INICIAR SESIÓN"นาย! นอนข้างนอก!" "อะไรนะ!" "นอนข้างนอก ห้ามเข้ามาใกล้ฉันเกินสามเมตร" "เธอเป็นอะไร ทำไมฉันจะเข้าใกล้เธอไม่ได้ ฉันเป็นสามีเธอนะ" "ไม่ได้เป็นอะไร แต่ฉันเหม็นหน้านาย อยู่ใกล้ ๆ แล้วคลื้นไส้ จะอ้วก!"
Ver másพรีมพยายามดันผมออก แต่ยิ่งดันผมก็ยิ่งจูบเธอแนบแน่นขึ้น เพียงไม่นานพรีมก็ผ่ายแพ้ มือที่ดันอกผมไว้เปลี่ยนมาคล้องคอ ก่อนจะขยับปากเบา ๆ เหมือนจะจูบตอบผม “ยั่วจัง เธอกำลังทำให้ฉันไม่อยากอาบน้ำนะ” ผมกระซิบเสียงพร่าชิดกับริมฝีปากของพรีม พรีมค้อนให้ผมหนึ่งที ก่อนจะตอบเสียงเบา “นายก็ไม่ได้ตั้งใจเข้ามาอาบ
Chris Part . ข้อดีของความรักที่ไม่ได้เริ่มจากร้อย คือเวลาผ่านไปมันจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับไม่มีที่สิ้นสุด . เช้าวันเสาร์ วันนี้พอใจและพีทไปนอนที่บ้านพ่อและแม่ของพรีม ส่วนน้องพอร์ชก็ไปนอนที่บ้านของป๊ากับหม่าม้า เท่ากับว่าวันนี้เราสองคนจะได้ใช้ชีวิตด้วยกันแบบที่ไม่มีลูกอยู่ด้วย ผมรักลูกมากนะ
เวลาเดินเร็วจนใจหาย เผลอแปปเดียวพอใจและพีทก็ต้องเข้าโรงเรียนแล้ว คริสปรึกษากับพรีมค่อนข้างจริงจังสำหรับเรื่องนี้ ทั้งอายุที่ควรให้ลูกเข้าอนุบาลหนึ่ง หรือโรงเรียนที่จะให้ลูกเรียน แต่ในที่สุดก็ได้ข้อสรุปว่าช่วงสามถึงห้าขวบจะหาครูมาสอนเด็ก ๆ ที่บ้านเพื่อเตรียมตัวก่อนเข้าโรงเรียนจริง และให้ลูกเริ่มเข้าอ
“ขา ว่าไงคะลูก” พอใจไม่ตอบ แต่กลับซุกตัวเข้าหาอ้อมกอดของผมเหมือนจะอ้อน ไม่บ่อยนักที่พอใจจะทำแบบนี้กับผม ส่วนมากจะมีแต่พีทที่ชอบอ้อนป๊า พอใจอ้อนแค่แม่ของเขา วันนี้มาแปลกแหะ... ผมหรี่ตาลงด้วยความสงสัย แต่มือก็ยังลูบแผ่นหลังเล็กนั้นไปมาเบา ๆ “ป๊ะ” คราวนี้เป็นเสียงของลูกชาย ก่อนที่เจ้าตัวเล็กจะปร
ผมรับกระดาษแผ่นเล็กมาดู ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่ามันคืออะไร “พรีม...นี่มัน” “ฉันว่า นายคงต้องสั่งทำจี้เพิ่มแล้วล่ะ” “พรีม...” “หืม” หมับ! ผมดึงร่างของพรีมเข้ามากอดทันที น้ำตาคลอด้วยความดีใจเมื่อความฝันกำลังจะเป็นจริง พรีมกำลังจะมีลูกให้ผมอีกคนหนึ่งแล้ว “แต่ยังไม่รู้เพศหรอกนะ เพิ่งส
“ท่ามกลางการแข่งขันมากมาย คุณคิดว่าอะไรที่สิ่งที่เป็นจุดแข็งในตัวคุณ หรือเสื้อผ้าของคุณคะ” “จุดแข็งของฉันคือจะไม่ทำให้แฟชั่นเป็นแค่เรื่องเฉพาะกลุ่มค่ะ ไม่ว่าจะเป็นใคร รวยหรือไม่รวย รูปร่างแบบไหน ก็สามารถซื้อเสื้อผ้าของฉันได้” “มิน่า เมื่อวานถึงได้มีนางแบบหลายไซส์ใช่ไหมคะ” “ค่ะ” ฉันยิ้มด้วยความ
แต่คำพูดของเควิลก็ดังขึ้นแทรกคำพูดของมาเฟีย ผมลองนึกย้อนไปถึงวันที่ผมรู้ว่าพรีมอาจจะไม่รอด วินาทีนั้นผมภาวนากับตัวเองอยู่ในใจ ว่าต่อให้ผมต้องแลกกับอะไรก็ตาม ขอแค่พรีมกับลูกมีชีวิตรอด ผมขอเพียงเท่านี้... ผมจำได้ดีว่าตัวเองร้องไห้ออกมามากแค่ไหนเพียงแค่คิดว่าจะต้องเสียพรีมและลูกไป และดีใจแค่ไหนที่เห็นว
เท่ากับว่าตอนนี้เรื่องท้องก่อนแต่งจบไป ปัญหาต่าง ๆ ค่อย ๆ ถูกแก้ไปทีละขั้น ตอนนี้เหลือแค่ปัญหาที่ใหญ่ที่สุด และผมกำลังรอคำตอบจากคนที่เมืองไทยอย่างใจจดใจจ่อ . . ติ๊ด ติ๊ด ผมสะดุ้งตื่นเมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น รีบหยิบมือถือมากดปิดเสียงเพราะกลัวว่าพรีมและพอใจจะดื่น พอเห็นชื่อบนหน้าจอผมก็รีบก้าว