธอจะเผลอหลับตาม ริมฝีปากของเขาก็ขยับกระซิบที่หลังใบหู“คืนนี้ฉันปล่อยเธอไว้ก่อน…”“เพราะอยากรู้ว่า ถ้าไม่จับเธอ…เธอจะเดินเข้ามาหาฉันเองรึเปล่า”แขนแกร่งที่รั้งจากด้านหลังแน่นขึ้นทีละน้อย มือของเขาวางไว้บนหน้าท้องของเธอ ไม่ขย

กว่าจะได้สติแก้วกัลยาก็ถูกมาเฟียร้ายที่โซฮอตอย่างธีร์อุ้มเข้ามาอาบน้ำในห้องน้ำ ที่สำคัญเขาจะอาบน้ำให้เธอ แต่เธอกลับกล้าเอ่ยปากเป็นครั้งแรก “ดะ...เดี๋ยว...เดี๋ยวหนูอาบเองดีกว่าค่ะ” แค่จูบยังสั่นไม่หาย หากให้เขาอาบน้ำให้มีหวังว่าเธอคงจะไม่เหลือหน้าไว้สู้ใครแล้ว เพราะเท่ากับว่าเธอและเขาไม่มีความลับต่อกัน แม้ว่าเขาจะลูบ ๆ คลำ ๆ แต่ก็ไม่ได้โจ่งแจ้งมากจนถึงขั้นถอดเสื้อผ้าให้ออกโชว์แบบไม่อายฟ้าดิน เขายิ้มก่อนจะล่าถอยโดยง่าย แต่ทว่าคำพูดถัดมาทำให้เธอต้องขนลุก “ตอนนี้ยังไม่อาบให้ก็ได้...แต่หลังจากเธอเป็นของฉันแล้ว...อย่าหวังว่าจะได้ปฏิเสธ” เขายังไม่เลิกสินะ...หากเป็นผู้ชายอื่นคงกินเธอไปทั้งตัวแล้ว แต่ว่าเขาและเธอนอนกอดกันมาสองคืนโดยที่เธอยังไม่บุบสลาย บอกใครคงไม่เชื่อ แม้แต่เธอเองก็ยังไม่เชื่อเลย นึกว่าฝันไปด้วยซ้ำ แต่ว่ามันก็ไม่ใช่ฝันดีอะไรกับการได้เป็นของเล่นของมาเฟียอย่างธีร์ เธออาบน้ำแล้วก็สังเกตดี ๆ มีครีมอาบน้ำ แชมพู และของใช้อื่น ๆ ในแบบที่เธอใช้ประจำ แต่แค่มันใหม่เท่านั้นเหมือนเพิ่งแกะ เมื่อวานมัวแต่ตื่นเต้นไม่ทันไ