บททั้งหมดของ แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน: บทที่ 111 - บทที่ 120

เมลดาเงยหน้าขึ้นมองหน้าจอด้วยน้ำตาแห่งความหวัง... เธอจำรูปแบบโค้ดสีแดงนั่นได้... มันคือลายเซ็นดิจิทัลของอลัน ชายผู้ที่ยอมทิ้งอิสรภาพเพื่อวางเดิมพันครั้งสุดท้ายนี้ ในขณะที่เจ้าสัวเกรียงไกรตะโกนสั่งให้ปิดเครื่องอย่างบ้าคลั่ง ณฉัตรกลับลุกขึ้นยืนช้าๆ เธอเดินไปหยุดอยู่ข้างๆ บิดาของเธอที่กำลัง

เมลดาอาศัยจังหวะที่คิมหันต์เผลอหันไปมองบันได เธอตัดสินใจรวบรวมแรงเฮือกสุดท้าย กระทืบส้นรองเท้าลงไปที่หลังเท้าของคิมหันต์เต็มแรง! "โอ๊ย!" คิมหันต์ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด แขนที่ล็อกคอคลายออกเล็กน้อย เมลดาฉวยโอกาสนั้นสะบัดตัวหนี แล้วผลักคิมหันต์สุดแรงเกิด "คุณอลัน!"

ตอนที่ 68 ขอโทษที่รักษาไว้ไม่ได้ [Alan’s POV] เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ... ติ๊ด... ติ๊ด... ท่ามกลางความเงียบสงัด เสียงนี้คือสิ่งเดียวที่ยืนยันว่าหัวใจของเธอยังเต้นอยู่เพื่อผม ผมนั่งนิ่งงันอยู่ข้างเตียง ราวกับหุ่นปั้นที่ถูกลืมทิ้งไว้ ร่างกายเริ่มประท้วงด้

ตอนที่ 69 อย่าทำร้ายใครเลยนะอลัน บรรยากาศภายในห้องพักฟื้นระดับวีไอพีของโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำเงียบสนิท... เงียบเชียบจนน่าอึดอัด เสียงเครื่องฟอกอากาศและเครื่องปรับอากาศที่ทำงานสอดประสานกันด้วยจังหวะแผ่วเบากลายเป็นเสียงที่ดังก้องที่สุดในโสตประสาทของคนในห้อง แสงแดดยามบ่ายที่พยายา

เขาจูบขมับชื้นเหงื่อของเธอซ้ำๆ ยืนยันคำพูดด้วยการกระทำ "ฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว ขอแค่มีเมล... แค่เมลปลอดภัยก็พอ" เขาละทิ้งความปรารถนาทุกอย่างเพื่อรักษาใจเธอไว้ แม้ลึกๆ จะเจ็บปวดที่สายใยสุดท้ายขาดสะบั้นลง แต่ขอแค่เมลดาไม่หายไป... ขอแค่เธอยังหายใจอยู่ข้างๆ เขาแบบนี้ เขาก็ยอมแ