บททั้งหมดของ แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน: บทที่ 231 - บทที่ 240

ตอนที่ 46 เสียงกระซิบจากหลุมศพฟรานซิส โรเวลล์ยืนนิ่งอยู่กลางโถงใหญ่ เขาค่อย ๆ ถอนมีดปลายแหลมออกจากแก้มของหญิงสาว สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เอ่อคลอด้วยน้ำตาของพาขวัญ“พี่…พี่ฟรานซิส” เสียงเธอสั่นพร่า“ฉันเอง…เฮเลน่า เบลย์มอน”ความเงียบปกคลุมทั่วห้อง มีเพียงเสียงโลหะกระทบพื้นเมื่อฟรานซิสปล่อย

ตอนที่ 48 บอดี้การ์ดส่วนตัวเช้าวันต่อมา แสงแดดยามสายลอดผ่านม่านสีอ่อนของคฤหาสน์เบลย์มอน อากาศยังเย็นจากไอเช้าที่เกาะตามกระจก ฟรานซิสยืนพิงขอบโต๊ะทำงาน ดวงตาคมกริบจับจ้องแฟ้มรายงานความปลอดภัยตรงหน้า เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้ง ก่อนที่ร่างสูงของชายในชุดสูทสีดำจะก้าวเข้ามา“ไรอัน รายงานตัวครับท่าน”

พาขวัญ กดสะโพกตัวเองลงอย่างช้า ๆ ประคองท่อนเอ็นหนาของเขาให้เข้าสู่ร่องรักที่ถูกขยายออกจนสุด ความใกญ่โตของเขาทำให้เธอแทบหายใจไม่ออก“อืมมม…” อันเดรครางต่ำออกมาเบา ๆ ในลำคออย่างพอใจนิ้วเรียวแตะริมฝีปากของเขาอย่างแผ่วเบา ใบหน้าสวยหวาน ของเธอพูดพร้อมรอยยิ้ม “ชู่วว... เบาหน่อยสิคะ เดี๋ยวมีคนได้ยินพอดี”

ชายหนุ่มค่อย ๆ หมุนตัวมองไปรอบโถงกว้าง โถงที่ยังมีรอยไหม้จาง ๆ ซ่อนอยู่ตามมุมผนัง หากไม่มองใกล้ ๆ ก็ไม่มีใครรู้ว่าที่นี่เคยถูกไฟเผามาก่อนสิบปีครั้งนั้น…ที่เผาชีวิตพ่อแม่ของเขาทั้งเป็นและเกือบเผาเฮเลน่าตายไปด้วยความทรงจำพวกนั้นทำให้หัวใจเขาแข็งกระด้างขึ้นทุกปีจนในที่สุด เขาก็ตัดสินใจทิ้งชื่อเดิมทิ้

ตอนที่ 52 คำสารภาพอันเดรนอนกอดร่างเล็กที่หลับสนิทในอ้อมแขน ความอบอุ่นจากกายของพาขวัญซึมผ่านผิวเขาเข้ามาช้า ๆ แต่กลับไม่อาจละลายพื้นที่ที่แข็งกระด้างที่สุดในใจเขาได้เลยแม้แต่นิดเดียวเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ความผิดบาปนี้ เริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่อาจเป็นตอนที่เธอมองเขาด้วยสายตาห่วงใยตอนที่เขาถูกลงโทษหรื