All Chapters of Three Little Cupids: Daddy, Steal Our Mommy’s Heart Back!: Chapter 21 - Chapter 30

KABANATA 22Hindi maiwasang balikan ni Roscoe sa isip ang eksenang nasaksihan niya kaninang hapon sa photography studio—ang matinding pagtatalo nina Enzo at Anastasia.Ang mga matatalim na salitang binitawan.Ang malamig na titig na parang may pader sa pagitan nila.At ang galit na pilit mang itinatago, pero halatang-halata pa rin.Habang paulit-ulit niyang iniisip iyon, may isang bagay na unti-unting nabubuo sa isip niya.Pakiramdam niya… may malalim na hindi pagkakaintindihan sa pagitan ng mga magulang niya.Hindi iyon simpleng pagtatalo lang.May mas mabigat na dahilan na nakatago sa likod nito.Matapos malungkot sandali, unti-unting nakabawi si Anastasia.Pinahid niya ang luha sa gilid ng mga mata niya at pilit na ngumiti, na para bang ayaw niyang magtagal sa bigat ng sandaling iyon. Pero bigla siyang tila may naalala.Bahagyang kumunot ang noo niya, at nagkaroon ng mapanuring kislap ang mga mata.“Roco,” dahan-dahan niyang tanong, “bakit mo biglang naisip itanong iyon?”Napakurap

KABANATA 24Sa isip ni Enzo, lalo lang tumitibay ang hinala niya.Pakiramdam niya, hindi basta aksidente ang lahat ng nangyayari. May kutob siyang may ibang motibo si Anastasia—na sadyang naghahanap ito ng dahilan para manatili sa Makati at subukang ilayo sa kanya ang anak niya.Sa sandaling iyon, halos hindi makapaniwala si Anastasia sa narinig.Nanlaki ang mga mata niya habang nakatingin kay Enzo.“Aksidente lang iyon!” mariin niyang sagot. “What possible purpose could I even have?”Pero malinaw sa mukha ni Enzo na wala siyang balak paniwalaan ang sinabi nito.Bahagya siyang ngumisi—isang ngising puno ng panunuya.“Alam mo mismo kung anong ginagawa mo.”Napapikit si Anastasia sa inis.Ano bang pinagsasasabi ng lalaking ito?Matagal na silang hiwalay. Ilang taon na ang lumipas mula nang maghiwalay sila. Sa totoo lang, kung hindi lang dahil sa mga anak nila, wala na sana silang kahit anong koneksyon sa isa’t isa.At ngayon?Nasa kanya na sina Roco at Raki.Ano pa bang dahilan ang iisi

KABANATA 26Pagkarinig ni Anastasia ng tinig ni Enzo, agad niyang iniling ang ulo, halatang ayaw magpasobra.Inilabas ni Enzo ang kamay niya, at muling lumayo—bumalik sa dati niyang malamig at kontroladong distansya.Hindi man napansin ng karamihan ang simpleng kilos na iyon, kitang-kita sa mga nanonood ang propesyonalismo at disiplina ni Enzo sa sarili—walang kahit anong emosyon na lumalabas kahit sa harap ng isang hindi inaasahang insidente.Lumabas na sa stage si Anastasia, huminga nang malalim, at unti-unting pumasok sa isip niya ang nangyari.Ngunit isang hakbang lang muna. Unahin muna ang mahalaga.Halos mapagalitan niya ang sarili sa iniisip. Kung hindi dahil sa akin… hindi sana ako papasok sa ganitong gulo.Matapos ang ilang saglit na katahimikan, pinilit ni Anastasia na maging mahinahon at magalang.“Thank you for earlier…” wika niya, halatang may bahagyang paggalang sa ginawa ni Enzo.Ngunit malamig ang mga mata ni Enzo, at may bahagyang pangungutya sa boses niya.“I’m not h

KABANATA 28Napatawa si Anne sa narinig na sagot ni Roco.“Ay naku,” sabi niya habang nakangiti, “ilan taon ka na ba talaga, ha? Parang ang seryoso mo bigla. Don’t tell me… nagse-secret ka na namang nanonood ng mga idol drama?”Sanay si Anne sa dati nitong ugali—makulit, palabiro, at madalas ay kung anu-anong napapanood sa TV o online ang ginagaya.Kaya nang makita niyang parang sobrang matured bigla ang mga sinasabi nito, hindi niya maiwasang asarin.Saglit na tumango si Roscoe—na nasa katawan ni Roco—at mahina lang na nag-“Hmm.”Hindi na siya nag-abala pang itanggi.Kung iyon ang pinakamadaling paliwanag para sa kanila, hayaan na lang.Ngunit sa gilid, mas lalong kumunot ang noo ni Anastasia. Tahimik siyang nakatingin sa anak.Sa loob ng dalawang araw… ramdam na ramdam niyang may kakaiba.Hindi lang basta pagbabago ng mood. Parang ibang tao talaga ang ugali nito—ang paraan ng pagsasalita, ang mga expression, pati ang kilos.Something’s definitely off…Habang nag-iisip siya, biglang

KABANATA 30 Hindi sigurado si Enzo kung guni-guni lang ba niya iyon. Pero habang nakatingin siya sa batang babae sa harap niya, hindi niya maiwasang mapaisip. Bakit parang… kamukhang-kamukha niya si Anastasia? Lalo na ang mga mata at ang ilong. Halos pareho. Parang kung hahatiin ang mukha ni Anastasia at gagawing mas maliit na bersyon—ganito mismo ang itsura. Pero nang pumasok sa isip niya ang pangalan ni Anastasia, agad ding sumunod ang mga alaala ng mga nangyari noon. Mga bagay na ayaw na niyang balikan. Hindi niya namalayang bahagyang tumigas ang panga niya. At gaya ng dati, awtomatikong lumamig ang ekspresyon ng mukha niya. Sa harap ng ice cream machine, abala si Raki sa pagpindot ng lever habang masaya nitong pinapanood ang paglabas ng soft serve sa cone. Pero bigla niyang naramdaman na parang may nakatingin sa kanya. Kaya agad, napatingala siya. At doon niya nakasalubong ang malamig at seryosong titig ni Enzo. Parang biglang tumahimik ang paligid. Nanginig nang bahagya a