ลุงผันจับแขนของหงส์แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันร้อนเหมือนคนเป็นไข้แต่ก็ได้ยินเสียงเด็กสาวเหมือนกำลังเพ้อ หล่อนบิดตัวไปมาทำและมือไม้เหมือนอ่อนเปลี้ยนั้นก็เลื่อนไปหลดกระดุมเสื้อของตัวเอง“ลุงผันจ๋า...หงส์ร้อนจังเลย...อือ...อา”ลุงผันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมหงส์ถึงได้มีอาการเพ้อเหมือนคนจับไข้แต่จับเนื้อตัวก็ไม่ร้อนรุ่มแต่ตอนนี้คนที่เริ่มร้อนรุ่มคือตัวเขาเองเมื่อเห็นสาบเสื้อของสาววัยขบเผาะแยกออกจากกันเพราะหล่อนเล่นปลดกระดุมเหมือนอยากปลดเปลื้องอาภรณ์ให้ตัวเองหายร้อนเสียเดี๋ยวนั้นทำให้เห็นโนมเนื้อสองเต้าใหญ่เต็มตาโผล่ออกมา มันเป็นเนื้อขาวเนียนและลุงผันก็ไม่เคยเห็นเนื้อในของหงส์มาก่อน“หงส์...เป็นอะไร...เอ้อ...แล้วลุงจะช่วยอะไรหงส์ได้บ้าง”เสียงของลุงผันอ่อนลงเหมือนมือไม้ของตัวเองที่เริ่มอ่อนลงอย่างไม่ทราบสาเหตุเมื่อจ้องมองที่สองเต้าล้นทะลักชุดชั้นในออกมา แล้วไหนยังจะขาขาวผ่องที่โผล่แพรมออกมาจากผ้าถุงของหล่อนเพราะหงส์นอนบิดตัวไปมาทำให้ผ้านุ่งเลิกขึ้นมาถึงโคนขาขาวเนียน“ลุงผันจ๋า...ชะ...ช่วยหงส์ด้วย...ร้อนจังเลยง..อา...อา”“ลุงจะช่วยได้ยังไงกันล่ะนี่...อืม...หรือให้ช่วยแบบนี้”ลุงผันไม่รู้ว่าอะไร
最終更新日 : 2026-06-05
