บททั้งหมดของ PLAYBOY คุณพ่อฝึกหัด: บทที่ 51 - บทที่ 60

“อ้าว...นึกว่านอนไปแล้ว” ผมพูดกับคนที่นั่งอยู่บนเตียง ไฟทั้งห้องเปิดไว้จนสว่างโร่แตกต่างจากตอนที่ผมเดินออกไปโดยสิ้นเชิง และตอนนี้ใบหน้าของพรีมกลับไปเรียบเฉยเหมือนตอนที่เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จอีกแล้ว “เป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้น” “หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ!” ผมชะงักเท้าทันทีที่พรีมตะโกนขึ้นมาแบบนั้น ผมไม่เคย

“ถ้ายังเหม็นอยู่ฉันคงยืนคุยกับนายไม่ได้” เรื่องเหม็นหน้านี่ฉันไม่ได้แกล้ง ไม่ได้แสดง แต่ตอนนั้นฉันรู้สึกเหม็นหน้าคริสจริง ๆ เห็นหน้าแล้วรู้สึกพะอืดพะอม ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่ตอนนี้ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นแล้ว “จริงเหรอ” “จริงสิ แต่ถ้านายไม่อยากเข้าไปก็นอนอยู่ตรงนี้แหละ” ฉันพูดจบก็เดินหนีท

Chris Part . ‘อยู่ไหนกันแล้ว’ นับดาวเอ่ยถามมาตามสาย ผมมองคนที่นอนหลับอยู่บนตัก ก่อนจะเอ่ยตอบเสียงกระซิบ “กำลังกลับ อีกซักสองชั่วโมงน่าจะถึง” ‘โอเค กำลังดีเลย น่าจะเตรียมอะไรเสร็จพอดี’ “เสียดายที่ฉันไม่ได้ช่วย” ‘นายต้องถ่วงเวลาพรีมนี่ ไม่ต้องเสียดายหรอก นี่ก็นับว่าเป็นการช่วยอย่างหนึ่งแล้

พรึ่บ ไฟทั้งบ้านเปิดขึ้นทันทีที่พรีมเป่าเค้กเสร็จ ผมมองบรรดาเพื่อน ๆ ที่ดาหน้ากันมาร้องเพลงอวยพรวันเกิดให้พรีมก่อนจะหัวเราะออกมา นั่นมันอะไรน่ะ... “คริสก็ต้องใส่นะ ต้องอันพิเศษด้วย เพราะเป็นสามีเจ้าของวันเกิด” พบรักพุ่งเข้ามาใกล้ผม ก่อนจะเอาที่คาดผมหูกระต่ายมาคาดให้ผมโดยที่ผมไม่มีทางปัดป้อง เมื่

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ฉันก็เริ่มเข้าใจในสิ่งที่ตัวเองเป็นมากขึ้น เพราะฉันเองก็รู้ดีว่านับดาวรักพี่มาเฟียแค่ไหน แต่ฉันก็ยังคิดแบบนั้นได้ บางที... ถ้าเราอยากให้ชีวิตคู่ของเราไปได้ไกล เราก็ควรคุยกันให้มากขึ้น เพื่อที่อีกฝ่ายจะได้มั่นใจในตัวเรา และเราจะได้มั่นใจในตัวเขาด้วย “ฉันไม่ได้รักพี่มาเฟีย” ฉันสาร