All Chapters of Three Little Cupids: Daddy, Steal Our Mommy’s Heart Back!: Chapter 51 - Chapter 60

KABANATA 51Saglit na natahimik si Roscoe. Bahagya siyang nag-atubili, at dumilim ang ekspresyon ng mga mata niya bago siya marahang tumango.“Okay…” mahina niyang sagot.Halos sabay nilang inabot ang mga mask nila.At sa isang iglap, tinanggal nila iyon.Parang biglang huminto ang mundo ni Anastasia.Dalawang mukha ang tuluyang nalantad sa harap niya.Parehong mukha.Parehong mata.Parehong ekspresyon.Para siyang nakatingin sa iisang bata… na nahati sa dalawa.Napahinga siya nang malalim, ngunit parang kulang pa rin ang hangin na pumapasok sa baga niya.Nanlaki ang mga mata niya. Halos hindi siya makapaniwala sa nakikita.“This… this can’t be real…” bulong niya.Kung panaginip man ito, ayaw niyang magising. Pero kung reyalidad ito, hindi niya alam kung paano niya tatanggapin.Patingin-tingin siya sa kaliwa at kanan.Sa isang bata.Sa isa pa.Parehong naroon.Parehong totoo.“Roco…” nanginginig niyang tawag.Napunta ang tingin niya sa batang naka-cartoon T-shirt.Iyon ang suot ni Roc

KABANATA 53Paglabas nila sa mall hallway, huminto si Anastasia at hinarap ang tatlong bata. Ngayon pa lang niya naramdaman nang buo—kumpleto na sila.“Okay,” sabi niya, bahagyang ngumiti. “What do you want to eat?”Halos hindi pa natatapos ang tanong niya nang biglang lumiwanag ang mga mata ni Roco.“Mommy…” simula niya, may halong excitement ang boses.Napansin agad ni Anastasia ang pilyong kislap sa mga mata nito.“Today is special,” tuloy ni Roco. “Roscoe is finally back. We should celebrate!”Bahagyang tumaas ang kilay ni Anastasia.“Celebrate?” ulit niya.“Yes!” mabilis na sagot ni Roco. “Let’s eat here in the mall… and then—”Sandaling tumigil siya, parang nag-iipon ng lakas ng loob.“And then we go to the arcade upstairs!”Hindi na napigilan ni Anastasia ang sarili.Napailing siya.Alam na alam niya kung saan papunta ang usapan.Dahan-dahan niyang inabot ang ilong ni Roco at marahang pinisil iyon.“I knew it,” sabi niya, may halong tawa. “The arcade is your main goal, right?”

KABANATA 55Parang biglang tumahimik ang buong paligid.Sa loob ng arcade na kanina ay puno ng ingay at tawanan, may kung anong tensyon ang bumalot.Napatigil si Roscoe sa kinatatayuan niya.Nanlaki ang mga mata niya.Nanlamig ang buong katawan.Daddy…Hindi niya inaasahan.Hindi ganito kabilis.Hindi ganito kaaga.Bakit nandito si Enzo?Bakit dito pa?Biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Parang aakyat sa lalamunan niya ang kaba. Namasa ang mga palad niya sa malamig na pawis.“No… this is bad.”Kung makita sila ni Enzo—Kung makita si Roco at si Raki—Hindi niya na kailangang hulaan kung ano ang mangyayari.Kukunin sila.Isa-isa.At si Mommy nila, iiwan.Masisira ang lahat.Mas lalong lalayo ang pagitan ng mga magulang niya.Hindi niya pwedeng hayaan iyon.Humigpit ang panga ni Roscoe.Nagdesisyon siya.Walang pag-aalinlangan.Tumalikod siya at tumakbo sa kabaligtarang direksyon.Samantala, si Enzo pagkapasok pa lang niya sa arcade, agad niyang natanaw ang pamilyar na pigura.Hindi

KABANATA 57Nanatiling matigas ang ekspresyon ni Roscoe. Hindi siya umiwas ng tingin. Diretso niyang hinarap ang ama.“She has her reasons,” mariin niyang sabi.Walang pag-aalinlangan. Walang pagdadalawang-isip.Kahit hindi niya alam ang buong nangyari noon, may isang bagay siyang sigurado—hindi siya pinabayaan ng ina niya. Hindi siya basta itinapon at kinalimutan. Sa loob ng mga taon na lumipas, patuloy siyang hinanap nito. Alam niya iyon. Narinig niya mismo. Nakita niya ang ebidensya.At para sa kanya, sapat na iyon.Sa kabilang banda, biglang dumilim ang mukha ni Enzo. Parang may kumislap na galit sa mga mata niya. Unti-unting umakyat ang init sa dibdib niya, hanggang sa hindi na niya mapigilan ang sarili.Hindi niya matanggap ang sinasabi ng anak niya. Hindi niya matanggap na pinagtatanggol nito si Anastasia.Reasons?Anong klaseng dahilan ang kayang magpaliwanag sa ginawa noon?Siya mismo ang nakasaksi. Siya mismo ang nakaranas. Alam na alam niya kung ano ang nangyari. Para kay E

KABANATA 59Mabilis na nag-zoom in si Enzo sa mapa sa screen ng laptop niya. Nakapokus ang tingin niya, handa na sanang tukuyin ang eksaktong lokasyon ng signal. Ilang segundo na lang—malalaman na niya kung nasaan si Kate. Pero sa mismong sandaling iyon, biglang nawala ang signal.Parang bula.Walang kahit anong babala.Napahinto si Enzo. Kumunot ang noo niya, at mas lalo pang dumilim ang ekspresyon niya. May kakaibang lamig na dumaan sa mga mata niya.“What the hell…” mahina niyang sabi.Kanina lang, malinaw ang signal. Stable. Nandoon sa mapa. Pero ngayon—wala. Kahit anong hanap niya, hindi na lumalabas. Parang hindi ito kailanman nag-exist.Hindi siya tumigil. Agad niyang inulit ang proseso. Mabilis ang galaw ng mga daliri niya sa keyboard, sunod-sunod ang commands. Sinubukan niyang i-trace ulit ang number.Pero wala pa rin. Walang data. Walang location. Kahit region, hindi niya matukoy. Doon niya tuluyang na-realize. Hindi ito simpleng pagkawala ng signal. Sadyang tinakpan. Sadyan