All Chapters of My Cold-Hearted Husband Wanted Me Back: Chapter 81 - Chapter 90

Nang makita niya ang maputing tagiliran ng mukha ng kanyang anak, bumuhos muli ang matagal na niyang pinipigilang pananabik. Sunod-sunod na sumakit ang kanyang puso.Hindi niya maalis ang tingin kay Danica at tuluyang natulala.“Ninang!”Napabalik sa realidad si Aerial sa tawag ni Yannie.Huminga siya nang malalim, pilit na kumalma, at inayos ang ribbon sa likod ni Yannie. Simpleng bagay lang iyon pero tatlong beses niya itong inulit bago nasiyahan.“Yannie, ayos na.”Kapansin-pansing paos ang kanyang boses.“Diego, ano sa tingin mo rito?”Muling narinig ni Aerial ang boses ni Anne.Napakuyom siya ng kamao. Sa gilid ng kanyang paningin, nakita niyang papasok si Diego sa tindahan.Kahit inaasahan na niya ang eksenang ito, nang makita niya ito nang personal ay hindi pa rin niya mapigilan ang sama ng loob at galit na sumiklab sa kanyang dibdib.“Ninang, ano pong nangyari?”Napansin ni Yannie na kakaiba ang kilos ni Aerial kaya nag-aalala itong nagtanong.Huminga nang malalim si Aerial, p

Sa isang tingin pa lang, makikita ni Aerial na karga ni Diego si Danica mula sa likuran. Nakatayo sila sa harap ng estante ng mga laruang Minions. Si Anne, na nasa tabi ni Diego, ay may hawak na Minions plush toy at nakangiti habang tila tinatanong si Danica kung gusto niya iyon.Hindi niya makita nang malinaw ang ekspresyon ni Danica, at hindi rin niya alam kung ano ang pinag-uusapan nila ni Anne.Para silang isang masayang pamilya na tatlo.Naguluhan si Yunna at napalingon. Napansin niya si Diego dahil kapansin-pansin talaga ang itsura at tindig nito. Kahit profile lang ng lalaki at matangkad nitong pangangatawan ang makita, napakaguwapo pa rin nito at hindi nagpapahuli sa kanyang kuya.“Aerial, ano'ng tinitingnan mo?”Hindi pa kailanman nakilala ni Yunna si Diego, kaya hindi niya alam na ang taong tinitingnan niya ay ang ama ng anak ni Aerial at ang lalaking asawa nito sa papel.Ibinalik ni Aerial ang kanyang tingin at sinabi, “Wala naman.”Lumapit si Alvert habang karga si Yannie.

Tahimik na pumasok si Aerial sa opisina.Ngunit nang makita niya ang nasa harapan niya, napahinto pa rin siya sa kanyang kinatatayuan.Ang malaking opisina ay puno ng bakas ng munting bata; ang malilinis na puting dingding ay natatakpan ng mga drawing at sticker nito.May mga bloke-bloke na nakalagay sa karpet.Mayroon ding mga robot na Minion....Kasalukuyang nagtatrabaho si Diego.Maayos na nakaupo si Danica sa sofa at nakikipag-usap sa robot sa Ingles.Nang marinig ang pagbukas ng pinto,itinaas ni Diego ang kanyang tingin at nakita ang babaeng pumasok.Pormal ang suot ni Aerial ngayon—puting polo at pantalon pang-opisina. Nakatali ang kanyang buhok, maayos ang kanyang mukha, at kitang-kita ang kanyang propesyonal na dating.Sa sandaling tumingin ang lalaki sa kanya, agad na nakabawi si Aerial at pinigilan ang sarili na mapatitig kay Danica.Itinaas ni Danica ang kanyang ulo, at agad na lumiwanag ang kanyang mga mata nang makita ang magandang untie. Ibinalik niya ang librong hawak

Walang ipinakitang emosyon si Aerial. Bahagya lamang siyang ngumiti.“Auntie Anne, kailan ka dumating?”Napansin ni Danica ang pagtataka sa mukha ni Anne.Lumapit si Anne, bahagyang yumuko, at ngumiti.“Kadarating ko lang. May dala akong tanghalian para sa’yo. Ang ganda naman ng korona mo.”Hinawakan ni Danica ang korona sa ulo niya at masayang sinabi,“Si Auntie Evelynn ang gumawa nito para sa akin.”“Nagpasalamat ka na ba kay Auntie Evelynn?”Sa paraan ng kanyang pagsasalita, para siyang tunay na ina ng bata.“Opo, nagpasalamat na ako.”Tumayo si Anne at tumingin kay Aerial.“Napakahusay naman ng mga kamay mo, Miss Evelynn.”Mahinang ngumiti si Aerial.“Masaya ako at nagustuhan ito ni Danica.”Tumakbo si Danica papunta sa kanyang ama upang ipakita ang korona.Palaging puno ng pagmamahal ang mga mata ni Diego kapag tinitingnan ang kanyang anak, na para bang hindi sapat kahit ibigay pa niya rito ang lahat ng kayamanan sa mundo.Tahimik na pinagmasdan ni Anne ang mag-ama.Bagama’t mahu

Ang proyektong nakuha ni Anton ay isang malaking pakikipagtulungan sa Xinyuan, at si Diego mismo ang nag-ayos ng lahat ng koneksyon para rito.“Padalos-dalos po ako. Nagkamali ako,” agad niyang inamin.Mukhang may napansin si David kaya nagsalita rin siya.“Sige na, Anton. Mabuti at alam mong nagkamali ka. Dalawampu't walong taong gulang ka na. Hindi ka na bata kaya dapat mas maging maingat ka sa mga ginagawa mo. Panahon na rin siguro para humanap ka ng taong makakasama mo habang-buhay.”Tahimik na tumango si Anton bilang pagsang-ayon.Samantala, sumakay si Aerial sa kotse ni Alvert. Sumandal siya sa upuan at dahan-dahang ipinikit ang kanyang mga mata.Lalo niyang naramdaman ang pagod, at tila mas lumala pa ang tama ng alak sa kanya.Sinulyapan siya ni Alvert, ngunit hindi muna siya nagtanong. Tahimik niyang pinaandar ang sasakyan at umalis sila.———Bandang alas-diyes ng gabi.Dahan-dahang pumasok ang isang Rolls-Royce sa isang eksklusibo at mahigpit ang seguridad na subdivision.Hum