Semua Bab แผนขย้ำใจยัยบอดี้การ์ด: Bab 11 - Bab 20

ปึกบานประตูปิดลงพร้อมความกดดันในอากาศลอยคลุ้ง เท้าเล็กย่างก้าวอย่างยากลำบาก ฝ่ามือทั้งสองข้างยังคงสั่นระริกจากเหตุการณ์เมื่อครู่ อึดอัดไปหมดกับการกระทำของมาร์ตินซึ่งไม่ต่างจากบีบบังคับเธอดวงตาคู่สวยตวัดมองไปทางเจ้าของห้องเย็นยะเยือก เด็กหนุ่มตัวสูงสวมเพียงกางเกงวอร์มเอวต่ำอวดแผงหน้าอกกว้าง พร้อมกล้ามแน่นแข็งแกร่งเป็นก้อนเรียงตัวสวยก่อนจะหายไปยังขอบกางเกงอย่างน่าหวาดเสียว ท่อนแขนขาวเนียนที่เคยใช้โอบกอดเธอไม่ได้แห้งอย่างที่เข้าใจ พอมาเห็นชัด ๆ ก็พบว่ามันเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแทบจะไร้ไขมันแม้แต่ออนซ์เดียวไอซ์รีบเบนสายตาไปทางอื่น ไม่อยากจะยอมรับนัก แต่มาร์ตินรูปร่างดีกว่าที่เธอคิดมาก ในขณะที่เธอทำงานคอยดูแลมีอาและสืบเรื่องของอาชัยพล จึงห่างหายจากการฝึกซ้อมทักษะ เด็กชายตัวผอมก็เติบโตและก้าวนำเธอไปทุกทางแล้ว ทั้งความฟิตของกล้ามเนื้อและทักษะการต่อสู้มาร์ตินยกยิ้มสบายอารมณ์ก้าวไปคว้าซองบุหรี่บนโต๊ะหน้าโซฟาขึ้นมาจุดสูบ ก่อนจะทิ้งกายลงบนเบาะนุ่ม ยกขาขึ้นไขว้ และใช้สายตาซุกซนราวกับพิจารณาของเล่นชิ้นใหม่คนตัวสูงพ่นกลุ่มควันสีขาวลอยคละคลุ้งในห้องนั่งเล่นส่วนตัว ก่อนจะเอ่ยถาม“สรุปพี่เกี่ยวข้องย

บอดี้การ์ดสาวจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเดินกลับห้องมาได้อย่างไร เพราะทันทีที่มาร์ตินยอมหยัดกายออกห่าง เธอก็รีบก้มหน้าก้มตาแต่งตัวให้กลับมาเป็นปกติ ไม่กล้าแม้จะหันไปสบสายตาเจ้าเล่ห์ เย้ยหยันที่อ่อนระทวยให้เขาภายในไม่กี่วินาทีลืมนัดกับนายท่านไปด้วย ทั้งที่แจ้งแม่บ้านเพื่อขอพบแล้ว แต่ก็ถูกเด็กบ้าขัดขวางจนสุดท้ายแผนการทั้งหมดที่คิดไว้ล่มไม่เป็นท่าเท้าเล็กก้าวกลับเข้าห้องพักอย่างรีบร้อน กดล็อกกลอนประตูแล้วเริ่มดึงทึ้งเส้นผมยาวสวยของตัวเองด้วยความหงุดหงิด“บ้าเอ๊ย! ไอ้เด็กนั่น!”เธอสบถหยาบคาย แต่ก็ไม่อาจดับโทสะที่วิ่งพล่านไปทั่วร่างได้หลังจากยืนทะเลาะและด่าทอความใจง่ายของตัวเองจนเหนื่อย ไอซ์ก็เปลี่ยนจุดหมายไปที่ห้องน้ำ กะให้สายน้ำเย็น ๆ เรียกสติและความสุขุมของตัวเองให้กลับมาเป็นปกติอีกครั้งแต่เมื่อเธอถอดเสื้อผ้าบนร่างกายออก ก็ต้องหน้าแดงซ่านกระดากอายสุดขีดกับหลักฐานเปียกชื้นกลางกางเกงในใบหน้าสวยแกร่งเครียด รีบปาร่องรอยหลักฐานน่าอายไปให้พ้นตัว พร้อมกระทืบเท้าหนัก ๆ ระบายความขุ่นเคืองตรงไปยังใต้ฝักบัว บิดวาล์วปล่อยให้สายน้ำเย็นฉ่ำช่วยดับความร้อนรุ่มแสนปั่นป่วนมือเล็กลากไปตามเรือนกายเย้ายวนของตน

มหาวิทยาลัย Hรถสปอร์ตสีส้มเลี้ยวไปตามถนนก่อนจะหยุดลงที่หน้าคณะสถาปัตยกรรม มุมปากหนายกขึ้นเย้ายวน พร้อมใช้ก้านนิ้วยาวเกลี่ยกรอบหน้าสวยของหญิงสาวข้างกาย ซึ่งก็ถูกเธอปัดทิ้งอย่างไม่ไยดี และตวัดสายตาเย็นยะเยือกให้เป็นของแถม“หึ ผมเลิกเรียนเที่ยง...หวังว่าตอนนั้นพี่จะเปลี่ยนกระโปรงแล้ว”“...”ปลายนิ้วทั้งสิบจิกทึ้งเบาะหนังราคาแพงด้วยความขุ่นเคือง ในเมื่อทำอะไรมาร์ตินไม่ได้ จึงเลือกระบายความหงุดหงิดใส่รถเขาแทน“ถ้ารอบนี้ยังดื้ออีก...อย่าหาว่าผมใจร้ายก็แล้วกัน”“...”ไอซ์หน้าร้อนผ่าวไปหมดกับรอยยิ้มไม่น่าไว้วางใจนั้น แต่ก็ซุกซ่อนมันไว้ใต้ใบหน้าราบเรียบเช่นเดิม ดวงตาคมสวยมองตามแผ่นหลังคนตัวสูงที่ก้าวลงจากรถ ก่อนเธอจะพ่นลมหายใจหนัก ๆ ระบายความอึดอัดในใจแล้วจึงลงจากรถเช่นกัน เพื่อสลับตำแหน่งมานั่งหลังพวงมาลัยแล้วพารถสปอร์ตสีส้มพุ่งทะยานหายลับไปบอดี้การ์ดสาวเหลือบมองนาฬิกาบนคอนโซลรถ พลางคำนวณเวลาในหัวรวดเร็ว สองมือเหมือนจะขยับเร็วกว่าสมอง มันเลี้ยวไปยังอีกฟากเมืองด้วยความคุ้นชิน หลังจากขับฝ่าการจราจรแน่นขนัดของเมืองหลวงมาแล้ว รถสีเด่นสะดุดตาก็ชะลอตัวลง และจอดนิ่งไม่ไกลจากบ้านหลังหนึ่งที่เธอมักแ

“ผมทราบจากคุณแอซตันแล้วนะครับ ว่าคุณไอซ์จะมาช่วยคุณมาร์ตินดูแลที่นี่ ไอ้ผมมันก็คนเก่าคนแก่ เป็นที่นับหน้าถือตาของพวกลูกน้องซะด้วยสิ ถ้ามีอะไรสงสัยถามไอ้เก้าได้เลยนะครับ”หนุ่มแปลกหน้านามว่า ‘ไอ้เก้า’ เดินตามติด พร้อมชวนไอซ์คุยอย่างสนิทสนม ราวกับรู้จักกันมานานแสนนาน ทั้งที่เธอเพิ่งจะเคยเห็นหน้าเขาเมื่อกี้เอง“เห็นแบบนี้ แต่ไอ้เก้าน่ะถือเป็นคนสำคัญของที่นี่เลยก็ว่าได้นะ”“...”“แถมที่คุณแอซตันได้คบกันคุณมีอา ก็เป็นเพราะความสามารถของไอ้เก้าคนนี้นี่แหละ”“...”“ไม่อยากคุยเลย แต่ที่คาสิโนนี้สร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำก็เพราะมีไอ้เก้าคอยช่วยเหลือ พอมีปัญหาปุ๊บ! ไอ้เก้าเคลียร์ปั๊บเลย! เป็นไงครับ เก้าเก่งไหม”“...”ไอซ์กะพริบตาปริบ ๆ มองหนุ่มผิวเข้มด้วยสายตายากจะอธิบาย อย่างแรกคือเธอไม่เข้าใจว่าเขาจะเดินตามเธอมาด้วยทำไม แถมคำพูดคุยโวเหล่านั้นก็แทบจะไม่ได้เข้าหูเธอเลยด้วยซ้ำแต่ในเมื่อตอนนี้เธอเองก็ต้องการความช่วยเหลือ และ ‘ไอ้เก้า’ คนนี้ก็อวดสรรพคุณตัวเองตั้งมากมาย อีกทั้งเขาทำงานที่นี่ ก็คงจะพอให้ข้อมูลที่มีประโยชน์กับเธอได้บ้าง“ถ้าแบบนั้น ขอถามหน่อยแล้วกันค่ะ”“ได้ครับ คุณไอซ์ถามไอ้เก้าได้ทุก

พวงแก้มใสแดงซ่าน เธอไม่กล้าแม้แต่จะเงยมองเด็กหนุ่มข้างกายที่ตอนนี้กำลังผิวปากอารมณ์ดีจนน่าหมั่นไส้ ฝ่ามือเล็กทั้งสองบีบกำหัวเข่าตนเองแน่นพยายามไม่ย้อนคิดถึงเหตุการณ์น่าอายเมื่อครู่ในที่สุดเวลาที่เธอเฝ้ารอก็มาถึง เมื่อรถสปอร์ตหรูเลี้ยวผ่านรั้วสูงของคฤหาสน์แทบจะไม่รอให้มาร์ตินจอดรถให้สนิท ไอซ์ก็ผลักบานประตูออกรวดเร็ว สูดหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ ราวกับนักกีฬาดำน้ำที่กลั้นหายใจเป็นเวลานานท่อนขาบางก้าวยาว ๆ เตรียมจะพุ่งหนีไปให้ไกลจากเจ้านายโรคจิตให้เร็วที่สุดแต่แล้วเสียงกะล่อนก็ร้องเรียกเธอจากด้านหลังเสียก่อน“เดี๋ยวสิครับ”“...” ฝ่าเท้าทั้งสองข้างหยุดชะงัก เผลอกัดริมฝีปากระบายความอึดอัด“ไหน ๆ วันนี้พี่ก็เป็นเด็กดี ผมเลยอยากตอบแทนอะไรพี่หน่อย”“เรื่องอะไรคะ”เธอถามกลับเสียงเย็นพยายามไม่แสดงความกังวลออกทางสีหน้า ท่อนขาเล็กหนีบเข้าหากันอัตโนมัติ ยังจำได้แม่นถึงรางวัลตอบแทนสุดร้อนแรงที่เขาเพิ่งมอบให้ แค่เห็นสายตาวิบวับนั่นเธอก็รู้สึกมวนท้องน้อยขึ้นมาแล้ว“เรื่องอาของพี่ดีไหม?”คำพูดนั้นส่งผลให้ดวงตาไร้อารมณ์เป็นประกายตื่นเต้นขึ้นมาแวบหนึ่ง ก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว“ได้หลักฐานอะไรเพิ่มมาบ้