Mag-log inปรีติยิ่งตกใจเข้าไปอีกเมื่อเจนนิสากล้าหาญเปลี่ยนท่าตามความต้องการของพี่ผัวด้วยการพลิกตัวนอนหงายพร้อมทั้งแยกเรียวขาแบะถ่างขณะที่ปฏิวัตินั่งอยู่ตรงกลางระหว่างซอกขาของหล่อน ลีลาการพลิกหงายของพี่สะใภ้ช่างร้อนแรงทำเอาปรีติเกิดความตื่นตัวเมื่อเห็นจากกล้องในมุมที่ซูมเนื้อหนังของหล่อนโดยเฉพาะหน้าอกเท่าลูกส้มโอทั้งสองที่มันล้นออกมาจากชุดชั้นในว่ายน้ำสีชมพูหวาน
view more“แต่มันเกิดขึ้นเร็วมากเลยนะคะ และที่สำคัญน่ะฉันไม่รู้ว่าฉันจะต้องทำตัวยังไง นี่คุณชอบฉันจริง ๆ เหรอคะ”“ผมชอบคุณจริง ๆ รักเลยล่ะ คุณทำให้ผมได้รู้อะไรหลาย ๆอย่างเกี่ยวกับเรื่องในบริษัทซึ่งผมเองปกติอยู่แต่ต่างประเทศไม่เคยรู้ความเคลื่อนไหวและความเป็นไปของบริษัทตัวเองก็ได้มาเรียนรู้และรับทราบจากคุณนี่แหละ”“ว่ายังไงนะคะ คุณพูดอะไรน่ะคุณโอม บริษัทของตัวเองบริษัทของใครคะ”“ก็บริษัทของผมยังไงล่ะคุณมา ผมมีเรื่องที่จะสารภาพนะจริง ๆ แล้วผมไม่ได้เป็นแค่นายองศาที่ตั้งใจมาสมัครเป็นผู้ช่วยผู้จัดการคนเก่งอย่างคุณหรอกแต่ผมคือองศา วิริยะรัฐกิจ เจ้าของรัฐกิจกรุ๊ป บริษัทที่คุณรั้งตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายตรวจสอบสินค้าเพื่อส่งออกอยู่นี่ไง”คำพูดของเขาทำให้คนฟังถึงกับตกใจ“คุณล้อเล่นฉันใช่ไหม นี่มันนิยายหรือไงคะ มันจะนิยายมากไปแล้วนะคะคุณองศา ฉันเคยเห็นแต่ในละครสั้นที่บอกว่าท่านประธานมาเปิดเผยตัวเองทีหลัง แล้วการที่คุณมาพูดแบบนี้มันทำให้ฉันรู้สึกว่าคุณไม่ได้มีความจริงใจเลยรู้ไหม”“ผมรู้ว่าคุณต้องคิดว่าผมพูดเรื่องที่ไม่น่าจะเป็นไปได้แต่ผมก็มีสิ่งที่อยากจะพิสูจน์ นี่คือบัตรประจำตัวประชาชนของผมซึ่งคุณเองก็คงจะไม่
“อาส์....ซี๊ดดดด...อุว....คุณโอม....ซี๊ดดด”มาริลินไม่เคยพบเจอประสบการณ์แบบนี้มาก่อนเลยในชีวิตเธอร้องครางออกมาด้วยความกระสันเสียวร่างกายของเธอเหมือนมีไฟสูงมันร้อนรนแทบแหลกระเบิดออกมาและเสียงร้องครางของเธอก็ดูเหมือนว่าจะยั่วยุอารมณ์ของผู้ช่วยหนุ่มให้กระเจิดกระเจิง เขาเฟ้นฟอนใบหน้าตรงกลางร่องอกอวบใหญ่ ไม่นึกเลยว่ามาริลินที่ดูภายนอกเป็นผู้หญิงตัวเล็กแท้จริงแล้วแอบซ่อนความอวบอูมเอาไว้ข้างใน จากนั้นเขาก็เลื่อนมือข้างหนึ่งลงไปสอดเข้าไปในแพนตี้ตัวน้อยเพื่อสัมผัสกับกลีบสาวที่ชุ่มโชกด้วยน้ำหวาน มันทะลักออกมาราวกับกำลังรอคอยด้วยความเต็มปริ่มของอารมณ์ปรารถนา“โอววว...อ่าส์....ทำไมแฉะแบบนี้...คุณคงอยากแล้วสินพะ....อ่าส์”ผู้ช่วยหนุ่มส่งเสียงครางออกมาด้วยความพึงพอใจเขารูดแพนตี้ของเธอออกเมื่อเห็นว่ามาริลินกำลังตกอยู่ในห้วงอารมณ์ที่เธอและเขาต่างรู้ดีว่าไม่อาจหักห้ามใจต่อไปได้ จากนั้นเขาก็จัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง ถอดเสื้อเชิ้ตและกางเกงยีนส์ออกไม่เหลือแม้แต่บ๊อกเซอร์ตัวเก่ง มาริลินินอดที่จะเหลือบแลเดือนร่างกำยำและความคัดแข็งที่มันผงาดง้ำอยู่ใจกลางลำตัวของเขา ท่อนเอ็น สวาทขององศาในเวลานี้เหยียดขยาย ม
“ผมรู้ตัวดีว่าผมทำอะไรและผมก็อยากจะทำแบบนี้มาตั้งนานแล้ว”“คุณยังไม่ได้ถามความเห็นจากมาเลยนะคะว่ามาอยากให้คุณทำแบบนี้หรือเปล่า” “คงไม่ต้องถามหรอกครับเพราะเมื่อกี้คุณก็แสดงออกให้ผมเห็นชัดเจนแล้วว่าคุณกำลังหึงผม”“ว่าไงนะคะ...นี่คุณคิดไปเองใช่ไหมว่ามาน่ะหึงคุณ” “ผมไม่ได้คิดไปเองนะ จากที่คุณพูดแล้วก็ทำสีหน้ากับน้ำเสียงไม่พอใจที่ผมอยู่กับมัดหมี่ในงานเมื่อกี้มันเป็นจริงอย่างที่ผมคิดใช่ไหม” เขากระซิบข้างใบหูและกอดเธอแน่นขึ้น มาริลินคลายความตกใจลงเล็กน้อย ถึงอย่างนั้นเธอก็รู้สึกตระหนกต่อการกระทำขององศา ทุกอย่างรวดเร็ว มันเกิดขึ้นฉับพลันทันใด แต่น่าแปลกที่หัวใจของเธอกลับอบอุ่นอย่างประหลาดเมื่อได้อยู่ในอ้อมกอดของเขามาริลินหันกลับมา เธอตั้งใจจะเผชิญหน้ากับองศาแต่แล้วก็ไม่ทันใบหน้าหล่อเหลาที่ฉกวูบลงมาแล้วประกบปิดปากของเธอด้วยปากของเขาอย่างรวดเร็ว มาริลินถึงกับนิ่งอึ้ง ตัวเธอแข็งเหมือนหินหลัก ความตื่นเต้นดีดตัวขึ้นมาจากส่วนลึก ไม่นึกว่าผู้ช่วยของเธอจู่โจมได้เร็วถึงขนาดนี้ องศาไม่ได้แค่ประกบปิดปากเธอเฉย ๆ แต่เขายังแทรกลิ้นเข้าไปในปากจิ้มลิ้ม พลิกพลิ้วปลายลิ้นอุ่นร้อนอยู่ในปากของเธอ มาริลินไม่เ
พูดจบพนักงานสาวในแผนกเดียวกันก็ดึงมือของมัดหมี่ให้เดินตามไปเจ้าหล่อนไม่รู้ว่าจะทำยังไงจำต้องพละจากองศาแล้วเดินตามเพื่อนเข้าไปในงานและเมื่อผู้ช่วยผู้จัดการหนุ่มเห็นว่ามัดหมี่มีธุระด่วนขึ้นมากะทันหันทำให้เขาตัดสินใจเดินออกไปจากห้องจัดงานเลี้ยงเพื่อที่จะไปตามหามาริลินองศาเดินไปตามโถงทางเดินกระทั่งเขาเห็นว่ามาริลินินเดินเข้าไปในลิฟท์เพียงคนเดียว ขณะที่ประตูลิฟท์กำลังจะปิดเขาก็รีบวิ่งเข้าไปได้ทันเวลาพอดี พอเข้าไปในลิฟท์เขาก็รีบกดปุ่มให้ประตูลิฟท์ปิดลง มาริลินมองเขาด้วยความแปลกใจ“คุณโอม...นี่คุณจะไปไหนเนี่ย”“แล้วผู้จัดการล่ะครับจะไปไหน”“มาแค่อยากไปนั่งพักสงบใจที่ไหนสักแห่งในโรงแรมนี้ค่ะ”“แล้วทำไมคุณมาถึงไม่ไปร่วมงานเลี้ยงล่ะครับหรือว่าที่งานวุ่นวายมากเกินไปคุณมาเลยไม่อยากจะเข้าไปร่วม”“ก็คงอย่างนั้นล่ะค่ะ ว่าแต่คุณมาแบบนี้มัดหมี่เขาไม่ว่าเอาเหรอคะ”เธอถามและชักสีหน้า เห็นได้ชัดว่าในน้ำเสียงแสดงความไม่พอใจออกมาด้วยแต่คนฟังกลับยิ้มแล้วพูดว่า“พอดีว่าโฆษกของงานไม่สบายกะทันหัน หัวหน้าแผนกของคุณมัดหมี่ก็เลยให้เธอไปทำหน้าที่แทนครับผมก็เลยได้ออกมาข้างนอกเหมือนคุณมายังไงล่ะครับ”“แล้วทำไมคุณไม





