《Naglalagablab na Lihim ng CEO!》全部章節：第 211 章 - 第 220 章

YNA ROSE GARDOSE'S POINT OF VIEW“Ughhhh… hmmmm…” hindi ko mapigilang impit na mapaungol habang patuloy na hinalik-halikan ni Mark ang leeg ko.Mainit. Kahit hindi ako nakainom ay nakakalasing sa pakiramdam ang ginagawa niya.“Oh… you like it, love?” sandaling tanong nito. “Mahal na mahal kita… gagawin ko lahat para sa’yo, I will burn down the world if I need to just to prove how much I love you.” Anito nang sandali siyang tumigil sa paghalik.Napangiti ako. Kitang kita ko ang sinseridad sa mga mata niya, sobrang seryoso siya.God! I really love this man, hindi ako nagsising siya ang lalaking minahal ko at hindi ako magsising ibigay ang pagkababae ko sa kan’ya ngayon.He proved a lot to me. He loves me so much.“I love you too, Mark…” sagot ko kaya muli niyang dinampi ang labi niya sa labi ko pababa sa leeg ko.“You’re so beautiful, Yna...” bulong niya habang patuloy na pinapaulanan ng halik ang balat ko.“Ohhmmm…” Napapikit ako, dinadama ang init ng sandali.Muling umakyat ang labi ni

“Do exactly as I say. Moan and scream... just like I'm fucking you hardly!” utos niya, ang boses ay sobrang diin.“A-Ano—”Hindi na niya ako pinatapos. Idinampi niya ang malambot at mainit niyang labi sa nakaawang kong bibig.Isang marahas, mapang-angkin, at mapusok na halik, hayok na hayok na pinagbalingan ang baba at itaas kong mga labi.Ang utak ko ay parang nag-short circuit.Pilit niyang ibinubuka ang bibig ko gamit ang dila niya, walang-awang hinanap ang dila ko, nilaro ito, inikot ikot.Halos makalimutan ko ang halo halong emosyong nararamdam ko kanina dahil sa lalim ng halik niya.Sandali niyang inabot ang kumot at tinago ang mga katawan namin sa ilalim.Muli kong narinig ang mga yabag na papalapit sa kwarto ko. Gusto kong i-steady ang paningin ko sa may pinto, umaasang pulis nga ang nasa labas pero masyado akong nalulunod sa bawat haplos ng lalaking ito sa katawan ko.“Dito! Baka nandito siya!”Gumapang ang malaking kamay niya papunta sa hita ko, mahigpit na pinisil iyon. Kuma

“Black. My name is Black... Moan my fucking name. Let me hear it.”Namilog ang mga mata ko sa tindi ng pagkakahawak niya sa panga ko, pero imbes na sakit, mas lalong nagwala ang sistema ko.“B-Black... Ughhh! Black!” impit na ungol ko, tuminga, napapikit.Parang mas lalo siyang nagalit at nagwala sa narinig. Mas lalong bumagsik ang kaniyang mga galaw, tila binigyan ko siya ng pahintulot na mas lalo pa akong ariin, wasakin, at angkinin.“Oh God... A-Ahh!” umiiyak na ungol ko, hindi mapigilan ng sarili kong katawan na umangat at salubungin ang mga bayo niya. Unti-unting nawala ang sakit! Napalitan ng isang nakakabaliw na sarap!“Look at me,” utos niya sa pagitan ng mabibigat niyang paghinga.Dumilat ako. Ang mga mata niya ay nakatutok lang sa akin, hinihigop ang bawat reaction ko. Ngayon ko lang mas nakita ang mukha niya. Ang matangos niyang ilong, perpektong mga kilay at ang labi niyang mapupula.“You belong to me now,” garalgal na usal niya, binibilisan ang pag-indayog.Ang tunog ng ba

Peneperahan niya lang ako.Ang tanga tanga ko! Bakit kailangan pang mangyari to sa akin bago ko marealize ang lahat?Na ang suportang ipinapakita niya? Isa lang iyong investment para sa sarili niyang pakinabang. Ginagatasan niya lang ako.Isang tangang babae na ginagamit niya para umangat ang lifestyle niya, at nang may nag-tutok ng baril sa amin, napatunayan kong wala man lang kahit katiting na halaga ang buhay ko para sa kaniya. Napasabunot ako sa sarili kong buhok. Galit. Sukdulang galit ang unti-unting pumapalit sa takot ko.Galit sa lalaking iyon na umangkin sa akin, at mas matinding galit sa lalaking nasa ilalim ng kama ko. Sa sobrang dami ng tumatakbo sa isip ko, sa sobrang tindi ng pag-iyak ko, at sa sobrang pagod ng katawan ko dahil sa marahas na pag-angkin ni Black, hindi ko namalayang bumibigat na ang mga talukap ng mata ko. Unti-unti akong nilamon ng kadiliman. Hindi ko alam kung paano, pero nakatulog ako. Nakatulog ako sa gitna ng sarili kong bangungot.***Nasilaw a

“Narinig ko, Mark! Narinig ng dalawang tainga ko kung paano mo ako inialok sa kaniya! ‘Gawin ninyo siyang parausan, huwag niyo lang akong patayin.’ 'Yun ang sabi mo, 'di ba?! Bago ka pa man himatayin na parang bakla diyan, ibinenta mo na ako!” Umatras siya, mukhang hindi inaasahan ang pagputok ko. Sanay kasi siyang ako 'yung malambot. Sanay siyang ako 'yung nauuto niya. “Y-Yna, love... p-paraan ko lang iyon para idistract siya… h-hindi ko naman talaga hahayaang may mangyaring masama sa—”“Huwag ka nang magpaliwanag at huwag mo akong tatawaging love!” nandidiri kong sigaw. “Nandidiri ako sa’yo! Nandidiri ako na minahal kita!” naiiyak na sigaw ko! Parang ano mang oras sasabog ang utak ko sa sobrang sama ng loob at galit!“Ginamit mo lang naman ako, hindi ba, Mark! 'Yung kotse na pinapabayaran mo sa akin para gawin mong porma sa mga barkada mo? 'Yung mga suporta mo kunyari pero gusto mo lang gatasan ang mga kinikita ko sa pagmomodel? Akala mo ba hindi ko alam? Nabulag lang ako dahil t